pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Sąd Rejonowy stanowiska strony pozwanej znajdującego oparcie w powołanym Komentarzu nie podzielił. W istocie, artykuł 55 § 3 k.p. statuuje fikcję prawną, zgodnie z którą rozwiązanie umowy o pracę z przyczyn określonych w §
1 tej normy pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. R. legis tej regulacji to ochrona pracownika przed niekorzystnymi skutkami, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracownika, co w praktyce dotyczy głównie regulacji branżowych. Sąd Rejonowy podziela stanowisko wyrażone w Komentarzu do kodeksu pracy autorstwa K. W. B., iż w przypadku rozwiązania umowy przez pracownika z winy pracodawcy w trybie art. 55 §
1 k.p., w świadectwie pracy należy zamieścić informację o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia przez pracownika. Fikcja prawna z art. 55 § 3 k.p. odnosi się bowiem wyłącznie do materialnoprawnych skutków ustania stosunku pracy (tak. K. W. B. w Komentarzu do art. 55 Kodeksu pracy, LEX, stan prawny 15.04.2012). Wskazanie w świadectwie pracy, że umowa została rozwiązania za wypowiedzeniem przez pracodawcę, czyni treść świadectwa niezgodną ze stanem faktycznym, żaden przepis prawa nie zezwala zaś ani tym bardziej nie nakłada na pracodawcę obowiązku wskazania w świadectwie pracy niezgodnych z prawdą informacji w tym zakresie. Za nielogiczne uznać również należy wskazanie jako podstawy rozwiązania stosunku pracy art. 55 § 3 k.p. – gdyby nawet bowiem przepisy prawa nakazywały zamieszczać w treści świadectwa pracy fikcyjny sposób rozwiązania umowy z uwagi na treść art. 55 § 3 k.p., to wskazanie tego artykułu obok informacji, że do rozwiązania umowy doszło na skutek wypowiedzenia jaj przez pracodawcę, nadal pozwalałoby każdej osobie zapoznającej się ze świadectwem na ustalenie, że umowę o pracę rozwiązał bez wypowiedzenia pracownik, z winy pracodawcy. Wskazanie w treści świadectwa pracy nieprawdziwej podstawy rozwiązania umowy z uwagi na szczególne skutki, jakie w sferze prawa materialnego wiążą się z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracownika z winy pracodawcy, jest w ocenie Sądu pozbawione podstaw prawnych. Wskazanie zaś w treści świadectwa pracy – jak to uczyniła strona pozwana - dwóch sprzecznych podstaw rozwiązania umowy o pracę, jest zaś całkowicie nielogiczne nawet przy przyjęciu niepodzielanego przez Sąd Rejonowy stanowiska z komentarza K. J.. Podsumowując stwierdzić należy, że świadectwo pracy ma odzwierciedlać rzeczywistą podstawę rozwiązania stosunku pracy, zaś przepis art. 55 § 3 k.p. nie uzasadnia wpisywania do świadectwa pracy niezgodnych z rzeczywistością informacji, ale wywołuje skutki w sferze materialnoprawnej, stanowiąc, że rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika z przyczyn określonych w art. 55 §
pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w zakresie żądania sprostowania pkt 3 ppkt 1 świadectwa pracy. Na rozprawie w dniu 4.01.2013 r. powódka rozszerzyła powództwo, domagając się ponadto sprostowania punktu 4 ppkt 2 świadectwa pracy przez wykreślenie z tego punktu daty 31.05.2012 r. Wobec niezwrócenia się przez powódkę do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy w zakresie informacji wskazanej w tym punkcie, powództwo w tym zakresie podlegało oddaleniu. Powódka nie wyczerpała bowiem obowiązkowego trybu prostowania świadectwa, który wymaga, by przed zwróceniem się do sądu, pracownik złożył właściwy wniosek do pracodawcy najpóźniej w terminie 7 dni od otrzymania świadectwa pracy. W tym zakresie Sąd Rejonowy w punkcie II wyroku powództwo oddalił. W punkcie III Sąd Rejonowy na podstawie art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 u.k.s.c. nieuiszczonymi przez powódkę kosztami sądowymi w kwocie 30 zł obciążył stronę pozwaną, która powództwo w przeważającej części przegrała. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.