Sygn. akt II CZ 30/09 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Stanisław Dąbrowski SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi M. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddział Terenowy w S. przeciwko M. T. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2009 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 stycznia 2009 r., oddala zażalenie.- 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009 r. odrzucił skargę pozwanego, M. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 12 stycznia 2006 r. oddalającym jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 października 2003 r., którym uchylono nakaz zapłaty i zasądzono na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie kwotę 2.130.543,79 zł. Jako podstawę odrzucenia powołał art. 403 § 2 k.p.c. Zdaniem Sądu Apelacyjnego powołanie przez skarżącego, jako podstawy wznowienia dowodu w postaci otrzymanego pisma Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. z dnia 20 października 2008 r., którym potwierdzono potrącenie kwoty 2.676.555,43 zł z tytułu przejęcia majątku ruchomego oraz obrotowego skarżącego, na podstawie protokołu zdawczo odbiorczego, nie spełnia wymogów określonych w art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący w zażaleniu na to postanowienie zarzucił bezpodstawne przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że nie wykazał on zarówno związku złożonego dokumentu z przedmiotową sprawą, jak i tego, że okoliczność dokonania potrącenia była mu znana już wcześniej. W konsekwencji, że bezzasadnie przyjął, iż dokument z dnia 20 października 2008 r. Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. nie może stanowić podstawy wznowienia w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zarówno nowe okoliczności, jak i nowe środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem te okoliczności lub dowody, podać trzeba równocześnie, w jakim zakresie ich uwzględnienie mogło zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść samego rozstrzygnięcia. Nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które 3 mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, to takie fakty, z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym. Wykrycie o którym mowa w powołanym art. 403 § 2 k.p.c. odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronie i dla niej niedostępnych. Nie odnosi się natomiast do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę (por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1968 r., I Co 1/68, OSNCP 1969 nr 2, poz. 36, postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r., IV CKN 1515/00, niepubl., postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., IV CZ 143/05). Powołana przez skarżącego okoliczność w postaci otrzymanego pisma Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S., jak słusznie uznał Sąd Apelacyjny, nie stanowi nowej okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i nie odpowiada żadnej z określonych w kodeksie postępowania cywilnego podstaw wznowienia postępowania, a w szczególności art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący nie wyjaśnia jak należy odnosić załączone pismo do przedmiotu procesu w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 12 stycznia 2006 r. oraz nie podejmuje wykazania, że fakt potrącenia wskazywany w tym piśmie był dla niego nieznany, „nieujawnialny”. W orzecznictwie Sądu Najwyższego, do którego w części odwołał się Sąd Apelacyjny, ugruntowany jest pogląd, że niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość powołania ich w tym postępowaniu, a tylko na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby powołania strona tego nie uczyniła (por. postanowienie SN z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 807/98, postanowienie SN z dnia 15 maja 1968 r., I CO 1/68, OSNCP 1969, Nr 2, poz. 36, postanowienie SN z dnia 12 lutego 2004 r., V CZ 158/03, niepubl.). W tym stanie Sąd Apelacyjny słusznie uznał, że wskazany przez skarżącego środek dowodowy w postaci pisma Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. z dnia 20 października 2008 r. nie stanowi nowego środka w 4 rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i skargę o wznowienie postępowania, jako nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia odrzucił, co przesądza o bezzasadności zażalenia. Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. md
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.