III SK 28/10

Sygn. akt III SK 28/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Andrzej Wróbel w sprawie z powództwa Elektrociepłowni C. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectwa pochodzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 września 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2009 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. oddalił apelację Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes Urzędu) od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 marca 2009 r., w sprawie z odwołania Elektrociepłowni C. E. Sp. z o.o. o umorzenie świadectwa pochodzenia. Prezes Urzędu zaskarżył powyższy wyroki w całości skargą kasacyjną i wniósł jego zmianę i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu podnosił, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisu art. 9a ust. 2 8e ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r., Nr 89, poz. 625 ze zm., dalej jako ustawa) Sąd Najwyższy zważył co następuje:

1. Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcie celem jej merytorycznego rozpoznania.
2. Na posiedzeniu, którego przedmiotem jest przyjęcie lub odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy bada jedynie występowanie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., to jest czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy zachodzi potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, czy zachodzi nieważność postępowania lub czy skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 197/07; postanowienie SN z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt III SK 24/07).
3. Podstawę wniosku Prezesa Urzędu o przyjęcie skargi kasacyjnej stanowi występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeba wykładni przepisów wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Tymczasem treść uzasadnienia powyższego wniosku została sporządzona w sposób odpowiedni dla skargi kasacyjnej, w której podstawę wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania stanowi oczywista zasadność skargi. W zakresie dotyczącym przepisu art. 9a ust. 8e ustawy, Prezes Urzędu nie przedstawił ani we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ani w jego uzasadnieniu żadnego zagadnienia prawnego. Nie jest zagadnieniem prawnym brak orzecznictwa Sądu Najwyższego, ani odpowiedniego dorobku doktryny w kwestii wydawania świadectwa pochodzenia z kogeneracji. Z kolei o potrzebie dokonania wykładni przepisu powołanego w podstawach skargi kasacyjnej nie świadczy rozbieżność wykładni dokonanej przez Sądy orzekające w danej sprawie z wykładnią przyjmowaną przez stronę postępowania. Za potrzebą dokonania wykładni może natomiast przemawiać rozbieżność w orzecznictwie sądów orzekających w sprawach danego rodzaju, z tym że rozbieżność ta powinna zostać przedstawiona przez 3 wnoszącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w postaci odpowiedniego wywodu prawniczego. Nie jest rolą Sądu Najwyższego na etapie przedsądu ustalenie, czy w kwestii wykładni określonego przepisu istnieje rozbieżność w orzecznictwie. To do wnoszącego skargę kasacyjną należy przekonanie Sądu Najwyższego o potrzebie zajęcia przez sąd kasacyjny stanowiska porządkującego sprzeczne poglądy sądów niższych instancji lub składów orzekających samego Sądu Najwyższego, wynikające z odmiennej wykładni tego samego przepisu. Zagadnieniem prawnym nie jest również niezastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, ani nieskierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego na podstawie art. 193 Konstytucji RP. Prezes Urzędu nie podniósł również żadnych argumentów wskazujących na potrzebę dokonania wykładni wyżej wymienionych przepisów.
4. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.