V U 254/13

Sygn. akt V U 254/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant: Bożena Radziusz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 roku w Białymstoku sprawy A. P. przeciwko Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego na skutek odwołania A. P. od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2013 roku Nr AL U/258/2012 (...) oddala odwołanie Sygn. akt VU 254/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 stycznia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił A. P. umorzenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego z tytułu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz 5% opłaty na pokrycie kosztów związanych z działalnością funduszu za okres od IX 2003 r. do IV 2004 r. w łącznej kwocie 1680 zł. Podstawą tego rozstrzygnięcia, wydanego w oparciu o art.68 ust.1 w zw. z art.63 ust.3 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz.2255 ze zm.) było przyjęcie, że wnioskodawca pomimo odbywania kary pozbawienia wolności będzie w stanie spłacić dług. W odwołaniu od tego orzeczenia wnioskodawca oświadczył, że nie jest w stanie spłacić długu. Nie ma żadnych szans na podjęcie jakiejkolwiek pracy. Na wolność wyjdzie dopiero w 2021 r. Nie ma nikogo, kto mógłby pomóc spłacić mu zadłużenie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: odwołanie A. P. jest niezasadne. Zgodnie z art.68 ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (dalej jako ustawa o świadczeniach rodzinnych) w szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z sytuacją zdrowotną lub rodzinną osoby, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów, likwidator może umorzyć, rozłożyć na raty lub odroczyć termin płatności należności likwidowanego funduszu z tytułu wypłaconych świadczeń z tego funduszu. A. P. we wniosku o umorzenie podał, że odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w I.. Koniec kary przypada na 2021 r. Nie pracuje i nie ma żadnego majątku. Jego matka jest na utrzymaniu pomocy społecznej. Poza tym jest ciężko chora. W przedmiotowej sprawie należało rozważyć, czy sytuacja, w jakiej znajduje się odwołujący stanowi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie art.68 ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadniający umorzenie długu. Sąd Apelacyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 22.08.2012 r. ( III AUa 307/12 – LEX Nr 1216316) wyjaśnił, że zwrot „szczególnie uzasadnione przypadki”, to sytuacje nadzwyczajne (wyjątkowe), powstałe w wyniku wypadku losowego, a w każdym razie istniejące niezależnie od zobowiązanego, w następstwie których jego sytuacja ulegnie takiemu pogorszeniu, że nie jest on w stanie na bieżąco spłacać swoje bieżące należności, a nadto nie ma perspektywy i zmiany tej sytuacji. Z przedstawionych dowodów nie wynika aby wnioskodawca był chory. Podobno chora jest jego matka. Na pewno nie opiekuje się nią a wątpliwie jest aby to robił, kiedy miał ku temu sposobność. Zadłużenie wobec funduszu alimentacyjnego – biorąc pod uwagę jego wysokość – będzie w stanie spłacić po zakończeniu odbywania kary lub wcześniej o ile zacznie pracować. Konstrukcja art.68 ust.1 ustawy jest jednoznaczna. Szczególnie uzasadniony przypadek musi być następstwem sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej. W niniejszej sprawie A. P. nie wykazał aby taki związek istniał. Z tego względu Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 kpc oddalił jego odwołanie jako pozbawione podstaw.