← Polska

IV CZ 128/10

Sygn. akt IV CZ 128/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Antoni Górski ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r., w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Gminie G. - Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2009 r., oddala zażalenie; zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny) na rzecz adwokat A. D. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda J. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przeciwko Gminie G. – Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, uznając, że nie jest ona oparta na ustawowych przesłankach. Nie zachodzi nieważność postępowania, ponieważ powód był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, a nienależycie wykonywana reprezentacja nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie zostały też wykryte nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niektóre z powołanych przez skarżącego dokumentów powód mógł powołać w postępowaniu objętym skargą, a pozostałe nie mają związku z tym postępowaniem. Skarżący nie zachował ponadto ustawowego terminu do złożenia skargi. Powód zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił, że brak należytej reprezentacji obejmuje również zaniedbania pełnomocnika procesowego strony. Podniósł też, że można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 401 pkt 2 k.p.c. zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności (zob.: postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06, nie publ.; postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03; OSNC z 2004 r. nr 6, poz. 95; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02, nie publ.; postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01, OSNAP z 2002 r., nr 18, poz. 449; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2000 r., 3 sygn. akt I PKN 277/00, OSNAP z 2002 r., nr 1, poz. 15; postanowienie SN z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt III CKN 17/96, nie publ.). Błędne jest zatem stanowisko skarżącego, że zachodzi nieważność postępowania z uwagi na wadliwie wykonywaną reprezentację w postępowaniu objętym skargą o wznowienie. W związku z niewystąpieniem podnoszonej przez skarżącego nieważności postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeczono na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 6 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.