Sąd Okręgowy po rozpoznaniu odwołania wyrokiem z 12 czerwca 2012r. zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy M. W. prawo do renty socjalnej od daty złożenia wniosku. Wskazując opinię biegłego sądowego lekarza otolaryngologa, którą w całości podzielił, jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd ten stwierdził, że wnioskodawca spełnia warunki do przyznania mu prawa do renty socjalnej, gdyż jest całkowicie niezdolny do pracy. Sąd I instancji przyjął za wiarygodną opinię biegłego sądowego z uwagi na to, że została oparta na analizie dokumentacji medycznej, badaniu wnioskodawcy, a także wiedzy i doświadczeniu zawodowym. W podstawie prawnej powołany został art. 477 14 § 2 kpc. W apelacji od powyższego wyroku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zarzucił naruszenie art.
1 kpc, poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia niezdolności do pracy, w sytuacji gdy odwołanie winno zostać odrzucone ze względu na brak wyczerpania toku instancji postępowania orzeczniczego w organie rentowym. W konkluzji Zakład wniósł o zmianę wyroku i odrzucenie odwołania. Na wypadek nieuwzględnienia odwołania organ rentowy wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie odwołania, przy zarzucie naruszenia art. 233 § 1 kpc polegającego na przyjęciu, że opinia biegłego stanowi wiarygodny dowód na okoliczność, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Podniesiony w apelacji zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art.
1 kpc jest w całej pełni uzasadniony, stąd też wyrok wydany z naruszeniem tego przepisu podlega uchyleniu, a odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS Oddziału w R. z 10 listopada 2011r. odrzuceniu. Spór w sprawie dotyczy ustalenia prawa do renty socjalnej. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 136, poz. 1268 ze zmianami) renta socjalna przysługuje osobie całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało w okresach w powołanym przepisie wymienionych. M. W. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty socjalnej wystąpił do organu rentowego 22 września 2011r. Organ rentowy celem zbadania, czy zaistniały przesłanki do nabycia przez wnioskodawcę dochodzonego świadczenia, wystąpił do lekarza orzecznika ZUS o wydanie orzeczenia. Lekarz orzecznik 24 października 2011r. wydał orzeczenie stwierdzające, że M. W. nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Pod treścią tego orzeczenia znalazło się zaś pouczenie o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia. Pouczenie to jest czytelne i wyraźne, a z akt sprawy z postępowania przed organem rentowym wynika, że odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem doręczony został odwołującemu się już w dniu badania, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Wnioskodawca z uprawnienia do wniesienia sprzeciwu nie skorzystał, stąd też organ rentowy zaskarżoną decyzję z 10 listopada 2011r. odmówił zainteresowanemu prawa do renty socjalnej. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący dowodził, że jest całkowicie niezdolny do pracy i prawo do renty winien uzyskać. Należy zatem stwierdzić, że odwołanie swoje oparł wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Stosownie do art.
1 sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego przeczenia. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na mocy powołanego przepisy zobligowany był do odrzucenia odwołania. Odmienne rozstrzygnięcie w tej mierze Sądu I instancji na akceptację nie zasługuje. Z tych też względów Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił odwołanie stosownie do art. 386 § 3 kpc. (...) (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.