stwierdził, ze odwołujący – pouczony o sposobie i terminie zgłoszenia sprzeciwu do komisji lekarskiej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, sprzeciwu takiego nie wniósł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik A. W., H. W.. Skarżący, kwestionując ustalenia Sądu I instancji podniósł, że nigdy nie był poinformowany o treści decyzji lekarza Orzecznika ZUS w G. a wiec nie mógł wnieść sprzeciwu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : Zażalenie skarżącego jest zasadne. Zgodnie z treścią art.
Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Odwołujący kwestionował ustalenia Sądu I instancji dotyczące braku wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. Z akt organu rentowego załączonych do sprawy wynika, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. zostało doręczone pod błędny adres, co skutkowało niemożnością wniesienia przez stronę sprzeciwu. A. W. występowała bowiem w postępowaniu przed organem rentowym przez pełnomocnika w osobie H. W.. Odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. został błędnie doręczony – nie ustanowionemu pełnomocnikowi (k. 110 akt ZUS), którego adresem organ rentowy dysponował, lecz A. W.. Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. Naruszenie przepisów prawa o doręczeniu decyzji wszystkim stronom nie wywołuje wprawdzie skutku prawnego pozbawienia przymiotu ostateczności decyzji administracyjnej. Tego rodzaju naruszenie przepisów prawa jest wadliwością procesową pozbawienia udziału strony w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2012r., sygn. II OSK 154/11, Lex 1219064). Skarżący zatem nie dysponował możliwością wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni. Błędnie zatem Sąd I instancji odrzucił odwołanie A. W. uznając, że zachodzi okoliczność, o której mowa w art.
Okoliczności podniesione w zażaleniu są zasadne. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o treść art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 477 14a kpc Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji. SSA Marek Borkiewicz SSA Marta Sawińska del. SSO Robert Macholak
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.