Sygn. akt I ACz 142/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin (spr.) Sędziowie: SA Anna Gawełko

§ 1

i 2 k.p.c poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji udzielenie zabezpieczenia. Skarżący podniósł, iż jego działania w postaci darowania matce nieruchomości, nie mają na celu pozbawienie wierzycieli możliwości zaspokojenia ich roszczeń w przyszłości. Pozwany posiada stałe dochody z tytułu najmu i jest właścicielem nieruchomości zabudowanej lokalem handlowym o znacznej wartości. Tym samym, w jego ocenie, nie zachodzi przesłanka wskazująca na uniemożliwienie lub utrudnienie wykonania zapadłego w sprawie orzeczenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : W myśl art.

§ 2

k.p.c interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Ponadto, w myśl art.

§ 3

k.p.c, przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu Okręgowego co do uprawdopodobnienia przez powódkę roszczenia i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Nie budzi wątpliwości, iż powódka uprawdopodobniła roszczenie, co skutkowało wydaniem w niniejszej sprawie nakazu zapłaty w dniu 20 lipca 2012r. zgodnie z wnioskiem. Na skutek wniesionego sprzeciwu przez pozwanego, roszczenie powódki będzie przedmiotem rozważań merytorycznych Sądu. Tym samym przesłanka uprawdopodobnienia roszczenia została spełniona. Ponadto interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia także został uprawdopodobniony. Wskazana bowiem kwota roszczenia jest wysoka, co oznacza, że mogą nastąpić trudności w egzekwowaniu ewentualnego, uwzględnionego roszczenia, tym bardziej, że pozwany przed wszczęciem niniejszego postępowania jak i w jego trakcie zaczął wyzbywać się majątku. Trudno także ustosunkować się do stanowiska pozwanego odnośnie posiadania przez niego majątku wystarczającego na zaspokojenie przyszłych roszczeń wierzycieli, skoro nie przedstawił żadnych danych w tym zakresie, ani też dowodów, ograniczając się do ogólnego stwierdzenia. Z tych też względów, na obecnym etapie postępowania przedmiotowe zabezpieczenie należy ocenić jako uzasadnione, zwłaszcza że sposób zabezpieczenia (obciążenie hipoteczne na nieruchomości) nie jest dla pozwanego uciążliwe i nie powoduje utrudnień w jego funkcjonowaniu. W tej sytuacji udzielone zabezpieczenie stanowi usprawiedliwioną ochronę interesów prawnych wnioskodawczyni, bez obciążania obowiązanego ponad potrzebę. W związku z powyższym Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania zabezpieczającego Sąd rozstrzygnie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 745 § 1 k.p.c.).