3 załącznika nr 15 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r., przez jego niewłaściwą interpretację i jego niezastosowanie, polegającym na przyjęciu, że: a) że specjalny dodatek z tytułu Karty Hutnika (określany także jako specjalny dodatek miesięczny z tytułu Karty Hutnika), przyznany i wypłacany pracownikom strony skarżącej na podstawie przepisów art. 73 § 1 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r. oraz § 1 ust. 1 pkt 1 i 2, § 1 ust.
3 załącznika nr 15 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r., nie jest dodatkowym świadczeniem nie mającym charakteru deputatu przyznawanym na podstawie układu zbiorowego pacy w postaci świadczenia przyznawanego z tytułu uroczystego dnia; b) że przychód z dodatku z tytułu Karty Hutnika (określany także jako specjalny dodatek miesięczny z tytułu Karty Hutnika), przyznany i wypłacany pracownikom strony skarżącej na podstawie przepisów art. 73 § 1 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r. oraz na zasadach określonych w przepisie § 1 ust. 1 pkt 1 i 2, § 1 ust.
3 załącznika nr 15 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r., stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 73 § 1 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r. oraz § 3 załącznika nr 15 do 8 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r., przez jego niewłaściwą interpretację i jego nie zastosowanie, polegającym na przyjęciu, że tradycyjny dodatek z okazji obchodów Dnia Hutnika (określany także jako dodatek z tytułu Dnia Hutnika): a) jest nagrodą pieniężną z tytułu uroczystego dnia, b) jest płacony z wypracowanego przez pracowników strony skarżącej zysku przedsiębiorstwa. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie przepisu art. 73 § 1 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r. w związku z przepisem § 1 ust. 1 pkt 1 i 2, § 1 ust.
3 załącznika nr 15 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Koksowni P. Sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r., przez jego niewłaściwą interpretację i jego nie zastosowanie, polegające na przyjęciu, że specjalny dodatek z tytułu Karty Hutnika (określany także jako specjalny dodatek miesięczny z tytułu Karty Hutnika):
ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 z późniejszymi zmianami) za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również 11 wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy. Za pracownika uważa się osobę pozostającą między innymi w stosunku pracy. Szczegółowy katalog wyłączeń niektórych rodzajów powyższych przychodów z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zawiera § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106 z późniejszymi zmianami; dalej określane jako rozporządzenie) wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 21 ustawy systemowej. Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny, przepisy rozporządzenia jako ustanawiające wyjątki od zasady ustalania podstawy wymiaru składek od wszystkich przychodów ze stosunku pracy wykładane muszą być ściśle. W myśl § 2 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia, podstawy wymiaru składek nie stanowią dodatkowe świadczenia niemające charakteru deputatu przyznawane na podstawie przepisów szczególnych - kart branżowych lub układów zbiorowych pracy, to jest ekwiwalent pieniężny z tytułu zwrotu kosztów przejazdów urlopowych, świadczenia na pomoce naukowe dla dzieci, świadczenia przyznawane z tytułu uroczystych dni, jak tradycyjne „barbórkowe”, z wyjątkiem nagród pieniężnych wypłacanych z tytułu uroczystych dni. Nie budzi wątpliwości, że katalog dodatkowych świadczeń niestanowiących podstawy wymiaru składek jest zamknięty: są nimi tylko świadczenia wymienione w tym przepisie, a wśród nich świadczenia przyznawane z tytułu uroczystych dni na podstawie kart branżowych lub układów zbiorowych pracy. Bez wątpienia nie chodzi przy tym o każde świadczenie wypłacane pracownikom określonej branży w okresie, na który przypada ich święto. Precyzując pojęcie „świadczenia przyznawanego z tytułu uroczystych dni”, ustawodawca odwołał się bowiem do tzw. tradycyjnego „barbórkowego”, stąd trudno odmówić racji Sądowi odwoławczemu, że kwestia charakteru tego ostatnio wymienionego świadczenia ma podstawowe 12 znaczenie dla wykładni § 2 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia w tej części, w której wyłącza z podstawy wymiaru składek inne świadczenia przyznawane z tytułu uroczystych dni. Nie budzi też wątpliwości, że w świetle § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981 r. w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników górnictwa – Karta górnika (Dz. U. z 1982 r. Nr 2, poz. 13 z późniejszymi zmianami; dalej określane jako Karta górnika) tradycyjne „barbórkowe” jest prawem honorowym, przyznawanym z okazji Dnia Górnika i co do zasady jako świadczenie w naturze, a tylko ewentualnie w ekwiwalencie pieniężnym. Charakteru analogicznego do tradycyjnego „barbórkowego” nie ma - w przypadku wnioskodawcy - specjalny dodatek miesięczny z tytułu Karty Hutnika przysługujący pracownikom w oparciu o Załącznik nr 15 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników „Koksowni P.” sp. z o.o. z dnia 16 marca 2005 r. Biorąc pod uwagę wynikające z tego aktu prawnego zasady przyznawania tego wynagrodzenia, jak i jego wysokość (między innymi okres obliczeniowy, roczne wynagrodzenie jako podstawa do obliczenia wysokości specjalnego wynagrodzenia rocznego, wynoszącego od 5% do 20% podstawy w zależności od stażu pracy), a nadto określenie sytuacji, gdy wynagrodzenie to nie przysługuje, uznać należy, że jest to dodatkowe wynagrodzenie roczne wypłacane nie z tytułu uroczystego dnia, a jedynie w okresie, na który przypada Dzień Hutnika, przysługujące pracownikom Huty na zasadach zbliżonych do analogicznych świadczeń wypłacanych pracownikom innych branż w oparciu o obowiązujące ich zakładowe źródła płacowe, czy też pracownikom sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160, poz. 1080 z późniejszymi zmianami). Brak jest zaś przesłanek do stwierdzenia, że w zamyśle ustawodawcy tego rodzaju dodatkowe przychody pracowników osiągnięte w ciągu roku miałyby nie stanowić podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, skoro nawet nagrody pieniężne przyznawane z tytułu uroczystego dnia taką podstawę stanowią (§ 2 ust. 1 pkt 27 in fine rozporządzenia). Analogiczne stanowisko zajął już Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 września 2011 r., I UK 38/11 (niepublikowane). 13 Odnośnie dodatku z tytułu Dnia Hutnika, który został określony w art. 73 § 1 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników „Koksowni P.” sp. z o.o. i w § 3 załącznika nr 15 wyżej wymienionego układu należy wskazać, że inaczej, niż to wynika z treści § 3 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981 r., przedmiotowy dodatek przysługuje w formie pieniężnej (a nie w naturze); jego wysokość oraz termin wypłaty są corocznie ustalane przez Prezesa Zarządu Dyrektora Naczelnego w uzgodnieniu z międzyzakładowymi organizacjami związkowymi. Tym samym przepisy płacowe obowiązujące u wnioskodawcy nie określiły dodatku w stałej wysokości, jak również sam termin wypłaty jest przedmiotem uzgodnień i nie musi przypadać na Dzień Hutnika. Powyższe cechy charakterystyczne dodatku przemawiają za stwierdzeniem, że świadczenie to jest w istocie nagrodą dla pracowników z tytułu uroczystego dnia, gdyż wysokość dodatku jest zależna od wypracowanego przez pracowników zysku przedsiębiorstwa. Nagroda taka nie mieści się kategorii wyłączeń przewidzianych w § 2 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia, który rozróżnia świadczenia przyznawane z tytułu uroczystych dni i nagrody pieniężne wypłacane z tytułu uroczystych dni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I UK 30/11, niepublikowane). Z tych względów Sąd Najwyższy za prawidłowy uznał pogląd Sądu Apelacyjnego, że dodatkowe specjalne wynagrodzenie miesięczne z tytułu Karty Hutnika i dodatek z tytułu Dnia Hutnika stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, wobec czego z mocy art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.