III AUa 66/13

(14)§1 kpc, jako podstawę prawną przyjętego stanowiska. W apelacji od powyższego wyroku Z. W., M. W. i K. K. zarzucając przyjęcie, „że mimo decyzji KRUS z 21.10.2004r. F. W. nie spełnia warunków do pozostawania w ubezpieczeniu społecznym rolników przy jednoczesnym prowadzeniu działalności”. W oparciu o powyższe wnieśli o: - zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie odwołania, ewentualnie - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu. Apelujący wskazali, iż Sąd Okręgowy dokonał błędnych ustaleń co do stanu faktycznego, gdyż decyzja ZUS z 29 grudnia 2005r. stwierdza podleganie przez F. W. obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem brak było podstaw do wydania przez Prezesa KRUS decyzji o odpowiedzialności za długi spadkowe spadkobierców wyżej wymienionego. Pełnomocnik organu rentowego wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Apelacyjny ustalił i rozważył, co następuje: Apelacja jest o tyle uzasadniona o ile skutkuje niezależnie od przedstawionych w niej wniosków, uchylenie kwestionowanego orzeczenia oraz uchylenie poprzedzającej go decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Istotą sporu jest przeniesienie odpowiedzialności za zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników F. W.. W tym miejscu istotnym jest przypomnienie, iż stosownie do art. 52 us. 1 pkt 1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznemu rolników, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a ponadto do składek na ubezpieczenie stosuje się przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Zgodnie z uregulowaniem przewidzianym w art. 97 § 1 i art. 98 § 1i 2 pkt 1 ostatnio powołanego aktu normatywnego, spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe. Podstawą do przeniesienia odpowiedzialności na spadkobierców dłużnika jest uprzednie wydanie decyzji o podleganiu temu ubezpieczeniu przez zobowiązanego oraz obowiązku opłacania składek z tego tytułu. Tymczasem uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera wskazania decyzji o objęciu F. W. ubezpieczeniem społecznym rolników. Jest to, jak już wyżej wskazano, okoliczność istotna dla sprawy nie tylko z uwagi na powołaną przesłankę, ale również z powodu dokumentacji znajdującej się w aktach organu rentowego. Wynika z nich bowiem, że F. W. rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej od 30 grudnia 1999r. Działalność ta została wykreślona z ewidencji 30 lipca 2008r. Decyzją z 21 października 2004r. Prezes KRUS stwierdził, że wyżej wymieniony nie spełnia warunków do pozostawania w ubezpieczeniu społecznym rolników przy równoczesnym prowadzeniu pozarolniczej działalności. Decyzją z 29 grudnia 2005r. ZUS Oddział w R. przyjął, że F. W. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym tj. ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu od 1 października 2004r. do nadal. Z kolei decyzją z 30 grudnia 2008r. Prezes KRUS objął wymienionego ubezpieczeniem społecznym rolników od 4 kwartału 2004r. Decyzja ta została wydana po uzyskania informacji, iż F. W. nie został zgłoszony do ubezpieczeń z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Fakt ten – w ocenie tut. Sądu - nie może mieć jednak przesądzającego znaczenia dla oceny, któremu systemowi ubezpieczenia podlegał wyżej wymieniony. Zatem przy obowiązującej zasadzie podlegania jednemu systemowi ubezpieczenia, funkcjonowanie w obrocie prawnym dwóch decyzji o objęciu ubezpieczeniem społecznym z różnych tytułów i w różnych systemach, wskazujących te same okresy ubezpieczenia, nie mogło stanowić podstawy do ustalenia odpowiedzialności za niezapłacone składki na spadkobierców zobowiązanego w systemie ubezpieczenia rolniczego. Kontynuując przypomnieć należy, iż decyzja organu rentowego powinna wskazywać okoliczności, które stanowiły podstawę zajętego w niej stanowiska, w sposób zrozumiały dla jej adresatów. Zaskarżona decyzja tych elementów nie zawiera. Ponadto nie wskazuje sposobu wyliczenia zadłużenia, którego wysokość kwestionują wnioskodawcy. Należy zauważyć, iż wydano szereg decyzji w przedmiocie wysokości składek, w tym o stwierdzeniu obowiązku zapłaty składek w podwójnej wysokości. Tego rodzaju okoliczności powinny skutkować wyszczególnieniem sposobu wyliczenia należności z omawianego tytułu, czego organ rentowy nie uczynił. Z racji powyższego koniecznym jest uchylenie zarówno orzeczenia Sądu Okręgowego (którego rozstrzygnięcie – co wynika z powyższych wywodów, nie uzupełniło postępowania administracyjnego ) jak i poprzedzającej go decyzji organu rentowego i przekazanie sprawy bezpośrednio organowi rentowemu do ponownego rozpoznania. Rzeczą organu będzie więc w pierwszej kolejności, wyjaśnienie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych kwestii objęcia F. W. ubezpieczeniami z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a następnie - w zależności od poczynionych w sprawie ustaleń - wydanie decyzji spełniającej wymogi formalne, określone w przepisach kpa, przy uwzględnieniu poczynionych wyżej uwag. Przeprowadzenie zaś postępowania w sposób wyżej określony, jego ocena, a następnie wyniki będą mogły stanowić podstawę do prawidłowego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a wydana decyzja, podlegać będzie kontroli sądowej - w sytuacji jej zaskarżenia odwołaniem do Sądu przez wnioskodawców. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 477 14a kpc