← Polska

I CZ 119/12

Sygn. akt I CZ 119/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa H. N. przeciwko E. S.A. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 9 września 2011 r. oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r., którym powództwo zostało częściowo oddalone. Sąd Okręgowy stwierdził, że powód dochodził ustalenia istnienia i nieistnienia stosunku prawnego oraz że ustalenie to było uwarunkowane interesem majątkowym, w związku z czym o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ wartość ta jest niższa od kwoty 50 000 zł, w sprawie nie przysługuje skarga kasacyjna. Dlatego też wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, ulega odrzuceniu (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie, że wniesiona skarga kasacyjna dotyczy jedynie roszczeń niemajątkowych, których dochodził obok roszczeń o charakterze majątkowym. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji powód wniósł o jego zmianę w części oddalającej powództwo przez uznanie za niewiążące powoda: 1) § 8 ust. 3 i 4 regulaminu Kredytu na Miarę oraz wszystkich zmian regulaminu dokonanych na podstawie § 8 ust. 3 po zawarciu z pozwanym umowy kredytu z dnia 4 marca 2008 r., 2) § 3 ust. 5 lit. a regulaminu w zakresie, w jakim upoważnia pozwanego do jednostronnej zmiany wysokości opłat jedynie na korzyść banku z pominięciem obowiązku odpowiedniej zmiany wysokości opłat na korzyść klienta w przypadku korzystnej dla niego zmiany wysokości stóp procentowych na krajowym rynku pieniężnym, 3) § 12 ust. 4 umowy Kredytu na Miarę oraz § 3 ust. 5 i 7 regulaminu oraz 4) § 13 ust. 2 umowy Kredytu na Miarę i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Analiza wskazanych postanowień zawartej przez strony umowy kredytu oraz regulaminu Kredytu na Miarę prowadzi do wniosku, że dochodzone 3 w postępowaniu apelacyjnym żądanie ustalenia służyło realizacji interesów majątkowych powoda. W § 12 ust. 4 zawartej przez strony umowy kredytu bank zastrzegł sobie prawo do zmiany wysokości opłat, prowizji oraz stopy procentowej w sytuacjach określonych w regulaminie. W § 13 ust. 2 umowy uregulowane zostały kwestie związane z przystąpieniem do umowy ubezpieczenia dla kredytobiorców. Powołany w apelacji § 3 ust. 5 lit. a regulaminu uprawnił bank do zmiany wysokości opłat, prowizji lub stopy procentowej w przypadku zmiany wysokości stóp procentowych krajowego rynku pieniężnego. W § 8 ust. 2 bank zastrzegł sobie prawo do zmiany regulaminu, a w § 8 ust. 4 postanowił, że zmieniony regulamin zaczyna obowiązywać po upływie 14 dni od doręczenia klientowi tekstu zmian, chyba że klient w tym terminie złoży pisemne wypowiedzenie umowy. Podstawą wyróżnienia kategorii praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki prawa te realizują. Prawa majątkowe są przy tym uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym uprawnionego. Nie ulega wątpliwości, że żądanie rozpoznawane w postępowaniu apelacyjnym służyło realizacji interesu majątkowego żalącego. Trafnie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 233, poz. 1381). jw

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.