Sygn. akt: KIO 2368/18 WYROK z dnia 3 grudnia 2018 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Małgorzata Matecka Członkowie: Agata Mikołajczyk Aneta Mlącka Protokolant:Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 listopada 2018 r. przez Odwołującego: Polcom Spółka Akcyjna z siedzibą w Skawinie w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego: Województwo Małopolskie przy udziale wykonawcy: Infomex Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego, orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 96 ust. 3 zdanie drugie ww. ustawy oraz nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym uznanie za bezskuteczne zastrzeżenie jako tajemnicy przedsiębiorstwa przez wykonawcę Infomex Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny zawartych w piśmie z dnia 25 października 2018 r. Oddala odwołanie w pozostałym zakresie. 2.Kosztami postępowania obciąża Zamawiającego, i: 2.
(34)/17(MŻ) (kopia). Zestawienia kosztów złożone przez Odwołującego na rozprawie zostały przez Izbę potraktowane jako stanowisko własne tej strony. Izba ustaliła, iż okoliczności faktyczne dotyczące przebiegu Postępowania, na które powoływały się strony oraz uczestnik postępowania, znajdują potwierdzenie w dokumentacji Postępowania. Izba zważyła, co następuje: Odwołanie zasługuje na częściowe uwzględnienie. Zarzut naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 96 ust. 3 zdanie drugie ustawy Pzp - zaniechanie udostępnienia dokumentu Wyjaśnień rażąco niskiej ceny, zastrzeżonego jako tajemnica przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne. W myśl art. 8 ust. 2 ustawy Pzp zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy Pzp nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W celu skutecznego zastrzeżenia informacji jako stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa wymagane jest zatem jednoczesne wykazanie przez wykonawcę wystąpienia następujących przesłanek składających się na definicję legalną tajemnicy przedsiębiorstwa, zawartą w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji: 1)informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub inny posiadający wartość gospodarczą, 2)informacja nie została ujawniona do wiadomości publicznej, 3)podjęto w stosunku do niej niezbędne działania w celu zachowania poufności. Ww. przesłanki muszą wystąpić łącznie. Jak stwierdziła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 13 marca 2017 r. KIO 385/17: j„edną z podstawowych zasad obowiązujących w systemie zamówień publicznych jest zasada jawności postępowania, a ograniczenie dostępu do informacji związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia może zachodzić wyłącznie w przypadkach określonych ustawą, co wynika z art. 8 ust. 2 ustawy Pzp. Podstawowym wyjątkiem od tej zasady jest wyłączenie udostępniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy Pzp. Dostrzec należy, że w poprzednim stanie prawnym ustawodawca nie wskazywał wyraźnie na obowiązek wykazania, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych (Sejm RP VII kadencji, Nr druku: 1653) wskazano, m.in.: "Wprowadzenie obowiązku ujawniania informacji stanowiących podstawę oceny wykonawców (zmiana art. 8 ust. 3). Przepisy o zamówieniach publicznych zawierają ochronę tajemnic przedsiębiorstwa wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia. Mimo zasady jawności postępowania, informacje dotyczące przedsiębiorstwa nie są podawane do publicznej wiadomości. Jednakże, słuszny w swym założeniu przepis jest w praktyce patologicznie nadużywany przez wykonawców, którzy zastrzegając informacje będące podstawą do ich ocen, czynią to ze skutkiem naruszającym zasady uczciwej konkurencji, tj. wyłącznie w celu uniemożliwienia weryfikacji przez konkurentów wypełniania przez nich wymagań zamawiającego. Realizacja zadań publicznych wymaga faktycznej jawności wyboru wykonawcy. Stąd te dane, które są podstawą do dopuszczenia wykonawcy do udziału w postępowaniu powinny być w pełni jawne. Praktyka taka miała miejsce do roku 2005 i bez negatywnego skutku dla przedsiębiorców dane te były ujawniane. Poddanie ich regułom ochrony właściwym dla tajemnicy przedsiębiorstwa jest sprzeczne z jej istotą, a przede wszystkim sprzeczne z zasadą jawności realizacji zadań publicznych.". Jak wynika z powołanego przepisu na wykonawcę nałożono obowiązek wykazania zamawiającemu przesłanek zastrzeżenia informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa. W konsekwencji rolą zamawiającego w toku badania ofert/wniosków jest ustalenie, czy wykonawca temu obowiązkowi sprostał udowadniając, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej podkreśla się, iż to na wykonawcy ciąży obowiązek przekonywującego i terminowego wykazania, iż zastrzegane przez niego informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Podkreśla się, iż „wykazać” oznacza coś więcej niż tylko „wyjaśnić”. Przykładowo, w wyroku z dnia 23 marca 2017 r. KIO 421/17 Izba stwierdziła: „W tym zakresie Izba stoi na stanowisku, że wykazać oznacza coś więcej, aniżeli jedynie wyjaśnić. Nie będą zatem spełniać przesłanki z art. 8 ust. 3 ustawy Pzp ogólnikowe wyjaśnienia, zawierające gołosłowne, niczym nie potwierdzone, twierdzenia (często zresztą powtarzające się w wielu postępowaniach o udzielenie zamówienia), że zastrzeżone informacje mają duże znaczenie dla wykonawcy, że nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, że posiadają znaczną wartość gospodarczą, itd. Dla owego "wykazania" często nie wystarczą same deklaracje i twierdzenia, i wówczas wykonawca będzie zobowiązany nie tylko wyjaśnić, ale także udowodnić, czy choćby uprawdopodobnić, ziszczenie się poszczególnych przesłanek warunkujących uznanie danej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa, a określonych w cytowanym powyżej art. 11 ust. 4 UZNK. Izba zauważa, że to od charakteru i rodzaju informacji, jak i innych okoliczności dotyczących danej informacji, jak i wykonawcy, będzie zależało to czy dla "wykazania" wystarczą jedynie wyjaśnienia z powołaniem się na uwarunkowania gospodarcze, geopolityczne, na zasady działania na danym rynku, itp., czy też konieczne będzie przedstawienie konkretnych dowodów, np. umów, koncepcji, raportów, itd. Czasem wystarczy odwołanie się do pewnych zdarzeń i związanych z nimi okoliczności, np. odwołanie się do faktu zawarcia konkretnej umowy w oznaczonej dacie z danym podmiotem i odniesienie się do niektórych postanowień takiej umowy - tak Izba w wyroku z dnia 7 kwietnia 2015r. sygn. akt KIO 568/15, KIO 570/
- Podobnie w wyrokach z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt KIO 761/15, KIO 764/15, z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt KIO 863/
- Izba zgodziła się ze stanowiskiem Odwołującego, iż uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przez Przystępującego było ogólnikowe, praktycznie nie zawierało żadnych konkretów, często w luźny sposób odnosiło się do treści samych wyjaśnień ceny. Treść uzasadnienia zastrzeżenia w dużym stopniu stanowiło przywołane orzecznictwo sądowe oraz Krajowej Izby Odwoławczej, mające nader ogólny charakter. W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, iż Przystępujący w żaden sposób nie wykazał, że informacje które zastrzega jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa mają dla niego wartość gospodarczą – taką, która nie sprowadzałaby się jedynie do zwiększenia sobie szans uzyskania zamówienia, na które prowadzone jest Postępowanie. Informacja, której wartość gospodarcza wynika jedynie z faktu braku dostępu do niej pozostałych wykonawców w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia, nie podlega ochronie na gruncie art. 8 ust. 3 ustawy Pzp. Na wstępie Przystępujący stwierdził, iż: „w ocenie naszego przedsiębiorstwa fakt, iż znaczna część sprzętu serwisowego jest w posiadaniu naszego przedsiębiorstwa w zakresie potrzebnym do zapewnienia serwisowania, a także wysokość marży (zysku) jaki zamierzamy osiągnąć w wyniku uzyskania przedmiotowego zamówienia stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Ustawy, a w szczególności informację handlową o istotnej wartości gospodarczej dla naszego przedsiębiorstwa.” Z przytoczonego stwierdzenia nic konkretnego nie wynika. W szczególności, nie tylko nie zostało wykazane, ale nawet w żaden sposób nie zostało wyjaśnione, dlaczego „fakt, iż znaczna część sprzętu serwisowego jest w posiadaniu naszego przedsiębiorstwa w zakresie potrzebnym do zapewnienia serwisowania” stanowi informację handlową o istotnej wartości gospodarczej dla Przystępującego. Kwestii tej Przystępujący w żaden sposób nie przybliżył, a przede wszystkim ww. stwierdzenie nie zostało powiązane z żadnym konkretnym fragmentem wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny oferty. W dalszej części uzasadnienia Przystępujący wskazuje, iż powzięcie przez inne podmioty informacji dotyczących m.in. wysokości upustów, jakie uzyskuje od współpracujących z nim producentów i dystrybutorów czy też wysokość stosowanych marż może narazić go na wymierne straty. Wyjaśniając na czym te straty miałyby polegać Przystępujący stwierdza: „Powyższe może się wyrażać chociażby w braku możliwości uzyskania zamówień udzielanych w trybie Prawa zamówień publicznych, w przypadku gdy podmioty wobec nas konkurencyjne, mając wiedzę o przysługujących nam upustach cenowych i/lub stosowanych przez nas marżach będą w stanie złożyć oferty niższe cenowo od ofert składanych przez nasze przedsiębiorstwo.” W odniesieniu do tego fragmentu należy stwierdzić, iż informacja co do planowanego zysku co do zasady nie stanowi informacji podlegającej ochronie na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy Pzp. Na ogólną cenę oferty składają się różne elementy, a ich wysokość jest różna w przypadku różnych wykonawców, w zależności od różnorodnych, indywidualnych okoliczności, dotyczących zarówno danego wykonawcy jak i przedmiotu konkretnego postępowania. Co więcej, w przypadku niektórych wykonawców mogą nie występować pewne koszty, które z kolei występują u innych wykonawców. Sama wysokość zysku może być ustalana na różnym poziomie. Informacja o zakładanym przez Przystępującego zysku w odniesieniu do przedmiotowego zamówienia mogłaby zatem stanowić istotną informację dla konkurentów, o ile tamci mieliby pewność, że po pierwsze Przystępujący zawsze będzie planował ten sam poziom zysku, a po drugie i przede wszystkim – gdyby byli w stanie ustalić i prawidłowo wyliczyć wszystkie inne elementy cenotwórcze. Powyższe jest bardzo mało prawdopodobne, w szczególności że przedmioty zamówień są różnorodne, co skutkuje tym, iż zmieniają się także indywidualne okoliczności dotyczące danego wykonawcy, mające wpływ na poziom kosztów, a w konsekwencji także ceny. Ponadto Przystępujący ani nie wykazał, ani nawet nie stwierdził, iż zawsze stosuje ten sam poziom marży i informacja ta jest przez niego zawsze chroniona. W ten sam sposób należy potraktować informacje dotyczące poziomu zastosowanych upustów. Inaczej natomiast należałoby ocenić informacje dotyczące konkretnych kontrahentów udzielających określonych upustów – tego rodzaju informacje istotnie mogą zostać uznane za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Nie ma to jednak znaczenia dla niniejszej sprawy, albowiem w Wyjaśnieniach RNC nie zawarto żadnych informacji o kontrahentach udzielających określonych upustów, jak i w ogóle informacji o wartości tych upustów. Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, iż uzasadnienie zastrzeżenia przedstawione w odniesieniu do pierwszej przesłanki wskazanej w przepisie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji było daleko niewystarczające, ażeby móc stwierdzić, iż doszło do jej wykazania. W podobny sposób Izba oceniła uzasadnienie dotyczące trzeciej przesłanki – podjęcie niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji. Informacje przywołane w tym zakresie mają bardzo ogólnikowy charakter. Na wstępie Przystępujący powołuje się na „odpowiednie działania zmierzające do zachowania w poufności informacji”. Następnie wskazuje przykłady takich działań, tj. po pierwsze jest to odpowiednie ograniczenie kręgu pracowników uprawnionych do negocjowania cen sprzedaży sprzętu i oprogramowania. Należy w tym miejscu podkreślić, iż wykazanie przesłanek pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa nie polega na ogólnikowym powoływaniu się na odpowiednie działania np. „odpowiednie ograniczenie kręgu pracowników”, ale polega właśnie na wskazaniu konkretnych działań podejmowanych w tym zakresie przez wykonawcę. Przystępujący powinien był zatem wyjaśnić na czym to „odpowiednie ograniczenie kręgu pracowników” polega. W dalszej kolejności Przystępujący wskazuje na zobowiązanie pracowników do zachowania w poufności cen zakupu sprzętu i oprogramowania, w tym wysokości upustów i marży. Na zakończenie tych ogólny stwierdzeń Przystępujący podaje bardziej konkretną informacje, a mianowicie iż „[o]bowiązki spoczywające na ww. pracownikach mają swoje źródło m.in. w treści pisemnych zobowiązań do zachowania ww. informacji w poufności oraz do niewykorzystywania ich zarówno dla własnych celów jak i dla celów podmiotów trzecich.”. Skoro nałożenie na pracowników ww. obowiązków nastąpiło w formie pisemnej, to obowiązkiem Przystępującego było załączenie do uzasadnienia zastrzeżenia takich przykładowych pisemnych zobowiązań. Jest to bowiem tego rodzaju okoliczność, która w prosty sposób może (i w związku z tym powinna) być wykazana za pomocą dowodu. Nieprzedstawienie takiego dowodu, w sytuacji gdy jego załączenie do uzasadnienia zastrzeżenia nie nastręcza żadnych problemów (wymaga jedynie dokonania tzw. anonimizacji) obciąża wykonawcę i czyni wyjaśnienia w tym zakresie gołosłownymi i mało wiarygodnymi. Jeżeli zaś chodzi o samą czynność zastrzeżenia informacji w niniejszym Postepowaniu, to może być ona traktowana wyłącznie jako jedna z okoliczności potwierdzających wystąpienie trzeciej przesłanki wskazanej w przepisie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Okoliczność ta nie stanowi samodzielnej podstawy uznania, iż w stosunku do określonych informacji podjęto niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Mając na uwadze powyższe, Izba doszła do przekonania, iż Przystępujący nie sprostał obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 8 ust. 3 ustawy Pzp. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby przyzwolenie na praktycznie nieograniczone zastrzeganie przez wykonawców wyjaśnień dotyczących elementów ceny oferty. Uzasadnienie zastrzeżenia przez wykonawcę tajemnicy przedsiębiorstwa podlega badaniu i ocenie przez zamawiającego, który prowadząc postępowanie o udzielenie zamówienia powinien stać na straży przestrzegania zasad udzielania zamówień, w tym między innymi zasady jawności postępowania. W niniejszej sprawie Izba uznała, iż Zamawiający w sposób niewłaściwy ocenił uzasadnienie zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa Wyjaśnień RNC złożonych przez Przystępującego i niezasadnie odmówił Odwołującego dostępu do tego dokumentu. W konsekwencji Izba uznała, iż potwierdził się postawiony w odwołaniu zarzut naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 96 ust. 3 zdanie drugie ustawy Pzp. Zgodnie z treścią odwołania dwa kolejne zarzuty naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, tj: -zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp poprzez nieprawidłową ocenę złożonych przez lnfomex Wyjaśnień RNC, podczas gdy z treści złożonych wyjaśnień wynika, że oferta zawiera cenę rażąco niską, -oraz zarzut naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty lnfomex, pomimo iż oferta ta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, zaś wykonawca lnfomex nie złożył Wyjaśnień RNC spełniających wymagania określone w art. 90 ust. 1 - 3 ustawy Pzp zostały podniesione z ostrożności procesowej jako zarzuty ewentualne, na wypadek nieuwzględnienia zarzutu naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 96 ust. 3 zdanie drugie ustawy Pzp. W konsekwencji uznania przez Izbę za zasadny ostatniego z ww. zarzutów - zarzuty naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp nie podlegały rozpoznaniu w ramach niniejszego postępowania odwoławczego. Zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 12, 16 i 17 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia lnfomex z Postępowania, pomimo iż wykonawca ten nie wykazał spełniania warunków udziału w Postępowaniu, wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że spełnia warunki udziału w Postępowaniu oraz wprowadził Zamawiającego w błąd przedstawiając informacje mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego oraz zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty lnfomex, pomimo iż złożenie oferty stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Ww. zarzuty zostały przez Odwołującego oparte na tej samej okoliczności, jaką była decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 30 maja 2018 r., w której uznano za praktykę ograniczającą konkurencję i naruszającą zakaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zawarcie przez lnfomex sp. z o.o. z siedzibą w Żywcu, Nabino sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w Łodzi i ncNETcom sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach porozumienia ograniczającego konkurencję na krajowym rynku usług hostingu i kolokacji, polegającego na uzgadnianiu przez tych przedsiębiorców warunków ofert składanych w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, których przedmiotem były usługi hostingu i kolokacji i podejmowaniu działań mających na celu doprowadzenie do wyboru oferty tego z ww. przedsiębiorców, który zaoferował wyższą cenę. Decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, na którą powoływał się Odwołujący, mogłaby stanowić podstawę orzekania Izby w sytuacji, gdyby posiadała przymiot prawomocności. Ustalenie przez Izbę, iż decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów takiego przymiotu nie posiadała stanowi wystarczającą podstawę do uznania, iż ww. zarzuty nie podlegają uwzględnieniu. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym przez Odwołującego na rozprawie, iż jak „wynika z uzasadnienia tej decyzji został przez organ ustalony stan faktyczny i w ocenie Odwołującego ustalenia faktyczne poczynione przez ten organ i wskazane w decyzji mogą stanowić podstawę orzekania Izby w tym zakresie”. Po pierwsze, skoro ww. zarzuty Odwołujący wywodził z okoliczności wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzji stwierdzającej dopuszczenie się przez Przystępującego wskazanego naruszenia, nie jest możliwe uwzględnienie odwołania w tym zakresie wyłącznie na podstawie okoliczności faktycznych, które zostały ustalone przez ww. organ w wyniku przeprowadzonego postępowania. Jak wynika z treści odwołania dla zarzutów opisanych w pkt III i IV uzasadnienia odwołania nie mają znaczenia same okoliczności stanowiące podstawę faktyczną wydania ww. decyzji, lecz dokonana przez organ ich kwalifikacja prawna wyrażająca się w uznaniu porozumienia zawartego pomiędzy wskazanymi w decyzji podmiotami za praktykę ograniczającą konkurencję i naruszającą zakaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Po drugie, jak wynika z dowodu przedstawionego przez Przystępującego (dwie pierwsze strony odwołania) zakresem zaskarżenia została objęta także podstawa faktyczna decyzji. Dodatkowo Izba wskazuje, iż ocena spełniania warunku udziału w postępowaniu dotyczącego zdolności technicznej lub zawodowej, gdy zgodnie z opisem tego warunku odnosi się on do doświadczenia (zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp) winna być dokonywana w kontekście zdobytego przez wykonawcę doświadczenia. Podstawowe znaczenie ma zatem stwierdzenie, że dany wykonawca nabył doświadczenie odpowiadające wymogom określonym przez Zamawiającego. Z kolei postawienie zarzutów naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 16 lub 17 ustawy Pzp wymaga wykazania zaistnienia wszystkich przesłanek składających się na te podstawy wykluczenia wykonawcy z postępowania. W niniejszej sprawie Odwołujący nie wykazał, a nawet nie wyjaśnił na czym miałoby polegać wprowadzenie w błąd Zamawiającego, skoro Odwołujący jednocześnie twierdził, iż Zamawiający miał wiedzę o wydaniu decyzji przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W ocenie Izby okoliczność powoływania się - na potwierdzenie spełniania warunku udziału w postępowaniu – na doświadczenie zdobyte w wyniku realizacji umowy, zawartej w wyniku stosowania praktyki ograniczającej konkurencję i naruszającej zakaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, stwierdzonej prawomocną decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, mogłaby być rozpatrywana w kontekście przesłanki odrzucenia oferty, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Jak wskazuje się w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej ustawa Pzp nie zawiera definicji legalnej czynu nieuczciwej konkurencji i odsyła w tym zakresie do przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W myśl art. 3 ust. 1 tej ustawy czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. W wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt II CSK 44/09 Sąd Najwyższy wskazał, iż art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może stanowić także samodzielną podstawę uznania określonego zachowania za czyn nieuczciwej konkurencji. Wykazywanie spełnienia warunku udziału w postępowaniu poprzez powołanie się na doświadczenie zdobyte w wyniku stosowania niedozwolonej praktyki ograniczającej konkurencji powinno być uznane za działanie sprzeczne z dobrymi obyczajami, a z drugiej strony może co najmniej zagrażać interesowi innego wykonawcy, niedopuszczającego się takich niedozwolonych praktyk. Rozpatrywanie tej kwestii nie mogło jednak mieć miejsca na gruncie niniejszej sprawy z uwagi na wskazaną powyżej okoliczność zaskarżenia przez Przystępującego decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W ramach ww. zarzutu Odwołujący stwierdził również, iż „lnfomex wadliwie powołał się na List referencyjny wystawiony przez Nabino Sp. z o.o., podczas gdy prawidłowość wykonania może potwierdzić tylko Zamawiający; przy czym ewentualne potwierdzenie powinno uwzględniać wiedzę Zamawiającego o tym, że lnfomex celowo naraził go na szkodę, poprzez zawarcie zmowy przetargowej i doprowadzenie do wyboru oferty droższej”. Zarzut ten - w pierwszej części dotyczącej potwierdzenia prawidłowości wykonania umów przez Zamawiającego - sprowadzał się do tego, że Przystępujący nie przedstawił Zamawiającemu jego własnego (czyli Zamawiającego) oświadczenia potwierdzającego należyte wykonanie umowy. Zarzut ten jest niezasadny, albowiem w sytuacji, gdy odbiorcą referencyjnej usługi jest zamawiający prowadzący dane postępowanie o udzielenie zamówienia, przedstawianie mu przez wykonawcę jego własnych oświadczeń należy uznać za zbędne. Powyższa zasada wynika z art. 26 ust. 6 ustawy Pzp. Natomiast w odniesieniu do konieczności uwzględnienia przez Zamawiającego okoliczności zmowy przetargowej, należy odwołać się do wcześniejszego stanowiska przedstawionego w odniesieniu do tego zagadnienia w ramach niniejszego uzasadnienia, wskazującego na brak przymiotu prawomocności decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty lnfomex, pomimo iż treść oferty nie odpowiada treści SIWZ. Uzasadniając ww. zarzut Odwołujący stwierdził, iż lnfomex publicznie podaje maksymalne możliwości techniczne serwerowni oraz że są one sprzeczne z SIW Z. Na poparcie swojego stanowiska Odwołujący przedstawił wydruk ze strony internetowej Przystępującego dotyczący serwerowni w Żywcu. Dokonując oceny ww. zarzutu Izba zgodziła się ze stanowiskiem Zamawiającego oraz Przystępującego, iż tego rodzaju informacje nie mogą być uznane za treść oferty w ramach prowadzonego Postępowania. Okoliczność przedstawienia na stronie internetowej informacji o charakterze handlowym na temat gwarantowanego poziomu dostępności systemów nie świadczy o tym, iż taki poziom tej usługi został zaoferowany w niniejszym Postępowaniu. Wymaga podkreślenia, iż w powyższym zakresie Zamawiający wymagał podania w treści oferty jedynie adresu serwerowni. Wskazanie zatem adresu serwerowni w powiązaniu z oświadczeniem złożonym w pkt 6 formularza oferty („Oświadczamy, że zapoznaliśmy się z treścią siwz i akceptujemy ją bez zastrzeżeń.”) należy odczytywać jako zaoferowanie przez wykonawcę świadczenia usługi dotyczącej serwerowni spełniającej wymogi postawione w SIWZ. Przystępujący zaprzeczył twierdzeniom Odwołującego co do tego, że oferowany przez niego gwarantowany poziom dostępności systemów jest niezgodny z wymaganiami Zamawiającego określonymi w SIW Z. Jednocześnie Przystępujący wyjaśnił, że w informacji zamieszczonej na internetowej został wskazany minimalny poziom usługi, który może zostać podniesiony zgodnie z wymaganiami klienta. Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, iż w świetle dokumentacji Postępowania, a w szczególności treści oferty Przystępującego oraz treści SIWZ, zarzut art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp nie potwierdził się. Zarzut naruszenia przepisu art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w związku z art. 7 ustawy Pzp, poprzez przyznanie ofercie lnfomex punktów w kryterium „Zapewnienie drugiej serwerowni" z naruszeniem kryteriów oceny ofert określonych w SIWZ. Zaniechanie wykluczenia wykonawcy lnfomex na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. W odniesieniu do ww. zarzutu należy w pierwszej kolejności przywołać zapisy SIW Z dotyczące sposobu dokonywania oceny ofert w kryterium „Zapewnienie drugiej serwerowni". Zgodnie z pkt XIV 1.2) SIW Z ocena ofert w kryterium „Zapewnienie drugiej serwerowni" zostanie dokonana wg następujących zasad: jeśli Wykonawca zapewni w przypadku awarii serwerowni podstawowej drugą serwerownię, w której może świadczyć usługi kolokacji oraz serwisu pogwarancyjnego sprzętu komputerowego w Centrum Przetwarzania Danych UMW M – poprzez zaznaczanie TAK w formularzu oferty (w tym w sytuacji, kiedy serwerownia podstawowa jest w odległości do 100 km od siedziby Zamawiającego to dla drugiej serwerowni wykonawca podał na potwierdzenie adres miejsca świadczenia usługi w drugiej serwerowni (co najmniej miejscowość i ulicę z numerem) w odległości do 100 km od siedziby Zamawiającego), otrzyma 15 pkt, w przeciwnym wypadku 0 pkt.”. Przystępujący wypełnił formularz oferty zaznaczając opcję TAK i w konsekwencji otrzymał w kryterium „Zapewnienie drugiej serwerowni" 15 pkt. Wbrew twierdzeniom Odwołującego Zamawiający nie wymagał wykazywania w treści oferty sposobu dysponowania drugą serwerownią, ograniczając się do oceny oświadczenia złożonego przez wykonawcę w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w związku z art. 7 ustawy Pzp nie potwierdził się. Za niezasadny Izba uznała również zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. Należy w tym miejscu przypomnieć, iż podniesienie zarzutu naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp wymaga wykazania przez odwołującego wszystkich przesłanek ww. podstawy wykluczenia wykonawcy z postępowania. Izba stwierdziła, iż powyższemu obowiązkowi Odwołujący w tym zakresie nie sprostał. W szczególności Odwołujący nie wykazał, iż po pierwsze doszło do przedstawienia przez Przystępującego informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, tj. że przedstawienie tych informacji wywołało u niego błędne wyobrażenie o istniejącym stanie rzeczy. Przystępujący nie ma zamiaru realizować przedmiotu umowy w zakresie dotyczącym drugiej serwerowni przy pomocy podwykonawcy, potwierdził to w trakcie postępowania odwoławczego i pozostaje to w zgodności z treścią złożonej przez niego oferty. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż Odwołujący nie udowodnił swoich twierdzeń co do tego, iż umowa z 3S Data Center S.A. winna być kwalifikowana jaka umowa podwykonawcza. Okoliczność przeciwna wynikała z dowodu złożonego przez Przystępującego (oświadczenie dotyczące współpracy w ramach umowy MG/06/05/2016 z dnia 15 maja 2016 roku złożone w dniu 26 listopada 2018 roku w imieniu 3S Data Center S.A.). Ponadto, Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, a nawet w ogóle nie odniósł się do kolejnej przesłanki wykluczenia wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp, tj. istotnego wpływu przekazanych przez wykonawcę informacji na decyzje podejmowane przez zamawiającego. Zgodnie z przepisem art. 192 ust. 2 ustawy Pzp Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Uznanie za zasadny zarzutu naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 96 ust. 3 zdanie drugie ustawy Pzp i w konsekwencji odstąpienie od rozpoznania podniesionych jako ewentualne zarzutów naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp stwarza Odwołującemu możliwość ewentualnego wniesienia kolejnego odwołania w zakresie niepodlegającym rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu, a zatem stwierdzone naruszenie przepisów art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 96 ust. 3 zdanie drugie ustawy Pzp może mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz § 3 pkt 1 i 2 i § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972), stosownie do wyniku postępowania. Przewodniczący:…………………………. Członkowie:.……………………….... ..………………………...