← Polska

kio:10263

WYROK z dnia 14 stycznia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Beata Konik Protokolant:Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2019 r. w Warszawie odwołani

§11ust.

4 umowy 89/2017 do wysokości 15% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 173/2017 z dnia 7 grudnia 2017 – za miesiąc października 2017 r., w wysokości 49,74% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy,

§11ust.

4 umowy 89/2017 do wysokości 15% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 185/2017 z dnia 21 grudnia 2017 – za miesiąc listopad 2017 r., w wysokości 17,81% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy,

§11ust.

4 umowy 89/2017 do wysokości 15% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 11/2018 z dnia 29 stycznia 2018 – za miesiąc grudzień 2017 r., w wysokości 31,85% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy,

§11ust.

4 umowy 89/2017 do wysokości 15% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 24/2018 z dnia 28 lutego 2018 – za miesiąc styczeń 2018 r. w wysokości 15,10% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy,

§11ust.

4 umowy 89/2017 do wysokości 15% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 31/2018 z dnia 26 marca 2018 – za miesiąc luty 2018 w wysokości 11,19% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 42/2018 z dnia 23 kwietnia 2018 – za miesiąc marzec 2018 r. w wysokości 14,32 % wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 52/2018 z dnia 1 maja 2018 – za miesiąc kwiecień 2018 r. w wysokości 4,72% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 70/2018 z dnia 21 czerwca 2018 – za miesiąc maj 2018 r. w wysokości 0,92% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 87/2018 z dnia 23 lipca 2018 – za miesiąc czerwiec 2018 w wysokości 2,20% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 99/2018 z dnia 22 sierpnia 2018 – za miesiąc lipiec 2018 r. w wysokości 6,29% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 118/2018 z dnia 26 września 2018 – za miesiąc sierpień 2018 r. w wysokości 1,26% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 131/2018 z dnia 24 października 2018 – za miesiąc wrzesień 2018 w wysokości 1,95% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, -Nota obciążeniowa nr 153/2018 z dnia 29 listopada 2018 – za miesiąc październik 2018 w wysokości 6,22% wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z treści umowy nr 89/2017 została ona zawarta na okres od 8 maja 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. Natomiast ww. opisane dowody – noty obciążeniowe – były wystawiane przez Zamawiającego za okres od lipca 2017 do października 2018 r., co miesiąc. Nie sposób nie dostrzec, że kary umowne były naliczane Odwołującemu przez praktycznie cały czas trwania i wykonywania umowy nr 89/2017. Izba dostrzega, że wysokość naliczanych kar umownych jest zróżnicowana i czasami można powiedzieć iż są to „symboliczne” kary umowne. Z drugiej jednak strony nie można zignorować faktu, że wystawiono aż 16 not obciążeniowych i były one wystawiane konsekwentnie w sposób regularny, co miesiąc. Z tych względów nie sposób nie zgodzić się z Zamawiającym, że doszło do wypełnienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp. Odnosząc się natomiast do dowodów wskazanych przez Odwołującego w ramach tzw. procedury samooczyszczenia, Izba wskazuje, że Odwołujący nie wykazał, że podjęte przez niego działania naprawcze są wystarczające do wykazania jego rzetelności, w tym, że podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, które są odpowiednie dla zapobiegania dalszemu, nieprawidłowemu postępowaniu wykonawcy. W celu wykazania, że zostały podjęte takie środki, Odwołujący złożył wraz z ofertą „Plan naprawczy”. Wobec okoliczności, iż treść tego dokumentu została objęta przez Odwołującego tajemnicą przedsiębiorstwa, Izba odniesie się do tego dokumentu w treści przedmiotowego uzasadnienia, jedynie w sposób ogólny. „Plan naprawczy” datowany jest na grudzień 2016 roku i jest to plan mający być zrealizowany w dłuższej perspektywie czasowej. Mając na uwadze cel jego wdrożenia, nie sposób nie dostrzec iż jest to przede wszystkim cel związany z ekonomicznym aspektem funkcjonowania przedsiębiorstwa, a nie związany z jakością świadczonych usług. Wdrożone działania naprawcze miały zróżnicowany charakter, jednak nie sposób uznać, żeby były adekwatne do zapobieżenia powstałym w związku z wykonywaniem umowy 89/2017 zdarzeniom. Również wcześniej podjęte działania, być może odnoszące pozytywne skutki na innych polach, w kontekście zaistniałych w tym podstępowaniu zdarzeń nie mogą zostać uznane za wystarczające. Odnosząc się w tym miejscu do twierdzenia Odwołującego, że plan ten powinien być oceniany na dzień jego złożenia, zwrócić uwagę należy, że choć jest to twierdzenie słuszne, to dostrzeżenia wymaga też, że Odwołujący nie wskazał w żadnej mierze, że plan naprawczy jakkolwiek ewoluował w związku ze zdarzeniami jakie miały miejsce na gruncie wykonywania umowy 89/2017, a które legły u podstawy wykluczenia Odwołującego. Nie sposób się przede wszystkim zgodzić, żeby podjęte przez Odwołującego działania naprawcze, a wskazane przez niego szczegółowo w odniesieniu do każdej z podstaw faktycznych wykluczenia, na str. 7 i 8 odwołania, były po pierwsze działaniami adekwatnymi, a po drugie wystarczającymi do przyjęcia, że wskazane przez Zamawiającego okoliczności nie będą mieć więcej miejsca. Dostrzeżenia wymaga, że zdarzenia opisane przez Zamawiającego w podstawie wykluczenia, są bardzo konkretnymi nieprawidłowościami i właściwą reakcją Odwołującego, jeśli zależało mu na poddaniu się procedurze samooczyszczenia z pozytywnym skutkiem, powinno być wykazanie się również konkretnymi działaniami naprawczymi, dającymi podstawę uznać, że w razie uzyskania przedmiotowego zamówienia, ryzyko zaistnienia podobnych sytuacji nie wystąpi. Powyższemu obowiązkowy Odwołujący w ocenie składu orzekającego nie podołał. Odnosząc się natomiast do argumentacji odwołującego, że mimo zaistniałych nieprawidłowości Zamawiający nie zdecydował się na rozwiązanie umowy z Odwołującym, Izba wskazuje, że rozwiązanie umowy o zmówienie nie jest przesłanką, od której uzależnia się stosowanie podstawy wykluczenia, o której mowa w art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp. Reasumując stwierdzić należy, że na gruncie przedmiotowej sprawy okoliczności faktyczne powołane w informacji o wykluczeniu Odwołującego w pkt 1, 3, i 4 stanowią zawinione poważne naruszenie obowiązków zawodowych, o którym mowa w treści art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp. Odwołujący podpisując umowę 89/2017 przyjął na siebie nie tylko standardowe obowiązki wynikające z charakteru prowadzonej działalności lecz ponadto zdecydował się świadczyć swoje usługi w specyficznych warunkach panujących u Zamawiającego, z czym wiąże się konieczność przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa, przepisów prawa i rozkazów. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U. z 22 maja 2018 r. poz. 972.), stosownie do wyniku postępowania. Przewodniczący:……………………………….

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.