Sygn. akt: KIO 2700/20 WYROK z dnia 12 listopada 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Przemysław Dzierzędzki Protokolant:Konrad Wyrzykowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 19 października 2020 r. przez wykonawcę ANIMA sp. z o.o. sp. k. w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – PORT Polski Ośrodek Rozwoju Technologii we Wrocławiu przy udziale wykonawcy Animalab sp. z o.o. w Poznaniu, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1.uwzględnia częściowo odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenie oferty wykonawcy Animalab sp. z o.o. w Poznaniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych z powodu niezaoferowania kalibracji przepływów powietrza, wymaganej zgodnie z pkt B.
(3)193–206 znalazło się jedynie stwierdzenie, że ACH (ilość wymian powietrza na godzinę) ustawiono zgodnie z zaleceniami producentów i wynosiły one 50 ACH w klatkach ALL (Allentown).Z powyższego stwierdzenia nie wynika zatem, że nie można ustawić parametru na poziomie 70 wymian powietrza na godzinę, tylko że 50 ACH jest zalecane przez producenta. Z kolei w dowodzie nr 13 pt. „Skład mikrobioty u jednocześnie kolonizowanych myszy trzymanych w izolatorze gnotobiotycznym lub w klatkach indywidualnie wentylowanych”, zamieszczonym w czasopiśmie SCIENTIFIC REPORTS” Raporty naukowe, znalazło się jedynie stwierdzenie faktu, że klatki NexGen Mouse Easy IV C produkcji Allentown miały zapewnione 50 wymian powietrza na godzinę. Wbrew twierdzeniom odwołującego, z treści artykułu nie wynikało, że w badaniu wykorzystano najbardziej optymalne parametry testowanych urządzeń. W dowodzie nr 14, w artykule pt. Porównanie dwóch powszechnie stosowanych systemów klatkowych z indywidualną wentylacją do wykrywania mysich czynników zakaźnych poprzez cząsteczki powietrza wywiewanego zamieszczonym w czasopiśmie Laboratory Animals (Zwierzęta laboratoryjne) znalazło się jedynie stwierdzenie, że Regał IVC NexGen (Allentown, NJ, USA) ma montowaną u góry jednostkę wentylacyjną (AHU) (Rysunek 1 (b)) i mieści 60 klatek z 50 wymianami powietrza na godzinę (ACH). Ponadto w artykule wskazano, że w raporcie porównywano skuteczność dwóch różnych systemów. Jednakże z treści artykułu nie można było ustalić, wbrew twierdzeniom odwołującego, że przyjęto maksymalną znamionową wartość parametrów testowanych urządzeń. W dowodzie nr 15, artykule pt. Wpływ dwóch różnych systemów indywidualnie wentylowanych klatek na zachowania związane z lękiem i dobrostan dwóch szczepów myszy laboratoryjnych zamieszczonym w czasopiśmie Physiology & Behavior (Fizjologia i zachowanie) znalazło się jedynie stwierdzenie, zgodnie z którym „W tym projekcie porównaliśmy dwa systemy IVC (SealSafe® Plus (Techniplast) i Allentown), które różniły się sposobami dostarczania powietrza: (System 1) dostarczanie powietrza na poziomie „pokrywy” klatki; (System 2) dostarczanie powietrza na poziomie „zwierzęcia”. Stopień wentylacji nawiewu również się zmieniał, ponieważ oba systemy działały zgodnie ze specyfikacją producenta, z 75 ACH dla Systemu 1 (poziom pokrywy) i 50 ACH dla Systemu 2 (poziom zwierzęcia).”. Wbrew twierdzeniom odwołującego, z artykułu tego nie wynikało, że stopień przepływu powietrza na godzinę w produktach Allentown spowodował wystąpienie niepożądanej reakcji u zwierząt. Wręcz przeciwnie, z artykułu wynika, że testujący nie mogli zidentyfikować, który konkretny czynnik spowodował różnice w zachowaniu myszy przebywających w dwóch rożnych systemach. Z kolei z dowodu nr 16 – testu poziomu zakłóceń akustycznych - wynika jedynie, że w przypadku systemu dmuchaw EcoFlo Blower przy normalnych operacyjnych wartościach ACH (wymian powietrza na godzinę), które w teście opisano jako 40 ACH, 50 ACH i 60 ACH, systemy IVC Allentown są nieistotnym źródłem hałasu w środowisku laboratorium badawczego. Z powyższego stwierdzenia nie można w żaden sposób wywnioskować, że przy 70 ACH te dmuchawy byłyby istotnym źródłem hałasu w środowisku laboratorium badawczego. Twierdzenia odwołującego nie wynikają także z dowodu nr 17 załączonego do jego pisma procesowego z 9 listopada 2020 r. W dowodzie znajduje się jedynie wzmianka o deklarowanej przez producenta wymianie ACH na poziomie
- Nie oznacza to jeszcze, że urządzenie nie pracuje poprawnie przy 70 ACH. Zasadności zarzutu nie potwierdzał dowód nr 18, którym okazał się certyfikat nr Z10 13 12 59302 002 z dnia 201401-
- Z dowodu tego wynikało jedynie, że Urządzenia wentylujące, System klatek indywidualnie wentylowanych Allentown przeszły certyfikację. Z kolei, dowód nr 19 złożony przez odwołującego dotyczył sprawdzania z badań produktu innego wykonawcy, który nie został zaoferowany w postępowaniu, a więc nie mógł być przedmiotem ustaleń w sprawie. Nie dowodził zasadności zarzutu dowód nr 20 załączony do pisma odwołującego z 9 listopada 2020 r. Dowód nr 20 obejmował fragment protokołu TIZ-BIFO - Ocena wydajności systemów IVC. Jak wskazano wcześniej, zamawiający w treści SIW Z nie odwoływał się do treści tego protokołu. Zamawiający nigdzie też nie przesądził, że oferowana przez wykonawców wartość wymian powietrza na godzinę ma być podana z uwzględnieniem wymagań tego protokołu. Przystępujący również też w treści kwestionowanego oświadczenia nie podawał, że deklarowana przez niego wartość uwzględnia wymagania tego protokołu. Nie świadczyły też o złożeniu przez przystępującego nieprawdziwego oświadczenia dowody nr 21 i 22 załączone przez odwołującego do pisma z 9 listopada 2020 r. Okoliczność, że w przeszłości przystępujący (dowód nr 21) lub jego pełnomocnik (dowód nr 22) występowali do innych zamawiających o obniżenie wymaganego parametru wymian powietrza na godzinę, który z bliżej nieznanych powodów mógł być im niewygodny, nie oznaczała jeszcze, że przystępujący złożył nieprawdziwe oświadczenie w obecnym postępowaniu. Nie dowodził zasadności zarzutu dowód nr 23 załączony do pisma odwołującego z 9 listopada 2020 r. W dowodzie tym znajdowała się jedynie wzmianka, że nowatorskie rozwiązania wlotu powietrza na poziomie klatki jest wydajne i powoduje, że ilość wymian powietrza w systemach Allentown wynosi 50-60 ACH w zależności od rodzaju systemu. Powyższe stwierdzenie nie oznacza jeszcze, że nie można ustawić tej ilości na wyższym poziomie. Nie dowodził zasadności zarzutu dowód nr 24 załączony do pisma odwołującego z 9 listopada 2020 r. W dowodzie tym znalazło się stwierdzenie, że badanie TUV SUD udowodniło, iż prędkość przepływu powietrza na poziomie ściółki w nowych regałach NexGen wynosi poniżej 0,2 m/s, co pozytywnie wpływa na dobrostan zwierząt. Z powyższego nie wynikało, że nie można ustawić systemu na poziomie 70 wymian powietrza na godzinę. Nie dowodził zasadności zarzutu dowód nr 25 załączony do pisma odwołującego z 9 listopada 2020 r. Dowód ten obejmował jedynie rysunki poglądowe, które nic nie wnosiły do sprawy. Stosownie do art. 190 ust. 1 ustawy Pzp, strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zgodnie zaś z art. 6 KC w zw. z art. 14 ustawy Pzp ciężar dowodu spoczywał, w rozpatrywanym zakresie, na odwołującym, jako na tej stronie, która z faktu nieprawdziwości oświadczeń przystępującego wywodziła skutek, w postaci konieczności wykluczenia przystępującego z udziału w postępowaniu. Strona odwołująca, jak wskazano wcześniej, nie przeprowadziła żadnych wiarygodnych dowodów z których wynikałoby, że kwestionowane oświadczenia przystępującego są niezgodne z prawdą. Powyższe musiało skutkować oddaleniem zarzutu. Kierując się powyższymi rozważaniami, za bezzasadny uznano zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. Zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty przystępującego, która okazała się niezgodna z pkt B.
- wzoru formularza asortymentowego, stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ. W pkt B.
- wzoru formularza asortymentowego zamawiający sformułował wymaganie Zagwarantowane podczas okresu gwarancyjnego wykonanie corocznych bezpłatnych przeglądów urządzenia i kalibracji przepływów powietrza. Ponadto, we wzorze formularza asortymentowego zamawiający przesądził w „uwadze” zamieszczonej pod wymaganiami, że Wszystkie parametry i wymagania określone przez Zamawiającego są parametrami minimalnymi i są bezwzględnie wymagane. Wreszcie, w pkt 10.3.
- SIW Z zamawiający przesądził także, że na zawartość oferty składa wypełniony i podpisany formularz asortymentowy – wzór druku formularza stanowi załącznik nr 2 do SIW Z.Podkreślenia wymagało również, że zamawiający dodatkowo we wzorze formularza asortymentowego, który wykonawcy mieli obowiązek wypełnić, zamieścił kolumnę pt. „parametry oferowane przez wykonawcę”. Analiza złożonego w ofercie formularza asortymentowego sporządzonego przez przystępującego prowadziła do wniosku, że zaoferował on zamawiającemu świadczenie, którego treść nie odpowiadała pkt B.
- wzoru formularza asortymentowego. Przystępujący, w kolumnie „parametry oferowane”, w pkt B2 formularza zaoferował zamawiającemu jedynie „coroczne, bezpłatne przeglądy urządzenia w okresie gwarancji”. Tym samym, przystępujący nie zaoferował zamawiającemu wymaganych kalibracji przepływów powietrza. Bezzasadne było w tym zakresie odwoływanie się przez przystępującego w piśmie procesowym do ogólnego oświadczenia złożonego w formularzu ofertowym. Rzeczywiście, w pkt 5 g formularza ofertowego wykonawca złożył oświadczenie: „zapoznałem/liśmy się z treścią SIW Z, jej załącznikami, w tym wzorem umowy (załącznik nr 4 do SIW Z) i OPZ oraz wszystkimi dot. ich modyfikacjami (jeżeli dotyczy) i w pełni akceptujemy ich treść”. Jednakże, dostrzeżenia wymagało, że oświadczenie to było ogólnym oświadczeniem, któremu przeczyło bardziej szczegółowe oświadczenie o zakresie oferowanej usługi złożone w pkt B.
- formularza asortymentowego. Jak wskazuje się w orzecznictwie Izby, nie można powoływać się na ogólne oświadczenie o zgodności oferty z SIW Z, w sytuacji gdy temu oświadczeniu przeczy wyraźne i bardziej szczegółowe oświadczenie znajdujące się w ofercie. Podkreślenia wymagało, że to sam zamawiający przesądził w treści SIW Z, której przystępujący nie kwestionował, że niewystarczające będzie złożenie formularza ofertowego. W pkt 10.3.
- wyraźnie wskazał, że na zawartość oferty składa się też formularz asortymentowy, w którym należy wymienić parametry oferowane, zaś opisane w formularzu asortymentowym wymogi zamawiającego uznano za bezwzględnie wiążące. Innymi słowy zamawiający wyraźnie nałożył na wykonawców obowiązek wypełnienia formularza asortymentowego, w którym mają dokładnie opisać, jakie świadczenie oferują. Na uwagę zasługiwał fakt, że z fragmentu oferty złożonej przez przystępującego nie wynikało, jakoby zaoferował on zamawiającemu kalibracje przepływu powietrza. Zamawiający i przystępujący utrzymywali w pismach procesowym i w trakcie rozprawy, że sporne świadczenie rzekomo zostało zaoferowane przez wykonawcę w ramach usługi przeglądu. Podkreślenia wymagało, że zamawiający we wzorze formularza i w OPZ jednoznacznie odróżnił usługę przeglądu od kalibracji przepływu powietrza, zaś wykonawca zaoferował zamawiającemu tylko pierwsze ze świadczeń. Wobec powyższego nie można było utrzymywać, że oferując pierwsze świadczenie, wykonawca miał na myśli na pewno także kalibrację przepływu powietrza. Również zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności załączniki do odpowiedzi na odwołanie oraz załączniki do pisma procesowego przystępującego i pisma procesowego odwołującego nie prowadziły do wniosku, że sporne świadczenie na pewno zostało zaoferowane przez przystępującego w tym postępowaniu. Zamawiający i przystępujący przy pismach procesowych złożyli w charakterze dowodu zaświadczenia dwóch użytkowników produktów oferowanych przez przystępującego, tj. Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu i Uniwersytetu im. A Mickiewicza w Poznaniu, którzy oświadczyli, że przystępujący podczas serwisu wykonywał kalibracje przepływów powietrza (por. załączniki do odpowiedzi na odwołanie i pisma przystępującego z 9 listopada 2020 r.). Wzięto pod uwagę, że opinie dwóch użytkowników nie mogą być uznane za dowody rozstrzygające. Na uwagę zasługiwał fakt, że nie były znane warunki ofert, umów na serwis, jakie użytkownicy ci zawarli z przystępującym. W szczególności nie można było wykluczyć, że wymóg przeprowadzenia kalibracji mógł wynikać wprost z tych umów czy oferty przystępującego. Zamawiający i przystępujący powołali się również na procedurę serwisową Animalab sp. z o.o., wersja 2, z 3 stycznia 2020 r. dla wieży wentylującej Eco Flow Tower Blower Allentown (załącznik nr 1 do pisma procesowego przystępującego z 9 listopada 2020 r., załącznik do odpowiedzi na odwołanie). W procedurze przedstawionej w tym dokumencie rzeczywiście była mowa o kalibracji. Wzięto pod uwagę, że w treści oferty przystępujący nie odwołał się do tej procedury serwisowej. Przy ocenie wiarygodności tej procedury serwisowej wzięto również pod uwagę, że strona odwołująca przeprowadziła dowody przy piśmie procesowym z 9 listopada 2020 r. z których wynikało, że sporna kalibracja przepływów powietrza jednak nie jest wykonywana przez przystępującego przy każdym przeglądzie. W dowodzie nr 3, załączonym do pisma procesowego odwołującego z 9 listopada 2020 r. (Instrukcja obsługi System klatek i regałów IVC dla myszy), znajdował się harmonogram konserwacji, w którym znalazło się zastrzeżenie producenta urządzenia tj. Allentown o treści: „Skontaktuj się z firmą Allentown, Inc. w celu omówienia określonych okresów międzyobsługowych i zalecanych procedur operacyjnych”. Z kolei w ramach czynności konserwacyjnych wymieniono jedynie następujące czynności: wymiana filtra w klatce, mycie regału, czyszczenie przewodów, sprawdzenie uszczelek przewodów, dmuchawy, czyszczenie filtrów wstępnych, certyfikacja filtrów HEPA, wymiana filtrów HEPA. Dowód ten świadczył o tym, że zakres usługi serwisowej nie jest ścisły, jest indywidualne uzgadniany, a kalibracja przepływów powietrza niekoniecznie musi wchodzić w ten zakres. Odwołujący złożył także dowód nr 4 – raport serwisowy przystępującego z przeglądów regałów IV C z 11/12.08.2020 wykonany na rzecz Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN. Z opisu czynności wynikało, że w ramach tego przeglądu przystępujący nie wykonał kalibracji przepływów powietrza. Powyższe należało zestawić z załącznikiem nr 6 do pisma procesowego przystępującego, który zawierał raport serwisowy przystępującego z przeglądu regałów wykonanych na rzecz tego samego zleceniodawcy w ramach tej samej umowy tj. umowy nr IBD/U/105/2019 z 26.08.2019 r. (por. załączniki nr 6 i 7 do pisma procesowego przystępującego z 9 listopada 2020 r.). Po pierwsze do dokumentu złożonego przez przystępującego należało podchodzić z dużą ostrożnością, gdyż zawierał on podpis jedynie przedstawiciela samego przestępującego a nie zawierał podpisu zleceniodawcy, który figurował z kolei na dowodzie nr 4 złożonym przez odwołującego. Jednakże nawet pomijając tę kwestię, należało dojść do wniosku, że dokument ten niekoniecznie przemawiał na rzecz stanowiska przystępującego. Z raportu z załącznika nr 6 do pisma przystępującego wynikało wprawdzie, że kalibracja przepływów powietrza rzeczywiście została wykonana. Jednakże zestawienie tego dowodu z dowodem nr 4 świadczyło o tym, że kalibracja przepływów powietrza nie jest każdorazowym, obligatoryjnym elementem przeglądów świadczonych przez przystępującego. Dowody przeprowadzone przez odwołującego świadczyły również o tym, że procedura serwisowa Animalab z 3.1.2020 r., na jaką powołał się zamawiający w odpowiedzi na odwołanie i przystępujący w piśmie procesowym z 9 listopada 2020 r., niekoniecznie była stosowana w każdym przypadku, o czym świadczyły dowody nr 3 i 4 z pisma procesowego odwołującego z 9.11.2020 r. Nie świadczyły o zasadności twierdzeń zamawiającego przedstawione przez niego przy odpowiedzi na odwołanie dowody: oferta firmy ZEISS z dnia 14 lipca 2020 r wraz z protokołem odbioru z dnia 11 września 2020 r., oferta firmy QIAGEN Polska Sp. z o. o. z dnia 20 kwietnia 2020 r wraz z protokołem serwisowym z dnia 27 kwietnia 2020 r., protokoły serwisowe firmy Labsoft Sp. z o. o. z dnia 24 października 2019 r. i protokoły serwisowe firmy Labsoft Sp. z o. o. z dnia 25 października 2019 r. Izba wzięła pod uwagę, że były to oferty i protokoły serwisowe sprzętu, który nie został zaoferowany w postępowaniu ani nawet rodzajowo nie był do niego zbliżony. Również raport serwisowy firmy W ITKO sp. z o. o. z dnia 5 marca 2015 r. nie dotyczył oferowanych urządzeń. Dokumenty te nie mogły zatem być podstawą do ustaleń, że przystępujący w ramach przeglądu oferowanych urządzeń na pewno zaoferował kalibracje przepływów powietrza. Biorąc powyższe pod uwagę Izba stwierdziła, że w analizowanej spawie zamawiający naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty przystępującego jako sprzecznej z pkt B.2 wzoru formularza asortymentowego. Zamiast odrzucenia oferty, zamawiający podjął, wykorzystując instytucję wyjaśnień treści oferty, niedopuszczalne negocjacje z przystępującym, które doprowadziły do rozszerzenia, po terminie składania ofert, zakresu świadczenia zaoferowanego i wycenionego przez przystępującego. Zamawiający po otrzymaniu wyjaśnień, zaakceptował ich treść, naruszając zasadę niezmienialności ofert wynikającą z art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Tym samym zamawiający naruszył także zasadę równego traktowania wykonawców, wynikającą z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Stosownie do art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Orzeczenie Izby, o którym mowa w pkt 1 i 2 sentencji, miało charakter merytoryczny, gdyż odnosiło się do częściowego uwzględnienia i oddalenia odwołania. Z kolei orzeczenie Izby zawarte w pkt 3 sentencji miało charakter formalny, gdyż dotyczyło kosztów postępowania, a zatem było postanowieniem. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05 (OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 192 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok. Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym (pkt 1 i 2 sentencji) i formalnym (pkt 3 sentencji), całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku. Zgodnie z przepisem art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Z ww. przepisu wynika, że powodem uwzględnienia odwołania może być stwierdzenie jedynie kwalifikowanego naruszenia ustawy Pzp, a mianowicie takiego, które wywiera lub może wywrzeć istotny wpływ na wynik postępowania. W analizowanej sprawie stwierdzone naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp miało wpływ na wynik postępowania, gdyż zamawiający wybrał jako najkorzystniejszą ofertę podlegającą odrzuceniu. W świetle art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, uwzględniając odwołanie, Izba może - jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego nie została zawarta - nakazać wykonanie lub powtórzenie czynności zamawiającego lub nakazać unieważnienie czynności zamawiającego. W konsekwencji Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenie oferty przystępującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych z powodu niezaoferowania kalibracji przepływów powietrza, wymaganej zgodnie z pkt B.
- wzoru formularza asortymentowego stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ, Wobec powyższego, na podstawie art. 192 ust. 1 i art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Odnośnie żądań, których Izba nie podzieliła, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 2 sentencji. Jednocześnie jednak informacja o częściowym oddaleniu odwołania musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 196 ust. 4 ustawy Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Na powyższe zwrócono uwagę w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2016 r. III CZP 111/
- Sąd ten, wypowiadając się o praktyce Izby oddalania części zarzutów odwołania w uzasadnieniu, jednoznacznie uznał za wadliwą praktykę Izby orzekania w uzasadnieniu wyroku a nie w jego sentencji o części zarzutów i żądań zawartych w odwołaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 2 sentencji. Zgodnie z art. 192 ust. 9 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust.
- Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI. Jak wynika z postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 lipca 2016 r. sygn. akt X Ga 280/16 – w przypadku rozstrzygnięcia, w którym część odwołania wniesionego do Krajowej Izby Odwoławczej zostaje oddalona, zaś część uwzględniona zasada odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego oznacza obowiązek stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania odwoławczego w takiej części, w jakiej odwołanie odniosło skutek. Identyczny pogląd wyrażono w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 1992/15, w postanowieniu Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt X Ga 286/13, wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 880/16, wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 17 listopada 2016 r. sygn. akt X Ga 653/16, postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt XXIII Ga 1886/17, postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt XXIII Ga 830/18 i postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt XXIII Ga 1123/
- W tym ostatnim postanowieniu Sąd Okręgowy wskazał, co następuje: „Nie budziło zatem wątpliwości, że odwołanie zostało uwzględnione jak i oddalone w równych (co do ilości zarzutów) częściach, w tym uwzględnione co do obu zarzutów uwzględnionych przez Zamawiającego, co do której to czynności został wniesiony sprzeciw. Odwołujący R. S. i wnoszący sprzeciw przystępujący Wykonawca TPF Sp. z o. o. wygrali zatem i jednocześnie przegrali w połowie. Sąd Okręgowy przychylił się do zarzutu skargi na wyrok KIO i głównej tezy jej uzasadnienia, zgodnie z którą wynik sprawy winien być badany w odniesieniu do ilości uwzględnionych i oddalonych zarzutów. Na przyjęcie takiego stanowiska, w ocenie Sądu Okręgowego, pozwala przepis 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania, zgodnie z brzmieniem którego w przypadkach nieuregulowanych w 5 ust. 1-3 Izba powinna orzec o kosztach postępowania uwzględniając, że strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Jednocześnie zauważyć należało, że żaden przepis nie reguluje wprost sytuacji, w której odwołanie odwołującego lub wnoszącego sprzeciw zostało uwzględnione dokładnie w połowie. Przepisy §5 ust. 2 jak i ust. 3 rozporządzenia dotyczą bowiem uwzględnienia lub oddalenia odwołania w całości, a zatem nie mogły stanowić oparcia dla rozstrzygnięcia o kosztach niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy koszty postępowania należało rozliczyć proporcjonalnie do wyniku postępowania wywołanego odwołaniem wniesionym przez Odwołującego Rafała Sieraczyńskiego. Takie rozwiązanie jest zgodne z art. 192 ust. 10 pzp ustanawiającym zasadę orzekania stosownie do wyniku postępowania odwoławczego.”. Izba częściowo uwzględniła i częściowo oddaliła odwołanie. Spośród rozpoznanych zarzutów jeden okazał się zasadny, a jeden chybiony. Kosztami postępowania obciążano zatem zamawiającego i odwołującego po połowie. Na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis uiszczony przez odwołującego w wysokości 15.000 zł oraz koszty poniesione przez odwołującego z tytułu zastępstwa przed Izbą w kwocie 3.600 zł, ustalone na podstawie rachunku złożonego do akt sprawy (łącznie: 18.600 zł). Odwołujący poniósł dotychczas koszty postępowania odwoławczego w wysokości 18.600 zł tytułem wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika (15.000 + 3.600), tymczasem odpowiadał za nie jedynie do wysokości 9.300,00 zł (18.600 zł x 1/2). Wobec powyższego Izba zasądziła od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 9.300 zł (18.600 zł – 9.300 zł), stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami poniesionymi dotychczas przez odwołującego a kosztami postępowania, za jakie odpowiadał w świetle jego wyniku. Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 3 pkt 2 lit. b oraz § 5 ust. 3 pkt 1 oraz § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Przewodniczący:………………….…