KIO 1976 20

Sygn. akt: KIO 1976/20 WYROK z dnia 13 października 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Ewa Sikorska Członkowie: Katarzyna Prowadzisz Robert Skrzeszewski Protokolant:Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2020 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 17 sierpnia 2020 r. przez Arriva Bus Transport Polska Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Toruniu w postępowaniu prowadzonym przez Zarząd Komunikacji Miejskiej w Elblągu Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu przy udziale wykonawcy Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1.uwzględnia odwołanie w zakresie naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 i art. 90 ust. 1-3 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm.) i nakazuje zamawiającemu – Zarządowi Komunikacji Miejskiej w Elblągu Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu –unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie Pakietu nr 1, odrzucenie oferty złożonej przez Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Elbląguw zakresie Pakietu nr 1 i dokonanie ponownej oceny ofert, 2.w pozostałym zakresie zarzuty odwołania oddala, 3.kosztami postępowania o b c i ą ż a Zarząd Komunikacji Miejskiej w Elblągu Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu i 3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez wykonawcę Arriva Bus Transport Polska Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Toruniu, tytułem wpisu od odwołania, 3.2 zasądza od Zarządu Komunikacji Miejskiej w Elblągu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu na rzecz wykonawcy Arriva Bus Transport Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Toruniu kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.), na niniejszy wyrok, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, przysługuje skarga, za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do Sądu Okręgowego w Elblągu. ……………………………….. ………………………………. ………………………………. Sygn. akt: KIO 1976/20 Uzasadnienie Zamawiający – Zarząd Komunikacji Miejskiej w Elblągu Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Elblągu – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego w zakresie komunikacji miejskiej na terenie Gminy Miasto Elbląg i gmin sąsiadujących. Postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.z.p. W dniu 17 sierpnia 2020 roku wykonawca Arriva Bus Transport Polska Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Toruniu (dalej: odwołujący) wniósł odwołanie wobec czynności badania, oceny oraz wyboru w postępowaniu (w Pakiecie nr 1) jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. (dalej jako: „wykonawca”, „PKS”, „PKS Elbląg” lub „przystępujący” ) i zaniechania odrzucenia tej oferty. Czynnościom i zaniechaniom zamawiającego odwołujący zarzucił: 1.naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 4 i art. 90 ust. 1-3 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż wykonawca zaoferował w Pakiecie nr 1 w postępowaniu cenę rażąco niską w stosunku do przedmiotu zamówienia, oraz nie wykazał i nie udowodnił w odpowiedzi na pierwsze wezwanie zamawiającego, że zaoferowana cena nie nosi znamion rażąco niskiej; 2.naruszenie art. 90 ust. 1-3 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. przez wielokrotne wzywanie wykonawcy do złożenia kolejnych wyjaśnień dotyczących zaoferowanej ceny, pomimo iż wykonawca zobowiązany był wykazać, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny już w odpowiedzi na pierwsze wezwanie zamawiającego; ewentualnie 3.art. 89 ust. 1 pkt 4 i art. 90 ust. 1-3 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż wykonawca zaoferował w Pakiecie nr 1 w postępowaniu cenę rażąco niską w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz nie wykazał i nie udowodnił w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, że zaoferowana cena nie nosi znamion rażąco niskiej. W związku z powyższym odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru PKS oraz powtórzenia czynności oceny ofert w Pakiecie nr 1 postępowania i odrzucenia oferty wykonawcy. W każdym przypadku, w razie zawarcia umowy z PKS, odwołujący wniósł o unieważnienie umowy na podstawie art. 192 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy P.z.p. lub stwierdzenie naruszenia przepisów ustawy w oparciu o art. 192 ust. 3 pkt 3 ustawy P.z.p. Odwołujący wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów, w tym dowodów z dokumentów powołanych w odwołaniu oraz dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania, a także przedłożonych w toku postępowania odwoławczego - na okoliczności przytoczone w odwołaniu oraz w toku postępowania odwoławczego. Odwołujący podniósł, że spełnia materialnoprawną przesłankę wniesienia odwołania z art. 179 ust. 1 ustawy P.z.p., ponieważ ma interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy P.z.p. Stosownie do zestawienia ofert objętego informacją o wyborze najkorzystniejszej, oferta odwołującego zajęła drugą pozycję w rankingu ofert ustalonym na podstawie kryteriów oceny ofert. Interes odwołującego w uzyskaniu zamówienia jest jednoznaczny z uwagi na fakt, iż gdyby zamawiający, zgodnie z przepisami ustawy P.z.p. odrzucił ofertę wykonawcy, to właśnie oferta odwołującego zostałaby wybrana jako najkorzystniejsza. W razie sanacji zaskarżonych czynności i zaniechań zamawiającego, odwołujący może zatem uzyskać przedmiotowe zamówienie. Jednocześnie odwołujący doznaje szkody w postaci utraty możliwości zawarcia umowy o zamówienie publiczne oraz utraty przychodów i zysku z tytułu jej wykonywania. Dodatkowo ponosi stratę w postaci poniesienia kosztów uczestnictwa w postępowaniu. W uzasadnieniu odwołania odwołujący podniósł, że dnia 29 czerwca 2020 r., zamawiający zawiadomił wykonawców o wyborze oferty najkorzystniejszej w Pakiecie nr 1, wskazując, że jest to oferta złożona przez wykonawcę. Odwołujący złożył w dniu 9 lipca 2020 r. odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej (sygn. akt KIO 1561/20) nakierowane na unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, odrzucenie oferty wykonawcy, a także na odtajnienie złożonych przez wykonawcę wyjaśnień w zakresie zaoferowanej przez niego ceny. W odwołaniu odwołujący wskazał, iż wyjaśnienia w zakresie elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, złożone przez PKS w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego z dnia 19 czerwca 2020 r.. jest nieprawidłowa, w tym wyjaśnienia PKS nie są poparte dowodami, a tym samym - z uwagi na niesprostanie ciężarowi dowodu - oferta PKS podlegała odrzuceniu. W reakcji na złożone odwołanie, zamawiający w dniu 24 lipca 2020 r. unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej w celu ponownego dokonania czynności oceny i badania ofert. W związku z powyższym, odwołujący w dniu 4 sierpnia 2020 r. cofnął odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1561/20 z uwagi na wyeliminowanie z obrotu czynności będącej podstawą tego odwołania (brak substratu zaskarżenia) . Dodatkowo, zamawiający w dniu 23 lipca br. udostępnił odwołującemu odtajnioną treść wyjaśnień złożonych przez wykonawcę w odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 czerwca 2020 r. do wykazania, że oferta wykonawcy nie zawiera rażąco niskiej ceny. Po unieważnieniu czynności wyboru oferty zamawiający dwukrotnie - w dniu 28 lipca 2020 r. oraz w dniu 6 sierpnia 2020 r. wzywał wykonawcę do ponownego złożenia wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny. Wykonawca udzielił wyjaśnień w odpowiedzi na ww. wezwania - odpowiednio w dniach 31 lipca 2020 r. i 7 sierpnia 2020 r. Ponadto, wykonawca z własnej inicjatywy w dniu 31 lipca 2020 r. przekazał zamawiającemu w ramach odrębnej korespondencji dodatkowe dokumenty dotyczące zaoferowanej przez niego ceny - jak sam wykonawca określił - nastąpiło to „w nawiązaniu do odwołania Arriva oraz trwającego postępowania w KIO". Dnia 7 sierpnia 2020 r. zamawiający poinformował o ponownym wyborze oferty Wykonawcy jako najkorzystniejszej w Pakiecie nr

1. Odwołujący stwierdził, że nie zgadza się z takim rozstrzygnięciem postępowania. Oferta PKS powinna być odrzucona z uwagi na zaoferowanie rażąco niskiej ceny już na podstawie wyjaśnień udzielonych przez wykonawcę na pierwsze wezwanie Zamawiającego (do których nie dołączono jakichkolwiek dowodów). Ponowne wezwania do udzielenia kolejnych wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny są niezgodne z przepisami ustawy P.z.p., w związku z czym udzielone w odpowiedzi na te wezwania wyjaśnienia wykonawcy nie powinny zostać uwzględnione przy badaniu ceny oferty. W ocenie odwołującego, niezależnie od powyższego, nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że kolejne dwa wezwania były zgodne z prawem oraz nie naruszają zasad uczciwej konkurencji, to przy uwzględnieniu wszystkich złożonych wyjaśnień wykonawcy, PKS wciąż nie wykazał, że cena jego oferty i jej części składowych nie jest rażąco niska. Odwołujący stwierdził, że w toku postępowania, wykonawca był trzykrotnie wzywany przez zamawiającego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny - w dniach: - 17 czerwca 2020 r. (na które udzielono odpowiedzi 25 czerwca 2020 r.), - 28 lipca 2020 r. (odpowiedź z 31 lipca 2020 r.) oraz - 6 sierpnia 2020 r. (odpowiedź z 7 sierpnia 2020 r.). Dodatkowo, wykonawca w związku z zarzutami wcześniejszego odwołania (KIO 1561/20) także z własnej inicjatywy w dniu 31 lipca 2020 r. przedłożył zamawiającemu odrębnie dodatkowe dokumenty mające potwierdzać prawidłowość kalkulacji leżących u podstaw jego ceny. Odwołujący wskazał, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przyjmuje się, że biorąc pod uwagę, iż wezwanie na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy P.z.p. kierowane jest do profesjonalnego uczestnika obrotu gospodarczego, wobec którego stosowany jest miernik podwyższonej staranności (art. 355 § 2 k.c.), a także mając na uwadze zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji (art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p.), wezwanie w przedmiocie rażąco niskiej ceny należy kierować do wykonawcy jednokrotnie. Na takie wezwanie wykonawca zobowiązany jest udzielić odpowiedzi rzetelnej i wyczerpującej. Potencjalna możliwość ponownego wezwania aktualizuje się jedynie w szczególnie uzasadnionych okolicznościach, o których w szczególności nie może być mowy w przypadku braku rzetelności i staranności po stronie udzielającego wyjaśnień wykonawcy. Odwołujący przywołał stanowisko Izby wyrażone w wyroku z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt KIO 1827/18, w którym skład orzekający wskazał: „należy podkreślić, że zamawiający mają wprawdzie prawo ponowić wezwanie do wyjaśnień w trybie art. 90 ust 1 ustawy Pzp, ale mają też obowiązek mieć na uwadze treść art. 1 ust. 1 ustawy Pzp, który przewiduje podstawową zasadę udzielania zamówień, tj. zachowanie przejrzystości, uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. W świetle tej zasady zamawiający może ponownie wezwać wykonawcę do wyjaśnień w sprawie rażąco niskiej ceny, ale jedynie wtedy, kiedy wykonawca już za pierwszym razem udzielił rzetelnych, konkretnych, spójnych wyjaśnień, które tylko w niektórych kwestiach wymagają doprecyzowania.” W ocenie odwołującego, to po stronie PKS spoczywał obowiązek przedłożenia w wyznaczonym przez zamawiającego terminie wyczerpujących, szczegółowych i konkretnych wyjaśnień oraz kompletnych wyliczeń, kalkulacji i dowodów na nie w ramach udzielonej odpowiedzi na pierwsze wezwanie zamawiającego, tak, aby w sposób nie budzący wątpliwości wykazać, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny, a zamawiający zobowiązany był poddać te wyjaśnienia skrupulatnej analizie pod kątem zupełności wyjaśnień oraz prawidłowości i rynkowego charakteru zaoferowanej ceny, przy uwzględnieniu weryfikacji istotnych części składowych ceny. Tymczasem wyjaśnienia przedłożone przez wykonawcę w dniu 25 czerwca 2020 r. zawierały braki dobitnie świadczące o nieuwzględnieniu szeregu istotnych czynników cenotwórczych oraz nieprawidłowym oszacowaniu podstawowych kosztów, co wskazuje na rażący brak dochowania należytej staranności przez wykonawcę w toku kalkulacji ceny na potrzeby złożenia oferty w postępowaniu lub działanie umyślne. W konsekwencji powyższego, odwołujący wskazał, że wyjaśnienia udzielone w odpowiedzi na późniejsze, bezprawne wezwania zamawiającego (po 25 czerwca 2020 r.) powinny zostać pominięte na potrzeby badania prawidłowości kalkulacji ceny oferty wykonawcy, a rozstrzygnięcie w tym zakresie powinno opierać się jedynie na wyjaśnieniach z 25 czerwca 2020 r. Uzasadniając niewykazanie braku rażąco niskiej ceny w wyjaśnieniach z 25 czerwca 2020 r., odwołujący wskazał, że cena zaoferowana przez PKS w Pakiecie nr 1 w postępowaniu ma charakter rażąco niski, a w przedłożonych wyjaśnieniach z dnia 25 czerwca 2020 r. wykonawca nie udowodnił, że jest inaczej. W realiach niniejszej sprawy, zamawiający 17 czerwca 2020 r. wystąpił do wykonawcy o przedstawienie wyjaśnień na podstawie art. 90 ust. 1a ustawy P.z.p., z uwagi na fakt, iż cena PKS o ponad 30 % odbiegała od średniej arytmetycznej złożonych ofert. Jak wynika z oferty PKS, zaoferowano jedynie 44.380.000 zł za realizację przedmiotu zamówienia, tj. po stawce netto za wozokilometr jedynie 5,87 zł (brutto 6,34 zł). W ocenie odwołującego, taka oferta rażąco odbiega od cen rynkowych, co pokazuje zestawienie ofert, przy czym pokreślenia wymaga, że liczba ofert złożonych w Pakiecie nr 1 (pięć) stanowi poważny argument na obiektywny poziom rynkowy pozostałych cen. Odwołujący stwierdził, że oferta PKS powinna zostać odrzucona zarówno z uwagi na względy formalne, jak i materialne. Odwołujący podkreślił, że ciężar dowodu realności ceny spoczywa na wykonawcy (art. 90 ust. 2 ustawy P.z.p.). Wykonawca ma obowiązek udowodnić, iż nie zaoferował rażąco niskiej ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia. Na obowiązek złożenia dowodów wskazuje literalnie zarówno art 90 ust. 1 ustawy P.z.p. („w tym złożenie dowodów”), jak i art. 90 ust. 3 ustawy P.z.p. („wraz ze złożonymi dowodami’). Do złożenia wyjaśnień „wraz z dowodami’, dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, wezwał także zamawiający w piśmie z 19 czerwca 2020 r. Tymczasem, jak wynika z przekazanych wyjaśnień PKS z 25 czerwca br., PKS nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń (pismo z 25 czerwca 2020 r. nie zawiera żadnych załączników). Co więcej, na niespełna 3 stronach przedstawił ogólnikowe twierdzenia, stanowiące jedynie oświadczenia własne wykonawcy, niemające waloru obiektywnego ani dowodowego. Przedstawił on co prawda pewne wartości kosztowe, jednak bez jakiegokolwiek poparcia dowodami i szczegółowego uzasadnienia. Odwołujący wskazał, że wykonawca nie wykazał odpowiednich standardów staranności wymaganej od podmiotu profesjonalnego w celu wykazania, iż jest w stanie należycie i bez strat wykonać przedmiot zamówienia za zaoferowaną cenę (art. 355 § 2 K.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy P.z.p.). Tym bardziej, iż wykonawca złożył ofertę na takim poziomie cenowym, który ustawowo ex lege kwalifikuje ją jako objętą domniemaniem rażąco niskiej ceny (skoro zamawiający miał obowiązek wszcząć postępowanie wyjaśniające na podstawie art. 90 ust. 1a ustawy P.z.p.). PKS tego domniemania nie obalił. W ocenie odwołującego, powyższe okoliczności i zaniechania wykonawcy stanowią już wystarczającą podstawę do odrzucenia oferty PKS na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 oraz art. 90 ust. 3 ustawy P.z.p. Niemniej, w ocenie odwołującego nie ma wątpliwości, iż cena zaoferowana przez PKS również materialnie ma charakter rażąco niski, świadczący o oferowaniu przedmiotu zamówienia poniżej kosztów świadczenia. W wyjaśnieniach złożonych zamawiającemu 25 czerwca 2020 r. wykonawca podał składowe ceny wozokilometra wraz z lakoniczną argumentacją. Poniższe generalne zestawienie wartości wskazanych przez PKS wraz z wartościami uzyskanymi z kalkulacji minimalnej ceny, sporządzonej przez odwołującego, obrazuje znaczne różnice w poziomie założonych kosztów, a także fakt, że PKS nie uwzględnia wielu kosztów niezbędnych do wykonania zamówienia. Odwołujący stwierdził, że nie wnosi uwag do przyjętych przez PKS Elbląg założeń dotyczących spalania na poziomie 35 litrów / 100km. Jest to wartość bezpieczna biorąc pod uwagę fakt wykorzystywania autobusów klimatyzowanych. W odniesieniu do założonej przez PKS ceny paliwa na poziomie 3,50 zł/litr stwierdził, że ceny paliw przed terminem składania ofert były na historycznie niskich poziomach spowodowanych pandemią koronawirusa. Jednak, jeżeli PKS przyjąłby w swoich wyliczeniach w oddzielnej pozycji niekorzystną pierwszą waloryzację opisaną poniżej (czego nie uczynił), to samą cenę paliwa należałoby uznać za racjonalną. Jednakże z podanych przez PKS składowych kosztu paliwa na km wynika, że Wykonawca nie wliczył km pustych/dojazdowych (a nie wykazuje ich w innej pozycji kosztów, więc powinny się tutaj znaleźć), gdyż koszt na km oblicza następująco: 35x3,50/100 = 1,23 Przy nawet niewielkim procencie km pustych, przykładowo 3% w stosunku do handlowych, kalkulacja powinna wyglądać w ten sposób: 35 x 3,5 /100 * 1,03 = 1,27 Bazując na powyższym odwołujący przyjął wartość 1,27 zł/km za właściwą. W ocenie odwołującego, przyjęty przez wykonawcę koszt na km jest znacząco zaniżony lub/i nie uwzględnił on w kalkulacji wszystkich zatrudnionych niezbędnych do świadczenia usługi bądź wszystkich składników wynagrodzeń. Poza wynagrodzeniem za pracę, w tej grupie kosztów powinny znaleźć się narzuty w postaci: a.składek ZUS opłacanych przez pracodawcę - 20,6% wynagrodzenia brutto; b.składek na Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) - 1,5% średniego wynagrodzenia pracowników przypisanych do realizacji umowy i przystępujących do programu; c.Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) - obligatoryjny odpis podstawowy dla pracownika zatrudnionego w warunkach normalnych, d.wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) - iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych. We własnej kalkulacji odwołujący wyliczył, że koszt wynagrodzeń wszystkich pracowników skierowanych do realizacji zamówienia wraz z wszystkimi narzutami powinien wynieść co najmniej 3,07 zł/km. Przy wskazanym przez PKS koszcie 1,80 zł/km fundusz płac wraz z narzutami miesięcznie wynosi 150 tys. zł. Zakładając nawet, że wykonawca płaci minimalne przewidziane prawem wynagrodzenie za pracę (co jest bardzo nieprawdopodobne, z uwagi na fakt, że odwołujący prowadzi podobną działalność w tym samym mieście i zna rynkowy poziom wynagrodzeń a dane dotyczące średnich wynagrodzeń są dostępne w sprawozdaniu finansowym wykonawcy), to liczba etatów, którą może opłacić PKS wynosi 44,
2. Jak wynika z kalkulacji liczby kierowców niezbędnych dla obsłużenia zamawianej ilości kursów z uwzględnieniem urlopów i zwolnień chorobowych (załącznik nr 2), sporządzonej na podstawie załącznika nr 1 do umowy na Pakiet 1 w niniejszym postępowaniu, jest to 39,5 etatu. Do tego należy doliczyć m.in. mechaników, w liczbie 5,5 etatu. W założonym koszcie 1,80 zł/km wykonawca nie jest w stanie zatrudnić chociażby kompletu kierowców i mechaników przy minimalnym wynagrodzeniu, a ponadto do realizacji zamówienia potrzebni są jeszcze inni pracownicy (dyspozytorzy, pracownicy sprzątający, pracownicy biurowi, zarząd). Należy wspomnieć, że średnie wynagrodzenie kierowców u odwołującego wynosi 3361 zł/m-c (wartość za I kwartał 2020 w oddziale Elbląg.), natomiast dla pozostałych stanowisk (mechanicy, dyspozytorzy itd.) poziom wynagrodzeń jest wyższy. Tymczasem PKS nie przedstawił żadnych kalkulacji ani dowodów w tym zakresie. W ocenie odwołującego, koszt taboru (amortyzacja) powinien zostać skalkulowany na bazie takich parametrów jak w szczególności wymagana ilość i wyposażenie, ceny rynkowe i czas eksploatacji. W wyliczeniu należy również uwzględnić wartość rezydualną (odkupu) pojazdów, obniżając odpowiednio koszt taboru. PKS Elbląg w swoich wyjaśnieniach podał koszt zakupu 1 autobusu na poziomie 850 000 złotych. Jednakże wykonawca szacuje okres wykorzystania nowo zakupionych pojazdów na 10 lat i przyjmuje, że po 7 latach użytkowania ich wartość rynkowa będzie wynosiła 30%. Założenie te jest nieuzasadnione, ponieważ wartość pojazdu nie maleje liniowo wraz z czasem. Na bazie otrzymanych ofert odkupu autobusów oraz własnych doświadczeń odwołujący przyjął, że wartość autobusu po 7 latach jego intensywnego użytkowania to 10% jego wartości początkowej. Biorąc pod uwagę koszty zakupu autobusów podane przez wykonawcę, rynkową wartość rezydualną oraz liczbę kilometrów odwołujący założył, że koszt wykonawcy wyniesie 2,08 zł/km. Zaznaczył, że koszt ten nie uwzględnia koszt leasingu pojazdów (najczęściej stosowana forma finansowania pozyskiwania taboru na rynku), co jest założeniem najbardziej korzystnym dla PKS (niekorzystanie z tej formy finansowania). W przypadku gdyby PKS nabywał pojazdy na podstawie leasingu, należałoby dodać co najmniej 21 % wartości autobusów leasingowanych (szacunek na podstawie najlepszej oferty leasingowej dostępnej odwołującemu). Odnosząc się do kosztów napraw, odwołujący zauważył, że wykonawca w swoich wyjaśnieniach przedstawił sumę kosztów napraw, części, mycia, bieżącego utrzymania gotowości technicznej taboru w tym niezbędnego zaplecza oraz ogumienia w wysokości 0,32 zł/km. Mając na uwadze lakoniczny opis składowych kosztów napraw, nie sposób stwierdzić czy podane wyliczenia są realne. Odwołujący na podstawie własnych doświadczeń jest w stanie chociażby podzielić koszty na: - średni koszt cz. zamiennych, smarów, olejów, płynów ekspl, materiałów i narzędzi w okresie 7 lat - średni koszt usług zewnętrznych w zakresie napraw w okresie 7 lat o Koszty mycia i sprzątania autobusów (bez kosztów osobowych) o Średni koszt zużycia opon w okresie 7 lat o Roczny koszt przeglądów klimatyzacji W ocenie odwołującego, z dużą dozą prawdopodobieństwa można założyć, że wykonawca nie uwzględnił kosztów przeglądów i napraw klimatyzacji, najpewniej z uwagi na to, że pojazdy wykonawcy obecnie eksploatowane w komunikacji miejskiej w Elblągu klimatyzacji nie posiadają. Ten fakt oraz prawdopodobnie zbyt agresywne, nierealne (i niczym niepoparte) założenia spowodowały niedoszacowanie tej pozycji kosztowej o 0,04 zł/km. Jednocześnie odwołujący zauważył, że wykonawca zwraca w swoich wyjaśnieniach uwagę na fakt, że pojazdy będą początkowo objęte gwarancją (w przypadku autobusów obejmuje zazwyczaj okres dwuletni). Należy jednak pamiętać że stawka ofertowa powinna uwzględniać przewidywany wzrost kosztów napraw w przyszłości jako, że nie jest ona waloryzowana ze względu na zakończenie okresu gwarancji. Należy też przy tym pamiętać, że o ile wykonawca w okresie nie będzie ponosić części kosztów naprawy ze względu na roszczenia gwarancyjne, o tyle w tymże okresie będzie zobowiązany do zapewnienia na swój koszt bieżącego serwisu pojazdów (np. wymiana olejów i filtrów) oraz będzie zobowiązany do zakupu wszelkich części zamiennych od gwaranta (w cenie zazwyczaj wyższej niż rynkowej). Tym samym wpływ gwarancji na obniżenie kosztów utrzymania pojazdów jest marginalny. Odwołujący zauważył, że wykonawca wskazuje, że do tej pozycji zaliczył koszty podatku od środków transportowych oraz obowiązkowe ubezpieczenia. Już sama kwota podatku od środków transportowych bazująca na uchwale nr XIX/382/2016 RADY MIEJSKIEJ W ELBLĄGU z dnia 27 października 2016 r. w sprawie stawek podatku od środków transportowych (1955 zł rocznie za autobus o liczbie miejsc wyższej lub równej 22) w przeliczeniu na kilometr daje 0,04 zł i przekracza założoną przez PKS wartość kosztu (0,02 zł/km). Ponadto nie wystarcza już na opłacenie obowiązkowego ubezpieczenia autobusów. Odnosząc się do pozostałych kosztów, odwołujący stwierdził, że wyjaśnienia wykonawcy są w tym zakresie bardzo lakoniczne, a same koszty wskazane w tej kategorii są bardzo niskie, co może wskazywać na potencjalne ich subsydiowanie inną działalnością wykonawcy. PKS nadmienił, że w pozycji tej zawarł: koszty ogólnego zarządu, ubezpieczeń, podatków i energii. Jak widać, w punkcie 6 powyższej tabeli katalog kosztów, które powinny się znaleźć w pozycji „pozostałe” jest szeroki, a PKS ich nie uwzględnił. PKS nie odniósł się także w ogóle do zmieniających się uwarunkowań prawnych, w tym w odniesieniu do kosztów PPK, wzrostu kosztów ubezpieczeń, kosztów energii oraz wzrostu płacy minimalnej i średniej płacy w gospodarce. Dodatkowo, w ocenie odwołującego, w cenie uwzględnione powinno być w szczególności ryzyko negatywnej waloryzacji. Mechanizm waloryzacji cen za jeden wozokilometr określa § 6 ust. 7-13 umowy. 25% stawki bazowej za wozokilometr zostanie zwaloryzowane wskaźnikiem zmiany ceny 1 litra oleju napędowego. W pierwszej waloryzacji bazą będą ceny paliwa z okresu wrzesień 2019 - sierpień 2020, które przy założeniu utrzymania się cen w sierpniu z jego pierwszej połowy są już pełni znane. Z powodu pandemii koronawirusa zaobserwowano znaczący spadek cen paliw w pierwszej połowie roku
3. Przyjmując racjonalne założenie, że ceny w dalszym ciągu utrzymają się przynajmniej na obecnym poziomie, będzie to miało niekorzystny dla wykonawcy wpływ na pierwszą waloryzację stawki za wozokilometr, która nastąpi w styczniu
4. Szacunkowy średni spadek cen oleju napędowego wyniósłby wtedy 6,01% rok do roku. Oznacza to, że faktycznie stawka wykonawcy będzie negatywnie zwaloryzowana (tzn. obniży się) z uwagi na to, że koszty paliw będą niższe niż ich poziom bazowy w miesiącach od września 2019 r. do lutego 2020 r.. PKS nie uwzględnił, ani też nie pokazał w wyjaśnieniach, że wziął pod uwagę opisane ryzyko przy kalkulacji oferty. Odwołujący wskazał, że w cenie uwzględnione powinno być zatem ryzyko negatywnej waloryzacji, które odwołujący szacuje na 0,11 zł/km oraz zysk (przyjmując 3%, czyli minimalny satysfakcjonujący poziom dla PKS Elbląg wskazany w wyjaśnieniach, tj. 0,23 zł/km); co w sumie daje minimalną cenę ofertową na poziomie: 7,44 + 0,11 + 0,23 = 7,78 zł/km. W ocenie odwołującego, PKS Elbląg nie doszacował swojej oferty o blisko 2 zł na każdym kilometrze. Łączna cena w trakcie trwania całego kontraktu powinna być o blisko 14,5 mln zł wyższa (32,5%) niż faktycznie zaoferowana. Ponadto w cenie ofertowej należało uwzględnić również wiele innych składowych ceny, czego wykonawca PKS nie uczynił. Odnosząc się do poszczególnych ogólnych twierdzeń PKS zawartych w treści wyjaśnień, odwołujący wskazał, co następuje: 1.Cena w postępowaniu stanowi jedyne kryterium oceny ofert, zatem oczywiste jest, iż każdy z wykonawców dobierał takie rozwiązania, które przy zachowaniu wymogów s.i.w.z. będą także najbardziej optymalne cenowo. Mimo to cena wykonawcy diametralnie odbiega od innych cen rynkowych. Gołosłowne są przy tym argumenty z wyjaśnień, iż rzekomo częstą praktyką jest „zawyżanie składanych ofert by sztucznie wpłynąć na ich wysoką średnią arytmetyczną. Twierdzenie to jest wręcz nielogiczne i sugerujące, iż inni wykonawcy ponoszą koszty udziału w przetargu bez zamiaru zdobycia zamówienia. 2.Wyjaśnienia opierają się na ogólnikowych twierdzeniach co do doświadczenia wykonawcy i posiadanego przez niego potencjału. Tymczasem PKS nie posiada jakiegoś niedostępnego innym know-how czy doświadczenia i nie cechuje się w tym zakresie żadnymi szczególnymi wartościami. Jedna referencja wskazana na warunek doświadczenia potwierdza brak unikatowych cech wykonawcy w tym zakresie. Ponadto prowadzenie „szczegółowej ewidencji przychodów i kosztów z podziałem na rodzaje i miejsca ich powstania”, zgodnie z zasadami rachunkowości, stanowi obowiązek prawny każdego przewoźnika, a nie jakąś szczególną okoliczność. 3.Wykonawca wprost przyznaje, że nie występują w jego przypadku takie okoliczności mogące mieć wpływ na obniżenie ceny, jak np. oszczędność metody wykonania zamówienia, korzystanie z pomocy publicznej, podwykonawców, nie występują także inne korzystne czynniki wynikające z przepisów prawa pracy, przepisów o zabezpieczeniu społecznym oraz przepisów prawa ochrony środowiska mające wpływ na wysokość ceny. Co więcej, przyznaje w wyjaśnieniach, że w przypadku „błędnego wyboru” dokonanego przez zamawiającego, może się zaspokoić z zabezpieczenia należytego wykonania zamówienia. 4.Okoliczność siedziby PKS w Elblągu także sama w sobie nie uzasadnia niższej ceny w porównaniu z innymi wykonawcami.. Odwołujący wskazał, że również on, a także wykonawca Przedsiębiorstwo Komunikacji Autobusowej Sp z o.o, z siedziba w Elblągu (Oferta nr 5) świadczą usługi przewozowe w Elblągu. Nie jest to zatem okoliczność charakteryzująca jedynie PKS. 5.Odwołujący wskazał, że PKS obecnie świadczy usługi transportowe dla zamawiającego po stawkach 5,45 i 6,40 zł netto. Tymczasem wymagania s.i.w.z. w postępowaniu są znacząco wyższe od obowiązujących w poprzednich postępowaniach. Przykładowo wskazać należy m.in.: a.autobusy - w dotychczasowej umowie nr ZP-01/2014 zamawiający dopuszcza (załącznik numer 5 do umowy, § 1 ust. 3-4) świadczenie usług pojazdami wyprodukowanymi maksymalnie w 2007 roku z zastrzeżeniem, że średni wiek taboru wyliczany na dzień 1 stycznia każdego roku nie może być wyższy niż 8 lat. W obecnym postępowaniu zamawiający zgodnie z § 1 ust. 3-4 załącznika nr 3 do umowy wymaga świadczenia usług pojazdami wyprodukowanymi nie wcześniej niż w 2020 roku . Tym samym PKS Elbląg w celu świadczenia usług będzie musiał pozyskać na początku kontraktu 19 nowych pojazdów. Na potrzeby realizacji umowy nrZP-01/2014 PKS Elbląg natomiast w trakcie całego trwania kontraktu musiał pozyskać zaledwie 3 nowe autobusy (2 w 2018 roku, 1 w 2019 roku), a pozostałą flotę stanowiły pojazdy nabyte jeszcze przed momentem rozpoczęcia świadczenia usług (2 pojazdy zakupione w 2012 roku, 1 pojazd zakupiony w 2011 roku, 1 pojazd zakupiony w 2010 roku, pozostałe pojazdy zakupione w 2007 roku). Tym samym, w przeciwieństwie do poprzedniego postępowania, konieczna jest inwestycja na znacząco wyższym poziomie. Jednocześnie ceny autobusów z uwagi na coraz to wyższe wymagania w zakresie ochrony środowiska (norma spalin w 2007 r. to Euro 4, w 2014 r to Euro 5 a w 2020r Euro Vld), czy też bezpieczeństwa, jak i generalna inflacja cen, spowodowały że autobusy tego samego typu kosztują więcej obecnie niż 6 lat temu. b.nowy wymóg klimatyzacji w pojazdach (załącznik nr 3 do umowy, § 3 ust. 8). Używanie klimatyzacji - oprócz kosztów jej nabycia i instalacji - zwiększa zużycie paliwa. c.nowy obowiązek uruchomienia nowego kanału sprzedaży - automatów biletowych (załącznik nr 2 do umowy ust. 1-4, 7), co wiąże się z dodatkowymi kosztami m.in.: i.zakupu urządzeń, ii.comiesięcznych opłat operatorowi systemu sprzedaży biletów, iii.ponoszenia opłat transmisji danych oraz technicznego utrzymania sprawności urządzeń, d.nowy obowiązek zamontowania w autobusach na swój koszt dodatkowych elementów Systemu Informacji Pasażerskiej (Załącznik nr 3 do Umowy, § 3 ust. 1) takich jak: i.tablicę wewnętrzną realizującą informację o trasie przejazdu danej linii tzw. koraliki, zamontowaną nad oknami w okolicy drugich drzwi pojazdu, ii.sterownik Systemu Informacji , e.obowiązek zamontowania w autobusach na swój koszt elementów Systemu Elbląskiej Karty Miejskiej (załącznik nr 3 do umowy, § 3 ust. 4-5) takich jak: i.pokładowy system zarządzania, ii.kasowniki dwufunkcyjne , f.obowiązek uruchomienia nowego systemu - systemu zliczania pasażerów (załącznik nr 3 do umowy, § 3 ust. 9) składającego się ze specjalnych urządzeń instalowanych w pojeździe oraz odpowiedniego oprogramowania, g.zwiększone wymagania dotyczące sprzedaży biletów przez prowadzącego pojazd (załącznik nr 2 do umowy, ust. 7, § 3 ust. 2.12 umowy) - zamawiający wprowadził wymóg raportowania sprzedaży online, co wymaga m.in: i.zakupu odpowiednich urządzeń innych niż obecnie wykorzystywane , ii.ponoszenia kosztów utrzymania łącza pomiędzy systemem zamawiającego, a systemem wykonawcy. W ocenie odwołującego, wymagania te muszą przełożyć się na wyższy koszt świadczenia usług, czego odzwierciedlenie można znaleźć w ofertach pozostałych przewoźników wykonujących przewozy dla zamawiającego (tj. wykonawcy oraz Przedsiębiorstwo Komunikacji Autobusowej Sp. z o.o. z siedzibą w Elblągu), które są na znacząco wyższym poziomie niż aktualne stawki, jak również oszacowania wartości zamówienia przez zamawiającego. Tymczasem PKS zmienione uwarunkowania uwzględnił w swoich wyjaśnieniach tylko częściowo. W ocenie odwołującego, powyższe potwierdza także treść dokumentu pt. Metodologia szacowania wartości zamówienia do postępowania przetargowego, pt. „Świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego w zakresie komunikacji miejskiej na terenie Gminy Miasto Elbląg i gmin sąsiadujących na lata 2021-2027”, na podstawie którego zamawiający oszacował wartość zamówienia, w którym potwierdza się, iż wprowadzenie nowych autobusów, klimatyzacja, biletomaty, bramki liczące czy tablice boczne (koraliki), ma wpływ na zwiększenie ceny wozokilometra. 6.Wykonawca odwołuje się do rzekomej (nieskonkretyzowanej) zdywersyfikowanej działalności, infrastruktury technicznej, wykwalifikowanych pracowników czy zaplecza diagnostyczno-naprawczego, nie wykazując tego w żaden sposób ani nie odnosząc, jaki konkretnie ma to wpływ na wysokość kosztów. Wskazuje, iż nie zatrudnia pracowników poniżej stawki minimalnej, ponownie nie rozwijając ani nie dowodząc tej okoliczności. Tymczasem Zamawiający wprowadził wymóg zatrudnienia na podstawie umowy o pracę (§ 3 ust. 3-4 umowy), w szczególności kierowców autobusów i dyspozytorów i innych osób wykonujących bezpośrednio fizycznie świadczenie usług. PKS nie wskazał, ilu, jakich pracowników i na jakim poziomie wynagrodzenia uwzględnił w kosztach. 7.PKS odnosi się także do wypracowywanego co rok zysku, nie udowadniając ani nie wskazując wpływu tej okoliczności na możliwość zaniżenia ceny. Pomija fakt, iż zarówno działalność przewozu osób jest głęboko nierentowna (-10,74%), jak i sam oddział Elbląg wykazuje straty (-1,72%). co potwierdza sprawozdanie z działalności za rok 2019.To pozwala sądzić, że dla obecnie świadczonych dla zamawiającego usług stawka za wozokilometr jest niewystarczająca do pokrycia kosztów i wypracowania zysku, a co więcej: w tym Postępowaniu oferowana stawka również ich nie pokryje, biorąc pod uwagę zwiększone wymagania SIWZ. W ocenie odwołującego, nie jest zatem możliwe należyte zrealizowanie zamówienia zgodnie z wymaganiami za stawkę zaoferowaną przez PKS bez straty. Cena zaoferowana przez PKS nie pokrywa rynkowych kosztów wykonania tego typu usług, a także nie pokryje wszystkich kosztów generowanych przez tego wykonawcę, ergo cena wykonawcy ma charakter rażąco niski. Pociąga to za sobą konieczność unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i odrzucenia tej oferty. Odnosząc się do niezgodności wyjaśnień z 25 czerwca 2020 r. oraz późniejszych wyjaśnień złożonych przez wykonawcę, odwołujący wskazał, że wyjaśnienia wykonawcy udzielone w odpowiedzi na kolejne wezwania zamawiającego (tj. późniejsze niż te z 25 czerwca 2020 r.) powinny zostać pominięte przy analizie ewentualnego zawierania przez ofertę Wykonawcy rażąco niskiej ceny. Odwołujący poddał jednak pod rozwagę Izby, iż treść tych wyjaśnień stanowi bezsporny dowód nieprawidłowości kalkulacji przedstawionej w wyjaśnieniach z dnia 25 czerwca 2020 r. Jak wynika bowiem z porównania kalkulacji z 25 czerwca 2020 r. oraz tych przedstawionych w późniejszych wyjaśnieniach, ich treść jest ze sobą sprzeczna. Wykonawca istotnie zmodyfikował szereg podstawowych wartości przyjętych na potrzeby kalkulacji cenowych, zaprzeczając w ten sposób rzetelności wcześniej przedstawionej kalkulacji. Odwołujący stwierdził, że wykonawca (zapewne sugerując się danymi z wcześniejszego odwołania złożonego przez odwołującego w sprawie KIO 1561/20) obniżył w następnych wyjaśnieniach zarówno spalanie pojazdu, jak i cenę paliwa, a sztucznie obniżony tym zabiegiem koszt mógł „rozdysponować” w innych pozycjach kosztowych, których nie doszacował lub w ogóle nie ujął w wyjaśnieniu z 25 czerwca. Zdając sobie sprawę, że poprzednio wskazany koszt wynagrodzeń z narzutami (1,80 zł/km) jest nierealny, PKS zwiększył go do 2,08 zł/km, jednocześnie zaznaczając, że fundusz socjalny, PPK i PFRON ujął nie w tej pozycji (pomimo, że są to bezsprzecznie narzuty na wynagrodzenia) a w pozostałych kosztach. Do pierwotnych wyjaśnień PKS przyjął koszt taboru na podstawie zebranych ofert, natomiast już w kolejnym wyjaśnieniu obniżył cenę zakupu autobusu wraz z wyposażeniem oraz wartość odkupu i poparł ją ofertą od jednego z producentów. Koszt taboru (amortyzacja) to kluczowy obok kosztów osobowych składnik oferty, stąd niezrozumiałe jest, dlaczego wykonawca nie powołał się na tę ofertę w wyjaśnieniach z 25.06.
5. Początkowo PKS w pozycji „Naprawy” ujął także koszty mycia autobusów, natomiast w kolejnym wyjaśnieniu kosztów tych nie znajdziemy w „Naprawach” (przez co uległy one obniżeniu), tylko jako „utrzymanie czystości pojazdów” pojawiły się one w pozycji „Pozostałe koszty”, jednocześnie ich nie zwiększając ich wysokości względem pierwotnych wyjaśnień. Odwołujący wskazał, że w piśmiennictwie podkreśla się, iż dopuszczana jedynie w wyjątkowych okolicznościach możliwość ponownego wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących zaoferowanej ceny przewidziana jest dla sytuacji, w których wyjaśnienia są wyczerpujące, ale zachodzi konieczność ich doprecyzowania. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w przedmiotowym postępowaniu. Przedstawione powyżej daleko idące różnice w stosunku do oryginalnej kalkulacji przedłożonej przez wykonawcę wskazują na intencję zmiany przedłożonych wcześniej wyjaśnień (zapewne wskutek lektury złożonego przez odwołującego poprzedniego odwołania z dnia 9 lipca br.), co do których sam wykonawca najpewniej zdał sobie sprawę, że są one nierealistyczne i de facto stanowią potwierdzenie rażąco niskiej ceny w ofercie wykonawcy. W ocenie odwołującego, w takiej sytuacji nie można mówić o rzetelności wyjaśnień z 25 czerwca 2020 r., skoro sam wykonawca dokonał korekty przedstawionych w nich obliczeń. Nawet jeżeli przyjąć - hipotetycznie, gdyż jak zostało wskazane powyżej, z tych wyjaśnień jasno wynika, że oferta zawiera cenę rażąco niską - że wyjaśnienia z 25 czerwca 2020 r. zawierają kalkulacje dowodzące prawidłowości ceny zaoferowanej przez PKS, to dokonując tak istotnych modyfikacji przedłożonych wcześniejszej kalkulacji, wykonawca sam pośrednio potwierdził, że wcale nie obrazowały one obliczeń, które zostały wykorzystane na etapie składania oferty do kalkulacji zaoferowanej ceny, a stanowiły jedynie fikcyjne wartości przyjęte na potrzeby procedury z art. 90 ust. 1a ustawy P.z.p. Z daleko idącej ostrożności procesowej, odwołujący podniósł ponadto, że - nawet przy przyjęciu legalności kolejnych wezwań zamawiającego i uwzględnieniu złożonych w odpowiedzi na nie wyjaśnień - wykonawca nie wykazał skutecznie, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny. Przedstawione wyjaśnienia, nawet po trzech wezwaniach zamawiającego, wciąż nie odnoszą się do całości kosztów niezbędnych do poniesienia w ramach przedmiotu zamówienia oraz nie wyceniają uwzględnionych kosztów w sposób realistyczny, dodatkowo w odniesieniu do szeregu wskazywanych w ich treści kosztów nie zostały przedłożone żadne dowody potwierdzające wiarygodność ich wyceny. PKS w swojej ponownej kalkulacji obniżył przewidywane spalanie pojazdów z 35 litrów ON na 100 km do 30 litrów ON na 100 kilometrów. Jednocześnie wskazał również, że planowane jest wykorzystanie pojazdów MAZ 203, na dowód czego przedstawiono ofertę sprzedaży pojazdów przez spółkę Jl Service Sp. z o.o. z siedzibą w Kobyłce (odwołujący zauważył, że oferta ta może budzić wątpliwości, ze względu na fakt, że zgodnie z jego wiedzą wyłącznym przedstawicielem firmy MAZ w Polsce jest spółka MAZ AUTO POLAND Sp. z o.o. z siedzibą w Dziekanowie Leśnym). Zgodnie z wiedzą odwołującego, pojazdy tego modelu wyposażone w klimatyzację w ruchu miejskim spalają co najmniej 35 litrów ON na 100 km ze względu na dużą masę własną i zastosowanie mocnego silnika. Jednocześnie PKS powinien zdawać sobie z tego sprawę, jako że jest użytkownikiem dwóch takich pojazdów od 2012 roku (bez klimatyzacji i spełniającego niższą normę emisji spalin, a zatem zużywających o minimum 15% mniej paliwa niż model z 2020 roku). Odwołujący wskazał, że PKS w swojej ponownej kalkulacji obniżył cenę zakupu oleju napędowego do 3,16 złotych za litr (przy założeniu hurtowej ceny 1 litra oleju napędowego na poziomie 3,39 złotego). Co prawda PKS na dowód takich cen przedstawia szereg faktur na zakup paliwa, jednak w żaden sposób nie jest tam przedstawiona taka wartość. Analiza historycznych danych hurtowych cen oleju napędowego na stronie PKN ORLEN, wskazuje że do swojej ponownej kalkulacji PKS przyjął cenę z dnia 28.07.2020 czyli prawie dwa miesiące po terminie składania ofert, co jest błędem, jako że kalkulacja powinna być przygotowana na moment składania ofert. Ponadto po raz kolejny w swojej kalkulacji PKS nie uwzględnił przewidywanego wpływu waloryzacji na stawkę, tj. obniżenia stawki w trakcie obowiązywania kontraktu ze względu na spadek cen paliwa. PKS w swojej kalkulacji uwzględnił jedynie koszt zakupu systemów pokładowych pojazdów, nie uwzględnił natomiast bieżących kosztów funkcjonowania tych systemów w szczególności: a.dla automatów biletowych (Załącznik nr 2 do Umowy ust. 1-4, 7): i.comiesięcznych opłat operatorowi systemu sprzedaży biletów (w których zawiera się koszt serwisu urządzeń) ii.opłat transmisji danych oraz technicznego utrzymania sprawności urządzeń, b.dla urządzeń sprzedaży biletów przez prowadzącego pojazd (Załącznik nr 2 do Umowy, ust. 7, § 3 ust. 2.12 Umowy): i.ponoszenia kosztów utrzymania łącza pomiędzy systemem Zamawiającego, a systemem Wykonawcy, ii.kosztów serwisu oraz części zamiennych, c.dla urządzeń Systemu Informacji Pasażerskiej (Załącznik nr 3 do Umowy, § 3 ust. 1), elementów Systemu Elbląskiej Karty Miejskiej (Załącznik nr 3 do Umowy, § 3 ust. 4-5) oraz urządzeń systemu zliczania pasażerów (Załącznik nr 3 do Umowy, § 3 ust. 9): i.kosztów serwisu oraz części zamiennych, ii.kosztów osobowych pracownika specjalizującego się w diagnozie i funkcjonowaniu systemu (ze względu na fakt, że PKS nie eksploatuje takich systemów obecnie ani w działalności dla Zamawiającego ani w innej swojej działalności dodatkowo powinien być uwzględniony koszt szkoleń i/lub rekrutacji) PKS w swojej kalkulacji kosztów nie uwzględnił w żadnym z punktów kosztów kilometrów pustych/dojazdów, za które zamawiający nie płaci, a więc które stanowią koszt Wykonawcy. Nawet uwzględniając fakt bardzo korzystnej lokalizacji zajezdni PKS nie jest fizycznie możliwe, aby wskaźnik kilometrów pustych/dojazdów wynosił 0% ponieważ: a)nie jest możliwe parkowanie pojazdów na przystankach - autobusy muszą być przemieszczane do zajezdni najbliższa pętla autobusowa oddalona jest od placu postojowego PKS o 250 metrów (na marginesie odwołujący dodał, że również plac postojowy odwołującego jest położony w korzystnej lokalizacji - 800 metrów od placu postojowego PKS i 1050 metrów od najbliższej pętli autobusowej) b)konieczne jest wykonywanie czynności obsługowych pojazdu takich jak tankowanie paliwa, mycie pojazdu, napraw pojazdu co z oczywistych przyczyn wymaga manewrów pojazdem i generowania kilometrów pustych, za które zamawiający nie płaci, PKS w swojej kalkulacji nie uwzględnił kosztów strojów roboczych pracowników - zarówno kierowców (co stanowi wymóg Załącznika nr 3 do Umowy § 6 ust. 1), oraz mechaników (w celu zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy). PKS w swojej kalkulacji uwzględnił zatrudnienie 2 mechaników nie wskazując jednocześnie żadnej metody obliczenia takiej ilości mechaników. Z naszego doświadczenia wynika, że liczba ta powinna być wyższa i wynosić co najmniej 5,5 ze względów operacyjnych (konieczność zapewnienia obsady dla kontraktu oraz szybkiego czasu reakcji). Nawet uwzględniając fakt występowania pewnych synergii pomiędzy działalnościami mając na uwadze liczbę zatrudnionych mechaników przez PKS w oddziale Elbląg