2 stanowi definicję legalną ciągu pieszo-jezdnego. Po pierwsze pojęcia, których zdefiniowania podjął się ustawodawca w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych znajdują się § 3, czyli w części ogólnej tego aktu normatywnego. Jest to katalog zamknięty, który był kilkakrotnie rozszerzany o nowe określenia. Podkreślenia wymaga, że żadna z nowelizacji nie uzupełniła tego katalogu o pojęcie ciągu pieszo-jezdnego. Biorąc pod uwagę umiejscowienie §14 w części szczegółowej Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w Rozdziale 2 „Dojścia i dojazdy", jeśli teza Odwołującego o umieszczeniu w treści tego przepisu definicji ciągu pieszo-jezdnego byłaby prawdziwa, należałoby stwierdzić, że Ustawodawca postanowił, że określenie to ma być używane w tym znaczeniu tylko w obrębie zespołu przepisów dotyczących zapewnienia dojścia i dojazdu. Oznacza to, że nie ma podstaw do uznania, tak jak chciałby Odwołujący, że użyty w § 14, w ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych opis stanowi legalną definicję ciągu pieszo-jezdnego. Po drugie redakcja § 14, ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, nie wskazuje w sposób niebudzący wątpliwości, że odnosi się do znaczenia określenia ciągu pieszo-jezdnego. W szczególności ustawodawca nie nadał temu przepisowi formy, jaka powinna być zastosowana do definicji. Z literalnego brzmienia § 14 wprost wynika, że przepis dotyczy obowiązku zapewnienia działce budowlanej dojścia i dojazdu do drogi publicznej. Podstawową dyrektywą w tym zakresie jest to, aby dojście i dojazd były odpowiednie do przeznaczenia i sposobu użytkowania działki budowlanej oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. W § 14, w ust. 1 Ustawodawca wskazał, że szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. W § 14, w ust.2 Ustawodawca dopuścił możliwość realizacji obowiązku zapewnienia dojścia i dojazdu do działki budowlanej za pomocą ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem, że ciąg pieszo-jezdny spełnia szczególny warunek, określony w dalszej części tego przepisu. Jest to szerokość ciągu pieszo- jezdnego, która nie może być mniejsza niż 5 m i powinna umożliwiać jednocześnie ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. W związku z tym z przepisu, na który powołuje się Odwołujący, nie wynika, aby Ustawodawca wykluczał istnienie innych ciągów pieszo-jezdnych, tj. takich, które mają szerokość mniejszą niż 5 m, która nie będzie umożliwiać jednoczesnego ruchu pieszego oraz ruchu i postoju pojazdów. Z przepisu wynika jedynie fakt, że taki ciąg pieszo-jezdny nie może pełnić funkcji dojścia i dojazdu do drogi publicznej, o których mowa w §14, ust. 1 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Z powyższego wynika,
Rozdziale 2 Rozporządzenia „Dojścia i dojazdy" (w §14 ust. 2), należy traktować jako dyrektywę dla inwestorów, wskazującą jakich parametrów powinien być ciąg pieszo-jezdny, jeżeli dany ciąg pieszo-jezdny miałby pełnić funkcję dojścia i dojazdu do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych. Powyższy pogląd wskazany został w Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2018 r. II OSK 1494/17. Po trzecie pojęcie ciągu pieszo-jezdnego pojawia się nie tylko w treści Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Odwołujący wskazuje w tym zakresie ustawę z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2020 r., poz. 219). Zamawiający, w piśmie z dnia 20 kwietnia 2020 r., stanowiącym odpowiedź na pismo Odwołującego z dnia 17 kwietnia 2020 r., wskazał Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 marca 2008 r. w sprawie wymagań, jakie muszą spełniać cmentarze, groby i inne miejsca pochówku zwłok i szczątków (Dz. U. 2008 r., nr 48, poz. 284) - zwane dalej Rozporządzeniem w sprawie cmentarzy. Podkreślenia wymaga, że zarówno Rozporządzenie w sprawie cmentarzy, jak również przywołana przez Odwołującego ustawa z dnia 5 lipca 2008 r., nie zawierają w katalogu definiowanych pojęć definicji ciągu pieszo-jezdnego. Żaden przepis w przywołanych aktach normatywnych nie odsyła do Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a w szczególności nie wskazuje, że należy w tym Rozporządzeniu poszukiwać znaczenia pojęcia ciągu pieszo-jezdnego. Dodatkowo Rozporządzenie w sprawie cmentarzy w sposób odmienny (bardziej ogólny) od Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych określa wymagania dla ciągu pieszo-jezdnego. Zgodnie z §9, ust. 3 Rozporządzenia w sprawie cmentarzy ciąg pieszojezdny powinien być dostosowany do obciążenia i natężenia ruchu zależnego od potrzeb i uwarunkowań lokalnych, z uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych. W związku z tym, zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie cmentarzy ciąg pieszo-jezdny nie wymaga szerokości nie mniejszej niż 5 m, umożliwiającej ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. Uznanie tezy Odwołującego, dotyczącej istnienia legalnej definicji ciągu pieszojezdnego w dokumencie rangi podustawowej, za prawidłową, skutkowałoby faktem istnienia w obrocie prawnym dwóch odmiennych definicji tego określenia. Konsekwencją byłaby konieczność stosowania odpowiednich reguł inferencyjnych, co, biorąc pod uwagę, że są to akty równorzędne, wydane przez ten sam organ, na podstawie delegacji ustawowych, jest utrudnione. Jedyną wskazówką interpretacyjną może być fakt, że Rozporządzenie w sprawie cmentarzy zostało wydane później, co mogłoby skutkować derogacją definicji zawartej w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, na której istnienie powołuje się Odwołujący. Istotnym argumentem za nieuznaniem wytycznych dotyczących ciągu pieszojezdnego, zawartych w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, za definicję legalną tego pojęcia, jest wskazana powyżej norma, która zakazuje formułowania definicji ustalających znaczenia określeń ustawowych w akcie normatywnym niższym rangą niż ustawa bez upoważnienia ustawowego. Jak wskazał Odwołujący w ustawie z dnia 5 lipca 2008 r. użyto pojęcia ciąg pieszo-jezdny. W związku z tym, że w przywołanej ustawie brak jest zarówno delegacji dla Ministra Infrastruktury do zdefiniowana pojęcia ciąg pieszo-jezdny, jak również jakiegokolwiek odesłania do Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, nie ma podstaw do uznania treści zawartej w §14 w ust. 2 tego rozporządzenia za definicję legalną pojęcia użytego w ustawie. Powyższe argumenty prowadzić mogą do jednego wniosku. Zakładając racjonalność Ustawodawcy, należałoby uznać, że nie było jego wolą tworzenie definicji legalnej pojęcia ciąg pieszo-jezdny. Ustawodawca prawdopodobnie uznał, że to potoczne pojęcie jest powszechnie zrozumiałe a ewentualna nieostrość tego określenia nie wymaga ograniczenia. Zgodnie z tym założeniem opisy towarzyszące pojęciu ciąg pieszo-jezdny w wymienionych powyżej rozporządzeniach traktować należy jako wynikające z potrzeby dookreślenia ze względu na dziedzinę regulowanych przez te rozporządzenia spraw. Biorąc pod uwagę, że Odwołujący nie wskazał żadnego orzeczenia sądu lub rozstrzygnięcia administracji publicznej, z którego wprost wynikałoby,
2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych uznawany jest za legalną definicję ciągu pieszo - jezdnego, w szczególności w zakresie spraw wykraczających poza obszar regulowany przywołanym rozporządzeniem, należy uznać, że Odwołujący nie dowiódł stawianej tezy o istnieniu definicji legalnej ciągu pieszo-jezdnego. Jedynie na marginesie należy ponownie przywołać wymieniony powyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2018 r. (II OSK 1494/17), z którego wynika, że przywołany przepis należy traktować jako dyrektywę dla inwestorów, wskazującą jakich parametrów powinien być ciąg pieszo-jezdny, jeżeli dany ciąg pieszo-jezdny miałby pełnić funkcję dojścia i dojazdu do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych. Pomimo nie dowiedzenia tezy,
2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, stanowi definicję legalną ciągu pieszo-jezdnego, Odwołujący zarzuca Zamawiającemu, że ten dokonał zmiany warunku udziału w postępowaniu po otwarciu ofert. Odwołujący przytacza ugruntowaną linię orzeczniczą w zakresie braku możliwości zmiany warunku udziału w postępowaniu po otwarciu ofert. W związku z przedstawionymi faktami orzeczenia te nie powinny stanowić wzorca dla rozstrzygnięcia przedmiotowego odwołania. W świetle powyższej analizy przepisu zawartego w §14, w ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, będącego filarem przedmiotowego odwołania, z której wynika, że pogląd Odwołującego w zakresie istnienia definicji legalnej ciągu pieszo-jezdnego jest nieprawidłowy, stwierdzić należy, że zarzut Odwołującego, iż Zamawiający zmienił warunek udziału w postępowaniu po otwarciu ofert, jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu do zarzutów w zakresie poszczególnych robót wykazanych w wykazie robót budowalnych złożonym przez Przystępującego Zamawiający stwierdza co następuje: W pozycji 1 wykazu robót Przystępujący wykazał robotę budowlaną „Przebudowa placu zabaw Przedszkola nr 300 w zakresie wymiany nawierzchni wraz z zagospodarowaniem terenu - Etap I, II, III", która została wykonana na rzecz Zamawiającego. W ocenie Odwołującego wykazana robota budowlana nie może potwierdzać spełnienie warunku udziału w postępowaniu przez Przystępującego, ponieważ realizacja przedmiotowego zadania nastąpiła w ramach trzech odrębnych umów. W niniejszym stanie faktycznym Zamawiający w treści postawionego warunku nie zastrzegł, aby dana robota budowlana, wykazywana na potwierdzenie spełnienia warunku udziału w postępowaniu, była wykonana na podstawie tylko jednej umowy. Robota budowlana wykazana przez Przystępującego w pozycji nr 1 wykazu robót budowlanych, była zadaniem inwestycyjnym pod nazwą „Przebudowa placu zabaw wraz z zagospodarowaniem terenu w Przedszkolu nr 300 przy ul. Portofino 4 w Warszawie". Robotę wykonano w ramach trzech kolejno następujących po sobie umów. Podzielnie zamówienia na części nastąpiło z powodu braku wystarczających środków w budżecie na rok 2018 na wykonanie całości zadania inwestycyjnego. Realizacja I etapu rozpoczęła się 21.09.2018 r., a zakończyła się 23.11.2018 r. Realizacja II etapu rozpoczęła się 12.12.2018 r., a zakończyła się dnia 30.04.2019 r. Realizacja III etapu rozpoczęła się 29.05.2019 r., a zakończyła dnia 31.07.2019 r. Z powyższego wynika, że roboty budowlane stanowiły jedną funkcjonalną całość. Podkreślenia wymaga, że każdy etap obejmował wykonanie ciągów pieszo-jezdnych. (Dowód nr 1: Rysunek przedstawiający zakres wykonania zadania inwestycyjnego pod nazwą: „Przebudowa placu zabaw wraz z zagospodarowaniem terenu w Przedszkolu nr 300 przy ul. Portofino 4 w Warszawie"; Dowód nr 2: Tabele elementów rozliczeniowych poszczególnych etapów zadania inwestycyjnego). Zamawiający potwierdził, iż Przystępujący zrealizował należycie na jego rzecz robotę budowlaną, wskazaną w pozycji nr 1 wykazu robót, oraz uznał, że powyższa robota budowlana, stanowiąca jedno zadanie inwestycyjne, wykonane w trzech następujących po sobie etapach, stanowiących funkcjonalną całość, spełnia wymagania określone w warunku udziału w postępowaniu. Jedynie na marginesie należy wskazać, że dwa pierwsze etapy były objęte jedną dokumentacją projektową i pod względem wartości oraz zakresu potwierdzają spełnienie warunku udziału w postępowaniu. Ponadto sam Odwołujący wskazał, że w dokumentacji dotyczącej powyższego zadania inwestycyjnego wskazano konieczność zapewnienia dojazdu samochodów dla celów eksploatacyjnych. W kwestii ograniczenia ilości umów, składających się na jedno zamówienie, wskazywane w celu spełnienia warunku udziału w postępowaniu wielokrotnie wypowiadała się Krajowa Izba Odwoławcza. Sygn. akt: KIO 1691/11 WYROK z dnia 19 sierpnia 2011 r. (.) Sygn. akt KIO 231/13 WYROK z dnia 15 lutego 2013 r. (.) Sygn. akt: KIO 2490/11 KIO 2496/11 WYROK z dnia 2 grudnia 2011 r. W pozycji 2 i 3 wykazu robót Przystępujący wskazał roboty budowlane polegające na zagospodarowaniu placu zabaw oraz terenu boiska. Zamawiający badając ofertę Przystępującego dokonał oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów. Zarówno z wymienionych dokumentów, jak również z wyjaśnień Przystępującego złożonych w dniu 20 kwietnia 2020 r. wynika, że Przystępujący spełnił warunek udziału w postępowaniu. Odwołujący podważa fakt wykonania ciągów pieszo-jezdnych w ramach robót wykazanych w pozycji 2 i 3 wykazu robót budowlanych, wskazując, iż nie spełniają one wymogów określonych w §14 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Przystępujący, zarówno w wyjaśnieniach z dnia 20 kwietnia 2020 r., jak również w treści przystąpienia wykazał, że zakres przedmiotowych robót obejmował wykonanie ciągów pieszo-jezdnych w potocznym znaczeniu tego pojęcia. W szczególności przystępujący wykazał, że wykonane ciągi pieszo-jezdne, ze względu na swoją konstrukcję i przeznaczenie, umożliwiają ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. W związku z tym dokumenty składanie przez Przystępującego w takcie postępowania odwoławczego potwierdzają prawidłowość podjętej przez Zamawiającego decyzji o uznaniu, że Przystępujący spełnia warunek udziału w postępowaniu. Powyższą decyzję neguje Odwołujący oczekując, że warunek udziału w postępowaniu będzie rozumiany w świetle § 14 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Odwołujący wskazał, że „Gdyby Zamawiający na potrzeby przedmiotowego postępowania i warunków udziału w postępowaniu w nim, miał zamiar zdefiniować pojęcie w sposób szczególny, odmienny od Rozporządzenia sposób, winien taką samodzielną definicję do postępowania wprowadzić." W świetle powyższej analizy dotyczącej możliwości uznania opisu zawartego w §14, w ust. 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, za definicję legalną pojęcia „ciąg pieszo jezdny", bezpodstawne jest twierdzenie Odwołującego o jakimkolwiek obowiązku tworzenia przez Zamawiającego szczególnej i odmiennej definicji tego pojęcia. Podkreślenia wymaga, że Zamawiający nie tylko nie utworzył, żadnej szczególnej definicji ciągu pieszo-jezdnego, ale także nie odwołał się do Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, czy innego dokumentu, w którym pojęcie to funkcjonuje. Zdaniem Zamawiającego treść warunku jest konkretna i jednoznaczna. W szczególności dotyczy to ciągu pieszo-jezdnego, jako ciągu komunikacyjnego posiadającego cechy wynikające z potocznego znaczenia tego pojęcia. Zgodnie z potocznym znaczeniem ciągiem pieszo-jezdnym jest ciąg komunikacyjny służący do ruchu pieszego lub pojazdów (analogicznie do ciągów stanowiących przedmiot zamówienia), a nie ciąg mający na celu zapewnienie dojścia lub dojazdu do drogi publicznej zgodnie z obowiązkiem wynikającym z Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zamawiający, w szczególności gdy dokonywał zmiany warunku udziału w przedmiotowym postępowaniu, która nastąpiła w dniu 23 marca 2020 r., na wniosek Odwołującego, postanowił nie tworzyć żadnej szczegółowej definicji ciągu pieszo-jezdnego i pozostać na potocznym znaczeniu tego określenia, ponieważ zdaniem Zamawiającego uszczegółowienie takie mogłoby spowodować nieproporcjonalność warunku udziału w postępowaniu w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Mogłoby to prowadzić do ograniczenia konkurencji, a w szczególności do dyskryminacji podmiotów, które mogłyby z powodzeniem wykonać przedmiot zamówienia. (Dowód nr 3: Wyjaśnienie i zmiana treści SIWZ z dnia 23 marca 2020 r.). W sprawie proporcjonalności warunku udziału w postępowaniu wielokrotnie wypowiadała się Krajowa Izba Odwoławcza. Sygn. akt: KIO 2507/19 WYROK z dnia 20 grudnia 2019 r. (.) Sygn. akt: KIO 1030/17 WYROK z dnia 8 czerwca 2017 r. (.) Zamawiający, wykonując czynności w przedmiotowym postępowaniu, w szczególności w zakresie oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu, miał na względzie orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej, która wielokrotnie rozstrzygała wątpliwości interpretacyjne na korzyść wykonawców. W przedmiotowym postępowaniu mamy do czynienia z powstałą wątpliwością. Z jednej strony jest Przystępujący, który rozumie ciąg pieszo-jezdny w potocznym znaczeniu tego pojęcia oraz uważa, że spełnia warunek udziału w postępowaniu wykazując jako doświadczenie m.in. robotę budowlaną wykonaną w ramach trzech umów, z których każda zawierała elementy wymienione w przedmiotowym warunku. Z drugiej strony jest Odwołujący, który postrzega to pojęcie przez pryzmat Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych i uważa, że nie można wykazać roboty budowlanej wykonanej w oparciu o trzy umowy, bez względu na to, czy stanowiły one jedno przedsięwzięcie inwestycyjne wykonane dla jednego zamawiającego. Abstrahując od faktu, że Zamawiający zgadza się argumentami Przystępującego, podkreślić należy, że ani Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia, ani normy prawne, nie rozstrzygają tego sporu. Rozstrzygnięcie powstałej wątpliwości na korzyść Odwołującego, będzie oznaczało, jeżeli Odwołujący wykaże spełnienie warunków udziału w postępowaniu, wybór oferty złożonej przez Odwołującego. W konsekwencji również wykluczenie z udziału w postępowaniu Przystępującego, co jest jednoznaczne z nieudzieleniem zamówienia wykonawcy, który złożył najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów określonych w SIWZ, oraz zatrzymaniem Przystępującemu wadium. Sygn. akt: KIO 799/12 WYROK z dnia 10 maja 2012 r. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej w tym zakresie oraz mając na uwadze dążenie do zwiększenia konkurencji i dopuszczenie do udziału szerszego kręgu wykonawców, zdaniem Izby w sytuacji rozbieżności w interpretacji warunku udziału w postępowaniu, należy przyjąć interpretację rozszerzającą, bardziej korzystną dla wykonawców. W tych okolicznościach zasadnym jest przyjęcie, że dla spełnienia warunku wymaganego doświadczenia dopuszczalnym było podanie całkowitej łącznej powierzchni budynków, którymi zarządza wykonawca, niezależnie od tego, że właściciele lokali ustanowili, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, sposób zarządu wyłącznie nieruchomością wspólną i powierzyli go osobie prawnej. Podkreślenia wymaga, że Zamawiający, bez zbędnej zwłoki reagował na zastrzeżenia zgłaszane przez Odwołującego. W szczególności Zamawiający, dokonał w dniu 23 marca 2020 r. modyfikacji warunku udziału w postępowaniu odnoszącego się do zdolności zawodowej w zakresie doświadczania, postanowił unieważnić wybór oferty Przystępującego z dnia 14 kwietnia 2020 r. oraz wezwać Przystępującego do udzielenia wyjaśnień (ustosunkowania się do zastrzeżeń Odwołującego z dnia 17 kwietnia 2020 r.). Zamawiający o wszystkich czynnościach wykonanych w dniach 17-20 kwietnia 2020 r., w tym o: swoim stanowisku w kwestii zastrzeżeń Odwołującego, uznaniu oświadczenia złożonego przez Przystępującego i ponownym wyborze oferty Przystępującego, jako najkorzystniejszej, poinformował Odwołującego w dniu 20 kwietnia 2020 r. (Dowód nr 4: wezwanie do wyjaśnienia z dnia 17 kwietnia 2020 r.; Dowód nr 5: wyjaśnienia udzielone przez Przystępującego w dniu 20 kwietnia 2020 r.; Dowód nr 6: Zastrzeżenia Odwołującego z dnia 17 kwietnia 2020 r.; Dowód nr 7: Odpowiedź Zamawiającego z dnia 20 kwietnia 2020 r.; Dowód nr 8: Informacja o ponownym wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 20 kwietnia 2020 r.).”. W pozostałym zakresie, Izba odniesie się do dalszych kwestii w ramach rozpatrywania poszczególnych zarzutów. Biorąc pod uwagę ustalenia i stan rzeczy ustalony w toku postępowania (art. 191 ust.1 Pzp), oceniając wiarygodność i moc dowodową, po wszechstronnym rozważeniu zebranego materiału (art. 190 ust. 7 Pzp), Izba stwierdziła co następuje. Odnośnie zarzutu 1, Izba uznała, że podlega on uwzględnieniu. W ocenie Izby, należy podzielić stanowisko oraz argumentacje Odwołującego w zakresie rozumienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego wymaganego doświadczenia zawodowego po modyfikacji z 23.03.2020 r. Niewątpliwie należy rozumieć niniejszy warunek, a ścisłe pojęcie ciągu pieszojezdnego w kontekście Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz.U. 2019 poz. 1065 Obwieszczenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) zwanego dalej: „Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych”. Rozdział 2 Dojścia i dojazdy - § 14 ust.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.