ustawy Ordynacja podatkowa nie wymaga odręcznego podpisu. Został on utrwalony w postaci elektronicznej i podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zgodnie z art.
par. 4 ustawy Ordynacja podatkowa wydruk pisma stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej." Dodatkowo możliwość złożenia w formie przedłożonej przez Urząd Skarbowy potwierdziła KIO w orzeczeniu z dnia 17.02.2021 r. sygn. akt KIO 201/21. Dokument został podpisany podpisem kwalifikowanym elektronicznym z naszej strony.”. W dniu 17 września 2024 r. Zamawiający poinformował wykonawców o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255 pkt 2 ustawy Pzp, ponieważ wszystkie złożone oferty podlegały odrzuceniu. Jednocześnie Zamawiający poinformował o odrzuceniu m.in. oferty Odwołującego argumentując: „Złożona przez Wykonawcę oferta została najwyżej oceniona spośród ofert złożonych w postępowaniu, zatem Zamawiający, działając na podstawie art. 126 ust. 1 ustawy Pzp, wezwał go w dniu 29.07.2024r. do złożenia podmiotowych środków dowodowych na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz niepodlegania wykluczeniu z postępowania. Wykonawca złożył w dniu 08.08.2024 r. dokumenty i oświadczenia, w tym zaświadczenie wydane przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, mające potwierdzać, że Wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków i opłat. Zaświadczenie to, opatrzone datą 01.07.2024r., mające nadany nr 3071-SOB.4050.255065.2024, złożone zostało w postaci cyfrowego odwzorowania dokumentu wystawionego pierwotnie jako dokument elektroniczny i opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez Wykonawcę. W treści dokumentu widnieje informacja, że został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym pracownika urzędu skarbowego p. Wioletty Nowackiej oraz że „Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu (art. 25 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE). Wydruk tego dokumentu, na podstawie art.
ustawy Ordynacja podatkowa nie wymaga odręcznego podpisu. Został on utrwalony w postaci elektronicznej i podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zgodnie z art.
ustawy Ordynacja podatkowa wydruk pisma stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej”. Mając na uwadze fakt, iż zgodnie z §6 ust 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (dalej: Rozporządzenie), w przypadku gdy podmiotowe środki dowodowe, odpowiednio wykonawcy, wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego, podmiotu udostępniającego zasoby na zasadach określonych w art. 118 ustawy Pzp lub podwykonawcy niebędącego podmiotem udostępniającym zasoby na takich zasadach, zostały wystawione przez upoważnione podmioty inne niż wykonawca, wykonawca wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia, podmiot udostępniający zasoby lub podwykonawca, jako dokument elektroniczny, przekazuje się ten dokument, Zamawiający uznał dokument za złożony w niewłaściwej formie i wezwał Wykonawcę do uzupełnienia przedmiotowego zaświadczenia w formie oryginału (z podpisem elektronicznym wystawcy), zgodnej z Rozporządzeniem. W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego Wykonawca złożył, w dniu 13.08.2024 r., oświadczenie, że przekazał Zamawiającemu dokument, jaki wystawił Naczelnik Urzędu Skarbowego, co jest dopuszczalne zgodnie z art.
ustawy Ordynacji podatkowej oraz że dokument został podpisany podpisem kwalifikowanym elektronicznym przez Wykonawcę. W opinii Zamawiającego złożone zaświadczenie nie spełnia wymagań określonych w dokumentach postępowania oraz Rozporządzeniu. Jak wynika z treści dokumentu, został wystawiony przez Urząd jako dokument elektroniczny. Wykonawca przekazał Zamawiającemu zaświadczenie w postaci kopii lub skanu, czyli w postaci cyfrowego odwzorowania dokumentu wystawionego jako dokument elektroniczny, co nie spełnia wymagań, określonych Rozporządzeniem. Wykonawca winien przekazać dokument, który otrzymał od podmiotu wystawiającego, a nie jego odwzorowanie. Ponadto Zamawiający otrzymał w dniu 04.09.2024r., w toku innego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, tożsame zaświadczenie, dotyczące tego samego wykonawcy, wraz z plikiem podpisu pracownika Urzędu oraz weryfikacją tego podpisu. Zaświadczenie to jest tym samym dokumentem, posiada ten sam numer i datę, co złożone w niniejszym postępowaniu zaświadczenie, zatem Wykonawca dysponował dokumentem we właściwej formie.”. Zamawiający przywołał treść art.
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa wskazując: „Jak wynika z powyższego, doręczenie pisma wystawionego w postaci elektronicznej, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, może polegać na doręczeniu wydruku pisma odzwierciedlającego treść tego pisma pod warunkiem, że spełni wymogi wskazane w § 2 Ordynacji, tj. zawiera informacje, że pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała (co złożone w niniejszym, postępowaniu zaświadczenia posiada), a także identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, czego na zaświadczeniu przekazanym przez Wykonawcę nie ma. Nie sposób zatem uznać, że dokument ten stanowi „wydruk pisma”, o którym mowa w ww. przepisie. Dokument nie spełnia więc ani wymogów § 6 ust. 1 Rozporządzenia, ani art.
Ordynacji. Zważywszy na fakt, iż Wykonawca przedstawił, w toku innego postępowania o udzielenie zamówienia, zaświadczenie we właściwej formie, należy stwierdzić, iż mimo dysponowania właściwym dokumentem Wykonawca nie przedłożył go. Jest to tożsame zaświadczenie, o czym świadczy ten sam nr zaświadczenia, data wydania oraz ta sama godzina i sekunda złożenia kwalifikowanego podpisu elektronicznego pracownika Urzędu (różnice wynikają z różnych przyjętych jako punkt odniesienia czasów UTC i GMT+2:00). Zamawiający ma zatem wiedzę, że Wykonawca dysponował dokumentem w formie elektronicznej, jednak nie skorzystał z możliwości, jaką dawało mu wezwanie do uzupełnienia dokumentu, nie przedłożył właściwych plików, w których posiadaniu był. Wykonawca przedstawił dokument w formie niedozwolonej przepisami Rozporządzenia i Ordynacji, pozbawiając się możliwości udzielenia mu zamówienia jako niepodlegającemu wykluczeniu z udziału w postępowaniu. W podobnej sprawie orzekła Krajowa Izba Odwoławcza w z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. KIO 201/21: „Odwołujący w tym przypadku dysponował oryginałem dokumentu elektronicznego, wraz z podpisami kwalifikowanymi, jednakże zdecydował się na przekazanie Zamawiającemu samego zaświadczenia - bez podpisów. W tej sytuacji należało uznać, że Odwołujący nie złożył kompletnego dokumentu, pozbawił bowiem Zamawiającego możliwości weryfikacji podpisów elektronicznych oraz braku modyfikacji treści zaświadczenia”. Zamawiający zaznaczył ponadto, że obowiązuje go zasada jednokrotnego wezwania w trybie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający stwierdził, że Odwołujący „dysponował dokumentem w formie elektronicznej, dopuszczonej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, a przedstawił wydruk lub skan poświadczony za zgodność z oryginałem, nie wypełniający dyspozycji § 6 ust. 1 Rozporządzenia. Wezwany został do uzupełnienia wadliwego dokumentu, z czego nie skorzystał, a mając na względzie brak podstaw prawnych do ponownego wezwania go w tym samym przedmiocie, stwierdzić należy, iż Wykonawca nie wykazał braku podstaw do wykluczenia z udziału w postępowania, co skutkuje odrzuceniem jego oferty.”. Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego wskazanego w treści uzasadnienia, jak też po zapoznaniu się z oświadczeniami i stanowiskami stron postępowania złożonymi pisemnie oraz ustnie do protokołu w toku rozprawy zważyła, co następuje. Izba stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się interesem we wniesieniu środka ochrony prawnej, o którym mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Zakres zarzutów, w sytuacji ich potwierdzenia się, wskazuje na pozbawienie Odwołującego możliwości uzyskania zamówienia i jego realizacji, narażając tym samym Odwołującego na poniesienie w tym zakresie wymiernej szkody. Rozpoznając przedmiotową sprawę Izba miała na uwadze okoliczność, że Odwołujący otrzymał zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie wydruku dokumentu wystawionego pierwotnie jako dokument elektroniczny opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym wraz z raportem weryfikacji, co jest formą dopuszczalną w świetle art.
Ordynacji podatkowej. Powyższe potwierdza wiadomość przekazana pocztą elektroniczną przez pracownika organu podatkowego z dnia 20 września 2024 r. Zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 5), zaświadczenie wydawane na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej jest opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wykonawca, który otrzymał zaświadczenie w formie dokumentu elektronicznego powinien, co do zasady, przekazać zamawiającemu dokument w takiej samej formie, w jakiej został wydany, tj. w postaci elektronicznej opatrzonej odpowiednim podpisem, o czym stanowi § 6 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (Dz. U. z 2020 r., poz. 2452). Izba zważyła jednak, że zgodnie z art.
Ordynacji podatkowej, w przypadku pism utrwalonych w postaci elektronicznej, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma odzwierciedlającego treść tego pisma. Wydruk pisma, jak stanowi § 2 art.
Ordynacji podatkowej, zawiera: 1) informację, że pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała; 2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny. Wydruk pisma może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo (art.
). Wydruk pisma stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej (art.
Izba stwierdziła, że brak jest podstaw do czynienia Odwołującemu zarzutu nieprzekazania zaświadczenia organu podatkowego we właściwej formie. Odwołujący, który otrzymał zaświadczenie w formie wydruku przewidzianego przepisem art.
Ordynacji podatkowej, przekazał Zamawiającemu cyfrowe odwzorowanie tego dokumentu opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym Odwołującego. Izba wzięła jednak pod uwagę, iż art.
Ordynacji podatkowej stanowi, że wydruk pisma powinien spełniać określone wymogi, m.in. identyfikator pisma nadawany przez system teleinformatyczny. Takiego identyfikatora nie zawiera dokument przekazany przez Odwołującego. Izba uznała jednak, że Odwołujący otrzymując sporny dokument był w pełni uprawniony do działania w zaufaniu do organu podatkowego i uznania, że wystawiony przez ten organ dokument zawiera wszelkie niezbędne elementy. Wymóg, aby każdy podmiot weryfikował dokument urzędowy pod kątem formalnym jest wymogiem zdecydowanie nadmiernym. Nie jest również dopuszczalne, aby skutki błędu organu podatkowego w zakresie realizacji norm prawnych były przerzucane na stronę. W tych okolicznościach, Zamawiający zobowiązany był wezwać Odwołującego na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego w postaci zaświadczenia organu podatkowego jednoznacznie wskazując, jakie uchybienie dostrzegł Zamawiający w dokumencie złożonym przez Odwołującego tak, aby wykonawca miał możliwość złożyć prawidłowy dokument. Tymczasem wezwanie wystosowane przez Zamawiającego w dniu 9 sierpnia 2024 r. do uzupełnienia tego dokumentu w żaden sposób nie wskazywało na tego rodzaju brak w zaświadczeniu złożonym przez Odwołującego. Z treści wezwania wynika, że Zamawiający przyjął, że Odwołujący otrzymał zaświadczenie jako dokument elektroniczny i z tego względu Zamawiający domagał się złożenia oryginału tego dokumentu. Treść wezwania nie pozwala Odwołującemu nawet przypuszczać, że Zamawiający stwierdził tego rodzaju uchybienie w złożonym dokumencie. Izba miała na względzie, że Odwołujący nie zignorował wezwania Zamawiającego. Odwołujący odpowiadając na wezwanie Zamawiającego w piśmie z dnia 13 sierpnia 2024 r. wyjaśnił, że przekazał wersję dokumentu, jaką wystawił Naczelnik Urzędu Skarbowego. Izba nie dopatrzyła się błędu w postępowaniu Odwołującego. Izba stwierdziła, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Zamawiający zobowiązany był wezwać wykonawcę do uzupełnienia dokumentu w postaci zaświadczenia organu podatkowego wskazując na stwierdzone braki, tak jak uczynił to w innym postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego powoływanym przez strony. Nie stoi temu na przeszkodzie zasada jednokrotnego wzywania do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego. Zasada ta dotyczy bowiem danego braku stwierdzonego w danym dokumencie, nie zaś samego dokumentu. Izba nie zgodziła się z Zamawiającym, który stwierdził, iż Odwołujący powinien zakwestionować czynność wezwania do uzupełnienia dokumentu z dnia 9 sierpnia 2024 r. Odwołujący, odpowiedział na wezwanie Zamawiającego, złożył wyjaśnienia i miał podstawy, aby oczekiwać pozytywnego rezultatu badania i oceny złożonej przez niego oferty. Wobec powyższego, niezbędne stało się unieważnienie poszczególnych czynności dokonanych przez Zamawiającego i powtórzenie badania i oceny ofert, w tym wezwanie Odwołującego na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp do uzupełnienia zaświadczenia organu podatkowego ze wskazaniem, jakiego rodzaju braki zidentyfikował Zamawiający. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437, dalej jako „rozporządzenie”). Jak stanowi art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego, z kolei w myśl art. 575 ustawy Pzp strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Jak stanowi § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, w przypadku uwzględnienia odwołania przez Izbę w całości, koszty ponosi zamawiający. W takiej sytuacji Izba zasądza od zamawiającego na rzecz odwołującego równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia. W świetle powyższych regulacji, Izba obciążyła kosztami postępowania odwoławczego Zamawiającego nakazując zapłatę na rzecz Odwołującego poniesionych przez tego wykonawcę kosztów postępowania. Przewodnicząca: ………….. 12
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.