Sygn. akt: KIO 1776/13 WYROK z dnia 5 sierpnia 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki Protokolant: Mateusz Michalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2013 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 22 lipca 2013 r. przez wykonawcę Arfido sp. z o.o. w Chybach przy udziale wykonawcy Elibron sp. z o.o. w Katowicach, zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego w postępowaniu prowadzonym przez Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym wezwanie wykonawcy Elibron sp. z o.o. w Katowicach na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych do uzupełnienia dokumentów celem wykazania warunku udziału w postępowaniu w zakresie wiedzy i doświadczenia, o którym mowa w pkt 5.1. ppkt 5 SIWZ, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu, 2. kosztami postępowania obciąża Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnastu tysięcy złotych) uiszczoną przez wykonawcę Arfido sp. z o.o. w Chybach tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na rzecz wykonawcy Arfido sp. z o.o. w Chybach kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych), stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika. 1 Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie. Przewodniczący: ………………….….. 2 Sygn. akt: KIO 1776/13 Uzasadnienie Zamawiający – Akademia Górnicza-Hutnicza w Krakowie prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, którego przedmiotem jest „dostawa i montaż systemów zabezpieczenia zbiorów bibliotecznych „RFID” i „EAS EM” w ramach rozbudowy i przebudowy Biblioteki Głównej AGH przy al. Mickiewicza 30 w Krakowie”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 16 marca 2013 r., nr 2013/S 054-088734. W dniu 12 lipca 2013 r. zamawiający przesłał wykonawcy Arfido sp. z o.o. w Chybach, zwanemu dalej „odwołującym”, informację o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę Elibron sp. z o.o. w Katowicach, zwanego dalej „przystępującym”. Wobec: 1) zaniechania czynności odrzucenia oferty złożonej przez przystępującego, pomimo że treść tej oferty nie odpowiada treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej SIWZ), w następującym zakresie:
(2)> z dn. 08-04-2013 (pkt. 2 cz. 1) dopuszczone zostały inne technologie nadruku równoważne technologii fleksograficznej. Próbki etykiet przedstawione w ofercie powinny zawierać nadruk, aby można było ocenić jego jakość, szczególnie w przypadku zastosowania innych technologii. Zamawiający informuje, iż pliki wzorcowe zawierające kolorowe logo biblioteki zgodne z Księgą identyfikacji wizualnej BG AGH (w standardzie CMYK i RGB) są do pobrania pod adresem: http://di.adm.agh.edu.pl/przetargi/di/zj/BG/Logo_BG/ Z kolei w dniu 19 kwietnia 2013 r. wpłynęło pytanie o treści: Wykonawca prosi o uszczegółowienie, czy próbki przedstawione w ofercie przetargowej muszą zawierać kolorowe logo BG AGH w Krakowie, czy też mogą zawierać inny kolorowy nadruk wykonany w technologii zgodnej z zapisami w SIWZ, co pozwoli ocenić ich jakość? Zamawiający odpowiedział na to pytanie wyjaśniając, że próbki nadruku na etykietach RFID mogą zawierać inny kolorowy nadruk (nie z logo AGH) wykonany w technologii zgodnej z zapisami SIWZ pod warunkiem użycia co najmniej dwóch z kolorów: czarny, zielony, czerwony, zdefiniowanych w Księdze Identyfikacji Wizualnej BG AGH. Zamawiający wyjaśnił także, że jakość wykonania nadruku będzie oceniana głównie wzrokowo, pod kątem intensywności barw, ostrości kształtów, braku widocznych wad druku oraz dobrej ostrości kontrastu obrazu W następstwie udzielonych odpowiedzi dokonano modyfikacji ogłoszenia o zamówieniu, które zostało przekazane do Dziennika Urzędowego UE w dniu 19 kwietnia 2013 r. Zamawiający dodał drugie zdanie, zgodnie z którym należy dostarczyć zarówno próbki etykiet na książki jak i na płyty CD/DVD. Próbki nadruku na etykietach RFID mogą zawierać inny kolorowy nadruk (nie z logo AGH) pod warunkiem użycia co najmniej dwóch 12 określonych kolorów. Zaś jakość wykonania nadruku będzie oceniana głównie wzrokowo, tj. pod kątem intensywności barw, ostrości kształtów oraz dobrej ostrości kontrastu obrazu. W ocenie Izby literalna wykładnia przywołanych postanowień SIWZ, zmodyfikowanych w trakcie postępowania, prowadziła do wniosku, że próbki nadruku nie musiały być wykonane na oferowanych etykietach RFID HF. W dniu 19 kwietnia 2013 r. zamawiający wskazał, że próbki nadruku mają być wykonane na „etykietach RFID”, co oznaczało możliwość potraktowania jako nośnika nadruku każdej etykiety RFID. Nie narzucił zatem aby próbki nadruku musiały być wykonane na „oferowanych etykietach RFID”, czyli etykietach RFID HF. Również reguły wykładni celowościowej nie prowadziły do konieczności przyjęcia przeciwnego stanowiska. Zamawiający wyraźnie wskazał, dlaczego żąda próbek nadruku, a mianowicie aby można było ocenić jego jakość przy przyjętej przez wykonawcę technologii, a szczególnie w przypadku zastosowania innych technologii (niż fleksograficzna). W ocenie Izby próbka nadruku wykonana na etykiecie RFID UHF umożliwiała zamawiającemu ocenę jakości nadruku. Jak wyjaśnił w trakcie rozprawy przystępujący, wykonanie nadruku na etykiecie RFID UHF jest pod względem technologicznym identyczne do wykonania nadruku na etykietach RFID HF. Okoliczności tej nie zaprzeczył odwołujący. W oparciu o powyższe Izba stwierdziła, że również reguły wykładni celowościowej prowadziły do wnioski, iż próbki nadruku nie musiały być wykonane na oferowanych etykietach RFID HF. Mogły pojawić się na każdej etykiecie RFID, która umożliwiała dokonanie jakości nadruku, w tym etykiecie RFID UHF. W konsekwencji za błędne należało uznać również stanowisko odwołującego, który wywodził, że skoro próbki nadruku pojawiły się na etykietach RFID UHF, to oznaczało jednocześnie, że są to „etykiety oferowane”, co z kolei miało świadczyć o niezgodności oferty z SIWZ, w której wymagano dostawy etykiet RFID HF. Przystępujący złożył wraz z ofertą również próbki etykiet RFID HF, co do których odwołujący w treści samego odwołania wskazał, że ich elementem „jest prawidłowa antena HF”, „próbki te mogą pracować w paśmie częstotliwości HF”. Również twierdzenie odwołującego, że próbki RFID HF na książki nie mogły być brane pod uwagę, albowiem złożono ich 6 sztuk zamiast 10 nie było zasadne. Rzeczywiście w świetle SIWZ należało złożyć 10 próbek etykiet. Jednakże uszło uwadze odwołującego, że zamawiający wymagał kilku rodzajów etykiet (etykiety na książki, etykiety na CD/DVD- vide ogłoszenie o zmianie ogłoszenia). Zamawiający nigdzie nie sprecyzował, że należy złożyć 10 próbek etykiet każdego rodzaju. A zatem można było przyjąć, że liczba ta dotyczyła wszystkich rodzajów etykiet (etykiet na książki, CD/DVD). Przystępujący złożył wraz z ofertą 10 etykiet RFID HD na CD/DVD, 10 etykiet RFID UHF na książki z nadrukiem oraz 6 etykiet RFID HF na książki. Ponieważ przystępujący złożył 6 sztuk etykiet HF na 13 książki i 10 sztuk etykiet HF na CD/DVD, a więc łączna liczba próbek oferowanych etykiet HF (tj. 16) była odpowiednia, gdyż przekraczała wymagane 10 sztuk. Taka też wyglądała ocena próbek etykiet dokonana przez komisję przetargową. Jak zeznała w trakcie rozprawy świadek B…………. M……….. – członek komisji przetargowej etykiety, na których znajduje się nadruk nie są elementami systemu, nie są to bowiem etykiety HF. Z powyższego wynikało, że komisja doszła do prawidłowego wniosku, że oferowanymi etykietami RFID były etykiety RFID HF na książki (6 sztuk) oraz RFID HF na CD/DVD (10 sztuk), natomiast etykiety RFID UHF, na których znalazła się próbka nadruku nie będą elementami systemu i zostały złożone wyłącznie w celu umożliwienia oceny jakości technologii nadruku na etykietach RFID, zgodnie z wymogiem zamawiającego. W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że brak było jakichkolwiek podstaw do kwestionowania jakości samego nadruku na etykietach. Zamawiający w dniu 19 kwietnia 2013 r., uściślił przedmiot nadruku w odpowiedzi na wniosek o wyjaśnienie treści SIWZ. Przesądził mianowicie, że próbki nadruku na etykietach RFID mogą zawierać inny kolorowy nadruk (nie z logo AGH) wykonany w technologii zgodnej z zapisami SIWZ pod warunkiem użycia co najmniej dwóch z kolorów: czarny, zielony, czerwony, zdefiniowanych w Księdze Identyfikacji Wizualnej BG AGH. Określił również reguły oceny nadruku w ten sposób, że jakość wykonania nadruku będzie oceniana głównie wzrokowo, pod kątem intensywności barw, ostrości kształtów, braku widocznych wad druku oraz dobrej ostrości kontrastu obrazu. Jak wynika z zeznań świadka B……….. M……… – członka komisji przetargowej komisja przetargowa dokonała oceny nadruku w sposób określony w SIWZ i wyjaśnieniach. Zeznała ona bowiem, że „Wzorcowe kolory porównywaliśmy biorąc pod uwagę wzory określone w księdze”, „oceny dokonywali wszyscy członkowie komisji”, „jeśli chodzi o jakość nadruku to nie pamiętam dokładnie, które barwy uznano za odpowiadające wzorcowi, jednakże były to najprawdopodobniej barwy czarna, czerwona i zielona”, „jakość nadruku była badana w sposób wizualny przez członków komisji”. Izba po dokonaniu oględzin próbek stwierdziła, że brak było podstaw do kwestionowania dokonanej przez zamawiającego oceny nadruku. Nie było sporne, że próbka nadruku obejmowała prawidłowy kolor czarny, co przyznał odwołujący w odwołaniu. Wbrew stanowisku odwołującego niewątpliwie zawierała ona również wymagane kolory zielony i czerwony, których wzór zamawiający zamieścił na stronie internetowej http://di.adm.agh.edu.pl/przetargi/di/zj/BG/Logo_BG/logo_wariant_ pelny_barwne_cmyk.jpg Analiza wizualna prowadziła do wniosku, że próbka obejmowała całą gamę barw, płynnie przechodzących od jednego koloru do drugiego, w tym występował wymagany kolor zielony i czerwony, a barwy można było uznać za intensywne. Natomiast takie elementy jak ostrość kształtów czy dobrą ostrość kontrastu obrazu można było stwierdzić choćby w 14 oparciu o napis znajdujący się na próbkach. Próbki pozbawione było również widocznych wad druku. A zatem spełnione zostały wszystkie wymogi zamawiającego co do wymaganej jakości nadruku. W konsekwencji zatem zarzut niezgodności treści oferty przystępującego z treścią SIWZ z powodu zaoferowania etykiet niezgodnych z SIWZ należało uznać za chybiony.
- Zarzut niezgodności treści oferty przystępującego z SIWZ w zakresie urządzenia Selfcheck Zarzut nie znalazł potwierdzenia w ustalonym przez Izbę stanie faktycznym sprawy. Ustalono, że w Szczegółowej Specyfikacji Technicznej (SST), do której odsyłała SIWZ, na str. 8-9 wskazano parametry techniczne stanowiska Selfcheck - do samoobsługowego wypożyczania i prolongaty lub wypożyczania i zwrotów. Określono m.in. następujące wymagania: stanowisko wolnostojące (typu „kiosk"), którego wymiary maksymalne wynoszą: wysokość 169 cm, szerokość 85; głębokość 64 cm (z półką). Maksymalna szerokość podstawy 66 cm. Nie było spornym pomiędzy stronami, że przystępujący zaoferował urządzenie marki 3M Model
- W uzupełnionym pismem z dnia 05 lipca 2013 r. opisie technicznym (str. 1417) przystępujący wskazał następujące parametry, przedstawione na rysunku technicznym stanowiska: wysokość 143 cm, szerokość 66 cm; głębokość 54 cm ( z otwartą półką - osłoną drukarki 57,6 cm), szerokość podstawy 66 cm. Z kolei głębokość podstawy oferowanego urządzenia wynosiła 67,3 cm. Oceniając tak ustalony stan faktyczny można było zinterpretować wymóg SIWZ w taki sposób, w jaki interpretował go przystępujący i zamawiający. Mianowicie, że głębokość stanowiska należało oceniać na wysokości półki, skoro wielkość parametru głębokość określono na poziomie 64 cm (z półką). Można było przyjąć, iż dla zamawiającego nieistotna była głębokość podstawy urządzenia, skoro jedyny wymóg wprost odnoszący się do wymiarów podstawy dotyczył tylko jej szerokości (66 cm). Natomiast nie sformułowano żadnego ograniczenia odnośnie głębokości podstawy. W ocenie Izby o niezgodności z SIWZ można byłoby mówić wyłącznie w sytuacji gdyby zamawiający podał wymaganą, maksymalną głębokość podstawy. W braku takiego wyraźnego ograniczenia możliwe było zaoferowanie urządzenia o głębokości podstawy 67,3 cm. Podkreślić należy, że zgodnie z utrwalonym już dobrze w orzecznictwie Izby i Sądów i niekwestionowanym poglądem, 15 wszelkie wątpliwości i niejasności odnośnie treści SIWZ należy interpretować na korzyść wykonawcy. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, należało dojść do wniosku, że Selfcheck zaoferowany przez przystępującego odpowiada wymogom SIWZ. Na wysokości półki oferowane przez przystępującego stanowisko wraz z otwartą półką posiada głębokość 57,6 cm, a więc mieści się w wymaganych 64 cm. Natomiast zamawiającego nie interesowała głębokość podstawy urządzenia, która w przypadku oferowanego Selfchecka wynosiła istotnie 67,3 cm. W konsekwencji zarzut niezgodności treści oferty przystępującego z treścią SIWZ w zakresie urządzenia Selfcheck należało uznać za chybiony.
- Zarzut niezgodności treści oferty przystępującego z treścią SIWZ w zakresie bramek kontrolnych EM Zarzut nie znalazł potwierdzenia w ustalonym przez Izbę stanie faktycznym sprawy. Ustalono, że w Szczegółowej Specyfikacji Technicznej (str. 13-14), stanowiącej załącznik do SIWZ, wskazano, iż w Bibliotece do ochrony zbiorów bibliotecznych zaprojektowano podwójną 2-antenową bramkę kontrolną EM (2szt), współpracującą z zamontowaną w pobliżu bramką uchylną dwustronną. Bramka kontrolna EM powinna zapewniać zabezpieczenie szerokości kontrolowanego wejścia/wyjścia i posiadać następujące parametry techniczne: rozstaw anten powinien być dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych i wynosić 100+100 cm. Obszar działania systemu powinien sięgać od poziomu podłogi do wysokości 1.8 m. Maksymalne wymiary bramki EM wynoszą: wysokość max. 170 cm, szerokość: max 112 cm, głębokość: max 88 cm. W wyjaśnieniach z dnia 12 kwietnia 2013 r., w odpowiedzi na pytanie wykonawcy, czy zamawiający dopuszcza zmianę brzmienia sformułowania dla systemu bramek EM „Obszar działania systemu powinien sięgać od poziomu podłogi do wysokości 1,8 m” na „Obszar działania systemu powinien sięgać od poziomu podłogi do wysokości górnej krawędzi jego anten” zamawiający doprecyzował, że utrzymuje się zapis SIWZ odnoszący się do zasięgu działania bramek EM . Dopuszcza się bramki o wysokości większej niż podane w SIWZ. Ustalono, że przystępujący w złożonym opisie technicznym wskazał, że do ochrony zbiorów bibliotecznych zaoferowano bramkę kontrolną 3M Model 3500 o wysokości 178 cm, co do której oświadczył, iż gwarantuje obszar działania systemu od poziomu podłogi do 1,8 m. 16 Odwołujący zarzucił, że w przypadku oferowanej bramki, od poziomu podłogi do strefy ochrony bramki w kierunku pionowym pozostaje około 10 cm przestrzeni, która nie jest chroniona, ponieważ pole generowane przez antenę ma zasięg działania maksymalnie do 20 cm w kierunku wertykalnym, a antena jest umieszczona na podstawie - wsporniku a wysokość tego wspornika wynosi około 34 cm. Przystępujący w zgłoszeniu przystąpienia podniósł, że antena bramki nie jest osadzona we wsporniku „na stałe" na wysokości 34 cm. Jest ona przesuwna i może być wsunięta w podstawę - wspornik. Maksymalna wysokość bramki wynosi 178 cm. Rzeczywista odległość anteny od podłogi wynosi 20,3 cm. Antena i podstawa pozwalają na regulację wysokości bramki, dzięki czemu można wsunąć antenę w podstawę o 10 cm, aby zasięg działania bramki był od podłogi do wysokości 180 cm. Oceniając ww. stanowiska stron Izba stwierdziła, że treść SIWZ nie zawierała żadnych przeciwwskazań aby bramka kontrolna przed dostawą nie mogła być regulowana, jak również aby antena nie mogła być wsuwana we wspornik, co zapewni wymagany zakres detekcji. Braku możliwości regulacji nie można było wywodzić z opisu załączonego do oferty przystępującego. Podano tam wprawdzie wysokość bramki jako 178 cm. Jednakże zamawiający ostatecznie nie wprowadził żadnych wymagań dotyczących wysokości samej bramki. Jedyny wymóg dotyczył obszaru detekcji tj. od poziomu podłogi do wysokości 1,8 m. A zatem dopuszczalne było zaoferowanie urządzenia o wysokości 178 cm, które po regulacji i odpowiednim wsunięciu anteny we spornik zapewni wymagany zakres detekcji od poziomu podłogi, uwzględniając 20 cm zasięg detekcji anteny w ujęciu wertykalnym, o którym wspomniał odwołujący w odwołaniu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że regulacja urządzenia polegająca na wsunięciu anteny we wspornik nie stanowi jakiejkolwiek niedopuszczalnej zmiany oferty o której mowa w art. 87 ust. 1 zd. 2 ustawy Pzp. Wszak wykonawca oferuje nadal to samo urządzenie, o którym wspomniał w ofercie, tj. bramkę kontrolną 3M model
- W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że odwołujący nie przeprowadził żadnego dowodu, aby bramka kontrolna 3M model 3500, po dokonaniu odpowiedniej regulacji, nie zapewniała detekcji od poziomu podłogi do 1,8 m. W ocenie Izby nie dowodził tego sporządzony przez odwołującego film, który odtworzono w czasie rozprawy. Eksperyment przeprowadzono na bramce przy ustawieniu, w którym antena nie zostaje wsunięta we wspornik, w sposób określony przez przystępującego. A zatem film mógł co najwyżej stanowić dowód, że gdy antena nie zostanie wsunięta we wspornik bramki, to istotnie przy podłodze nie zostanie zapewniona detekcja, czego przystępujący i zamawiający nie kwestionowali. Jednakże i w tym zakresie Izba uznaje dowód za niewiarygodny, albowiem 17 takie ustalenie można byłoby poczynić wyłącznie w sytuacji, gdyby wykazano, że warunki przeprowadzenia eksperymentu ukazanego na filmie były prawidłowe i że urządzenie działało prawidłowo. W konsekwencji zarzut niezgodności treści oferty przystępującego z treścią SIWZ w zakresie bramek kontrolnych EM należało ocenić jako niezasadny.
- Zarzuty dotyczące wiedzy i doświadczenia przystępującego Ustalono, że zamawiający stosownie do art. 22 ust. 3 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy Pzp opisał warunek udziału w postępowaniu w zakresie wiedzy i doświadczenia w postanowieniu pkt 5.1.5 SIWZ. Zamawiający postanowił, że uzna, iż wykonawca posiada odpowiednia wiedzę i doświadczenie, jeżeli wykaże iż w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert, (a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie), wykonał należycie co najmniej 2 zamówienia na kwotę minimum: 500 000,00 zł każde, polegające na dostawie i instalacji systemu „RFID". W celu wykazania tak opisanego warunku udziału w postępowaniu wykonawcy zobowiązani byli złożyć Wykaz wykonanych głównych dostaw, w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, (a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie), wraz z podaniem ich wartości, przedmiotu, dat wykonania i podmiotów, na rzecz których dostawy zostały wykonane, oraz załączeniem dowodów, czy zostały wykonane należycie, sporządzony wg wzoru stanowiącego załącznik nr 5 do SIWZ. Dowodami potwierdzającymi czy dostawy zostały wykonane należycie miały być: poświadczenia lub inny dokument potwierdzający należyte wykonanie dostawy lub oświadczenie wykonawcy, jeżeli z uzasadnionych przyczyn o obiektywnym charakterze wykonawca nie jest w stanie uzyskać poświadczenia. Przystępujący nie posiadał samodzielnie wymaganego przez zamawiającego zasobu wiedzy i doświadczenia. Wykazując spełnienie warunku udziału w postępowaniu oparł się na zasobie wiedzy i doświadczenia udostępnianym przez podmioty trzecie, stosownie do treści art. 26 ust. 2b ustawy Pzp. Złożył wraz z ofertą wykaz zrealizowanych dostaw, w którym wskazano wykonanie dwóch zamówień: 1) dostawa, instalacja i konfiguracja systemu RFID do zabezpieczenia zbiorów bibliotecznych o wartości 532.836,00 zł dla Biblioteki Głównej Akademii Marynarki Wojennej, 2) dostawa i instalacja systemów EM i RFID do zabezpieczenia zbiorów bibliotecznych o wartości 726.720,00 zł na rzecz Uniwersytetu Stirling. 18 Złożył również zobowiązanie do udostępnienia przystępującego zasobu wiedzy i doświadczenia podpisane przez wspólników spółki cywilnej pod nazwą: EMACK Emmanuel Mulamba Salumu Maria Mulamba Salumu s.c. z siedzibą w Libiążu. Złożono również referencje z 20 sierpnia 2012 r. wystawione w imieniu Biblioteki Głównej Akademii Marynarki Wojennej przez jej Dyrektora, zgodnie z którymi Emack s.c. wykonała należycie dostawę, instalację, konfigurację systemu do zabezpieczeń i ewidencji zbiorów bibliotecznych. Przystępujący złożył także zobowiązanie do udostępnienia przystępującemu zasobu wiedzy i doświadczenia w imieniu 3M Poland sp. z o.o. podpisane przez 3M Poland sp. z o.o. w Kajetanach oraz referencje wystawione przez University of Stirling, skierowane do 3M Poland sp. z o.o., w których wystawca referencji potwierdza, że systemy 3M EM i RFID zostały pomyślnie wdrożone przez 3M w jego bibliotece. W treści odwołania odwołujący podniósł, że w przypadku pierwszego zamówienia, wbrew oświadczeniu przystępującego, Emack nie wykonało na rzecz Biblioteki Akademii Marynarki Wojennej systemu RFID i że wykonał go podmiot PSP sp. z o.o. Przystępujący złożył w trakcie rozprawy umowę nr 42/AMW/ Biblioteka/Emack/11, zawartą pomiędzy generalnym wykonawcą - Warbud S.A. w Warszawie a Emack wraz z aneksem nr 1 z 29 lutego 2012 r., w oparciu o które można było ustalić, że przedmiotem zamówienia wykonanego w 100 % przez Emack s.c. była jednak dostawa systemu RFID na potrzeby budowy Biblioteki Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. Odwołujący w trakcie rozprawy, po zapoznaniu się z dowodami przeciwnymi złożonymi przez przystępującego oświadczył, że zarzutu podania przez wykonawcę nieprawdziwych informacji nie podtrzymuje, a zatem uznał, że to Emack wykonał system RFID. Wobec powyższego Izba zarzutu tego nie rozpoznawała. Odwołujący w zakresie zamówienia nr 1 podtrzymał jednak zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia przystępującego z udziału w postępowaniu z powodu niewykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Odwołujący złożył w trakcie rozprawy pismo z 22 lipca 2013 r. wystawione przez Akademię Marynarki Wojennej w Gdyni i podpisane przez Kanclerza tej uczelni. Wystawca pisma informuje w nim, że referencje zostały wystawione niezgodnie z procedurami obowiązującymi w Akademii, gdyż Dyrektor Biblioteki nie był do tego upoważniony. Ponadto umowy z podwykonawcami podpisywał Warbud S.A. jako generalny wykonawca, on też może je wystawić. Poinformowano w piśmie również, że po ponad rocznej eksploatacji biblioteki, zainstalowany system RFID zabezpieczający zbiór biblioteczny oraz wspomagający zarządzanie nim, funkcjonuje bardzo dobrze. W oparciu o powyższe pismo odwołujący wywiódł, że przystępujący nie wykazał faktu należytego wykonania dostawy systemu RFID. 19 Z powyższym stanowiskiem odwołującego w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób się zgodzić. Z pisma kanclerza uczelni z 22 lipca 2013 r. wynikało, że powodem unieważnienia referencji było wyłącznie to, że w ocenie kanclerza referencje winien wystawić podwykonawcy – firmie Emack generalny wykonawca tj. Warbud, a nie uczelnia, będąca inwestorem. Jednocześnie kanclerz potwierdzał, że zamówienie, tj. dostawa systemu RFID, zostało wykonane w sposób należyty i że system RFID działa bardzo dobrze. W ocenie Izby stanowisko kanclerza do co braku możliwości wystawienia przez inwestora referencji podwykonawcy jest zbyt daleko idące. W ocenie Izby inwestor może wystawić referencje także podwykonawcy, o ile posiada wiedzę co do faktu należytego wykonania przez niego odpowiedniej części zamówienia. Zatem Izba uznała tę okoliczność za niewystarczającą dla odmówienia wiarygodności referencji złożonej przez przystępującego wraz z ofertą. Izba wzięła pod uwagę, że Emack, który uzyskał referencje miał prawo przypuszczać, że Dyrektor Biblioteki AMW posiada umocowanie do ich wystawienia i udzielił zobowiązania do udostępnienia swego zasobu przystępującemu. Izba uznała zatem, że złożone zamawiającemu dokumenty (wykaz w poz. 1 i referencje), potwierdzały należyte wykonanie przez Emack dostawy systemu RFID dla AMW w Gdyni i odpowiadały treści warunku udziału w postępowaniu. Natomiast w odniesieniu do drugiego zamówienia Izba stwierdziła, że zamawiający przedwcześnie ustalił, że przystępujący udowodnił iż będzie dysponował zasobami niezbędnymi do realizacji zamówienia. Okoliczności faktyczne okazały się niesporne pomiędzy stronami. Jak wynikało ze zgłoszenia przystąpienia, jak również z oświadczeń złożonych w trakcie rozprawy, zarówno zamawiający jak i przystępujący przyznali, że podmiotem który wykonał dostawę i instalację systemu RFID na rzecz Uniwersytetu w Stirling nie był 3M Poland sp. z o.o. lecz 3M United Kingdom Plc. Tymczasem w celu udowodnienia, że przystępujący będzie w trakcie realizacji zamówienia dysponował wiedzą i doświadczeniem wynikającym z uprzedniego wykonania systemu RFID złożono zobowiązanie do udostępnienia tego zasobu podpisane przez 3M Poland sp. z o.o., a nie 3M United Kingdom PLC. Wprawdzie są to podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej, jednakże niewątpliwie podmioty odrębne. Nie jest zatem pewne, czy wiedza i doświadczenie posiadane przez 3M United Kingdom plc zostało udostępnione przystępującemu. Jednakże wbrew stanowisku odwołującego, powyższe okoliczności faktyczne nie oznaczały, że przystępujący podlegał wykluczeniu z udziału w postępowaniu na podstawie ar. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp z powodu niewykazania warunku udziału w postępowaniu. 20 Każdorazowa decyzja zamawiającego o wykluczeniu wykonawcy z udziału w postępowaniu musi być poprzedzona procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, w przypadku zaktualizowania się przesłanek opisanych w tym przepisie, zaś dopiero w razie nieuzupełnienia tych dokumentów zamawiający jest zobligowany do wykluczenia wykonawcy na podstawie przepisu art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „wzywa” jednoznacznie wskazuje, że zamawiający ma nie tylko uprawnienie, ale obowiązek wezwania wykonawcy do uzupełnienia oświadczeń i dokumentów oraz do ich wyjaśnienia. W orzecznictwie i piśmiennictwie dotyczącym przepisu art. 26 ust. 3 ustawy Pzp dominuje, prezentowany również przez skład orzekający Izby w niniejszej sprawie, pogląd, że sytuacja „niezłożenia” dokumentów lub oświadczeń potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu zachodzi również w przypadku, w którym przedłożony dokument nie potwierdza spełnienia warunków udziału w postępowaniu. Powyższe pogląd wywodzi się z wnioskowania a maiori ad minus. Jeżeli w świetle przywoływanego przepisu dopuszczalne jest uzupełnienie dokumentów, które nie zostały przedłożone w ogóle (nawet wszystkich dokumentów), to tym bardziej możliwe jest i konieczne uzupełnianie dokumentów zawierających mniej doniosłe błędy czy braki. Tym samym sytuacja, w której dokument (np. wykaz osób, robót, dostaw czy usług), który został złożony, a nie potwierdza spełniania warunków udziału w postępowaniu jest równoważna z brakiem złożenia dokumentu potwierdzającego spełnianie warunku udziału w postępowaniu (por. m.in. wyrok KIO z dnia 4 lutego 2010 r. sygn. akt KIO/UZP 1724/09; KIO/UZO 1731/09, wyrok KIO z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt KIO/UZP 463/10, wyrok KIO z dnia 9 listopada 2009 r. sygn. akt KIO/UZP 1495/09). Pogląd ten jest akceptowany również w piśmiennictwie, w którym wskazuje się, że „zamawiający może odstąpić od wezwania do uzupełniania oświadczeń i dokumentów również w sytuacji, gdy mimo ich braku (lub wad) z całą pewnością da się ustalić, że warunek, który miały potwierdzać, nie jest spełniony (np. przy braku oświadczenia dokument będzie wskazywał na występujące zaległości podatkowe)”. (Dzierżanowski Włodzimierz, Jerzykowski Jarosław, Stachowiak Małgorzata komentarz LEX 2010 Komentarz do art. 26 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U.10.113.759), [w:] M. Stachowiak, J. Jerzykowski, W. Dzierżanowski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2010, wyd. IV.). Tak również ,,Zasadą jest, że wezwanie wykonawcy do uzupełnienia dokumentu jest czynnością obligatoryjną. W każdym przypadku, gdy czynność ta, obiektywnie rzecz biorąc, może doprowadzić do zmiany sytuacji prawnej wykonawcy, tj. wykazania, że spełnia on warunek, zamawiający ma obowiązek takiego wezwania dokonać.” Anita Elżanowska, ,,Warunki udziału w postępowaniu”, Zamówienia Publiczne. Doradca, 26 marzec 2008 r., LEX 94469/1). Dostrzeżenia wymaga, że z obowiązku wezwania zamawiającego do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu wywodzi się 21 konieczność dochowania precyzji i jednoznaczności w stosownym wezwaniu. Procedura przewidziana w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp zezwala bowiem na jednokrotne wzywanie wykonawcy do uzupełniania tego samego dokumentu, zaś skutek nieuzupełnienia dokumentów w postaci wykluczenia wykonawcy z udziału w postępowaniu jest daleko idący. Konieczność precyzyjnego i jednoznacznego żądania obciąża zamawiającego, zaś brak precyzji po jego stronie nie może powodować negatywnych skutków prawnych dla wykonawcy (tak m.in. wyrok KIO z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt KIO/UZP 1530/08, wyrok KIO z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt KIO/UZP 31/10). Podnieść należy, że szczegółowość wezwania uzależniona jest od okoliczności danego stanu faktycznego. Przykładowo, w sytuacji gdy wykonawca wraz z ofertą nie składa żadnych wymaganych dokumentów, wystarczającym może okazać się żądanie ich złożenia w określonym terminie. Jednakże w sytuacji gdy wykonawca wraz z ofertą składa dokumenty w celu spełnienia wymogów określonych w SIWZ, zwłaszcza w sytuacji gdy warunek udziału w postępowaniu jest rozbudowany i składa się na niego wiele przesłanek, takie postępowanie zamawiającego może naruszać przepis art. 26 ust. 3 ustawy Pzp. W ocenie Izby, w takim przypadku zamawiający winien wskazać które elementy warunku udziału w postępowaniu nie zostały wykazane i jakie są powody takiej oceny zamawiającego. W przeciwnym wypadku wezwanie do złożenia dokumentów może mieć charakter iluzoryczny. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę należało stwierdzić, że powodem dokonanego przez zamawiającego wezwania z dnia 4 lipca 2013 r. do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu było wyłącznie to, że w swych zobowiązaniach podmioty udostępniające wiedzę nie zawarły informacji na temat charakteru stosunku, jakich je będzie łączył z przystępującym. W oparciu o tak sformułowane żądanie wykonawca niewątpliwie nie był w stanie ustalić, że powodem nieuznania doświadczenia jest również to, że podmiotem trzecim, który wykonał zamówienie na rzecz Uniwersytetu w Stirling był 3M United Kingdom Plc a nie 3M Poland sp. z o.o. Powyższe niewątpliwie mogło wpłynąć na treść takiego, a nie innego uzupełnienia dokumentów. Przy ocenie stanu faktycznego nie można było wziąć pod uwagę złożonego dopiero w trakcie rozprawy pisma 3M United Kingdom PLC , w którym podmiot ten zobowiązuje się do wsparcia wiedzą i doświadczeniem 3M Poland sp. z o.o. Powyższe w połączeniu ze złożonym zobowiązaniem 3M Poland sp. z o.o. dla przystępującego oraz przy założeniu, że 3M Poland i 3M United Kingdom to podmioty tej samej grupy kapitałowej, między którymi następuje przepływ osób, wiedzy i doświadczenia mogłoby pozwolić zamawiającemu na ustalenie, że wykazano spełnienie warunku udziału w postępowaniu. Jednakże dokumentem takim przy dokonywaniu czynności oceny spełnienia warunku zamawiający nie dysponował. Zatem zasadnym okazał się zarzut odwołującego, że te dokumenty, które zamawiającemu 22 złożono nie pozwalały na ustalenie, że wykazano spełnienie warunku udziału w postępowaniu. Izba, uznając zarzut rozumiany jako przywołanie określonych okoliczności faktycznych za trafny, nakazała wykonanie zaniechanej czynności wezwania jak w pkt 1 sentencji. Izba nie była bowiem związana podaną przez odwołującego nieprawidłową podstawą prawną ani niezasadnym, przedwczesnym żądaniem a jedynie zarzutem (por. art. 192 ust. 7 ustawy Pzp). Za chybiony należało uznać zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp z powodu podania przez przystępującego nieprawdziwych informacji mających lub mogących mieć wpływ na wynik postępowania. Wbrew stanowisku odwołującego przystępujący w żadnym miejscu oferty, w tym w wykazie dostaw, nie złożył niezgodnego z rzeczywistością oświadczenia, że to 3M Poland sp. z o.o. wykonała zamówienie polegające na dostawie systemu RFID dla Uniwersytetu Stirling. Zatem zarzut zaniechania wykluczenia przystępującego z ww. powodu nie potwierdził się. Zgodnie z przepisem art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, co ze wskazanych wyżej względów miało miejsce w analizowanej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 192 ust. 1 oraz art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238). Izba uwzględniła koszty wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego w wysokości 3600,00 zł, na podstawie rachunku złożonego do akt sprawy, stosownie do brzmienia § 5 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 3 pkt 2 lit. b przywoływanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. Przewodniczący: ………………….… 23