KIO 1044 16

(1)/12) dotyczącą propozycji nowelizacji ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, ze zm.), w zakresie obejmującym zniesienie obowiązku badania przez zamawiających prawidłowości stawki podatku VAT wskazanej przez wykonawcę, w związku z trudnościami we właściwym określeniu stawki z dnia 5 marca 2012 r. „ Z uwagi na fakt, że w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej pojawiły się rozbieżności co do skutków wskazania w ofercie przez wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT, w cełu ustalenia jednolitej wykładni przepisu art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy P.z.p. zostało przygotowane wystąpienie prezesa Urzędu Zamówień Publicznych ze skargą do Sądu Okręgowego w Koninie na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 1 marca 2011 r., sygn. 4 akt KIO 313/11, w którym Izba uznała, że podanie w ofercie błędnej stawki podatku VAT nie stanowi błędu w obliczeniu ceny. W tej sprawie sąd okręgowy wystąpił z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego w cełu rozstrzygnięcia, czy określenie w treści oferty wykonawcy błędnej stawki podatku VAT oraz obliczenie w oparciu o tę stawkę podatku VAT jako składnika ceny brutto stanowi błąd w obliczeniu ceny skutkujący koniecznością odrzucenia oferty. W uchwale z dnia 20 października 2011 r. (sygn. akt III CZP 52/1 1 Sąd Najwyższy wskazał, iż określenie ceny z zastosowaniem nieprawidłowej stawki podatku VAT stanowi błąd w obliczeniu ceny, jeżeli brak jest ustawowych przesłanek do stwierdzenia omyłki (art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy P.z.p.). Jednocześnie Sad Najwyższy wskazał, iż jedynie wówczas gdy zamawiający wskaże w specyfikacji istotnych warunków zamówienia konkretna stawkę podatku VAT, kształtująca w ofercie wysokość określonej ceny, dopiero wtedy może dojść do wystąpienia omyłki, o której mowa w 87 ust. 2 pkt 3 ustawy P.z.p. Powyższe jednoznaczne stanowisko Sądu Najwyższego przyczyniło się do ujednolicenia orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej w zakresie wykładni przepisu art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy, tj. kwalifikacji wskazania przez wykonawcę w ofercie błędnej stawki podatku VAT, jako błędu w obliczaniu ceny. Zamawiający we wzorze oferty nie określił stawki podatku VAT, zostawiając miejsce wykropkowane. Nie można w ocenie odwołującego więc mówić o określonej pomyłce Wykonawcy. Odwołujący na poparcie swego stanowiska powołał :Wyrok KIO Sygn. akt: KIO/UZP 1405/10 Odwołujący podkreślił, że przy realizacji identycznych zamówień w bieżącym roku odwołujący wystawiał każdorazowo przed podpisaniem umowy - załącznik ilościowo-cenowy z pozycją „zw” w kolumnie „VAT%” oraz fakturę z taką sama pozycją - „zw” nie wzbudzając wątpliwości zamawiającego. Dotyczyło to identycznych zamówień objętych umową nr 53/2/BF/16/RŁ/4 z dnia 31.03.2016, czy 10/237/BF/15/DG/3 z dnia 20 stycznia 2016r. Ponadto odwołujący informował elektronicznie zamawiającego w dniu 23.03.2016, godz. 15:19 (odbiorca p. M.J.) o stosowaniu stawki podatku VAT w tego typu zamówieniach, nie wzbudzając zastrzeżeń: „ Szanowna Pani, w nawiązaniu do rozmowy telefonicznej dotyczącej stawki podatku Vat w przesłanej Państwu fakturze nr 25/2016 za usługę hotelarska, gastronomiczna oraz wynajem sali wykładowej dla uczestników szkolenia zgodnie z umową nr 10/237/BF/l5/DG/3 z dnia 20.01.2016 uprzejmie informuję, iż zgodnie z art 43 ust 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, szkolenia w ramach kształcenia zawodowego finansowane ze środków publicznych oraz świadczenia usług ściśle z tymi usługami związane (mojej firmy) - korzystają ze zwolnienia podatkowego. Podkreślam, iż na powyższe posiadam stosowną interpretację indywidualną dla mojej jednostki, wydaną 5 przez Ministerstwo Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, jak również wydaną w tej sprawie w październiku 2015 roku decyzję Izby Skarbowej we Wrocławiu w zakończonym postępowaniu kontrołno-odwoławczym mojej firmy. Stąd kwota netto jest równa kwocie brutto zamówienia. Biorąc powyższe decyzje za wiążące dla mnie, jako podatnika, postąpiono jak wyżej. Serdecznie pozdrawiam dr A.U.” Ponadto w odpowiedziach na pytania do powyższego zamówienia z dnia 7 kwietnia 2016 roku, które to są wiążące dla wykonawców zamawiający stwierdził, iż do powyższego zamówienia „stawka VAT wynika z Ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, a Zamawiający nie jest organem podatkowym do formułowania interpretacji podatkowych ”. W związku z powyższym, mając na względzie zasady i przepisy ustawy, odwołujący stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu przetargowym zamawiający dokonał oceny ofert w sposób wadliwy, utrudniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz naruszający zasadę równego traktowania wykonawców, odrzucając naszą ofertę w sposób budzący ogromne wątpliwości prawne. Odwołujący wskazał, że ma interes prawny w uzyskaniu zamówienia, który został naruszony przez zamawiającego na podstawie przywołanych powyżej zasad i przepisów ustawy. Jako uczestnik postępowania przetargowego o udzielenie zamówienia publicznego odwołujący ma możliwość uzyskania przedmiotowego zamówienia, ponieważ złożył ofertę zgodną z warunkami określonymi w siwz i jednocześnie zawierającą najwyższą punktację ogólną. W związku z wadliwym oraz niezgodnym z prawem zachowaniem zamawiającego w toku oceny ofert, odwołujący został przez zamawiającego tej możliwości pozbawiony. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. Izba ustaliła następujący stan faktyczny: Izba dopuściła dowody z dokumentacji postępowania tj. siwz, wyjaśnień treści siwz z dnia 7 kwietnia 2016r., pisma odwołującego z dnia 3 czerwca 2016r. wraz z załącznikami, informacji o wyniku postępowania, wyciągu z siwz na zapewnienie bazy noclegowo-szkoleniowej celem przeprowadzenia szkolenia dla sędziów, asystentów sędziów i referendarzy (…), informacji o wyniku postępowania w tym postępowaniu, umowy nr 347/2013, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Na podstawie powyższych dowodów Izba ustaliła, co następuje: Zgodnie z załącznikiem nr 5 do siwz przedmiotem zamówienia są usługi hotelarskie, gastronomiczne i konferencyjne. W wyjaśnieniach treści siwz na pytanie nr 1 sprowadzające się do potrzeby uzyskania odpowiedzi na pytanie, jaka stawka VAT według zamawiającego zostanie uznana za 6 prawidłową i czy według zamawiającego przedmiot zamówienia stanowią usługi turystyczne i w związku z tym wykonawcy powinni zastosować procedurę VAT marży? Zamawiający wyjaśnił, że przedmiotem zamówienia nie są usługi nabywane w celach bezpośrednio turystycznych, a pakiety usług dla grupy swoich pracowników. Celem organizowanych „wydarzeń” nie są usługi turystyki, ani w słownikowym rozumieniu terminu, ani w znaczeniu wynikającym wprost z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych, gdyż uczestnicy szkoleń są cały czas w pracy. W myśl zaś definicji zawartych w art. 3 ww. ustawy, dla uznania danej usługi za usługę turystyczną uznać należy usługę świadczoną na rzecz turysty lub odwiedzającego tj. osoby, której celem nie jest podjęcie pracy w odwiedzanej miejscowości. W konsekwencji powyższych rozważań zamawiający poinformował, że świadczona usługa nie może być traktowana jako usługa turystyczna w rozumieniu art. 119 ustawy VAT, gdyż nie spełnia ona żadne z definicji usług turystycznych, ani ustawowej, ani słownikowej. Ponadto zamawiający poinformował, że stawka VAT wynika z ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a zamawiający nie jest organem podatkowym upoważnionym do formułowania interpretacji podatkowych. W ofercie odwołującego jako stawkę podatku VAT wskazano zwolnienie. W dniu 19 maja 2016r. zamawiający wezwał odwołującego do wyjaśnień ceny rażąco niskiej. Odwołujący poinformował zamawiającego, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT korzysta ze zwolnienia podatkowego w związku ze świadczeniem usług ściśle związanych z wykonaniem szkoleń ze środków publicznych i na poparcie tego stanowiska posiada indywidualną interpretację podatkową. Zamawiający wezwał wykonawcę do złożenia tej interpretacji. W dniu 3 czerwca 2016r. odwołujący złożył Interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz decyzję Izby Skarbowej we Wrocławiu, co do których zastrzegł tajemnicę przedsiębiorstwa. Na rozprawie odwołujący oświadczył, że Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ma charakter jawny, natomiast decyzja Izby Skarbowej we Wrocławiu jako dotycząca prowadzonych wobec odwołującego postępowań kontrolnych ma wartość gospodarczą i stanowi tajemnicę jego przedsiębiorstwa. Na podstawie interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Izba ustaliła, że stan faktyczny opisany przez odwołującego we wniosku o wydanie interpretacji był następujący „Wnioskodawca jest jednostką świadczącą m.in. usługi organizacji szkoleń i konferencji jako firma pośrednicząca w tego typu usługach. Jej działalność skupia się wokół zleceń, poprzez m. in. udział w przetargach sektora publicznego. Zakres świadczonych usług to zarówno znalezienie odpowiedniego wykładowcy do przedmiotu szkolenia, przygotowanie materiałów szkoleniowych, ale przede wszystkim zakwaterowanie, wyżywienie uczestników szkoleń, transport oraz wynajem sal wykładowych. Występując w przetargach organizowanych przez jednostki sektora publicznego w ramach Prawa zamówień 7 publicznych firma Wnioskodawcy jest zobowiązana do przedstawienia kompleksowej oferty na powyższe usługi. Ponadto z pisma z dnia 22 października 2013r. stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, że Wnioskodawca nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty. Organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia są usługami wynikającymi z wygranych przetargów prowadzonych w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych z zakresu kształcenia. Wnioskodawca jednak nie jest podmiotem szkolącym, a jedynie organizującym szkolenia. Efektem organizowanych przez Wnioskodawcę szkoleń jest kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe. Przedmiotowe szkolenia obejmują nauczanie pozostające bezpośrednio w związku z branżą lub zawodem i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca nie posiada akredytacji. Świadczone usługi są finansowane w całości ze środków publicznych. Uczestnicy szkoleń nie ponoszą żadnej odpłatności za szkolenia. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt. 26 finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane (co dotyczy w tym przypadku wnioskodawcę). W związku z powyższym zadano następujące pytanie – czy szkolenia w ramach kształcenia zawodowego organizowane na zlecenie instytucji publicznych tj. ministerstw, urzędów centralnych, samorządowych, jednostek wojewódzkich, szpitali, szkół, ośrodków badawczych, zarządów dróg itd. Oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związane, finansowane w całości lub w co najmniej w 70% ze środków publicznych powinny być rozliczane w oparciu o stawkę podatku VAT – „zw.”?. Na tak opisany stan faktyczny i postawione pytanie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu udzielił odpowiedzi – w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego oraz opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług szkoleniowych. Biorąc pod uwagę, że zamawiający nie dokonał odtajnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, a odwołujący to utajnienie na rozprawie podtrzymał, to Izba wskaże jedynie, że powody konkretnego rozstrzygnięcia przez ten organ w zakresie dotyczącym szkoleń i usług ściśle z nimi związanych zostały wyjaśnione przez organ na str. 10 decyzji w akapicie 3 i

1. W ocenie Izby zgodnie z art. 110 kpa organ wydający decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia, co jednak nie oznacza zasady związania organu administracji publicznej decyzją wydaną przez inny organ administracji publicznej lub wyrokiem sądowym. Oceniając charakter wydanej decyzji ma ona znaczenie i wartość dla postępowań kontrolnych prowadzonych u odwołującego, natomiast nie służy udowodnieniu okoliczności 8 mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, gdyż ocenia przez zamawiającego prawidłowości obliczenia ceny w zakresie zastosowanej stawki VAT na potrzeby postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, nie jest tożsama z wydaniem decyzji administracyjnej w konkretnej sprawie podatkowej, ani nie ma rozstrzygającego znaczenia w sferze zobowiązań podatkowych odwołującego. Tym samym w ocenie Izby decyzja ta nie służy udowodnieniu okoliczności mających istotne znaczenie. Analogicznie Izba oceniła dowody z wyciągu z treści siwz w postępowaniu na zapewnienie bazy noclegowo – szkoleniowej celem przeprowadzenia szkolenia dla sędziów, asystentów sędziów i referendarzy na rzecz Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, informacji o wyniku postępowania w tej sprawie oraz zawartej umowy nr 347/
2. Sam fakt zastosowania określonej stawki podatkowej w innym postępowaniu nawet w zbliżonym stanie faktycznym nie służy wykazaniu, że stawka ta została zastosowana prawidłowo i że powinna ona być zastosowana w przedmiotowym postępowaniu w identycznym wymiarze. W dniu 16 czerwca 2016r. zamawiający informując o wyniku postępowania poinformował o odrzuceniu oferty odwołującego, gdyż przedstawione dokumenty nie odpowiadają stanowi faktycznemu przedmiotowego zamówienia, tj. zamawiający zrealizuje usługi szkoleniowe we własnym zakresie, a wykonawcy mają jedynie zapewnić uczestnikom noclegi, wyżywienie i slę konferencyjną, co oznacza, że dla nabywania przez zamawiającego tych towarów i usług ma zastosowanie stawka podatku właściwa dla tych towarów i usług, a nie dla usług szkoleniowych, które nie są przedmiotem nabycia od kontrahentów. Z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wynika, że zamawiający wystąpił o indywidualną interpretację dotyczącą możliwości stosowania stawki zwolnionej na dostawę dla wnioskodawcy usług. Opisano następujący stan faktyczny: Zamawiający realizuje projekt pn. Nowe wyzwania dla użytkowników SIS związane z wdrożeniem SIS II w ramach programu PL15 – Współpraca w obszarze Schengen oraz walka z przestępczością transgraniczną i zorganizowaną, w tym przeciwdziałanie handlowi ludźmi oraz migracjom grup przestępczych w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-
3. Celem projektu jest wzrost wiedzy i umiejętności funkcjonariuszy i pracowników Policji innych użytkowników SIS z zakresu użytkowania SIS II, podniesione też zostaną kwalifikacje zawodowe policjantów z jednostek terenowych, operatorów Biura SIRENE. W związku z powyższym Wnioskodawca planuje prowadzenie szkoleń specjalistycznych i warsztatów. W tym celu Wnioskodawca będzie zawierał umowy z wykonawcami na dostarczenie usług hotelarskich, gastronomicznych oraz konferencyjnych (zabezpieczenie sali i obsługa) niezbędnych do realizacji przedmiotowych szkoleń. Z uwagi na specyfikę i tematykę szkoleń prelegentami będą funkcjonariusze/ pracownicy Policji ( w ramach obowiązków służbowych), wobec czego wynagrodzenie dla wykonawcy będzie obejmowało usługę noclegową, wyżywienie, wynajem Sali konferencyjnej. Usługa wykonywania przez wykonawców nie 9 będzie obejmować prowadzenia szkoleń, a tylko zapewnienie uczestnikom noclegów, wyżywienia i sali konferencyjnej. W związku z tym zadano następujące pytanie: prośbę o wydanie indywidualnej opinii w zakresie braku możliwości, w aspekcie obowiązujących przepisów, zastosowania stawki zwolnionej z VAT na dostawę przedmiotowych usług. Organ podatkowy udzielił odpowiedzi, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Izba oceniając zgromadzony materiał dowodowy oceniła, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma ustalenie czy i która z interpretacji indywidualnych ma zastosowanie do opisanego w siwz przedmiotu zamówienia. Konsekwencją bowiem tego ustalenia jest ustalenie czy zamawiający miał wiedzę, co do tego jaka stawka podatku VAT jest prawidłowa i czy właściwie ocenił zgromadzony materiał dowodowy. Izba stwierdziła, że istotą sporu jest ocena, czy zadane organom podatkowym przez zamawiającego i odwołującego pytania dotyczą zagadnienia, czy usługi hotelarskie, gastronomiczne i konferencyjne świadczone w celu kształcenia zawodowego ale bez jednoczesnego świadczenia usługi kształcenia zawodowego korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. c jako świadczenie usług i dostawa towarów ściśle związanych z usługą kształcenia zawodowego. Izba analizując pytanie postawione przez odwołującego stwierdziła, że pytanie to dotyczy korzystania ze zwolnienia przedmiotowego dla usług szkoleniowych organizowanych przez podmioty publiczne finansowanych ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Pytanie to zatem nie odnosi się bezpośrednio do stanu faktycznego mającego miejsce w przedmiotowej sprawie, gdzie wykonawca nie świadczy usług szkolenia, tym samym odpowiedź udzielona przez organ podatkowy, że stanowisko odwołującego jest prawidłowe w zakresie usług szkolenia nie rozstrzyga sporu stron, co do tego, czy samo świadczenie usług ściśle związanych z usługami szkoleniowymi bez świadczenia tych usług szkoleniowych korzysta ze zwolnienia podatkowego. Izba zaś badając zapytanie przedstawione przez zamawiającego stwierdziła, że pytanie to dotyczy braku możliwości stosowania stawki zwolnionej dla usługi nie obejmującej prowadzenia szkolenia, a tylko zapewnienie uczestnikom noclegów, wyżywienia i sali konferencyjnej. Tym samym pytanie to jest związane z przedmiotem zamówienia, który dotyczy świadczenia usług hotelarskich, gastronomicznych i konferencyjnych. Zatem dowód ten służy wykazaniu okoliczności pomiędzy stronami spornej. Zatem udzielona odpowiedź o braku możliwości zastosowania zwolnienia jako prawidłowej ocenie prawnej pozwala Izbie na ustalenie, że w przedmiotowej sprawie zamawiający zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym ocenił, że zastosowanie stawki zwolnionej było nieprawidłowe w świetle art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. c ustawy o VAT. 10 Izba zważyła, co następuje: Izba nie dopatrzyła się zaistnienia przesłanek określonych w art. 189 ust. 2 ustawy, które skutkowałyby odrzuceniem odwołania. Izba ustaliła, że odwołujący wykazał interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody spełniając przesłanki wynikające z art. 179 ust. 1 ustawy. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 7 ust. 1 ustawy zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców Zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Przepis art. 180 ust. 3 ustawy wskazuje, ze odwołanie powinno wskazywać czynność lub zaniechanie zamawiającego, której zarzuca się niezgodność z przepisami ustawy, zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów, określać żądanie oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie odwołania. Art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy stanowi, że zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny. Izba odnosząc się w pierwszej kolejności do braku podniesienia zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy wskazuje, że o ile rację ma zamawiający, że zarzut to opis stanu faktycznego i jego subsumpcja pod określoną normę prawną, to jednak w ocenie Izby z treści art. 180 ust. 3 ustawy nie wynika nakaz formułowania zarzutu wyłącznie w petitum odwołania. W ocenie Izby zarzut musi być skonkretyzowany, ale nie ma znaczenia, gdzie odwołujący go zamieści, może on także wynikać wprost z uzasadnienia odwołania. W ocenie Izby w przedmiotowej sprawie taka właśnie sytuacja miała miejsce. Odwołujący w uzasadnieniu wskazał, że zamawiający odrzucił jego ofertę na podstawie art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy uznając, że odwołujący popełnił błąd w obliczeniu ceny stosując nieprawidłowo stawkę VAT – zwolnienie. Odwołujący uznał czynność zamawiającego za nieprawidłową, gdyż uważał, że zamawiający źle ocenił złożone przez odwołującego dokumenty i błędnie ustalił, że odwołujący nie ma prawa do zastosowania zwolnienia. Tym samym w ocenie Izby takie postawienie zarzutu, choć niebezpośrednio w petitum odwołania, było jasne, konkretne i przywoływało tak stan faktyczny jak i prawny, czym czyniło zadość art. 180 ust. 3 ustawy, dając Izbie tak granice rozstrzygnięcia jak i kompetencję do rozstrzygania. Odnosząc się zatem do zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy, to Izba stwierdziła, że zarzut ten nie potwierdził się. Jak Izba ustaliła zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że zamawiający prawidłowo ocenił, iż do przedmiotowego zamówienia nie ma zastosowania stawka – zwolnienie. Takie stanowisko zajął również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w 11 wyroku z dnia 7 października 2015r. sygn. akt III SA/Gl 547/
4. W konsekwencji tego ustalenia zamawiający prawidłowo ustalił, że oferty odwołującego taką stawkę zawierają i prawidłowo przyjął, że zastosowanie tej stawki stanowi błąd w obliczeniu ceny. Skutkiem tego stanu faktycznego było prawidłowe zastosowanie przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy wobec ofert odwołującego i odrzucenia ich z postępowania. Zamawiający zatem równo potraktował wykonawców nie dopuszczając do oceny ofert, ofert podlegających odrzuceniu. Biorąc to pod uwagę Izba nie dopatrzyła się w działaniu zamawiającego naruszenia art. 89 ust. 1 pkt. 6 ustawy i art. 7 ust. 1 ustawy. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 91 ust. 1 ustawy- zamawiający nie wybrał oferty najkorzystniejszej na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia Zarzut nie potwierdził się. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w siwz. Jak wynika z rozstrzygnięcia zarzutu poprzedzającego Izba uznała czynność odrzucenia ofert odwołującego za prawidłowo. W konsekwencji wybór ofert innych niż oferta odwołującego był dokonany skutecznie. Biorąc to pod uwagę zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy nie potwierdził się. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 192 ust.1, 2 ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy stosownie do wyniku spraw oraz zgodnie z § 3 pkt. 1 i § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238) obciążając odwołującego kosztami postępowania w postaci uiszczonego przez odwołującego wpisu od odwołania. Przewodniczący:…………………….. Członkowie: ……………………… ……………………… 12