Sad powszechny, II Ca 161/13

Sygn. akt II Ca 161/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2013r. Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący - Sędzia SO Jolanta Pratkowiecka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. S. przeciwko Z. B. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 4 grudnia 2012 roku sygn. akt I C 1684/12 upr oddala apelację. Sygn. akt II Ca 161/13 UZASADNIENIE Pozwany B. S. domagał się zasądzenia od pozwanego Z. B. kwoty 4.322,69 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 16 maja 2010r. i kosztami procesu. Sąd Rejonowy w Głogowie nakazem zapłaty z dnia 22 września 2010r. wydanym w postępowaniu upominawczym uwzględnił powództwo w całości. Odpis tego nakazu został wysłany pozwanemu na adres wskazany w pozwie, przy czym przesyłka została zwrócona sądowi z adnotacją „zwrot nie podjęto w terminie”. W dniu 16 września 2011r. nakazowi temu nadana została klauzula wykonalności. W dniu 1 czerwca 2012r. pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2012r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego sprzeciwu. We wniosku argumentował, że o nakazie zapłaty z 22 września 2010r. dowiedział się dopiero z zawiadomienia komornika o wszczęciu egzekucji, a w dniu 21 maja 2012r. zapoznał się z aktami sprawy sądowej i wtedy zauważył, że doręczenie odpisu nakazu nastąpiło na niewłaściwie adres wskazany w pozwie przez powoda. W dniu 3 września 2012r. Sąd Rejonowy w Głogowie przywrócił pozwanemu termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r., a w dniu 4 grudnia 2012r. wydał wyrok w postępowaniu uproszczonym, w którym oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W apelacji powód zarzucił powyższemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: - art. 169 § 1 k.p.c. poprzez przywrócenie pozwanemu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r., mimo upływu tygodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu, - art. 169 § 4 k.p.c. poprzez przywrócenie pozwanemu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty po upływnie roku od uchybienia terminu, mimo braku wyjątkowych przesłanek w tym zakresie, - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie dowodu z faktury VAT nr (...) wystawionej przez powoda w dniu 10 kwietnia 2010r. oraz wezwania pozwanego do zapłaty z dnia 15 czerwca 2010r., - art. 328 § 2 k.p.c. poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywów dotyczących przywrócenia pozwanemu terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz pominięcia dowodu z faktury VAT nr (...) . Powód domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sadowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest niezasadna. Spór dotyczył wynagrodzenia za wykonanie przez powoda usługi w postaci dostawy i montażu instalacji c.o. w domu pozwanego. Pozwany zapłacił za usługę 10.000 zł, a wedle powoda winien zapłacić dalszą kwotę 4.322,69 zł. Do pozwu powód dołączył kserokopię faktury VAT nr (...) oraz wezwania pozwanego do dobrowolnej realizacji tej faktury z dnia 15 czerwca 2010r. W pozwie powód wskazał adres pozwanego (...) . Na ten adres nastąpiło doręczenie pozwanemu odpisu nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 22 września 2010r. Tymczasem jak wynika z zaświadczenia Urzędu Gminy K. z dnia 9 lipca 2012r. pozwany od 1 kwietnia 1969r. jest zameldowany na pobyt stały w miejscowości C. , ale pod numerem 80. W apelacji powód nie zaprzeczył tej okoliczności i nie podnosił, by miejsce zamieszkania pozwanego było inne niż miejsce jego zameldowania, w szczególności by znajdowało się pod adresem wskazanym w pozwie. Powód akcentował, że skoro pozwany zapoznał się z aktami sądowymi w 21 maja 2012r., to termin do złożenia przez niego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r. upłynął 28 maja 2012r; wniosek ten wraz ze sprzeciwem złożony został w dniu 1 czerwca 2012r., a zatem po upływnie terminu. W ocenie Sądu Okręgowego, nie ma potrzeby ustosunkowywania się do zarzutów apelacji co do zasadności wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r., bowiem w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek taki był zbędny. Wniosek o przywrócenie terminu jest bowiem wtedy celowy, gdy strona podjęła czynność procesową po upływnie terminu ( art. 167 k.p.c. ). Tymczasem pozwany złożył sprzeciw w terminie przewidzianym w 502 § 1 k.p.c. , tj. w ciągu dwóch tygodni od doręczenia odpisu nakazu zapłaty. W rozpoznawanej sprawie za datę takiego doręczenia można przyjąć co najwyżej dzień 21 maja 2012r., w którym pozwany zapoznał się aktami sprawy, w tym z treścią nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r. W żadnym razie nie można uznać, by doręczenie nastąpiło z upływem terminu do odebrania przesyłki zawierającej odpis nakazu zapłaty, bowiem przesyłka ta została wysłana pozwanemu na niewłaściwy adres. Tymczasem skuteczność doręczenia przewidzianego w art. 139 § 2 k.p.c. w trybie tzw. awiza jest uzależniona od umieszczenia przez doręczyciela zawiadomienia o przesyłce „w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej”. Wskazany w pozwie adres pozwanego, na który wysłano odpis nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r., nie był adresem zamieszkania pozwanego, stąd też nieuprawnione było przyjęcie w oparciu o art. 139 § 2 k.p.c. skutku doręczenia pisma. W konsekwencji za bezskuteczne uznać należało postanowienie Sadu Rejonowego w Głogowie z dnia 16 września 2011r. o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 22 września 2010r. Zgodnie bowiem z art. 777 §1 pkt 1 k.p.c. tytułem egzekucyjnym może być jedynie takie orzeczenie sądu, które jest prawomocne lub zostało zaopatrzone w rygor natychmiastowej wykonalności. W dacie wydania postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności nakaz zapłaty z dnia 22 września 2010r. nie był jeszcze ani prawomocny ani nie podlegał natychmiastowemu wykonaniu. Należy wskazać, że orzeczenie sądowe nie uzyskuje waloru prawomocności, jeśli stwierdzenie prawomocności nastąpiło w sposób wadliwy (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 lipca 2002 r. III CKN 657/00, OSP 2004/2/18). Reasumując, pozwany w ustawowym terminie złożył sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2010r., dlatego też jako bezprzedmiotowy uznać należało jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Sąd Rejonowy na skutek rozpoznania sprzeciwu pozwanego w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy słusznie oddalił żądanie pozwu. Zarówno przedłożona do pozwu faktura VAT nr (...) , jak i wezwanie do zapłaty kwoty 4.322,69 zł, wystawione zostały na niewłaściwy adres pozwanego, stąd brak było podstaw do ustalenia, że dokumenty te zostały pozwanemu doręczone. Ponadto są to jedynie dokumenty prywatne ( art. 245 k.p.c. ) i skoro pozwany zaprzeczył, by miały one potwierdzać jego zobowiązanie, to pozwany winien w oparciu o art. 6 k.c. wykazać zasadność żądania dalszego wynagrodzenia za wykonanie instalacji c.o. w domu pozwanego, czego jednak w żaden sposób nie uczynił. Wobec bezzasadności zarzutów apelacji, została ona oddalona na podstawie art. 385 k.p.c.