Sad powszechny, III Pz 7/13

Sygn. akt III Pz 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2013r. Sąd Okręgowy III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Danuta Poniatowska (spr) Sędziowie: SSO Jolanta Krzyżewska SSO Piotr Witkowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013r. w Suwałkach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. P. przeciwko (...) Spółce z o.o. w S. o rozwiązanie umowy o zakazie konkurencji na skutek zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Ełku IV Wydziału Pracy z dnia 26.02.2013r. sygn. IV P 547/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie; UZASADNIENIE K. P. wystąpił do Sądu Rejonowego w Ełku powództwem przeciwko (...) Sp. z o.o. w S. o rozwiązanie umowy o zakazie konkurencji. Przed wdaniem się w spór pozwana Spółka podniosła zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Ełku, wskazując, iż w umowie o zakazie konkurencji strony ustaliły, iż wszelkie spory z niej wynikające rozstrzygać będzie sąd powszechny w Poznaniu. Wniosła o przekazania sprawy do Sądu Rejonowego w Poznaniu – Grunwald i Jeżyce, jako właściwego miejscowo. Postanowieniem z dnia 26.02.2013r. Sąd Rejonowy w Ełku stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań – Grunwald Jeżyce V Wydziałowi Pracy. Wskazał, iż strony w punkcie 9 umowy o zakazie konkurencji z dnia 11.02.2009r. zgodnie ustaliły, że wszelkie spory rozstrzygać będzie sąd powszechny w Poznaniu. Zapis ten nie pozostawał w sprzeczności z art. 461 §3 kpc , który daje możliwość wyboru stronom Sądu właściwego do rozpoznania kwestii spornych powstałych na tle stosunku pracy. Zażalenie na to postanowienie wniósł powód zarzucając Sądowi naruszenie zasad procedowania, gdyż o wniosku strony pozwanej dowiedział się dopiero na rozprawie w dniu 26.02.2013r. Sąd Rejonowy w Ełku nie poinformował go o wniosku pozwanej o przekazanie sprawy innemu sądowi. Ponadto uwzględniając wniosek Sąd Rejonowy nie wziął pod uwagę sytuacji materialnej powoda, który będzie musiał dojeżdżać do Sądu oddalonego o ok. 500km od jego miejsca zamieszkania. Powołując się na powyższe wniósł o zmianę postanowienia i przekazanie sprawy sądowi najbliższemu jego miejscu zamieszkania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie powoda jest bezzasadne. W kwestii właściwości miejscowej zastosowanie znajduje art. 46 §1 zd.1 kpc , zgodnie z treścią którego strony mogą umówić się na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według ustawy nie jest miejscowo właściwy, sporu już wynikłego lub sporów mogących w przyszłości wyniknąć z oznaczonego stosunku prawnego. Umowa stron poddająca dany spór sądowi pierwszej instancji, który według kodeksu nie jest właściwy miejscowo, tzn. umowa prorogacyjna, powinna zostać zawarta w formie pisemnej. Umowa ta jest bez wątpienia oświadczeniem woli stron. Określona przez strony w umowie właściwość wyłączna sądów dla rozpoznania ich spraw oznacza, że właściwość w ten sposób określona eliminuje każdą inną właściwość (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29.11.1982r. sygn.I.CZ.98/82 LEX 8496). Umowa prorogacyjna może być zawarta odrębnie lub w umowie regulującej konkretny stosunek prawny. Zarzut niewłaściwości sądu pozwany może skutecznie zgłosić i należcie go uzasadnić, w terminie prekluzyjnym przed wdaniem się w spór, jeżeli pozew został złożony przed innym sądem, aniżeli ustalony w umowie prorogacyjnej. „Przed wdaniem się w spór” oznacza podniesienie zarzutu niewłaściwości sądu przed podjęciem przez pozwanego swojej obrony w procesie. Może to nastąpić w formie pisma procesowego, złożonego przed rozprawa, lub na samej rozprawie. Pozwana Spółka stosowny wniosek złożyła w piśmie procesowym przed pierwszą rozprawą z dnia 11.02.2013r. Odnośnie samej umowy o zakazie konkurencji i zapisu w punkcie 9, należy wskazać, iż nie był on obligatoryjny. Strony dodatkowo ustaliły, że w przypadku wywiązania się sporu, sądem właściwym do jego rozstrzygnięcia będzie sąd powszechny w Poznaniu. Zdaniem Sądu taka regulacja była dopuszczalna, gdyż przepisy postępowania odrębnego z zakresu prawa pracy, nie wyłączają takiej możliwości. Artykuł 461 §1 kpc stanowi, że powództwo w sprawach z zakresu prawa pracy może być wytoczone bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego, bądź przed sąd, w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź też przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład pracy. Zdaniem Sądu przepis ten nie wyklucza możliwości zawarcia przez strony umowy prorogacyjnej i wyznaczenie sądu spoza właściwych z art. 461 §1 kpc , gdyż nie jest to właściwość wyłączna, o której stanowi art. 46 §2 kpc . Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego było zatem prawidłowe. Sąd nie uwzględnił zarzutów powoda dotyczących naruszenia procedury w zakresie doręczania pism procesowych. Wniosek pozwanej o przekazanie sprawy sądowi właściwemu z dnia 11.02.2013r., wpłynął do Sądu Rejonowego w Ełku w dniu 14.02.2013r. Termin rozprawy był już został wyznaczony na dzień 26.02.2013r. i Przewodniczący zarządził podjęcie decyzji na rozprawie oraz doręczenie odpisu wniosku powodowi. Rozprawa odbyła się, powodowi doręczono odpis wniosku i zreferowano jego treść. Sąd I instancji mógł odwołać termin rozprawy i orzeczenie wydać na posiedzeniu niejawnym, jednak z uwagi na dość krótki okres pomiędzy wpłynięciem wniosku a terminem rozprawy zdecydował o wydaniu postanowienia na rozprawie. Nie stanowi to zarzutu powodującego uchylenie postanowienia. Ponadto zdaniem Sądu, decyzja o podjęciu rozstrzygnięcia na rozprawie pozwoliła wyjaśnić powodowi kwestie związane z wnioskiem pozwanej. W zakresie pozostałych zarzutów skarżącego Sąd Okręgowy wskazuje, sprawa nie uzyskała jeszcze biegu z uwagi na konieczność przekazania jej właściwemu sądowi i dlatego Sąd Rejonowy w Ełku jako sąd niewłaściwy nie mógł się odnieść do żądań powoda. W związku z powyższym zażalenie powoda, w oparciu o przepisy art. 385 kpc w zw. z art. 397 §2 kpc , podlegało oddaleniu.