Sad powszechny, IV U 161/13

Sygn. akt IV U 161/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2013r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. do SO Maria Ewa Czapiewska Protokolant: st.sekr.sądowy Ewa Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania Z. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 19/12/2012 r. znak: (...) o emeryturę oddala odwołanie. Sygn. akt IVU 161/13 UZASADNIENIE Ubezpieczony Z. M. odwołał się od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 19 grudnia 2012r. znak (...) , którą to decyzją organ rentowy odmówił skarżącemu prawa do emerytury. Ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez uznanie, iż spełnia on przesłanki od przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazywał, że będąc zatrudnionym w Gospodarstwie (...) w G. w okresie 01.07.1977r. do 30.04.1993r. pracował w szczególnych warunkach, bowiem praca w brygadach kompleksowych polegała na tym, że pracował on zarówno przy zakładaniu zbrojeń, wylewaniu betonu jak i wykonywał prace na wysokościach. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc, że odmówił ubezpieczonemu uznania okresu od 01.07.1977r. do 13.10.1982r. oraz od 01.11.1982r. do 30.04.1993r., kiedy to pracował w Gospodarstwie (...) w G. na stanowiskach: elektryk kotłowni mazutowej, operator urządzeń ciepłowniczych oraz brygadzista kotłowni mazutowej. Natomiast uwzględnił ubezpieczonemu - jako pracę w warunkach szczególnych łącznie 7 lat, 3 m-ce oraz 23 dni. Poza tym pozwany podniósł, iż ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy, a to łącznie z brakiem udowodnienia co najmniej 15 lat zatrudnienia go w szczególnych warunkach powoduje brak spełnienia przesłanek przepisu art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w brzemieniu obowiązującym do dnia 31.12.2012r. Ubezpieczony w odpowiedzi na odpowiedz na odwołanie pozwanego podtrzymał swoje odwołanie. Nadto wskazał, iż z uwagi na trudną sytuację rodzinną nie mógł on zdecydować się na rozwiązanie umowy o pracę bez gwarancji, iż pozwany uzna mu okres co najmniej 15 lat za prace w szczególnych warunkach. S ą d ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Ubezpieczony na rozprawie w dniu 14 marca 2013r. przyznał, iż nie rozwiązał on stosunku pracy, bowiem zarówno na dzień złożenia wniosku, jak i rozprawy nadal pracuje. / protokół rozprawy k.17-19/ Ubezpieczony, bowiem pracuje począwszy od 17 sierpnia 1993r. w (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. . /dowód: zaświadczenie k.9 akt ZUS plik emerytalny/ Ubezpieczony urodził się dnia (...) . , zaś w dniu 21 września 2012r. wystąpił do pozwanego z wnioskiem o emeryturę. Z oświadczenia wnioskodawcy zawartego we wniosku wynikało, że nie jest on członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz że pozostaje w stosunku pracy. /dowód: wniosek k. 1-2, kwestionariusz k.3 akt ZUS plik emerytalny/ Na podstawie przedłożonej dokumentacji pozwany organ rentowy ustalił, że skarżący ukończył wiek 60 lat, nie rozwiązał stosunku pracy, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, a także i na dzień 01.01.1999r. legitymuje się okresem pracy w szczególnych warunkach wynoszącym łącznie 7 lat 3 miesiące i 23 dni. /dowód: wniosek k. 1-2, kwestionariusz k.3, świadectwa pracy k.4 i5, zaświadczenie k.9, raport ustalenia uprawnień k.32-35 akt ZUS plik emerytalny/ Decyzją z dnia 19.12.2012r. pozwany odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury wobec nielegitymowania się przez niego 15 letnim okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach oraz pozostawania w stosunku pracy. Pozwany nie zaliczył ubezpieczonemu okresu jego zatrudnienia w Gospodarstwie (...) w G. począwszy od 01.07.1977r. do 13.10.1982r. oraz od 01.11.1982r. do 30.04.1993r., kiedy pracował na stanowiskach: elektryk kotłowni mazutowej, operator urządzeń ciepłowniczych oraz brygadzista kotłowni mazutowej, gdyż stanowiska te nie zostały wymienione w obowiązującym Zarządzeniu Nr 16 Min. Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego, wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a i 50e i 184 . W myśl art. 184 ust. 1 ww. ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Ust. 2 Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie zaś z § 3 rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn , liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W przedmiotowej sprawie spornym pozostawało czy skarżący na dzień 01.01.1999r. legitymuje się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, gdyż niespornym było, że ubezpieczony zarówno na dzień złożenia wniosku, jak i wydania decyzji oraz zamknięcia rozprawy pozostawał w stosunku pracy. Odwołanie jest pismem procesowym wszczynającym postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych , które stanowi dalszy ciąg postępowania prowadzonego przez organ rentowo-emerytalny zakończonego przez ten organ wydaniem decyzji. Zgodnie z art. 476 § 2 k.p.c. - sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących nie tylko ubezpieczeń społecznych ( art. 476 § 2 pkt 1 k.p.c. ), lecz także innych świadczeń w sprawach należących do właściwości ZUS ( art. 476 § 2 pkt 4 k.p.c. ). W postępowaniu w sprawach z ubezpieczenia społecznego muszą być stosowane zasady odmienne od tych na jakich opiera się ogólne postępowanie administracyjne, gdyż stosownie do art. 1 k.p.c. sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do zakresu spraw cywilnych podlegających postępowaniu sądowemu według przepisów tego Kodeksu, a tym samym mają zastosowanie „zwykłe” dla sądu reguły postępowania procesowego (por. art. 13 § 2 k.p.c. )./zob. uzasadnienie uchwały SN z dnia 23.03.2011r., sygn. akt I UZP 3/2010, Biuletyn Sądu Najwyższego 2011/3 OSNP 2011/17-18 poz. 233/ Reasumując oznacza to, iż zasada trybu odwoławczego w sprawach ubezpieczeń społecznych polega na tym, że ubezpieczony odwołujący się od decyzji Zakładu uzyskuje przeniesienie sprawy na drogę cywilnego postępowania sądowego, czyli postępowania wyposażonego w środki umożliwiające wyjaśnienie okoliczności faktycznych (stanu faktycznego) i kwestii prawnomaterialnych (wykładni i zastosowaniu prawa). W każdym jednak wypadku zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu pracy i ubezpieczeń społecznych jest wyznaczany treścią decyzji organu rentowego (por. post. SN z 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, LexPolonica nr 345998, OSNAPiUS 2000, nr 15, poz. 601), W każdym, bowiem postępowaniu wywołanym wniesieniem odwołania do sądu ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji ( art. 477