Sad powszechny, VII K 598/12

Sygn. akt VII K 598/12 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Piotr Mgłosiek Protokolant : Monika Ślęzak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Wrocław Krzyki Wschód: Agnieszki Wawrzynek po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013r. sprawy: M. K. syna K. i K. ur. (...) we W. skazanego wyrokami: I. Wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyki z dnia 13.04.2006 r. sygn. II K 1994/05 na karę łączną. 3 lat pozbawienia wolności, z wyroków Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II K 1213/99 i II K 1089/99; II. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 15.12.2010 r. sygn. VII K 702/10 na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności za czyny z art. 278 § 1 k.k. i inne, popełnione w okresie od 19.10.2009 r. do 16.11.2009 r..; III. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 12.08.2011 r. sygn. VII K 470/11 na karę 2 lat pozbawienia wolności za czyny z art. 278 § 1 k.k. i inne, popełnione w okresie od 25.12.2009 r. do 03.09.2010 r..; **** I. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1, 2 k.k. w zw. z art. 569 k.p.k. łączy kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone skazanemu M. K. wyrokami opisanymi w pkt. II i III części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 572 kpk w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy kar dotychczasowo odbytych oraz okresy rzeczywistego pozbawienia wolności, zaliczone na poczet kar jednostkowych mocą powyższych wyroków; IV. pozostałe orzeczenia zawarte w wyrokach podlegających łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania; V. pozostawia do ustalenia Dyrektorowi Zakładu Karnego datę, od której należy liczyć początek odbywania orzeczonej niniejszym wyrokiem kary łącznej; VI. na podstawie art. 624 kpk zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany M. K. wystąpił do Sądu Rejonowego Wrocław Krzyki z wnioskiem o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego Wrocław Krzyki sygn. akt VIIK 487/

1. IIK 1994/05, VIIK 702/10, VIIK 470/
2. Dowód: wniosek skazanego k. 1 Na podstawie ujawnionych akt i karty karnej ustalono, że M. K. aktualnie odbywa kary z wyroków: Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków: wyrok łączny z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt IIK 1994/05, kara trzech lat pozbawienia wolności, wynikająca z połączonych wyroków II K 1213/99 i II K 1089/99, oraz z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt VII K 702/10 kara dwóch lat pozbawienia wolności i z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII K 470/11 kara dwóch lat pozbawienia wolności. Z treści opinii nadesłanej przez Dyrektora Aresztu Śledczego wynika, iż skazany M. K. zachowuje się w warunkach izolacji więziennej pozytywnie, był wielokrotnie nagradzany, nie został mu wymierzona żadna kara. Izoluje się od przejawów podkultury więziennej Dowód: akta spraw sygn. IIK 1994/05, II K 1213/99 i II K 1089/99, VII K 702/10, VII K 470/11 ; informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 43-44; obliczenie kar: k. 45; opinia o skazanym k 46 Obecny na rozprawie głównej rzecznik oskarżenia publicznego wniósł o wymierzenie skazanemu kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej kumulacji. Sąd zważył co następuje Wyrok łączny to instytucja karnoprocesowa, której zadaniem jest realizacja prawa karnego materialnego w zakresie kary łącznej wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów na kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu . Stosownie do treści art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. wydanie wyroku łącznego jest dopuszczalne jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem wprost, iż w realiach niniejszej sprawy wydanie wyroku łącznego było dopuszczalne w stosunku do przestępstw objętych wyrokami w sprawach o sygnaturach akt. VII K 702/10 i VII K 470/11, bowiem daty poszczególnych czynów przypadały na czas przed wydaniem pierwszego wyroku tj. 15 grudnia 2010 r. Sąd nie rozwiązał węzła kary łącznej wyroku łącznego II K 1994/05 albowiem czyny, za które M. K. był skazany jednostkowymi wyrokami wchodzącymi w skład wyroku łącznego zostały popełnione przed datą graniczną 15 grudnia 2010 r. ( okresy 25.04.2004 r. – 22.01.2009 r. i marzec 1999 r. – maj 1999 r.). Sąd nie połączył również skazanemu wyroków Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków II K 227/10 i VII K 593/10 albowiem wymierzone nimi kary pozbawienia wolności zostały warunkowo zawieszone na okres próby. Wielokrotna karalność M. K. uniemożliwiała uwzględnienie tychże wyroków w kierunku wydania wyroku łącznego, w którym kara łączna zostałaby wymierzona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Natomiast uwzględnienie tychże skazań w wyroku łącznym, w którym Sąd wymierzył skazanemu karę bezwzględną pozbawienia wolności, na co pozwala art. 89 § 1 i 1a kk , byłoby dla niego niekorzystne w stosunku do jego aktualnej sytuacji, gdy wykonanie kar z tychże wyroków warunkowo zawieszono. Niewątpliwie bowiem Sąd zmuszony byłby wymierzyć skazanemu wyższą karę łączną pozbawienia wolności. Stosownie do treści art. 86 k.k. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych do ich sumy, w przypadku kary pozbawienia wolności nie przekraczając jednak 15 lat pozbawienia wolności. Wymierzając niniejszym wyrokiem karę łączną Sąd zważył, iż ratio legis tej instytucji polega w istocie na stworzeniu korzystniejszej sytuacji prawnej skazanego przez ograniczenie represji karnej. Orzeczenie kary łącznej w wyroku łącznym nie może powodować dla skazanego skutków mniej korzystnych od tych, które wynikałyby z wykonania poszczególnych kar jednostkowych podlegających połączeniu. Kara łączna nie może zatem stwarzać większej dolegliwości od tej jaka wyniknęłaby z kolejnego wykonywania zapadłych przeciwko skazanemu wyroków. Tam, gdzie pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami zachodzi bliski związek podmiotowo - przedmiotowy, wyrażający się podobieństwem rodzajowym zbiegających się przestępstw, zbliżoną motywacją sprawcy oraz zwartością czasową, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy, należy stosować zasadę absorpcji bądź asperacji. Na wymiar kary łącznej istotny wpływ powinno też mieć zachowanie się skazanego w zakładzie karnym, w którym odbywa kary po prawomocnym skazaniu poszczególnymi wyrokami. Nadmienić należy, iż nie bez wpływu na ukształtowanie wymiaru kary łącznej w wyroku łącznym ma także godzenie skazanego w różne bądź zbieżne dobra prawne . Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku , iż po stronie skazanego brak jest podstaw do stosowania zasady pełnej absorpcji kar jednostkowych, orzeczonych prawomocnymi wyrokami, które spełniają przesłanki określone w art. 85 kk . Raz jeszcze powtórzyć należy, iż wyrok łączny, jakkolwiek co do zasady ma stworzyć dla skazanego sytuację bardziej korzystną niż ta jaka wyniknęłaby z kolejnego wykonywania zapadłych przeciwko niemu wyroków, to z całą stanowczością podkreślić trzeba, iż instytucja ta nie może stanowić dla osób wielokrotnie skazywanych, popadających w konflikt z prawem i powracających na drogę przestępstwa, swoistej premii, polegającej na absorbowaniu orzekanych wobec nich licznymi wyrokami poszczególnych kar jednostkowych przez najwyższą karę wymierzoną w jednym z wyroków podlegających połączeniu. Analiza danych o karalności M. K. i dokumentacji zgromadzonej w sprawie wskazuje także, iż nie zachodzi również sytuacja by koniecznym było stosowanie wobec niego zasady pełnej kumulacji kar i wymierzenie mu kar łącznych w maksymalnym rozmiarze. Okolicznością przemawiającą na korzyść skazanego jest niewątpliwie bliski związek pomiędzy przypisanymi temu skazanemu przestępstwami objętymi wyrokami spełniającymi wspomniane wcześniej przesłanki. Chodzi tu o przestępstwa kwalifikowane głównie z art. 279 § 1 kk . Na niekorzyść skazanego przemawia wspominana już jego wielokrotna karalność i wynikający z niej fakt niepoprawności M. K. , który pomimo kolejnego odbywania kar pozbawienia wolności za właściwie te same rodzajowo występki, wraca na drogę przestępstwa. Mając powyższe na względzie Sąd wymierzył skazanemu karę łączną trzech lat pozbawienia wolności, w pozostałym zakresie postępowanie umarzając w oparciu o treść art. 572 kpk . Orzeczony wymiar kary łącznej tylko nieznacznie odbiega od wniosków stron w tym zakresie. Zdaniem Sądu jest to kara adekwatna albowiem przy jej kształtowaniu zostały wzięte pod rozwagę wszystkie okoliczności przemawiające tak na korzyść jak i niekorzyść skazanego wymienione wyżej. Sąd uznał, iż orzeczona kara łączna w sposób właściwy wdroży skazanego do przestrzegania porządku prawnego, uczyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości a jednocześnie taki jej wymiar w wyroku łącznym z pewnością w sposób korzystny kształtuje aktualną sytuację prawną M. K. . Orzeczenie w przedmiocie zaliczenia na poczet wymierzonych wyrokiem kar łącznych pozbawienia wolności wszelkich okresów faktycznego pozbawienia wolności skazanego w sprawach podlegających połączeniu znajduje uzasadnienie w treści art. 577 k.p.k. Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tym nie wymierzył mu opłaty. Zarządzenie 24.01.13r. - odn. - odpis wyroku wraz z zasad. dor. skazanemu.