Sygn. akt. II Ca 252/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia SO Elżbieta Hallada Sędzia SO - S. K. Sędzia SO - R. F. (spraw.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. z udziałem uczestnika postępowania Gminy L. o wpis przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na skutek apelacji uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 5 marca 2013 roku Dz. Kw 1466/13 p o s t a n a w i a: oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 252/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Legnicy postanowieniem z 5 marca 2013 roku oddalił wniosek A. S. o wpis przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej w księgach wieczystych (...) stwierdzając niezgodność treści księgi wieczystej (...) z treścią dołączonej do wniosku ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta L. z 4 października 2012 roku. Sąd ten, badając treść ostatnio wymienionej księgi wieczystej, ustalił, że z lokalem stanowiącym odrębną własność, dla którego prowadzona jest księga wieczysta (...) , związany jest udział w częściach wspólnych budynku i w prawie użytkowania wieczystego gruntu wynoszący 40/100, natomiast ze wspomnianej decyzji wynika, że udział ten wynosi (...) . Niezgodność ta, zdaniem Sądu wieczystoksięgowego, wymaga bądź zmiany decyzji, bądź zmiany wpisu w księdze wieczystej. Apelację od tego postanowienia wniósł uczestnik postępowania Gmina L. , zarzucając, że Sąd Rejonowy w momencie zakładania księgi wieczystej dla lokalu mieszkalnego wnioskodawczyni błędnie wpisał wielkość udziału we wspólnych częściach budynku i w prawie użytkowania wieczystego. Skarżąca domagała się sprostowania w księdze wieczystej (...) wpisu udziału i dokonania wpisu w księgach wieczystych (...) przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Rozpoznając apelację, Sąd Okręgowy miał na uwadze, co następuje: Apelacja jest bezzasadna. Porównując treść umowy z 8 kwietnia 1999 roku, zawartej w formie aktu notarialnego, którą Gmina L. sprzedała dotychczasowemu najemcy H. G. lokal mieszkalny z udziałem we wspólnych częściach i urządzeniach budynku, w którym ten lokal jest położony oraz oddała taką samą ułamkową część gruntu w użytkowanie wieczyste, z treścią dokonanego na podstawie tej umowy wpisu w dziale I-Sp księgi wieczystej KW (...) , należy stwierdzić, że wpis ten w zakresie wielkości owego udziału został dokonany niezgodnie z tą umową. Zgodnie natomiast z tym wpisem, pięć lat później, H. G. i jej mąż K. G. sprzedali wnioskodawczyni lokal, o którym mowa, wraz z przynależnym do niego udziałem we wspólnych częściach i urządzeniach budynku oraz w prawie użytkowania wieczystego gruntu, określonym ułamkiem 40/100. Wpis tego udziału tworzy ujawniony w księdze wieczystej stan prawny nieruchomości, objęty jest domniemaniem prawdziwości z rzeczywistym stanem prawnym ( art.3 u.k.w.h.) i jest chroniony rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art.5 u.k.w.h.). To wszystko powoduje, że nie podlega on sprostowaniu, jak chciałby uczestnik postępowania, gdyż sprostowaniu ulegają jedynie usterki wpisu niepowodujące niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym ( art.626 13 §2 k.p.c. ). Jedynym sposobem obalenia domniemania z art.3 u.k.w.h. jest uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na podstawie art.10 ust.1 u.k.w.h. Niezgodność wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie może być usunięta w postępowaniu wieczystoksięgowym o dokonanie wpisu (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 22 maja 2003 roku, II CKN 109/01). Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy, stwierdzając niezgodność treści księgi wieczystej z treścią decyzji dołączonej do wniosku, mającej stanowić podstawę wpisu, uznał, że istnieje przeszkoda do dokonania wpisu, skutkująca oddaleniem wniosku. Tymi kierując się względami, Sąd Okręgowy, na podstawie art.385 w związku z art.13§2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.