Sad powszechny, IV Ka 958/14

Sygn. akt IV Ka 958/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Mariola Urbańska - Trzecka - sprawozdawca Sędziowie SO Danuta Flinik SO Piotr Kupcewicz Protokolant st.sekr.sądowy Justyna Bobak przy udziale --------- po rozpoznaniu dnia 12 grudnia 2014 r. sprawy S. C. s.. A. i. Ł. ur. (...) w T. oskarżonego o przestępstwo z art. 216 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu rejonowego w Świeciu VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Tucholi z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt VII K 1199/13 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne; wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 30,00 (trzydzieści) złotych za II instancje i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 958/14 UZASADNIENIE S. C. został oskarżony o to, że w dniu 21 czerwca 2013 roku około godziny 21.27 w T. za pomocą środka masowego przekazu komunikowania się tj. internetu, na forum dyskusyjnym (...) (...) .pl administrowanym przez Gazetę (...) posługując się nickiem „on – line obserwator” pięciokrotnie umyślnie znieważył M. B. w ten sposób, że w tematach „ Radnego znak zakazu nie obowiązuje ?”, „Policja sprawdza, czy radny M. B. złamał prawo”, „Co chciał ugrać B. , że trafił do Prokuratury?”, „ Mieszkańcy dziękuję M. B. za obniżenie ceny wywozu śmieci w T. ”, „Przetarg na mówiące kamienie. T. oburzeni” zapisał w formie tekstowej następującą treść (...) . tj. o czyn z art. 216 § 1 kk . Wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedziba w T. z dnia 25 lipca 2014 roku, sygn. akt VII K 11999/13 na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art. 12 kk postępowanie wobec oskarżonego o czyn z art. 216 § 2 kk w zw. z art 12 kk umorzono. Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Apelacje od powyższego wyroku wnieśli oskarżony i jego obrońca. Obrońca oskarżonego powyższy wyrok zaskarżył w całości na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 438 pkt 1, pkt 2 i 4 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: ⚫ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu przez sąd I instancji, iż na forum dyskusyjnym (...) (...) .pl administrowanym przez Gazetę (...) używając pięciokrotnie zwrotu „zlicytować gnoja” w tematach „Radnego znak zakazu nie obowiązuje ?”, „Policja sprawdza, czy radny M. B. złamał prawo”, „Co chciał ugrać B. , że trafił do Prokuratury?”, „Mieszkańcy dziękuję M. B. za obniżenie ceny wywozu śmieci w T. ”, „Przetarg na mówiące kamienie. T. oburzeni” znieważył M. B. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza takich ustaleń, bowiem z wyjaśnienia składanych w toku postępowania wynika, że S. C. w ten sposób komentował wypowiedzi innych uczestników forum, w szczególności z załączonej dokumentacji ( w postaci wydruków z forum) i przedłożonej przez samego oskarżyciela prywatnego wynika, że zwrot został wpisany w kontekście wypowiedzi uczestników forum o nickach: (...) oraz (...) kierujących wobec S. C. ostre i zaczepne wypowiedzi oraz komentarze. ⚫ obrazę prawa procesowego mająca wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia – art. 2 § 2 kpk , art. 4 kpk , art. 7 kpk i art. 167 kpk poprzez zaniechanie przez sąd I instancji przeprowadzenia z urzędu dowodów, które prowadzą do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego – tj. zaniechania zbadania i przeprowadzenia dowodu z przebiegu wypowiedzi oraz treści tychże wypowiedzi na forum dyskusyjnym www.forum. (...) .pl administrowanym przez Gazetę (...) w tematach „ Radnego znak zakazu nie obowiązuje ?”, „Policja sprawdza, czy radny M. B. złamał prawo”, „Co chciał ugrać B. , że trafił do Prokuratury?”, „ Mieszkańcy dziękuję M. B. za obniżenie ceny wywozu śmieci w T. ”, „Przetarg na mówiące kamienie. T. oburzeni” na okoliczność czy w kontekście wypowiedzi S. C. , że komentował wypowiedzi innych uczestników forum używając zwrotu „zlicytować gnoja” to użyty przez niego pięciokrotnie zwrot mógł stanowić komentarz do wypowiedzi uczestników tego forum. Stawiając te zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Oskarżony w apelacji osobistej zaskarżył wyrok w całości i zarzucił obrazę: ⚫ art. 4 kpk , art. 7 kpk i art. 410 kpk poprzez bezpodstawne przyjęcie przez sąd I Instancji, że w dniu 21 czerwca 2013 roku około godziny 21.27 w T. biorąc udział w internetowym forum dyskusyjnym jako jego uczestnik pod nickiem (...) w trakcie wypowiedzi innych jego uczestników na stronie internetowej (...) (...) .pl przy artykułach „ Radnego znak zakazu nie obowiązuje ?”, „Policja sprawdza, czy radny M. B. złamał prawo”, „Co chciał ugrać B. , że trafił do Prokuratury?”, „ Mieszkańcy dziękuję M. B. za obniżenie ceny wywozu śmieci w T. ”, „Przetarg na mówiące kamienie. T. oburzeni” poprzez dokonanie wpisów w postaci zwrotu, w którym nie wskazał osoby z imienia i nazwiska, której miałby on dotyczyć i złożonego z dwóch słów „zlicytować gnoja” rzekomo umyślnie miał w ten sposób znieważyć M. B. , tymczasem zebrany w sprawie materiał dowodowy i poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne sądu w ogóle nie pozwalają na wyciągnięcie takich wniosków, że takie zapisy umieszczone w trakcie wypowiedzi innych uczestników forum internetowego, zwłaszcza pod wpisami forumowiczów o nickach (...) oraz (...) kierujących wobec oskarżonego ostre wypowiedzi i komentarze, to takie zwroty mogły być skierowane do osoby M. B. , zamiast właśnie do tych konkretnych uczestników tego forum, który nieprzychylnie komentowali i atakowali osobę oskarżonego. ⚫ osoba o nicku (...) zamieściła na temat oskarżonego niepochlebną wypowiedź „ S. skąd w tobie tyle jadu? miałeś trudne dzieciństwo czy B. zabierał Tobie zabawki w przedszkolu,,,coś z Tobą jest nie tak, ale to wszyscy wiedzą. Ciesz się chłopie, że dzięki B, zapłacisz mniej za śmieci i nie będziesz nabijał kabzy PK” po czym uznając wypowiedź za zaczepną i wyzywającą oraz bezpodstawny atak na oskarżonego, zamieścił cytat tej wypowiedzi i odniósł się do niej, przedstawiającej oskarżonego w wyjątkowo prześmiewczym opisie poprzez zachowawcze zamieszczenie zwrotu w formie „ zlicytować gnoja”, gdyż z przyjmowanych znaczeń dla słowa „gnój” w słowniku języka polskiego PWN czy też W. wynika, że takie słowo może tez oznaczać : bezmyślnego człowieka, dzieciaka, mężczyznę, natomiast oskarżyciel prywatny M. B. wyłącznie w sposób subiektywny interpretuje taki wpis , próbując mu nadać jego własne rozumienie chociaż nigdy nie wykazał, że to on kryje się pod nickiem (...) , ⚫ osoba o nicku (...) również prowadziła obszerną rozmowę i dawała komentarze na forum internetowym i gdy pod jednym z wielu wpisów zamieściła tekst, że oskarżony nie rozumie o czym pisze na forum „ mówisz S. o Pani Prezes?To chyba tematy pomyliłeś,,,,oskarżony zamieścił odpowiedź jako nick on-line obserwator „zlicytować gnoja!”(zmienione na sam znak interpunkcyjny „!” na co wtedy osoba o nicku (...) dokonała wpisu „puściły nerwy?” co jasno wskazuje kierunek wypowiedzi i osoby , które rozmawiały na forum: (...) i (...) , a z kolei oskarżyciel prywatny interpretuje wyłącznie w sposób subiektywny taki wpis próbując mu nadać jego własne rozumienie, chociaż nigdy w procesie nie wykazał, że to on kryje się pod pseudonimem (...) . ⚫ art. 4, art. 7 kpk i 410 kpk poprzez bezpodstawne uchylenie się przez sąd I instancji od dokonania analizy istotnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego i odnoszących się do wzajemnego związku wypowiedzi uczestników forum poprzedzających wpisy „zlicytować gnoja”, a mianowicie dokonane przez oskarżonego wpisy „zlicytować gnoja” pojawiały się po wcześniejszych wypowiedziach tych uczestników forum, którzy niepochlebnie się wyrażali o oskarżonym. Sąd pominął analizę całokształtu przebiegu wpisów oraz ich wzajemnego związku z wpisem oskarżonego, bezpodstawnie i subiektywnie przyjmując, że wpis oskarżonego był skierowany do oskarżyciela prywatnego zamiast do osób pod nickiem (...) . ⚫ art. 216 kk poprzez bezpodstawne przyjęcie, że sformułowanie „zlicytować gnoja” może wyczerpywać znamiona przestępstwa znieważenia i tym samym stanowić podstawę do poniesienia odpowiedzialności przez kogokolwiek kto używa takiego zwrotu wobec innej osoby a z przyjmowanych znaczeń dla słowa „gnój” w słowniku języka polskiego PWN, W. wynika, ze takie słowo może jednocześnie oznaczać bezmyślnego człowieka, dzieciaka, mężczyznę. ⚫ art. 4 kpk , art. 7 kpk i art. 167 kpk poprzez bezpodstawne uchylenie się Sądu I instancji od dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii biegłego sądowego z dziedziny językoznawca, który potwierdziłby, że użyty zwrot „zlicytować gnoja” bez wskazania adresata takiego zwrotu w związku z przyjmowanymi znaczeniami dla słowa „gnój” w słowniku języka polskiego PWN, W. wynika, ze takie słowo może jednocześnie oznaczać bezmyślnego człowieka, dzieciaka, mężczyznę ma charakter obraźliwy i może wyczerpywać znamiona z art. 216 kk . Stawiając te zarzuty oskarżony wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Apelacje jako oczywiście bezzasadne nie zasługiwały na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że w ocenie sądu odwoławczego - sąd pierwszej instancji w sposób należyty przeprowadził postępowanie dowodowe, wbrew twierdzeniom apelujących, po czym poczynił jak najbardziej trafne ustalenia faktyczne, w zakresie określonym w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, po przeprowadzeniu kompleksowej i gruntownej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dochodząc do słusznego wniosku, że materiał zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 216 kk Wbrew twierdzeniom skarżących Sąd zgodnie z przepisami procedury karnej uzupełnił i ujawnił pełny materiał dowodowy niezbędny do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu, opierając wyrok na kompletnym materiale, bez naruszenia art. 410 kpk . Lektura uzasadnienia wskazuje nadto, że sąd dokonał zgodnej z wymogami i zasadami procesowymi, wszechstronnej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, stosownie do wskazania zawartego w art. 4 k.p.k. , uwzględnił zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego nie przekraczając przy tym zasady swobodnej ich oceny, z których to wyprowadził prawidłowe wnioski co do winy oskarżonej, które to wnioski odpowiadają zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, zgodnie z treścią art. 7 k.p.k. Sąd orzekający w uzasadnieniu wyroku wskazał wyraźnie jakie fakty uznał za dowiedzione, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W związku z powyższym podkreślić należy, iż proces wyrokowania w przedmiotowej sprawie w pełni odpowiada przepisom procedury karnej, a przedstawiona analiza i ocena dowodów, argumentacja na jej poparcie nie może budzić zastrzeżeń co do ich poprawności z punktu widzenia zasad wymaganych treścią art. 7 kpk . Czyniąc natomiast zadość stosownym wymogom procesowym przewidzianym dla postępowania odwoławczego treścią przepisów art. art.: 433 § 2 i 457 § 3 k.p.k. , należy stwierdzić co następuje w odniesieniu do zarzutów podniesionych w opisanych wyżej środkach odwoławczych. W pierwszym jednak rzędzie, mając na uwadze podstawy apelacji obrońcy oskarżonego, będącego podmiotem fachowym poczynić trzeba uwagę natury ogólnej, iż z przywołanych w apelacji podstaw prawnych wynika, że obrońca zarzuca naruszenie prawa materialnego, procesowego i rażącej niewspółmierności kary. Wskazuje bowiem na podstawy odwoławcze z art. 438 pkt 1, 2 i 4 kpk . Tymczasem z treści samej apelacji wynika, że zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę prawa procesowego. Tym samym oczywistym jest, że podniesione przez obrońcę zarzuty nie odpowiadają wskazanym podstawom prawnym zarzutów apelacyjnych. Przechodząc do stawianego w apelacji obrońcy oskarżonego tudzież i w apelacji samego oskarżonego zarzutu obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych to stwierdzić należy, że nie istnieją - w ocenie Sądu Odwoławczego - żadne racjonalne przesłanki by podzielić zarzut obrazy prawa procesowego i błędu w ustaleniach faktycznych skonstruowany w obydwu apelacjach. Należy stanowczo stwierdzić, iż są całkowicie chybione i niezasadne. Podkreślić trzeba, że zarzut naruszenia art. 4, art. i art. 7 k.p.k. nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wykazywać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności (postanowienie SN z dnia 14 lutego 2007 r., II KK 397/06,niepubl.). Sąd orzekający, rozstrzygając o winie lub niewinności oskarżonego (ej), kieruje się własnym wewnętrznym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi, a przekonanie to pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. dopóki nie zostanie wykazane, że sąd I instancji oparł swoje przekonanie o winie oskarżonego(ych) bądź na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź ujawnionych, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. . Apelacje oparta li tylko na wersji oskarżonego nie przyznającego się do winy i próbującego wykazać, że jego wpisy były skierowane podczas dyskusji na forum wobec innych forumowiczów, którzy pisali pod jego adresem niepochlebne opinie, ale nie dotyczyły oskarżyciela prywatnego, jawią się w realiach niniejszej sprawy jako wybitnie polemiczne wobec prawidłowych i nie budzących zastrzeżeń ustaleń Sądu orzekającego oraz obszernej, wyczerpującej, logicznej i jak najbardziej przekonującej argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie dostarczając jakichkolwiek merytorycznych argumentów pozwalających na podzielenie zarzutów sformułowanych w środkach odwoławczych oraz leżącej u ich podstaw argumentacji, gdzie usiłuje się w sposób nadzwyczaj jednostronny i uproszczony kwestionować prawidłowość i zasadność zapadłego rozstrzygnięcia. W żaden sposób nie można się zgodzić się z twierdzeniami apelujących jakoby Sąd meriti z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, i w konsekwencji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych przypisał oskarżonemu popełnienie czynu zarzucanego w akcie oskarżenia, a polegającego na na znieważeniu oskarżyciela prywatnego. Godzi się w tym miejscu przypomnieć, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Tego rodzaju uchybień ani obrońca oskarżonego, ani oskarżony nie wykazali, w każdym razie nie sposób przyjąć, że dowody, na których sąd oparł swoje orzeczenie, na które wskazał w uzasadnieniu wyroku, są sprzeczne i niejasne i by dokonując ich analizy i oceny, przyznając im walor wiarygodności sąd naruszył zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd rejonowy na co wskazuje treść uzasadnienia, w sposób prawidłowy dokonał analizy wszystkich źródeł dowodowych we wzajemnych powiązaniu i słusznie doszedł do przekonania, że ów materiał pozwala w sposób jednoznaczny, bez naruszenia reguł wynikających z treści art. 5 § 1 i 2 kpk , na przypisanie oskarżonemu znaniom czynu zabronionego w sposób opisany w wyroku. Argumentacja apelujących, oparta wyłącznie na kwestionowaniu tej oceny materiału dowodowego jaka została zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w szczególności podważaniu tego, że obraźliwe i znieważające wpisy oskarżonego miały związek z podejmowanymi na forum tematami dotyczącymi oskarżyciela prywatnego M. B. i tyczyły jego osoby, a nie jak suponują apelujący były tylko odpowiedzą na wpisy innych forumowiczów wyrażających się niepochlebnie o oskarżonym. Tego rodzaju supozycje autorów apelacji wybitnie polemiczne, bez rzeczowej argumentacji, w żaden sposób nie mogą podważać tej oceny dowodów jaka zastała zaprezentowana w uzasadnieniu wyroku, a którą sąd odwoławczy podziela w całości i się do niej odwołuje. Wymowa dowodów przeciwnych, na które wskazał sąd meriti prowadzi do wniosku, że oskarżony posługując się nickiem „on – line obserwator” pięciokrotnie umyślnie znieważył M. B. w ten sposób, że w tematach „ Radnego znak zakazu nie obowiązuje ?”, „Policja sprawdza, czy radny M. B. złamał prawo”, „Co chciał ugrać B. , że trafił do Prokuratury?”, „ Mieszkańcy dziękuję M. B. za obniżenie ceny wywozu śmieci w T. ”, „Przetarg na mówiące kamienie. T. oburzeni” zapisał w formie tekstowej następującą treść „zlicytować gnoja” dokonując tej treści wpisów pod adresem oskarżyciela prywatnego , a nie ja usiłuje w sposób nieudolny przekonać, w związku z wpisami innych forumowiczów pod jego adresem. Wbrew twierdzeniom obrońcy i oskarżonego logiczna analiza wpisów i przebiegu dyskusji na forum w sposób niebudzący wątpliwości i logiczny prowadzi do wniosku, że podjęte przez sąd ustalenia są prawidłowe i w żaden sposób nie można podzielić sugestii autorów apelacji, że przebieg dyskusji na forum i wpisy oskarżonego nie odnosiły się do osoby oskarżyciela prywatnego. Polemiczna argumentacja obrońcy i oskarżonego pozbawiona jest rzeczowych podstaw. W tym stanie rzeczy nie było żadnych podstaw by uznać, że zaskarżony wyrok zapadł w wyniku naruszenia przepisów procedury o jakich mowa w apelacji obrońcy i oskarżonego, a swoje rozstrzygnięcie wydał z naruszeniem dyspozycji art. 4 k.p.k , art 7 k.p.k. czy naruszeniem art. 410 k.p.k Wręcz przeciwnie jak dowodzi lektura akt sprawy swoje rozstrzygnięcie oparł na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, nie pomijając żadnych istotnych dla sprawy okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w kwestii sprawstwa oskarżonego. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że żadną miarą zebrany w sprawie materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom apelujących nie pozwala na postawienie Sądowi Rejonowemu zarzutu obrazy przepisów postępowania, a w konsekwencji błędu w ustaleniach faktycznych, które wpływałby na trafność zaskarżonego orzeczenia. Nie mógł być w tych okolicznościach zasadny zarzut obrazy prawa materialnego jaki wynika z apelacji oskarżonego mający polegać na obrazie art. 216 kk prawa materialnego , poprzez bezpodstawne przyjęcie, że sformułowanie „zlicytować gnoja” może wyczerpywać znamiona przestępstwa znieważenia i tym samym stanowić podstawę do poniesienia odpowiedzialności przez kogokolwiek kto używa takiego zwrotu wobec innej osoby, a z przyjmowanych znaczeń dla słowa „gnój” w słowniku języka polskiego PWN, W. wynika, że takie słowo może jednocześnie oznaczać bezmyślnego człowieka, dzieciaka, mężczyznę. Uszło uwadze oskarżonego, że słowo „gnój” i jego wymowa wedle wskazanych przez niego tych samych źródeł ma zawsze obelżywy, obraźliwy i pogardliwy charakter wobec osoby, czy to człowieka, czy dziecka czy też mężczyzny i zmierza do jego poniżenia . Nie może więc być wątpliwości, że użyte przez oskarżonego sformułowanie zlicytować gnoja maiło pejoratywne znaczenie i stanowiło zniewagę w rozumieniu art. 216 kk , jak słusznie przyjął sąd meriti. Uwzględniając powyższe uwagi sąd odwoławczy uznał obie apelacje za oczywiście bezzasadne i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając, że rozstrzygnięcie w sprawie oparte na podstawie art. 1 § 2 kk jest słuszne. O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli art. 636 kpk .