Sad powszechny, VI Ka 951/14

Sygnatura akt VI Ka 951/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Kazimierz Cieślikowski Sędziowie SSO Krzysztof Ficek SSR del. Małgorzata Peteja-Żak (spr.) Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Janusza Smagi Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. sprawy skazanego M. W. syna W. i C. , ur. (...) w T. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 17 września 2014 r. sygnatura akt II K 409/14 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk i art. 440 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 951/14 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 30 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach rozpoznał wniosek skazanego M. W. o wydanie wyroku łącznego, ustalając, że był on skazany prawomocnymi wyrokami: I Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 kwietnia 2009r., w sprawie o sygn. II K 117/09, za czyn z art. 263 § 2 kk , popełniony w dniu 9 stycznia 2009r., na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, wymierzono grzywnę w rozmiarze 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości każdej z nich na kwotę 20 złotych, zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary grzywny; II Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 22 września 2010r., w sprawie o sygn. II K 1086/10, za czyn z art. 278 § 5 kk , popełniony w dniu 12 marca 2010r., na karę grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości każdej z nich na kwotę 10 złotych, orzeczono obowiązek zaprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej; III Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 28 września 2011r., w sprawie o sygn. II K 642/11, za czyn z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk , popełniony w dniu 17 stycznia 2011r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, wymierzono grzywnę w rozmiarze 20 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości każdej z nich na kwotę 10 złotych, orzeczono obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej; postanowieniem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 21 maja 2013r., w sprawie o sygn. II 1 Ko 2557/13, zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; IV Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 25 października 2011r., w sprawie o sygn. II K 479/11, za czyn z art. 279 § 1 kk , art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , popełniony w okresie 22/23 marca 2011r., na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, wymierzono grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości każdej z nich na kwotę 10 złotych, zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary grzywny; przy czym kary orzeczone wyrokami wyżej opisanymi w sprawach o sygn. II K 642/11 i II K 479/11 zostały połączone i wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 9 grudnia 2013r., w sprawie o sygn. II K 735/13, orzeczono w ich miejsce karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania; V Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 11 lutego 2013r., w sprawie o sygn. II K 724/12, za czyn z art. 279 § 1 kk , popełniony w dniu 5 stycznia 2012r., na karę 1 roku pozbawienia wolności, zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary; VI Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 20 marca 2014r., w sprawie o sygn. II K 1283/13, za czyn z art. 297 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , popełniony w dniu 10 czerwca 2013r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za czyny z art. 286 § 1 kk , popełnione w dniach 6 czerwca 2012r., 12 czerwca 2012r., 21 czerwca 2012r., 10 lipca 2012r., na jedną karę 1 roku pozbawienia wolności, na mocy art. 91 § 2 kk wymierzone kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono karę łączną w wysokości 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej; VII Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 31 marca 2014r., w sprawie o sygn. II K 105/14, za czyn z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk , popełniony w lutym 2013r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem łącznym z dnia 17 września 2014r., w sprawie o sygn. akt II K 409/14, na podstawie art. 91 § 2 kk i art. 89 § 1a kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzonych wyrokami w sprawach o sygn. II K 1283/13 i II K 105/14 orzekł wobec skazanego M. W. karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając skazanemu na poczet tej kary łącznej okresy kar dotychczas odbytych w sprawach podlegających łączeniu. Nadto utrzymał w mocy inne orzeczenia nie będące przedmiotem niniejszego wyroku łącznego, a zawarte w wyżej wymienionych wyrokach. Na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawach o sygn. II K 117/09, II K 1086/10, II K 642/11, II K 479/11 i II K 724/12 oraz ustalił, iż w zakresie objętym wyrokiem łącznym poszczególne połączone wyroki nie podlegają odrębnemu wykonaniu; Nadto zasądził od Skarbu Państwa kwotę na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 147,60 złotych brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu oraz zwolnił skazanego na mocy art. 624 § 1 kpk w całości od zapłaty kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego. Powyższy wyrok łączny zaskarżył w całości obrońca skazanego, zarzucając mu rażącą niewspółmierność, tj. surowość kary łącznej poprzez nieuwzględnienie przy jej wymiarze pozytywnej prognozy kryminologicznej wynikającej zarówno z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego, jak i z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w toku postępowania o sygn. akt II K 105/14, co skutkowało niezastosowaniem zasady absorpcji kar. Stawiając taki zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie skazanemu kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy skazanego okazała się skuteczna o tyle, że w wyniku jej wniesienia Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wyrok ten został bowiem oparty na błędnej przesłance. Sąd Rejonowy, orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego M. W. po raz drugi, w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia prawidłowo zauważył, że sprawy tegoż Sądu o sygn. II K 117/09, II K 1086/10, II K 642/11, II K 479/11 i II K 724/12 były już przedmiotem jego rozpoznania w sprawie o wydanie wyroku łącznego o sygn. II K 735/13, zaś po wydaniu w/w wyroków M. W. został nadto skazany w kolejnych sprawach o sygn. II K 1283/13 i II K 105/14. Sąd I instancji przyjął, iż przestępstwa popełnione w dwóch ostatnich sprawach zostały po wydaniu już wyroków w sprawach wcześniejszych. Stwierdzenie to o tyle budzi zdziwienie, iż cztery przestępstwa z art. 286 § 1 kk , przypisane skazanemu w sprawie o sygn. II K 1283/13, pozostają w realnym zbiegu z przestępstwem, którego dotyczy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 11 lutego 2013r., w sprawie o sygn. II K 724/12. Wszystkie te czyny zostały wszak popełnione przed datą pierwszego wyroku, to jest przed dniem 11 lutego 2013r. Tak więc, stosownie do brzmienia art. 85 kk , zaistniały podstawy do orzeczenia za nie jednej kary łącznej, czego Sąd I instancji, z obrazą art. 85 kk , nie uczynił. Zarazem Sąd I instancji nie dokonał analizy dotyczącej istnienia ewentualnego zbiegu realnego pomiędzy czynem pierwszym (z art. 297 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ), objętym wyrokiem z dnia 20 marca 2014r., w sprawie II K 1283/13, z popełnionym w lutym 2013r. czynem objętym wyrokiem w sprawie II K 105/14 bądź też zbiegu realnego czynu tego ostatniego, którego dotyczy wyrok w sprawie o sygn. II K 105/14, z przestępstwami popełnionymi przed dniem 11 lutego 2013r., wskazanymi wyżej. Ta konstatacja prowadzi do wniosku, że zaskarżony wyrok oparty został na błędnych i niepełnych ustaleniach. Nie jest rolą Sądu odwoławczego dokonywanie ustaleń, które prowadziłyby w konsekwencji do wydania orzeczenia o charakterze pierwszoinstancyjnym, co pozbawiałoby strony prawa domagania się jego kontroli odwoławczej. Dlatego zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ustosunkowanie się do zarzutów apelacji w tej sytuacji stało się bezprzedmiotowe i przedwczesne. W postępowaniu ponownym Sąd I instancji w pierwszej kolejności poczyni prawidłowe ustalenia, a następnie dokona analizy, czy i jakie występują w sprawie zbiegi realne oraz wyda orzeczenie zgodne z obowiązującymi przepisami.