69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat, - w punkcie 2, iż obniża okres trwania orzeczonego środka karnego do 1 (jednego) roku;
z art.
kk i za to na podstawie art.
Na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd orzekł także wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zaliczając jednocześnie na poczet tego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 8 lutego 2014 roku do dnia 10 września 20154 roku. Nadto na podstawie art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 120,00zl oraz wydatki w kwocie 120,00zł. Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego , zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając orzeczeniu rażącą surowość wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności przez nie orzeczenie o warunkowym zawieszeniu jej wykonania. Obrońca oskarżonego, nie kwestionując wyroku sądu I instancji w przedmiocie winy oskarżonego, podniósł, iż wymierzona oskarżonemu kara jest zbyt surowa, w szczególności ze względu na okoliczności zdarzenia oraz z uwagi na sytuację życiowa oskarżonego. Oskarżony został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji w wyniku rutynowej kontroli, nie spowodował kolizji drogowej, ponadto spłaca kredyt bankowy, których rat nie mógłby regulować w wyniku osadzenia w zakładzie karnym. W tej sytuacji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary 4 miesięcy pozbawienia wolności na stosowany okres próby . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodów podnoszonych w jej treści. Na wstępie podkreślić należy, że Sąd odwoławczy ma prawo i obowiązek zbadania sprawy pod względem merytorycznym i prawnym nie tylko w granicach środka odwoławczego, ale także z urzędu niezależnie od tych granic w celu stwierdzenia, czy nie zachodzi potrzeba orzeczenia na korzyść oskarżonego, (…), i to na każdej z podstaw określonych w art. 438 kpk (por. SN
kk - Sąd I instancji oparł między innymi na ustaleniu, że oskarżony był już uprzednio karany za czyny z art.
VI K 740/11 z dnia 18 kwietnia 2012 roku - i o sygn. II K 857/11 z dnia 23 stycznia 2012 roku. Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie treści karty karnej oskarżonego oraz na podstawie treści odpisów powołanych wyżej wyroków Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim. Nie ulega wątpliwości, iż jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 art.
kk był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności orzeczonej na podstawie art. 178 a § 4 kk . Dokonując powyższych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, Sąd I instancji miał jednak także obowiązek zbadania, czy w dacie wyrokowania nie zaistniała przeszkoda do przyjęcia odpowiedzialności sprawcy na podstawie art.
O ile Sąd I instancji w sposób prawidłowy przyjął, iż oskarżony był już uprzednio karany za czyn z art.
kk , a to wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 18 kwietnia 2012 roku w sprawie VI K 740/11, to niewątpliwie uszło jego uwadze, iż w chwili wydania wyroku zatarciu uległo już skazanie z wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 23 stycznia 2012 roku w sprawie II K 857/11. Art. 76 § 1 i 2 kk wskazuje, że skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę lub środek karny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem , darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania. Zgodnie z treścią postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012 roku w sprawie IV KK 59/12 (OSNKW 2013/1/30 fakt zatarcia z mocy prawa wcześniejszego prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art.
lub wymienione w art.
, zaistniały w dacie wyrokowania co do popełnienia czynu określonego w art.
, uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie art.
także wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania . Nie stanowi natomiast przeszkody do przyjęcia odpowiedzialności na podstawie art.
zatarcie, w dacie wyrokowania, skazania za przestępstwo, którego częścią było orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, jeżeli będący przedmiotem osądu czyn określony w art.
został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu. Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 23 stycznia 2012 roku S. P. został skazany za czyn z art.
kk na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 2 lat. Sąd orzekł także wobec niego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Grzywna została przez skazanego wykonana w całości w dniu 8 kwietnia 2013 roku zaś środek karny został wykonany w dniu 26 kwietnia 2013 roku . Ponieważ powołany wyżej wyrok uprawomocnił się w dniu 31 stycznia 2012 roku, zaś skazany dopuścił się opisanego wyżej czynu w dniu 8 lutego 2014 roku ( a więc już po okresie obowiązywania środka karnego w sprawie II K 857/11) zatarcie skazania w sprawie o sygn.. II K 857/11 Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim nastąpiło w dniu 31 lipca 2014 roku . Przytoczone wyżej podstawy prawne, w powiązaniu z treścią art. 438 § ust. 1 kpk skłoniły Sąd odwoławczy do uznania, że zaistniała także w dacie wyrokowania sądu odwoławczego przeszkoda co do popełnienia czynu określonego w art.
, uniemożliwiająca przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie art.
Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 18 kwietnia 2012 roku S. P. został skazany za czyn z art.
kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 2 lat. Sąd orzekł także wobec środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Środek karny został wykonany w dniu 26 kwietnia 2013 roku . Ponieważ powołany wyżej wyrok uprawomocnił się w dniu 26 kwietnia 2012 roku, zatarcie skazania w sprawie o sygn. VI K 740/11 Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim nastąpiło w dniu 26 października 2014 roku . Z tej też przyczyny, obowiązkiem Sądu Okręgowego wobec zachodzenia przesłanek z art. 440 kpk było dokonanie zmiany zaskarżonego wyroku w sygnalizowanym wyżej kierunku. Sąd Okręgowy zmienił zatem zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że wyeliminował z opisu czynu przypisanemu oskarżonemu: że dopuścił się go, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim wyrokami o sygn. VI K 740/11 z dnia 18 kwietnia 2012 roku i sygn. II K 857/11 z dnia 23 stycznia 2012 roku. Z tego względu jako kwalifikację prawną zarzucanego oskarżonemu czynu i wymiaru kary, Sąd Okręgowy, kierując się treścią art. 455 kpk przyjął art.
Orzeczoną w punkcie 1 zaskarżonego wyroku karę, Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, przyjmując za podstawę prawną wydanego orzeczenia art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk . W konsekwencji przyjętego stanowiska Sąd zmienił także pkt 2 zaskarżonego wyroku, obniżając okres trwania orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 1 roku. W pozostałym zakresie wyrok , jako słuszny należało utrzymać w mocy, jednocześnie zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.