← Polska

Sad powszechny, VII K 1102/14

Sygn. akt VII K 1102/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Urlińska Protokolant: Agnieszka Michałowska w obecności Prok. Prok. Rej. – M. S.

(1)po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy: D. R. , syna M. i B. z domu F. , ur. (...) w O. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1) Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 09.11.2006 r., w sprawie II K 231/06, za czyn z art. 190 § 1 kk popełniony w dniu 07.05.2006 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 17.09.2009r. sygn. akt II Ko 1154/09; 2) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15.12.2006 r., w sprawie II K 1600/06, za czyn z art. 157 § 2 kk , popełniony w dniu 02.05.2006 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, zarządzonej do wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 17 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 1153/09; 3) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 09.03.2007r. w sprawie VII K 234/07, za czyn z art. 190 § 1 kk popełniony w dniu 01.01.2007r. na karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności; 4) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 21.04.2009 r. w sprawie II K 328/09, za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk popełniony w dniu 12.01.2009r. na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 5) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 18.12.2013r. w sprawie VII K 1184/13, za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w okresie od 20 lipca do 5 sierpnia 2013r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz czyn z art. 119 § 1 kw w zw. z § 2 kw popełniony w dniu 6 sierpnia 2013r. na karę 30 dni aresztu; 6) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04.06.2014r. w sprawie VII K 342/14, za dwa czyny z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 02 marca 2013r. i 12 marca 2013r. na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; Przy czym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie II K 1170/09 połączono skazanemu prawomocne wyroki Sądu Rejonowego w Ostrołęce w sprawie sygn. akt II K 231/06 i Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie sygn. akt II K 1600/06 i wymierzono mu karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności, I. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk łączy orzeczone skazanemu D. R. w prawomocnych wyrokach: Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie o sygn. akt VII K 1184/13 i w sprawie o sygn. akt VII K 342/14 kary pozbawienia wolności i wymierza skazanemu karę łączną 1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk umarza postępowanie w zakresie dotyczącym wyroków w sprawach: Sądu Rejonowego w Ostrołęce sygn. akt II K 231/06 i Sądu Rejonowego sygn. akt II K 1600/06 objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie II K 1170/09; III. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie odnośnie do wyroków Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawach o sygn. akt VII K 234/07 i II K 328/09 ; IV. na podstawie art. 576 § 1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym, pozostawia do odrębnego wykonania; V. na podstawie art. 577 kpk na poczet kary łącznej orzeczonej wobec skazanego w punkcie I sentencji niniejszego wyroku zalicza okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach w których kary połączono, w tym okresy kar dotychczas odbytych; VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 240, (dwustu czterdziestu) złotych oraz kwotę złotych z tytułu podatku VAT, za nieopłaconą obronę skazanego z urzędu; VII. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt VII K 1102/14 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D. R. , został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 7) Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 09.11.2006 r., w sprawie II K 231/06, za czyn z art. 190 § 1 kk popełniony w dniu 07.05.2006 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 17.09.2009r. sygn. akt II Ko 1154/
  1. (dowód: informacja z K. k. 6-6v. odpis wyrok k. 17, 26 akt sprawy II K 1170/09, odpis postanowienia k. 18 akt postępowania II K 1170/09) 8) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15.12.2006 r., w sprawie II K 1600/06, za czyn z art. 157 § 2 kk , popełniony w dniu 02.05.2006 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, jednocześnie na podstawie art. 71§1kk orzeczono 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Przedmiotowa kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 17 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 1153/09; (dowód: informacja z K. k. 6-6v. odpis wyroku k. 14-15 akt sprawy II K 1170/09, odpis postanowienia k. 16 akt postępowania II K 1170/09) 9) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 09.03.2007r. w sprawie VII K 234/07, za czyn z art. 190 § 1 kk popełniony w dniu 01.01.2007r. na karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w miesiącu. (dowód: informacja z K. k. 6-6v. odpis wyroku k. 11 akt sprawy II K 1170/09)., 10) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 21.04.2009 r. w sprawie II K 328/09, za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk popełniony w dniu 12.01.2009r. na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (dowód: informacja z K. k. 6-6v. odpis wyrok k. 12-12v. akt sprawy II K 1170/09). 11) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 18.12.2013r. w sprawie VII K 1184/13, za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w okresie od 20 lipca do 5 sierpnia 2013r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz czyn z art. 119 § 1 kw w zw. z § 2 kw popełniony w dniu 6 sierpnia 2013r. na karę 30 dni aresztu. (dowód: informacja z K. k. 6-6v. ,odpis wyroku k. 9-10, opis postanowienia k. 11). 12) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04.06.2014r. w sprawie VII K 342/14, za dwa czyny z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 02 marca 2013r. i 12 marca 2013r. na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; (dowód: informacja z K. k. 6-6v. , odpis wyroku 12-12v. Przy czym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie II K 1170/09 połączono skazanemu prawomocne wyroki Sądu Rejonowego w Ostrołęce w sprawie sygn. akt II K 231/06 i Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie sygn. akt II K 1600/06 i wymierzono mu karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonywanie zakończyło się w całości w dniu 28 lutego 2013r. (dowód: informacja z K. k. 6-6v. odpis wyroku k. 34 akt postępowania II K 1170/09, zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy k. 51, informacja o pobytach i orzeczeniach k. 17-20) Skazany odbywa obecnie karę pozbawienia wolności w sprawie VII K 342/14, z opinii wynika, że od kwietnia 2013r. skazany nie mieszkał z rodzicami, nocował na klatce schodowej lub u kolegów. Wymieniony jest osobą uzależnioną od narkotyków, nadużywa alkoholu. Od końca szkoły podstawowej D. R. stwarzał problemy wychowawcze. Po osadzeniu wymieniony ukończył program Krótkiej Interwencji. Decyzja Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w D. z 20 listopada 2014r. skazany został skierowany do odbycia kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, z uwagi na to, że w warunkach zakładu półotwartego systematycznie popełniał przekroczenia. Obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w K. , a karę odbywa w systemie zwykłym,. Nie jest on zainteresowany zmianą systemu odbywania kary. Nie pracuje i nie przejawia zainteresowania podjęciem zatrudnienia w Zakładzie Karnym. Obecnie poddał się porządkowi i dyscyplinie panującej w oddziale i nie sprawia problemów wychowawczych. D. R. na mocy jednego z orzeczeń został wobec niego orzeczony środek karny na podstawie art. 46 § 1 kk którego jednak nie wykonuje. Wymieniony deklaruje krytyczną postawę wobec popełnionych czynów. W czasie odbywania akry nie był nagradzany regulaminowo, trzy raz został dyscyplinarnie ukarany. Jego zachowanie w warunkach izolacyjnych jest oceniane jako niedostateczne. (dowód: opinia o skazanym k. 16) Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny może zapaść tylko wtedy, kiedy zachodzą warunki orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 kk . Jak zaś stanowi art. 85 kk jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, Sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. W przedmiotowym postępowaniu Sąd miał do czynienia jedynie z jednym tzw. realnym zbiegiem przestępstw objętych wymienionymi wyżej wyrokami. Mianowicie warunki do orzeczenia kary łącznej zostały spełnione w przypadku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie o sygn. akt VII K 1184/13 - za czyn z punktu I popełniony w okresie od 20 lipca do 5 sierpnia 2013r., a także kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04 czerwca 2014 r. w sprawie VII K 342/14 za czyn popełniony od 02 marca 2013r. do 12 marca 2013 r. Pierwszym chronologicznie wyrokiem w znaczeniu art. 85 k.k. dla grupy przestępstw podlegających łączeniu jest wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie, z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt VII K 1184/
  2. W realnym zbiegu do czynu popełnionego przez skazanego a objętego wymienionym powyżej wyrokiem pozostaje przestępstwo objęte wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt VII K 342/14 albowiem jak wskazano powyżej zostało one popełnione od 02 marca 2013 r. do 12 marca 2013r. Z powyższego wynika więc, że zostały one popełnione przed wydaniem wyroku w sprawie o sygn. akt VII K 1184/
  3. Zauważyć jednak należy, że czyn II popełniony w dniu 06 sierpnia 2013r. objęty wyrokiem w sprawie VII K 1184/13 stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw w zw. z § 2 kw i orzeczono za niego karę 30 dni aresztu, która w myśl przepisów rozdziału IX kodeksu karnego nie podlega łączeniu. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. Sąd, orzekając kary łączne pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych orzeczonych za zbiegające się przestępstwa zastosował zasadę asperacji. Zgodnie z treścią powołanego przepisu Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, tj. z zastosowaniem absorpcji do ich sumy, tj. z zastosowaniem zasady kumulacji. Sąd podzielił wyrażany w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że zasadę absorpcji czy kumulacji, jako rozwiązania skrajne, powinny być rozstrzygnięciami raczej o charakterze wyjątkowym. (wyrok Sądy Najwyższego z dnia
  4. 12.1975 r. sygn. akt Rw. 628/75, OSNKW 1976, z. 2, poz. 33) Identyczne stanowisko jak Sądu Najwyższego prezentowane jest w doktrynie. (tak też Komentarz do Kodeksu Karnego część ogólna K. Buchały, A. Zolla i innych - Kantor Wydawniczy s. c., Zakamycze 1998 r, str. 563 ) Priorytetową zasadą kary łącznej powinna być, zatem zasada asperacji, zgodnie z którą najwyższa kara jednostkowa podlega zaostrzeniu i na tej też zasadzie Sąd oparł wymiary kary łącznej pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie. Sytuacja skazanego w wyniku zastosowania wskazanej zasady ulega polepszeniu, Sąd wymierzył mu bowiem karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji, w której najwyższa kara jednostkowa wynosiła 1 (jeden) rok i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności, suma kar wynosiła zaś 2 (dwa) lata pozbawienia wolności. Wydając wyrok łączny Sąd nie analizował okoliczności, które legły u podstaw wymiaru kar w poprzednio osądzonych sprawach, lecz rozważał, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary istnieje ścisły związek podmiotowy czasowy lub przedmiotowy, a także czy okoliczności, które zaistniały po wydaniu poprzednich wyroków, przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej [tak też K. B. , Wymiar kary łącznej , PiP 1972, nr 1, s. 55 i nast.; M. S. , K. łączna w polskim prawie karnym , s. 78 i nast.]. W ocenie Sądu orzeczona kara łączna nie może stanowić dla skazanego zbyt znacznej premii płynącej z faktu popełnienia większej liczby przestępstw. Kłóciłoby się to tak z wymogami prewencji ogólnej jak i szczególnej, gdyż prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego więcej niż jedno przestępstwo i praktycznie do bezkarności pewnych jego działań. W oparciu o tak ukształtowany wymiar kary łącznej sprawca wielokrotnie karany nie może być uprzywilejowany w porównaniu z osobą, która popełniła pojedyncze przestępstwo. (tak m.in. R. Góral – Kodeks Karny praktyczny komentarz , Wydawnictwo Zrzeszenia Prawników Polskich , W-wa 1998 r. na str.138 oraz Sąd Najwyższy w wyroku z dn.2.12.1975 OSNKW Nr 2 poz. 33). W ocenie Sądu między czynami przypisanymi oskarżonemu, za które orzeczono kary jednostkowe podlegające łączeniu zachodzi związek przedmiotowy oraz czasowy, wyrażający się w fakcie, iż czyny te stanowią przestępstwa podobne popełnione w krótkim odstępie czasowym. Skazanemu przypisano bowiem szereg czynów przeciwko mieniu tj. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , a nadto czyny te zostały popełnione w okresie od 2 marca 2013r. do 5 sierpnia 2013r. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej mają jednakże cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma odnieść kara w stosunku do skazanego. Sąd uwzględniał w tym zakresie okoliczności zaszłe po wymierzeniu kar, w tym w zakresie wykonywania kary. Przy wymiarze kary łącznej Sąd uwzględnił opinię o skazanym. Wynika z niej, że zachowanie skazanego podczas pobytu w warunkach izolacji więziennej jest oceniane jako niedostateczne. W trakcie odbywania kar pozbawienia wolności wymieniony nie był nagradzany dyscyplinarnie, trzykrotnie natomiast został ukarany. Aktualnie jedna z tych kar dyscyplinarnych trwa. Wobec powyższego wskazać należy, że deklarowany przez skazanego krytyczny stosunek do popełnionych czynów nie jest szczery. Okoliczności wskazane w przedmiotowej opinii w ocenie Sądu, świadczą na nie korzyść skazanego i wskazują, iż nie poddaje się on procesowi resocjalizacji, przy zachowaniu wymogów określonych w art. 67 § 3 k.k.w. Z uwagi na to, że wyroki w sprawach Sądu Rejonowego w Ostrołęce o sygn. akt II K 231/06 oraz Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II K 1600/06 są objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie II K 1170/09, a kolejne wyroki wydane wobec skazanego nie spowodowały wystąpienia nowych realnych zbiegów przestępstw wobec czego postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk . W pozostałym zakresie w jakim pozostałe wyroki nie podlegały łączeniu Sąd postępowanie umorzył w oparciu o art.572 k.p.k. W pozostałym zakresie nie objętym wyrokiem łącznym, Sąd na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. łączone wyroki pozostawił do odrębnego wykonania ( pkt IV sentencji wyroku). Wyrokami tymi nie orzeczono bowiem wobec skazanego innych kar, ani środków karnych podlegających łączeniu. Na podstawie art. 577 k.p.k. , Sąd na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach w których kary połączono, w tym okresy odbytych kar pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu. W oparciu o art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 240 zł za nieopłaconą obronę skazanego z urzędu, przy czym Sąd na skutek oczywistego przeoczenia w wyroku tym nie podał kwoty zasądzonej tytułem podatku VAT od należnego wynagrodzenia, nie mniej jednak uchybienie to będzie usunięte postanowieniem wydanym stosownie do treści art. 626 § 2 kpk . Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uwzględniając fakt przebywania w Zakładzie Karnym.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.