Sad powszechny, II Cz 101/15

Sygn. akt II Cz 101/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powoda I. S. na rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w pkt III wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 listopada 2014r., sygn. akt I C 783/14, w sprawach przeciwko (...) o zapłatę kwot po 2.000 zł p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym orzeczeniem, zawartym w pkt III wyroku Sądu Rejonowego z dnia 14 listopada 2014r., Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda koszty procesu w kwocie 817 zł. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie to wydane zostało na podstawie art. 98 kpc , mając na względzie wynik procesu, a na koszty poniesione przez powoda składała się opłata od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie powód, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie kwoty 1.434 zł., podniósł, że koszty zastępstwa procesowego powinny być liczone odrębnie dla każdej ze spraw, pomimo ich łącznego rozpoznania na podstawie art. 219 kpc . Samo połączenie spraw na podstawie tego przepisu nie pozbawiało bowiem spraw ich odrębności, co oznaczało, że pomimo ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pozostały one sprawami samodzielnymi. Sąd Okręgowy zważył. Zażalenie podlegało oddaleniu. Wprawdzie ma rację skarżący, że zarządzenie wydane na podstawie art. 219 kpc ma jedynie charakter techniczny i nie pozbawia spraw ich samodzielności, ani też nie prowadzi do skumulowania roszczeń w rozumieniu art. 191 kpc . Takie stanowisko uzasadnia więc konieczność odrębnego uwzględnienia niezbędnych kosztów do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym wynagrodzenia. W okolicznościach rozpoznawanych spraw orzeczenie Sądu pierwszej instancji nie jest jednak wadliwe, a taki charakter ma jedynie jego uzasadnienie. Zgodnie z przepisem art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zakwalifikowanie konkretnego przypadku jako "szczególnie uzasadnionego" wymaga przy tym rozważenia całokształtu okoliczności sprawy łączących się z charakterem żądania poddanego pod osąd, przy uwzględnieniu zasad współżycia społecznego (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 września 2013r., I CZ 183/12, Wyd. Lex nr 1388472). Zatem fakt, że w rozpoznawanych dwóch sprawach, jak i w wielu innych, w których powód dochodzi przed Sądem Rejonowym w Świdnicy od strony pozwanej roszczeń z tytułu zwrotu opłat pobranych za wydanie kart pojazdu, formułuje on te żądania poprzez domaganie się zapłaty kwot po 2000 zł (co do 4 kart pojazdów), doprowadzając tym samym do sytuacji, w której żąda kosztów zastępstwa obliczanych na podstawie § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. 2013 r., nr 490), to tego rodzaju działanie, przy uwzględnieniu powołanych zasad współżycia społecznego, uzasadniało zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego części poniesionych kosztów procesu, w postaci jednego wynagrodzenia pełnomocnika i jednej opłaty skarbowej, gdyż działający przez profesjonalnego pełnomocnika powód, a w konsekwencji (wobec przegrania sprawy) strona pozwana, uniknęliby konieczności poniesienia tych kosztów w podwójnym wymiarze, gdyby żądanie zwrotu 8 opłat (zamiast 4) zostało sformułowane w jednym pozwie. Z tych zatem przyczyn podstawę orzeczenia o kosztach procesu powinien stanowić przepis art. 102 k.p.c. , a nie powołany przez Sąd Rejonowy art. 98 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , oddalił zażalenie.