Sad powszechny, V U 365/13

Sygn. akt : VU 365/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. w Legnicy sprawy z wniosku E. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania E. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 7 lutego 2013 roku znak (...) I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 7 lutego 2013 roku znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy E. Z. prawo do emerytury od 25 stycznia 2013 roku, II. stwierdza, iż organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w przyznaniu prawa do świadczenia. Sygn. akt VU 365/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 lutego 2013r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy E. Z. prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony udowodnił jedynie 8 lat, 3 miesiące i 6 dni okresów pracy w warunkach szczególnych (okresy zatrudnienia w (...) SA (...) ”) wobec wymaganych 15 lat. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 6 czerwca 1979r. do 20 lipca 1989r. w Spółdzielni Kółek Rolniczych w K. - gdyż świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało sporządzone Spółdzielnię Usługowo – Produkcyjną w K. , a brak jest informacji czy jest ona następca prawnym SKR w K. , ponadto zapisy dotyczące charakteru pracy są nieprawidłowe. Od powyższej decyzji odwołał się wnioskodawca E. Z. domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wniósł o zaliczenie mu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia: od 6 czerwca 1979r. do 20 lipca 1989r. w Spółdzielni Kółek Rolniczych w K. . Wskazał, że w tym okresie wykonywał prace traktorzysty. W odpowiedzi na odwołanie, ZUS Oddział w L. wniósł o jego oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: E. Z. urodził się (...) Na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał ponad 28 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Nie przystąpił do OFE. W dniu 25 stycznia 2013r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. (bezsporne) E. Z. był zatrudniony od 6 czerwca 1979r. do 20 lipca 1989r. w Spółdzielni Kółek Rolniczych w K. na stanowisku traktorzysty Uprawnienie do kierowania ciągnikami miał od 14 maja 1969r. Dowody: - akta osobowe: umowa o pracę z 6.06.1979r., świadectwo pracy z 20.07.1989r., karta obiegowa z 19.07.1989r., skierowanie na badania lekarskie z 29.07.1985r., podanie o przyjęcie do pracy z 29.07.1985r., zgoda na przekazanie pracownika z 28.05.1979r., podanie o przyjęcie do pracy z 17.04.1979r., odpis prawa jazdy, - akta ZUS wnioskodawcy t. II: świadectwo pracy z 20.07.1989r. k.23, świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z 4.12.2000r. k. 13. Będąc zatrudniony w SKR w K. od 6 czerwca 1979r. do 20 lipca 1989r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty wnioskodawca wykonywał prace kierowcy ciągnika. W okresie od wiosny do późnej jesieni wnioskodawca ciągnikiem wykonywał wszystkie prace polowe począwszy od orki, nawożenie, siew po prace żniwne, związane z wykopkami i orkami jesiennymi. Woził ciągnikiem zebrane plony, nawozy, materiały potrzebne do produkcji rolnej, pasze dla zwierząt. Zimą ponadto często kierowany był do wożenia piasku, soli na potrzeby drogownictwa i do przewożenia materiałów rozładowywanych z wagonów. Nie wykonywał innych prac. Sporadycznie w okresie żniw kierował kombajnem zbożowym. Dowody : - zeznania świadków: J. K. 00:02:58 – 00:08:32 J. W. 00:08:48 – 00:14:48 - wyjaśnienia wnioskodawcy 00:14:56 – 00:17:45 Sąd zważył, co następuje: Odwołanie E. Z. jest uzasadnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 pkt 2., tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do treści przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 . Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (DZ.U z 1983 r., nr 10, poz. 49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239). Bezspornie, wnioskodawca na dzień 01 stycznia 1999r. posiadał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych (29 lat i 2 miesiące). Na dzień złożenia wniosku o emeryturę nie przystąpił do OFE i miał ukończone 60 lat. Dokonując ustaleń w zakresie charakteru pracy wykonywanej przez wnioskodawcę, w spornym okresie, Sąd oparł się przede wszystkim na dokumentach zawartych w aktach osobowych wnioskodawcy z jego zatrudnienia w SKR w K. oraz na zgodnych zeznaniach świadków i wyjaśnieniach samego wnioskodawcy. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, wnioskodawca w okresie od 6 czerwca 1979r. do 20 lipca 1989r. będąc zatrudniony na stanowisku traktorzysty w Spółdzielni Kółek Rolniczych w K. – stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace określone w wykazie A, dziale VII, poz. 3 powołanego rozporządzenia tj. prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych. Nie ma przy tym żadnych wątpliwości co do charakteru wykonywanych przez niego prac. Zgodnie ich charakter opisują świadkowie J. K. i J. W. oraz sam wnioskodawca. Charakter zatrudnienia potwierdza również dokumentacja zgromadzona w aktach osobowych, a szczegółowo powołana w części ustaleń faktycznych. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, uznać należało, że wnioskodawca, w oparciu o przeprowadzone w postępowaniu dowody i po zsumowaniu okresów pracy w warunkach szczególnych uznanych przez ZUS (8 lat, 3 miesiące i 6 dni) oraz uznanych w toku postępowania sądowego (10 lat, 1 miesiąc i 14 dni) wykazał wymagane 15-lat pracy w warunkach szczególnych. Z powyższych względów, sąd w punkcie I wyroku, na podstawie art. 477