Sad powszechny, I S 276/14

Sygn. akt I S 276/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący – SSA Andrzej Struzik Sędziowie SA Teresa Rak (spr.) SA Marek Boniecki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Krakowie Wydział I Cywilny pod sygn. akt I C 568/12 z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w Gdańsku o zapłatę postanawia: oddalić skargę. Sygn. akt I S 276/14 UZASADNIENIE J. J. złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki dotyczącą postępowania w sprawie o sygn. akt I C 568/12 zawisłej przed Sądem Okręgowym w Krakowie, Wydział I Cywilnym. Wniósł o stwierdzenie, że w nastąpiła przewlekłość postępowania w okresie od dnia 15.12.2012 r. do 6.10.2014r. żądając zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. W uzasadnieniu wskazał, że w czerwcu 2012 r. złożył pozew, a Sąd I instancji wezwał go do uzupełnienia tego pisma i podjął decyzję. Przewlekłości skarżący upatruje w opieszałym wezwaniu go do uzupełnienia braków pisma i wydaniu decyzji oraz możliwości ich zaskarżenia. Sąd Apelacyjny, rozpatrując skargę wniesioną przez J. J. , ustalił co następuje: Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił skargę powoda J. J. wskazując, że nie można uznać ażeby poszczególne czynności Sądu czy Przewodniczącego podejmowane podczas jego przebiegu, były realizowane nieterminowo czy nie celowo; skutkując zwłoką tej części postępowania (postanowienie SA z dnia 11.02.2014r. k.53). Po zwrocie akt z Sądu Apelacyjnego, co miało miejsce w dniu 26.02.2013r. doszło do zmiany referenta w sprawie (k. 52). W dniu 1.03.2013r. powód został wezwany do przedłożenia oświadczenia o stanie majątkowym dochodach i źródłach utrzymania, pod rygorem zwrotu wniosku (k.57). Zadość powyższemu wezwaniu uczynił przedkładając w dniu 4.04.2013r. stosowane oświadczenie (k. 62). Postanowieniem z dnia 18.04.2013r. Sąd Okręgowy zwolnił powoda od kosztów sądowych w całości i oddalił jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 67). Zażalenie na wskazane wyżej postanowienie wpłynęło do Sądu w dniu 12.06.2013r. (k. 78). W między czasie powód został wezwany do uzupełnienia braków pozwu poprzez przedłożenie dodatkowego egzemplarza (k. 74). W dniu 12.06.2014r. do Sądu wpłynęła kolejna skarga powoda o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którą postanowieniem z dnia 29.07.2013r. Sąd Apelacyjny odrzucił (k. 85). Następnie akta sprawy wraz z zażaleniem na postanowienie w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika, zostały ponownie przekazane do Sądu Apelacyjnego w Krakowie (k. 89), a termin posiedzenia został wyznaczony na dzień 23.10.2013r. 9k. 90). Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zażalenie powoda i w dniu 30.10.2013r. zwrócił akta do Sądu Okręgowego (k. 94). Pismem z dnia 20.11.2013r. Sąd Okręgowy wezwał stronę pozwaną do złożenia odpowiedzi na pozew, która wpłynęła w dniu 11.12.2013r. (k. 102). Następnie akta sprawy zostały ponownie przekazane do Sądu Apelacyjnego wraz ze skargą na przewlekłość powoda (k. 114). Sąd ten po rozpoznaniu skargi w dniu 16.01.2014r. zwrócił akta (k.116). Po zwrocie akt odpowiedź na pozew została doręczona powodowi, wraz z zakreśleniem mu terminu do złożenia pisma zawierającego wszelkie twierdzenia i dowody (k.121). Powód w piśmie z dnia 3.03.2014r. ustosunkował się do wezwania wnosząc jednocześnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 123). Wniosek powoda został oddalony postanowieniem z dnia 17.03.2014r. (k.125), a ponadto wezwał do wyjaśnienie charakteru złożonego w dniu 3.03.2014r. pisma (k. 135). Termin rozprawy został wyznaczony na dzień 13.11.2014r., a w okresie 19.06.2014r – 3.08.2014r. sędzia referent przebywała na urlopie (k. 139). Po przeprowadzeniu rozprawy dniu 13.11.2014r. Sąd Okręgowy wydał wyrok i zarządził jego doręczenie powodowi (k. 153, 154). Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 z późn. zm.) postępowanie jest przewlekłe jeśli trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ( ust. 1 ). Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania ( ust. 2 ). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że szereg czynności podjętych przez Sąd Okręgowy, nie daje żadnych podstaw do uwzględnienia przedmiotowej skargi. Jakkolwiek nie ulega wątpliwości, że postępowania w sprawie nie toczy się sprawnie, to przyczyna tego stanu rzeczy, nie tkwi w opieszałości w podejmowaniu czynności, lecz w konieczności rozstrzygania incydentalnych wniosków oraz kolejnych składanych przez powoda skarg na przewlekłość. Charakterystyczne w tej sprawie jest to, że akta sprawy wielokrotnie były przekazywane były do Sądu Apelacyjnego, w związku z potrzebą rozpoznania środków odwoławczych, od postanowień wydanych przez Sąd Okręgowy, lub skarg powoda na przewlekłość postępowania. Niewątpliwe natomiast, w czasie gdy akta znajdowały się w Sądzie Okręgowym, podejmował on również czynności, które zbliżały go do rozstrzygnięcia sprawy m.in. doręczył odpis pozwu, wyznaczył termin rozprawy oraz zwrócił się do Sądów o wypożyczenie akt. Wskazane wyżej czynności podejmowane były bez zbędnej zwłoki. Zauważyć również należy, że jeszcze przed upływem rocznego terminu od chwili rozpoznania ostatniej skargi, powód dwukrotnie wnosił skargi (I S 138/13 oraz I S 277/13), co również wywołało konieczność przekazania akt do Sądu Apelacyjnego i miało wpływ na sprawność niniejszego postępowania. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na istotne z punktu widzenia rozpoznania niniejszej sprawy kryterium w postaci oceny zachowania się strony i wpływu tego zachowania na czas trwania postępowania. Zaznaczyć należy, że zachowanie się strony, która wniosła skargę na przewlekłość postępowania, jakie może mieć wpływ na stwierdzenie przewlekłości, to w szczególności wykorzystywanie przysługujących uprawnień, zmierzające w sposób oczywisty do przedłużania postępowania. Stwierdzenie takiego zachowania może prowadzić do odmowy stwierdzenia przewlekłości w rozumieniu ustawy. Oznacza to tym samym, że ustawa wyłącza odpowiedzialność sądu za tzw. przewlekłość zawinioną przez stronę. Jest to zgodne z orzecznictwem Trybunału Strasburskiego (por. Erdogan przeciwko Turcji decyzja z dnia 9 lipca 1992 r., skarga 14723/89 DR 73/81, niepubl.). Takich zachowań można upatrywać chociażby w składaniu skarg na przewlekłość postępowania, jeszcze przed upływem rocznego terminu od chwili rozpoznania ostatniej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny uznał skargę powoda za nieuzasadnioną i oddalił ją na podstawie art. 12 ust. 1 cyt. ustawy.