Sygn. akt III Ca 942/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie z powództwa A. A. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zapłatę, Sąd Rejonowy w Zgierzu umorzył postępowanie w zakresie zadośćuczynienia co do kwoty 1012,07 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty, zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem zadośćuczynienia kwotę 3000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1278,37 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami w zakresie kwoty 268,37 zł od dnia 21 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty i w zakresie kwoty 1010 zł od dnia 31 marca 2014 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części oraz ustalił, że strony ponoszą koszty postępowania na zasadzie stosunkowego rozdzielenia kosztów – art. 100 zd. 1 k.p.c. , pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. [wyrok k.137] W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy podzielił i przyjął za własne. W zasądzonej kwocie tytułem odszkodowania mieści się kwota 840 zł tytułem zwrotu kosztów opieki osób trzecich (przez 2 miesiące po 2 godziny dziennie przy przyjęciu stawki 7 zł za godzinę). [uzasadnienie k.144149] Strona pozwana zaskarżyła powyższy wyrok w części, tj. w zakresie pkt II.2 co do kwoty 840 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31 marca 2014 r. do dnia zapłaty. Strona apelująca zarzuciła naruszenie przepisów:
- a)prawa materialnego, tj. art. 444 § 1 k.c. poprzez zasądzenie na rzecz powoda kosztów opieki osób trzecich, których poniesienia powód nie udowodnił,
- b)prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c. , poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wskutek dowolnego przyjęcia, że powód wymagał opieki w rozmiarze 2 godzin dziennie w okresie 2 miesięcy. W konkluzji strona apelująca wniosła o zmianę wyroku w pkt II.2 i oddalenie powództwa w zakresie odszkodowania ponad kwotę 438,37 zł, o orzeczenie o kosztach postępowania za I instancję według zasady stosunkowego rozłożenia kosztów i o zwrot kosztów postępowania za instancję odwoławczą. [apelacja k.152-154] W odpowiedzi na apelację pełnomocnik powoda wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. [odpowiedź na apelację k.159-161] Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Zarzut naruszenia przepisów art. 233 § 1 k.c. oraz art. 444 § 1 k.c. zmierzał do zakwestionowania, aby powód wykazał, iż należne mu jest odszkodowanie za pomoc osób trzecich w wymiarze 2 godzin dziennie przez 2 miesiące. Strona pozwana podnosiła, że powód nie wykazał, aby poniósł koszty z tym związane. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 1 marca 2012 r. powód miał założony na nogę opatrunek gipsowy na 4 tygodnie oraz zalecenie noszenia stabilizatora na lewy łokieć. W dniu 24 marca 2012 r. zdjęto gipsowy podłużnik lecz ortopeda zalecił dalsze leczenie poprzez stabilizator na kolano, który powód nosił przez kolejny miesiąc. W tym okresie powód nie mógł chodzić, a następnie podpierał się kulą. Wymagał pomocy w podnoszeniu się, chodzeniu do toalety, myciu, przygotowywaniu posiłków. Z doświadczenia życiowego wynika, że opatrunek gipsowy nogi znacznie utrudnia, a czasami nawet uniemożliwia chodzenia i wykonywanie niektórych czynności, jak np. ubieranie się, mycie czy chodzenie. Noszenie stabilizatora na nodze lub kolanie również utrudnia normalne funkcjonowanie poszkodowanego i wywołuje potrzebę korzystania przez niego z pomocy innych osób. Pomoc tą świadczyła na rzecz powoda jego żona. Należy podkreślić, że godzinowa stawka wynagrodzenia opieki w ramach (...) Komitetu Pomocy (...) wynosi obecnie co najmniej 9,50 zł, co jest faktem znanym Sądowi z urzędu. Przyjęcie zatem stawki w wysokości 7 zł nie jest wygórowane. Natomiast okoliczność, że w praktyce dotychczas opiekę nad powodem sprawowała jego żona, nie świadczy o bezzasadności żądania powoda w tym zakresie. Dla oceny zasadności odszkodowania z tytułu zwiększonych potrzeb istotne jest bowiem jedynie powstanie nowej potrzeby – zwiększonej w stosunku do sytuacji sprzed wypadku i pozostającej z nim w adekwatnym związku przyczynowym, której zaspokojenie generuje nowe, zwiększone wydatki, nie zaś okoliczność, czy i w jaki sposób poszkodowany będzie faktycznie te potrzeby zaspokajał. Zatem możliwość uzyskania pomocy i opieki ze strony bliskich nie pozbawia powoda możliwości domagania się rekompensaty uzasadnionych kosztów tej opieki – nota bene – na minimalnym poziomie. Podkreślić również należy, że jako miarodajne do oceny kosztów opieki przyjęte zostały przez Sąd stawki mniejsze, aniżeli te stosowane przez (...) Komitet Pomocy (...) , przy czym stawki (...) stosowane są na rynku usług opiekuńczych i to przez stowarzyszenie charytatywne, nie ma więc podstaw do twierdzenia, że są one zawyżone. Nadto ceny te są cenami rynkowymi i jako takie pozostają miarodajne na potrzeby ustalenia odszkodowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną. O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 2 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) i zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.