← Polska

Sad powszechny, VI RC 276/14

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy VI Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący SSR Barbara Ciwińska Protokolant Izabela Katryńska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J. G. przeciwko K. G. o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny ustał

  1. ustala, że z dniem 16 czerwca 2014 roku wygasł obowiązek alimentacyjny J. G. wobec jego syna K. G. urodzonego (...) ustalony w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.07.2003 roku w sprawie o rozwód syg. akt VI C 734/03 na kwotę 350 złotych miesięcznie,
  2. pozostawia powoda przy poniesionych kosztach postępowania. UZASADNIENIE J. G. wniósł 16 czerwca 2014 roku o ustalenie, że wygasł jego obowiązek alimentacyjny wobec syna K. G. ur. (...) ustalony w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5.
  3. 2003 r. w sprawie sygn. akt. VI C 734/
  4. Podniósł, że syn przerwał naukę na studiach i podjął pracę. K. G. lat 23 wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że nie jest w stanie się samodzielnie utrzymać, kontynuuje naukę i nie może podjąć pracy zarobkowej. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2003 roku w sprawie o sygn. VI C 734/03 zasądzone zostały alimenty w kwocie 350 złotych miesięcznie, od J. G. na rzecz jego syna K. G. ur. (...) , który wtedy miał 12 lat. K. G. ma obecnie 23 lata. W 2013 roku ukończył szkołę policealną (...) Centrum (...) . Nie zdał egzaminu dyplomowego, potwierdzającego jego kwalifikacje do wykonywania zawodu technik informatyk. Zamierza podjąć kolejną próbę zaliczenia tego egzaminu w czerwcu 2015 roku. Obecnie nie uczęszcza na zajęcia do szkoły policealnej. Pozwany miał liczne trudności w związku z ukończeniem licem, co udało mu się w końcu w 2011 roku. Czterokrotnie bez efektu zdawał egzamin maturalny, w tym roku zamierza zdawać po raz piąty. K. G. nie podejmował dotychczas pracy zarobkowej, bo jego zdaniem nie było takiej potrzeby. Pozostaje on na utrzymaniu matki B. G. , która pracuje jako księgowa i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2 295 złotych netto (k.42). Jest ona zdania, że syn nie powinien podejmować pracy zarobkowej, ponieważ nie będzie mógł wówczas przygotować się do poprawy matury oraz końcowego egzaminu w szkole policealnej. J. G. ma obecnie 54 lata. Pracował jako ślusarz, spawacz. Obecnie nie ma stałej pracy, utrzymuje się z pracy dorywczej, z której otrzymuje niskie wynagrodzenie, które nie pozwala mu na utrzymywanie pełnoletniego syna. Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy oraz dowód z przesłuchania stron w trybie art. 299 i 304 Kodeksu postępowania cywilnego . Sąd Rejonowy zważył co następuje: Powództwo należało uwzględnić z datą jego wniesienia poprzez uchylenie obowiązku alimentacyjnego J. G. wobec jego syna K. G. z dniem 16.06.2014 r. Zgodnie z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Co do dzieci pełnoletnich to rodzice mogą także uchylić się od świadczeń alimentacyjnych, jeżeli są one połączone z nadmiernym uszczerbkiem dla rodzica lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się ( art.133§3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ). Natomiast art. 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewiduje, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. W niniejszej sprawie nastąpiła istotna zmiana stosunków od czasu ustalenia alimentów wyrokiem tutejszego Sądu Okręgowego z dnia 5 sierpnia 2003 roku w sprawie syg. akt VI C 734/03, gdy zostały one zasądzone w kwocie 350 złotych miesięcznie od J. G. na rzecz jego syna K. G. . Od tego czasu minęło 12 lat. Pozwany ukończył w 2013 roku dwuletnie studium policealne, przygotowujące do wykonywania zawodu technik informatyk. Od tego czasu minęły już prawie dwa lata, kiedy to pozwany nie chodzi do żadnej szkoły, nie zdał matury i egzaminu zawodowego. Zdaniem Sądu wskazuje to na to, iż pozwany nie uczy się tak jak powinien, nie dokłada właściwych starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się, mieszkając ciągle z matką i będąc na jej utrzymaniu. Zdaniem Sądu, K. G. jako dorosły, zdrowy 23 letni mężczyzna , może podjąć pracę i utrzymać się samodzielnie. Oferty pracy dla młodych mężczyzn na terenie W. są w licznych miejscach np. w MC D. , pizzeriach, restauracjach itp. gdzie zarobić można ok. 1.200 złotych miesięcznie. Pozwany miał już odpowiednią ilość czasu, tak do zdania matury jak i egzaminu zawodowego, a jeżeli tego nie może zrobić może należałoby zweryfikować oczekiwania i podjąć pracę fizyczną. Mając na uwadze powyższe należało orzec o wygaśnięciu obowiązku alimentacyjnego J. G. wobec jego syna K. G. lat
  5. Powód pozostawiony został przy poniesionych kosztach postępowania, bowiem pozwany jest od tych kosztów zwolniony na podstawie art. 96u1pkt 2 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r. ( Dz. U. z 2010 roku nr 90 poz. 594), który przewiduje zwolnienie od kosztów strony pozwanej w sprawie o obniżenie alimentów. Zwolnienie to dotyczy również strony broniącej się przed ustaleniem nieistnienia (wygaśnięcia) obowiązku alimentacyjnego (tak komentarz do Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Katarzyny Gonera wydawnictwo Lexis Nexis str.311).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.