Sad powszechny, II Cz 47/15

Sygnatura akt II Cz 47/15 POSTANOWIENIE K. , dnia 17 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. P. przeciwko pozwanemu (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I C 2942/14 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 47/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych . Ustalił, że opłata sądowa od pozwu wynosi 400 zł. Powódka wraz z mężem otrzymują wynagrodzenie za pracę w wysokości 4.882,11 zł miesięcznie. Zamieszkują w lokalu komunalnym. Prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwoma dorosłymi synami, z których jeden jest bezrobotny bez prawa do zasiłku a drugi przebywa w zakładzie karnym. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła powódka wskazując, że straciła pracę i nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powódka jest w stanie ponieść koszy sądowe bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Powódka w swoim oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 20 stycznia 2015 r. podała, że z tytułu zaciągniętych kredytów spłaca miesięcznie wraz z mężem około 1400 zł i na pomoc dla syna przeznacza kwotę 1895 zł . Ponadto ponosi liczne inne wydatki. Z powyższego wynika, że osiągają oni wyższe dochody od deklarowanych i mogą pokryć koszty sądowe bez uszczerbku koniecznego dla swojego utrzymania. Należy podkreślić, że obowiązek spłaty kredytów nie może wyprzedać obowiązku opłacenia kosztów sądowych. Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 99/80). Wskazać również należy, że instytucja zwolnienia od kosztów nie służy utrzymaniu dotychczasowego poziomu życia, skoro granicą określoną w art. 102 u.k.s.c. jest utrzymanie konieczne wnioskującego i jego rodziny, lecz ma uczynić realną drogę sądową, na skutek indywidualizacji opłaty sądowej. W związku z powyższym należy podkreślić, że powódka wnosi o zwolnienie jej od kosztów sądowych nie z uwagi na to, że osiąga dochody, które nie pozwalają jej na opłacenie tych kosztów ale dlatego, że zaciągnęła zobowiązania kredytowe, które utrudniają jej uzyskanie środków na opłacenie kosztów. W tej sytuacji nie można uznać, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Do niezbędnych kosztów utrzymania nie można bowiem wliczać konieczności spłaty kredytów zaciągniętych celem osiągnięcia wyższego poziomu konsumpcji . Każdy obywatel ma prawo dążyć do osiągnięcia tego wyższego poziomu ale nie kosztem kredytowania jego wydatków w zakresie kosztów sądowych przez Państwo. Zwolnienie powódki od kosztów sądowych – z uwagi na obciążenia kredytowe – byłoby nadużyciem przepisu art. 102 ustawy o kosztach sądowych. Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , orzec jak w sentencji.