Sad powszechny, I C 2260/14

Sygn. akt IC 2260/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Płocku Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Renata Szatkowska Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bogacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014r. w P. sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko (...) Szpitalowi Wojewódzkiemu w C. o zapłatę zasądza od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 83.570,29 zł (osiemdziesiąt trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt złotych dwadzieścia dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami: ⚫ od kwoty 15.487,74 zł od dnia 11 stycznia 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 5.437,43 od dnia 20 stycznia 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 15.705,36 zł od dnia 16 lutego 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 12.849,84 zł od dnia 24 marca 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 6.758,64 zł od dnia 7 kwietnia 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 8.131,37 zł od dnia 17 kwietnia 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 8.144,98 zł od dnia 9 maja 2014r. do dnia zapłaty, ⚫ od kwoty 11.054,93 zł od dnia 6 czerwca 2014r. do dnia zapłaty oraz kwotę 7.796 zł (siedem tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2260/14 UZASADNIENIE (...) spółka z o.o. w W. wniosła o zasądzenie od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. kwoty 83.570,29 zł z ustawowymi odsetkami od kwot z poszczególnych faktur. Nakazem zapłaty z dnia 10 września 2014r., wydanym w postępowaniu upominawczym, Sąd Okręgowy w Płocku zasądził powyższą kwotę wraz z żądanymi odsetkami i kosztami procesu. W sprzeciwie pozwany zaskarżył nakaz w całości, wniósł o wyznaczenie rozprawy, na której prawdopodobnie doszłoby do zawarcia ugody między stronami, rozłożenie zadłużenia na 10 równych miesięcznych rat. Wyjaśnił, że pozostaje w opóźnieniu w realizacji zapłat na rzecz uprawnionego podmiotu, jednak wskazana sytuacja występuje bez jego umyślnej winy, ponieważ wpływy środków finansowych z NFZ nie wystarczają na uiszczenie bieżących należności. Podał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, co skutkuje opóźnieniem w płatnościach. Zadłużenie szpitala, które stało się wymagalne z danych na rok 2013r. wzrosło do 36 mln złotych. Ponadto i podał, że zawsze wykazuje dobrą wolę i realizuje swoje zobowiązania w miarę osiągalnych przez niego możliwości finansowych. Pismem procesowym z dnia 31 października 2014r.powód nie wyraził zgody na rozłożenie należności na raty. Sąd ustalił, co następuje: (...) Szpital Wojewódzki w C. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w dniu 26 czerwca 2013r. umowę o nr (...) dostawy czynnika stymulującego erytopezę – D. . Umowa przewidywała płatność za dostarczony w terminie 30 dni od daty wystawienia faktury (v. umowa k.5-6). Powód dostarczył zamówiony towar i wystawił faktury ( v. faktury VAT k.8-25). Szpital nie uregulował wskazanych faktur VAT na łączną kwotę 83.570,29zł z uwagi na swoją sytuację finansową (okoliczność przyznana przez pozwanego). Pismem z dnia 14 lipca 2014r. (...) sp. z o.o. w W. wezwała pozwanego do zapłaty zaległości wraz z odsetkami (v. wezwanie do zapłaty k.26). Na koniec roku 2013r. aktywa szpitala były równoważne z jego pasywami (v. bilans k.46). W 2013r. był zadłużony na kwotę 36 mln zł, z czego około 19 mln zł stwierdzone zostało tytułami egzekucyjnymi ( v. okoliczność przyznana przez pozwanego). W placówce leczniczej funkcjonują 22 oddziały, na które w 2013r. przyjęto około 31,5 tysiąca osób, ponadto na 14 stanowiskach wykonano w 2013r. 11.743 dializ, zaś w poradniach specjalistycznych udzielono prawie 140.000 porad (v. dokumentacja dotycząca działalności leczniczej szpitala k.47-49). Na rachunku bankowym pozwanego w dniu 30 lipca 2014r. znajdowała się kwota 1.129,201,14zł (v. stan rachunku bankowego k.50). Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dokumentów w postaci: umowy zawartej między stronami z dnia 26 czerwca 2013r. o nr AT- (...) (k.5-6), faktur wystawionych przez powodową spółkę (k.8-25), wezwania do zapłaty z dnia 14 lipca 2014r.( k.26), bilansu finansowego szpitala (k.46), dokumentacji dotyczącej działalności leczniczej szpitala (k.47-49), stanu rachunku bankowego (k.50). Sąd zważył, co następuje: Ponieważ zobowiązany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wydanego w postępowaniu upominawczym, nakaz zgodnie z treścią art. 505 §1 k.p.c. utracił moc, a sprawa podlegała rozpoznaniu na rozprawie. Strony zawarły umowę dostawy przez powoda czynnika stymulującego erytopezę – D. , zaś szpital zobowiązał się zapłacić za dostarczone materiały. Pozwany przyznał fakt istnienia zobowiązania i jego wykonania przez powoda, przyznał również, że nie uiścił należności z tego tytułu. Z tych względów powództwo w całości uwzględniono na podstawie art. 605 k.c. , zaś w odniesieniu do odsetek ustawowych z mocy z art.481 k.c. Wniosek pozwanego o rozłożenie na raty należności oddalono jako niezasadny. Art. 320 k.p.c. wskazuje, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przepis podkreśla, iż dotyczy to jedynie szczególnych wypadków. Za szczególne wypadki w judykaturze przyjmuje się sytuacje, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny, czy zdrowotny dłużnika, spełnienie świadczenia byłoby niemożliwe lub bardzo utrudnione i narażałoby bliskie mu osoby lub samego dłużnika na niepowetowaną szkodę. Rozłożenie należności na raty ma na celu umożliwienie dłużnikowi wykonania wyroku w sposób dobrowolny. Jednakże zastosowanie art. 320 k.p.c. musi uwzględniać i stawiać ponad prawa dłużnika interes powoda w uzyskaniu zaspokojenia roszczenia z majątku zobowiązanego. Dług szpitala w dalszym ciągu wzrasta, ilość zobowiązań stwierdzonych tytułami egzekucyjnymi także rośnie. Sytuacja finansowa pozwanego od 2012r. nie poprawiła się, nie ma on zatem możliwości spłaty zobowiązania z przedmiotowej umowy sprzedaż w ratach. Skoro nie reguluje należności finansowych już stwierdzonych tytułami egzekucyjnymi na kwotę ponad 19 mln zł, to zapewnienia spłaty świadczenia w ciągu 10 miesięcy należy uznać za niewiarygodne. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.98 k.p.c. Na koszty te składają się opłata od pozwu (4179zł), wynagrodzenie pełnomocnika powoda (3.600zł – zgodnie z §6 pkt.7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17zł). Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 102 kpc . Szpital od długiego już czasu nie reguluje swoich zobowiązań, wystawiono przeciwko niemu kilkadziesiąt tytułów egzekucyjnych, zatem niniejsza sprawa nie jest wyjątkowa na tle funkcjonowania szpitala.