Sad powszechny, V Ca 2256/12

Sygn. akt V Ca 2256/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Gutkowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko J. P. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II C 142/12

1. oddala apelację;
2. zasądza od J. P. na rzecz (...) w W. kwotę 60, 00 zł (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej. Sygn. akt V Ca 2256/12 UZASADNIENIE Powód (...) w W. wniosło o zasądzenie od pozwanej J. P. kwoty 152,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 10.06.2010 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. Nakazem zapłaty z dnia 25.05.2011 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy uwzględnił powyższe powództwo w całości. Pozwana J. P. zaskarżyła powyższy nakaz zapłaty w całości wnosząc sprzeciw, w którym wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie zasądził od pozwanej J. P. na rzecz powoda (...) z siedzibą w W. kwotę 152,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty i orzekł o kosztach postępowania. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 2.03.2010 r. pozwana J. P. dokonała zakupu biletu okresowego uprawniającego do poruszania się środkami transportu miejskiego (...) , kodując go na posiadanej przez siebie (...) karcie miejskiej nr (...) . Pozwana nie dokonała jednocześnie aktywacji posiadanej przez siebie karty miejskiej. W dniu 26.05.2010 r. pozwana J. P. korzystała z transportu miejskiego (...) poruszając się tramwajem linii (...) na odcinku pomiędzy przystankami (...) w W. . Podczas kontroli biletów pozwana okazała kontrolerowi biletów o godz. 19.37 dokument przewozu w postaci posiadanej przez siebie (...) karty miejskiej nr (...) , na której był zakodowany bilet okresowy. Okazana przez pozwaną w trakcie kontroli (...) karta miejska nie była do chwili rozpoczęcia kontroli aktywowana. Pozwana J. P. dokonała aktywacji posiadanej przez siebie (...) karty miejskiej nr (...) o godz. 20.03 po przeprowadzeniu kontroli biletów. W swych rozważaniach Sąd Rejonowy jako podstawę prawną dochodzonego roszczenia wskazał art. 33a ust. 3 prawa przewozowego w zw. z § 22 pkt. l załącznika do Uchwały nr (...) Rady (...) z dnia 13.05.2004r. w sprawie regulaminu przewozu osób i bagażu środkami lokalnego transportu zbiorowego w (...) . W ocenie Sądu I instancji powód miał prawo wystawić wezwanie do zapłaty, bowiem zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu, przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawiają wezwanie do zapłaty. Sąd Rejonowy wskazał, że na podstawie § 3 Ustaleń dodatkowych do Taryfy przewozowej stanowiącej załącznik do uchwały nr (...) Rady (...) z dnia 13.03.2008r., „bilet stanowi dowód wniesienia opłaty i uprawnienia do korzystania ze środków lokalnego transportu zbiorowego (...) , wyłącznie po jego skasowaniu lub aktywowaniu". Skoro zatem w dacie kontroli pozwana nie posiadała aktywowanej karty miejskiej pracownik powoda zasadnie zakwestionował ważność tego dokumentu i obciążył pozwaną opłatą dodatkową. Za zasadne Sąd I instancji uznał również roszczenie powoda o zapłatę odsetek ustawowych od dochodzonej przez niego należności liczonych od dnia 10.06.2010 r. do dnia zapłaty, gdyż znajdowało ono w tym zakresie oparcie w treści przepisu art. 87 ustawy z dnia 15.11.1984r. Prawo przewozowe . O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § l i 3 k.p.c. Powyższy wyrok w całości zaskarżyła pozwana wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania przed Sądem II instancji według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jest niezasadna. Sąd Rejonowy poczynił w analizowanej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego. Z poczynionych ustaleń wyciągnięte zostały prawidłowe wnioski prawne i poprawnie sąd pierwszej instancji zinterpretował treść oraz znaczenie zastosowanych przepisów. Także uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiadało wymogom określonym w art. 328 k.p.c. , co pozwoliło Sądowi Okręgowemu na merytoryczną kontrolę orzeczenia. Stąd, w niniejszej sprawie sąd drugiej instancji na podstawie art. 382 k.p.c. przyjął ustalenia faktyczne i wnioski prawne Sądu Rejonowego jako swoje własne. W tej sytuacji rozważeniu podlegały jedynie zarzuty zawarte w apelacji strony pozwanej. W ocenie Sądu Okręgowego nie doszło do naruszenia art. 6 k.c. Zasadne jest stanowisko Sądu Rejonowego, ze pozwana nie wykazała, aby w momencie kontroli posiadała ważny dokument przewozu, okazana przez nią (...) była bowiem jeszcze nieaktywna. Odnośnie zarzutu nieprawidłowego umocowania pełnomocnika pozwanego, to w ocenie Sądu Okręgowo zarzut ten również nie zasługuje na uwzględnienie. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb w sprawach lokalnego transportu zbiorowego należy do zadań własnych (...) , co wynika z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, póz. 1591 ze zm.). Uprawnienie Zarządu (...) w tym zakresie wynika ze statutu Zarządu (...) , zgodnie z którym Zarząd (...) jest jednostką organizacyjną (...) nie posiadającą osobowości prawnej, prowadzoną w formie jednostki budżetowej, organizuje, zarządza i nadzoruje lokalny transport zbiorowy w imieniu (...) , realizuje zadania w zakresie pobierania opłat za przejazdy środkami lokalnego transportu zbiorowego (...) -Uchwała Nr (...) (...) z dnia 19 maja 2005 r. w sprawie Statutu Zarządu (...) . W reszcie po trzecie, legitymacja czynna po stronie powoda wypływa z art. 34a ust. 2 ustawy prawo przewozowe , zgodnie z którym, w odniesieniu do transportu zbiorowego, gminnego, powiatowego i wojewódzkiego, przepisy, dotyczące sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych pobieranych w razie: braku odpowiedniego dokumentu przewozu, braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego przejazdu (...) określają odpowiednio rada gminy, rada powiatu albo sejmik województwa, a w (...) - Rada (...) . W związku z tym pełnomocnik pozwanego wykazał się prawidłowym pełnomocnictwem. Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację w pkt. 1 wyroku, w pkt. 2 wyroku zasądził od pozwanej na rzecz powódki (jako strony wygrywającej postępowanie apelacyjne - art. 98 k.p.c. ) kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej, na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu . (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).