← Polska

Sad powszechny, IV Ka 844/14

Sygnatura akt IV Ka 844/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski

§ 1

kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 17 września 2014 roku, sygnatura akt III K 166/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymiar na jaki orzeczono względem oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, oparty na zasadzie art. 42 § 2 kk , a zawarty w punkcie III dyspozycji obniża do 1 (jednego) roku; II. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 844/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem M. S. uznany został za winnego tego, że: w dniu 19 grudnia 2013 r. w W. , woj. (...) , kierował w ruchu lądowym, pod drodze publicznej, pojazdem mechanicznym marki J. (...) o nr rej. (...) , będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie wynik I badania wykazał 0,40 mg/l, wynik II badania wykazał 0,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest za winnego popełnienia czynu z art.

§1

kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69§1 i2 kk oraz art. 70§1 pkt 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2 (dwóch). Nadto zważywszy na treść art. 42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego dwuletni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zobowiązując przy tym M. S. do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych ( art.43§3 kk ), zaś na podstawie art. 49§2 kk orzeczono od oskarżonego świadczenie w wysokości 1000 zł na cel społeczny. Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego, zarzucając: 1) obrazę przepisów postępowania, to jest art. 410 kpk poprzez wydanie wyroku bez uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego, 2) rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Tym samym apelujący wniósł o: 1) zmianę pkt III wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia samochodów osobowych na okres 1 roku, 2) uchylenie pkt V wyroku Sądu Rejonowego w całości. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja obrońcy oskarżonego zasługuje na częściowe uwzględnienie. I tak, rację ma Sąd I instancji twierdząc, że stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny ( jak chyba niemal wszystkich występków z art.

§1kk ).

Prawdą jest także i to, że M. S. po spowodowaniu kolizji wysiadł z samochodu i oddalił się z miejsca zdarzenia i został dopiero zatrzymany w wyniku penetracji terenu przez policję. Te okoliczności wpływają niewątpliwie na konieczność orzeczenia wobec oskarżonego odpowiedniej kary pozbawienia wolności. Być może, nawet należało orzec ją w wymiarze nieco wyższym niż to uczynił Sąd I instancji, określając przy tym nieco dłuższy okres próby związany z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary pozbawienia wolności. Inne okoliczności mają jednak wpływ na wymiar orzekanego w oparciu o art. 42§2 kk środka karnego wobec sprawcy występku z art.

§1kk .

W szczególności należy brać pod uwagę stan nietrzeźwości sprawcy, a także to, czy już wcześniej wchodził w konflikt z prawem kierując pojazdem w stanie nietrzeźwości, czy tez po użyciu alkoholu, jak też, czy dopuścił się innych czynów przeciwko bezpieczeństwu w ruchu. Analiza wskazanych wyżej czynników w sprawie omawianej wskazuje, iż oskarżony który nie był dotąd karany prowadził samochód mając w swoim organizmie 0,43 mg alkoholu na litr wydychanego powietrza, a zatem nie sposób zgodzić się z Sądem I instancji że było to stężenie wysokie w rozumieniu art.115§16 pkt 2 kk . Mając na uwadze powyższe - niewątpliwie naganne zachowanie oskarżonego jakie miało miejsce 19 grudnia 2013 r. należy uznać za incydentalne i pamiętając, że stan nietrzeźwości sprawcy nie był szczególnie wysoki – Sąd Okręgowy doszedł do przekonania że zasadne jest obniżenie trwania okresu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 1 (jednego) roku. Sąd II instancji nie znalazł jednak argumentów dla uchylenia orzeczenia opartego na zasadzie art. 43§3 kk , bowiem niewątpliwym jest, iż jeżeli w czasie postępowania przygotowawczego nie zatrzymano oskarżonemu prawa jazdy, to obowiązkiem Sadu orzekającego zakaz o jakim mowa w art. 42 kk jest nałożenie obowiązku zwrotu takiego dokumentu. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w wyroku.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.