Sad powszechny, II AKa 204/12

(1), oskarżonego z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. /x2/, art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w. W. z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt VIII K 236/11 uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do T. S. i M. S.

(1)w całości i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w. W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Prokurator oskarżył T. S. o to, że: 1. w okresie od 1997 do 1998 roku w W. , P. oraz na terenie innych miejscowości na terenie kraju wspólnie z M. S.

(1)i innymi osobami działał w zorganizowanym związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw w postaci napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami psychotropowymi, obrót samochodami uzyskanymi za pomocą czynów zabronionych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.

1. w bliżej nieustalonym dniu, w lipcu 1998 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, nabył od innej osoby za nieokreśloną kwotę samochód osobowy m-ki V. (...) , nr silnika (...) o wartości ok. 60.000 zł, pochodzący z kradzieży dokonanej w dniu 30 maja 1998 roku w W. , a następnie polecił E. S. , aby ta posługując się podrobionymi przez inną osobę dokumentami dot. pochodzenia i nabycia wyż. wym. pojazdu dokonała rejestracji samochodu, w wyniku których to działań E. S. przedłożyła sfałszowane dokumenty w Biurze (...) Urzędu Gminy W. U. i wyłudziła poświadczenie nieprawdy przez urzędnika wyż. wym. (...) poprzez wydanie dowodu rejestracyjnego na samochód m-ki V. (...) zawierającego dane niezgodne z rzeczywistością, przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
2. w dniu 3.08.1998 r. na terenie Urzędu Celnego w B. wręczył korzyść majątkową w kwocie 1500 zł pełniącemu funkcję publiczną funkcjonariuszowi celnemu tego (...) R. B. w zamian za naruszenie przepisów prawa, w wyniku czego funkcjonariusz celny sporządził dokument odprawy celnej SAD nr (...) samochodu osobowego m-ki V. (...) , nr silnika (...) rzekomo zakupionego za granicą przez E. S. , w wyniku czego doszło do legalizacji tego samochodu i wprowadzenia go do obrotu gospodarczego przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
3. w okresie czasu od 11 marca 1999 roku do dnia 10 czerwca 1999 roku w P. działając wspólnie i w porozumieniu z E. S. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia (...) mieniem w wysokości 55.967,50 zł w ten sposób, że w dniu 11 marca 1999 roku polecił zgłosić E. S. fakt rzekomej kradzieży części pojazdu V. (...) o nr rej. (...) wprowadzając pracowników (...) w błąd podając nieprawdziwe dane co do okoliczności rzekomej kradzieży części pochodzących z kradzieży do w/w samochodu jaka miała zaistnieć w nocy z 9/10.03.99 w P. i powodując w ten sposób wypłatę odszkodowania tytułu ubezpieczenia samochodu w wysokości 55.967,50 zł, przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z at. 65 § 1 k.k.
4. w dniu 1 czerwca 1999 roku na terenie Urzędu Celnego w B. wręczył korzyść majątkową w kwocie 2000 zł pełniącemu funkcję publiczną funkcjonariuszowi celnemu tego (...) R. B. w zamian za naruszenie przepisów prawa i wstawienie dokumentu poświadczającego nieprawdę, w wyniku czego funkcjonariusz celny sporządził dokument odprawy celnej SAD nr (...) samochodu osobowego m-ki O. (...) nr nadwozia (...) , w wyniku czego doszło do legalizacji tego samochodu i wprowadzenie go do obrotu gospodarczego, przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
5. w dniu 13.07.1999 roku na terenie Urzędu celnego w B. wspólnie z C. B. wręczył korzyść majątkową w kwocie 1500 zł pełniącemu funkcję publiczną funkcjonariuszowi celnemu tego (...) R. B. w zamian za naruszenie przepisów prawa i wystawienie dokumentu poświadczającego nieprawdę, w wyniku czego funkcjonariusz celny sporządził dokument odprawy celnej SAD nr (...) samochodu osobowego m-ki V. (...) nr rej. (...) , w którym zaniżono wartość celną pojazdu i naliczono podatek w uszczuplonej kwocie wiedząc, iż samochód ten pochodzi z czynu zabronionego, w wyniku czego ułatwił legalizację tego samochodu i wprowadzenie go do obrotu gospodarczego, przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
6. w bliżej nieustalonym dniu, w miesiącach luty – marzec 2000 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z M. S.

(1), nabył od innej osoby za kwotę 6000 dolarów amerykańskich samochód osobowy m-ki A. (...) o wartości ok. 90.000 zł, pochodzący z kradzieży dokonanej w dniu 8 lutego 2000 roku w W. na szkodę W. R. , wraz z podrobionymi dokumentami stwierdzającymi jego legalne pochodzenie, a następnie wyż. wym. pojazd zbył innej osobie za kwotę 60.000 zł, przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

1. w dniu 11 listopada 2005 roku w S. , w Komendzie Miejskiej Policji, będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, złożył przed funkcjonariuszem Policji zawiadomienie o kradzieży z włamaniem do samochodu, a następnie zeznał nieprawdę składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu przygotowawczym nr L.Dz. KR-HI-D- (...) , (...) co do faktu dokonania kradzieży z włamaniem marki M. (...) o nr rej. (...) w S. przy ul. (...) na jego szkodę, wiedząc o tym, że powyższego przestępstwa nie popełniono tj. o przestępstwo z art. 233 § 1 k.k.
2. w dniu 12 listopada 2005 roku w W. usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) SA w ten sposób, iż zgłosił w Centrum (...) SA fakt kradzieży samochodu marki M. (...) o nr rej. (...) , która faktycznie nie miała miejsca, gdyż wcześniej przekazał samochód innej osobie celem jego sprzedaży, czym wprowadził w błąd pracowników (...) S.A. co do istnienia odstawy do wypłaty odszkodowania tytułu ubezpieczenia pojazdu (...) Casco w kwocie 130.000 zł, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na fakt, iż ujawniono, że kradzież przedmiotowego pojazdu w rzeczywistości nie miała miejsca, w wyniku czego (...) SA oddaliło roszczenie o wypłatę odszkodowania, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
3. w dniu 7 grudnia 2005 roku w S. , w Komendzie Miejskiej Policji będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał przed funkcjonariuszem Policji nieprawdę składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu przygotowawczym nr L.Dz.KR-III-D- (...) , (...) co do faktu dokonania kradzieży z włamaniem samochodu marki M. (...) o nr rej. (...) w S. przy ul. (...) na jego szkodę, wiedząc o tym, że powyższego przestępstwa nie popełniono, tj. o przestępstwo z art. 233 § 1 k.k.
4. w miesiącach marzec-kwiecień 2000 roku, nie wcześniej niż w dniu 21.03.2000 r. nie później niż w dniu 6.04.2000 r. w nieustalonym dotychczas miejscu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomógł w zbyciu samochodu pochodzącego z czynu zabronionego w ten sposób, iż zbył samochód osobowy m-ki M. (...) o przerobionych numerach nadwozia (...) o fabrycznych numerach nadwozia (...) o wartości nie mniejszej niż 130.000 zł pochodzących z kradzieży dokonanej w dniu 21.03.2000 r. w miejscowości K. na szkodę firmy (...) w B. wraz z podrobionymi dokumentami stwierdzającymi jego legalne pochodzenie przy czym T. S. działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. nadto M. S.

(1)o to, że: 1. w miesiącach marzec – kwiecień 2000 roku, nie wcześniej niż w dniu 21.03.2000 r. nie później niż w dniu 6.04.2000 r. w nieustalonym dotychczas miejscu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomógł w zbyciu samochodu pochodzącego z czynu zabronionego w ten sposób, iż zbył samochód osobowy m-ki M. (...) o przerobionych numerach nadwozia (...) o fabrycznych numerach nadwozia (...) o wartości nie mniejszej niż 130.000 zł pochodzący z kradzieży dokonanej w dniu 21.03.2000 r. w miejscowości K. na szkodę firmy (...) w B. wraz z podrobionymi dokumentami stwierdzającymi jego legalne pochodzenie przy czym M. S.

(1)działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 2. w dnu 17 maja 2000 roku na odcinku drogi między miejscowością K. a P. działając wspólnie i w porozumieniu z J. S. i J. K. w celu uzyskania odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia, spowodował zdarzenie w postaci upozorowanej kolizji drogowej samochodu A. (...) nr rej. (...) kierowanym rzekomo przez J. S. , będącej podstawą do wypłaty odszkodowania, w ten sposób, iż kierujący samochodem J. K. celowo uderzył w drzewo, przy czym M. S.

(1)działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 3. w dniu 24 listopada 1999 roku na odcinku drogi między miejscowościami P. i B. działając wspólnie i w porozumieniu z T. C. , M. S.

(2), R. G. , P. P.

(1)w celu uzyskania odszkodowania tytułu umowy ubezpieczenia komunikacyjnego, spowodował zdarzenie w postaci upozorowanej kolizji drogowej samochodu marki B. nr rej. (...) , będącej podstawą do wypłaty odszkodowania, w ten sposób, iż kierujący samochodem P. P.

(2)celowo wjechał samochodem w rów, a następnie wspólnie z M. S.

(2)wielokrotnie uderzał w samochód narzędziami, powodując tym samym uszkodzenia będące podstawą do wypłaty odszkodowania, przy czym M. S.

(1)działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też czynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 4. w dniu 25 listopada 1999 roku w P. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej działając wspólnie i w porozumieniu z T. C. , M. S.

(2)i P. P.

(3)doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia (...) S.A. Inspektorat w P. mieniem w wysokości 18.647 zł w ten sposób, iż w dniu 25 listopada 1999 roku nakazał T. C. zgłosić fakt rzekomej kolizji, wprowadzając pracowników (...) SA w błąd podając nieprawdziwe dane co do okoliczności rzekomej kolizji oraz zakresu uszkodzeń, podczas gdy uszkodzenia w samochodzie zaistniały wskutek działania sprawców zmierzającego do wyłudzenia odszkodowania, powodując w ten sposób wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia samochodu w wysokości 18.647 zł, a następnie przejął wyż. wym. kwotę od T. C. i podzielił ją między osoby współdziałające w wyłudzeniu przy czym M. S.

(1)działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, jak też czynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 5. w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż 10 lutego 2000 roku i nie później niż 3 marca 2000 roku w nieustalonym dotychczas miejscu, nabył od H. S. w zamian za kwotę 3,000 USD samochód osobowy marki F. (...) z przerobionym numerem nadwozia VIN (...) , pochodzący z kradzieży dokonanej w dniu 10 lutego 2000 roku na szkodę K. K. o wartości nie mniejszej niż 40.000 zł, który następnie przy wykorzystaniu sfałszowanych dokumentów w tym rachunku (...) , F. nr (...) wystawionych na osobę P. P.

(4)jako „nabywcę pojazdu”, został przedstawiony do odpraw celnych w Urzędach Celnych w C. i B. oraz zarejestrowany w Urzędzie (...) w P. przez w/w P. P.

(4), co miało na celu legalizację przedmiotowego pojazdu i przekazanie go do dalszej sprzedaży kolejnym osobom, tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w. W. w sprawie sygn. akt VIII K 236/11 wyrokiem z dnia 16 stycznia 2012 roku uznał: I. oskarżonych T. S. i M. S.

(1)za winnych zarzucanych im czynów i za to:

1. T. S. za czyn opisany w pkt. 1 z mocy art. 258 § 2 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 2 z mocy art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał, a na mocy art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 3 z mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 4 z mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 5 z mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt.6 z mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 7 z mocy art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał a na mocy art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 8 z mocy art. 233 § 1 k.k. skazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 9 z mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. skazał na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 10 z mocy art. 233 § 1 k.k. skazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 11 z mocy art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał a na zasadzie art. 291 § 1 k.k. , w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
2. ponadto za każdy z czynów jednostkowych opisanych w pkt. od 1 do 11 , na mocy art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył oskarżonemu T. S. karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając stawkę dzienną w wysokości 100 zł za każdy z tych czynów;
3. M. S.

(1)za czyn opisany w pkt. 1 z mocy art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał a na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyny w pkt. 2 i 3 z mocy art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na kary po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 4 z mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazał na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; za czyn w pkt. 5 na mocy art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał a na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 4. ponadto na mocy art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. , za każdy z tych czynów przypisanych oskarżonemu M. S.

(1)orzekł karę grzywny w wymiarze 20 (dwudziestu) stawek dziennych ustalając stawkę dzienną w wysokości 100 zł za jednostkowy czyn; II. na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. wymierzył oskarżonym kary łączne: T. S. 2 (dwóch) lat pozbawienia wolości i karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając stawkę dzienną w wysokości 100 ł, zaś M. S.

(1)karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając stawkę dzienną w wysokości 100 zł; III. na mocy art. 69 § 1 k.k. , w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych wobec obu oskarżonych kar pozbawienia wolności na okres próby w rozmiarze 4 (czterech) lat w stosunku do T. S. , zaś wobec M. S.

(1)na okres 3 (trzech) lat; IV. zasądził od Skarbu państwa na rzecz adw. I. K. , Kancelaria Adwokacka, ul. (...) , (...) W. kwotę 720 (siedmiuset dwudziestu) zł plus VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej dla oskarżonego M. S.

(1); V. zwolnił obu oskarżonych od ponoszenia opłat i kosztów postępowania, które przejął na rzecz Skarbu Państwa. Apelację od wyroku złożył oskarżyciel posiłkowy . Na podstawie art. 425 k.p.k. i art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w całości. W oparciu o art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k. orzeczeniu temu zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 350 § 1 pkt 3 k.p.k. , polegającą na zaniechaniu zawiadomienia przez Sąd pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o terminie rozprawy, co pozbawiło oskarżyciela posiłkowego możliwości udziału w sprawie,
2. obrazę przepis prawa materialnego, a mianowicie art. 46 m 1 k.k. , polegającą na zaniechaniu, orzeczenia obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, w sytuacji skazania oskarżonego M. S.

(1)oraz wobec złożenia przez pokrzywdzonego wniosku o orzeczenie tego środka karnego, 3. brak zasądzenia na rzecz oskarżyciela posiłkowego wydatków poniesionych w toku procesu, tj. kosztów ustanowienia zastępstwa adwokackiego, o co pełnomocnik (...) S.A. wnioskował w piśmie z dnia 26 września 2011 roku, co narusza art. 627 k.p.k. Stawiając te zarzuty, w oparciu o art. 437 § 1 i § 2 k.p.k. , wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Argumenty zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego uznać należy za trafne, a apelację za zasadną, w konsekwencji której zaszła konieczność wydania wyroku o charakterze kasatoryjnym. W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutu opisanego w pkt 1 apelacji, w którym jej autor zarzuca Sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 117 § 1 w zw. z art. 350 § 1 pkt 3 k.p.k. , polegającą na zaniechaniu zawiadomienia przez sąd pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o terminie rozprawy, co pozbawiło oskarżyciela posiłkowego możliwości brania w niej udziału. Tak opisany zarzut uznać należy za trafny. Poza sporem jest, co wynika z pisemnego oświadczenia pełnomocnika pokrzywdzonego (...) S.A. z dnia 26 września 2011 roku (k. 9693), iż pokrzywdzony będzie działał w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego, wnosząc wprost o doręczenie korespondencji przeznaczonej dla stron. Złożenie pisemnego oświadczenia nadało pokrzywdzonemu status strony, co nakładało na prezesa sądu (przewodniczącego wydziału) lub działającego z jego upoważnienia wyznaczonego na przewodniczącego rozprawy, sędziego - przy wydaniu pisemnego zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy głównej - wskazania nie tylko sędziego albo członków składu orzekającego, dnia i godziny i sali rozpraw, ale także stron i innych osób , które należy wezwać na rozprawę lub zawiadomić o jej terminie o raz inne czynności konieczne do przygotowania rozprawy ( art. 350 § 1 k.p.k. ). Stosownie bowiem do unormowania zawartego w art. 117 § 1 k.p.k. , uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej zawiadamia się o czasie i miejscu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei uprawnienie do wzięcia udziału w czynności procesowej wynika ze szczególnego przepisu ustawy normującego daną czynność (np. art. 140, art. 249 § 3 i 5, art. 270 § 2, art. 339 § 5, art. 341 § 1, art. 343 § 5, art. 354 pkt 2, art. 374, art. 450 i inne k.p.k. ). Regułą jest też, że czynności nie przeprowadza się, jeżeli m. in. osoba uprawniona nie stawiła się, a brak jest dowodu, że została powiadomiona. W rozpoznawanej sprawie wyznaczony na przewodniczącego rozprawy uprawniony sędzia w zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy z dnia 4 października 2011 roku (k. 9692) nie polecił zawiadomić o terminie i miejscu rozprawy m. in. pokrzywdzonego – oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. w W. oraz po myśli art. 140 k.p.k. reprezentującego oskarżyciela posiłkowego pełnomocnika w osobie podmiotu kwalifikowanego. W konsekwencji, co wynika z zapisów protokołu rozprawy głównej z dnia 1 grudnia 2011 roku i z dnia 10 stycznia 2012 roku oraz z protokołu z ogłoszenia wyroku z dnia 16 stycznia 2012 roku, obecność oskarżyciela posiłkowego i reprezentującego go pełnomocnika nie została w ogóle odnotowana; w aktach sprawy brak jest także zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień o terminach rozpraw i terminie ogłoszenia wyroku od pokrzywdzonego (...) i reprezentującego oskarżyciela posiłkowego adw. H. S. , co nie tylko pozbawiło oskarżyciela posiłkowego możliwości udziału w rozprawie, ale także korzystania z uprawnień strony. Trafny jest także zarzut opisany w pkt 2 apelacji, a mianowicie obrazy prawa materialnego, to jest art. 46 § 1 k.k. , polegającej na zaniechaniu wydania orzeczenia obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem (czyn opisany w pkt 5 aktu oskarżenia), w sytuacji skazania oskarżonego M. S.

(1)oraz wobec złożenia przez pokrzywdzonego wniosku o orzeczenie tego środka karnego. Stosowny wniosek w tym zakresie z zachowaniem terminu określonego w art. 49 litera a k.p.k. , złożony został przez pełnomocnika pokrzywdzonego w dniu 9 stycznia 2012 roku (k. 9758). Wysokość kwoty wskazanej we wniosku wynikała z kwoty odszkodowania wypłaconego przez (...) (18.647 zł) w związku z przestępstwem dokonanym przez ww. oskarżonego i została określona szczegółowo w wyroku (pkt I ppkt 3). Zasadny jest także zarzut opisany w pkt 3 apelacji. Sąd pierwszej instancji zaniechał bowiem wydania orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego w związku z ustanowieniem zastępstwa adwokackiego, o co wnioskował na piśmie pełnomocnik w dniu 26 września 2011 roku, co w sposób oczywisty naruszyło treść art. 627 k.p.k. Skala i rodzaj stwierdzonych uchybień mających istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w. W. do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji wyeliminuje opisane wyżej uchybienia i ponownie wyda wyrok. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie.