Sad powszechny, II Cz 394/13

Sygnatura akt II Cz 394/13 POSTANOWIENIE Dnia 09 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie : SO Alicja Chrzan SSR Maciej Ejsmont (del) po rozpoznaniu w dniu 09 maja 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. F. przeciwko A. F. o ustalenie na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 04 marca 2013 r., sygn. akt I C 215/13 postanawia : oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 04 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu oddalił wniosek powódki o udzielenie zabezpieczenia powództwa przez umieszczenie w księdze wieczystej nr (...) , prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, wpisu ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu w sprawie o usunięcie niezgodności między stanem ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. Powołując się na art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 06 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece podał, że dla udzielenia zabezpieczenia w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne wykazanie interesu prawnego, niemniej zachodzi konieczność uprawdopodobnienia istnienia roszczenia stosownie do art. 730 1 § 1 k.p.c. W ocenie Sądu Rejonowego powódka obowiązkowi temu nie sprostała. Brak jest bowiem uzasadnienia dla przyjęcia twierdzenia, że cała nieruchomość miała znaleźć się w majątku wspólnym powódki i pozwanego. Powódka wskazała jedynie na ciąg zdarzeń dotyczących nabycia udziału w nieruchomości, wskutek umowy sprzedaży z 08 sierpnia 2006 r., do majątku wspólnego przez A. F. od B. P. . Nie wskazała jednak, w jaki sposób drugi udział w przedmiotowej nieruchomości miał znaleźć się w majątku wspólnym jej i pozwanego. Powódka w uzasadnieniu pozwu wskazuje jedynie na nabycie nieruchomości przez spółkę cywilną w 1998 r., a następnie na umowę pożyczki hipotecznej z 09 kwietnia 2001 r. Powyższe postanowienie zaskarżyła powódka, zarzucając mu obrazę prawa materialnego tj. art. 31 ust. 1 zd. 1 krio przez jego niezastosowanie i pominięcie w stanie faktycznym sprawy okoliczności, że pozwany nie mógł nabyć udziału w nieruchomości po zniesieniu jej współwłasności z byłą wspólniczką spółki cywilnej do majątku odrębnego, lecz jedynie do majątku wspólnego, z racji trwania małżeństwa z powódką oraz istniejącego między małżonkami ustawowego ustroju wspólności majątkowej, co uzasadnia jej roszczenie w udzieleniu zabezpieczenia, zwłaszcza w sytuacji toczącej się z tej nieruchomości egzekucji komorniczej. Wskazując na powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie jej wniosku w całości. Na obecnym etapie postępowania zażalenie nie może zostać uwzględnione. Jak wynika z aktu notarialnego – umowy sprzedaży zawartej w dniu 08 sierpnia 2006 r. – pozwany nabył ½ udziału we własności samodzielnego lokalu użytkowego opisanego w § 3 tego aktu. Równocześnie znajduje się tam zapis, że A. F. udział ten wraz z prawami związanymi z własnością lokalu nabywa ze swojego majątku osobistego. Powódka nie uprawdopodobniła okoliczności, które podważyłby treść tego zapisu. Choć zatem nabycie nieruchomości nastąpiło w czasie trwania wspólności majątkowej stron, to jednak brak jest obecnie podstaw, iż istotnie cała nieruchomość weszła w skład majątku dorobkowego małżonków. Powódka nie przedstawiła też informacji, które wskazywałyby, w jaki sposób (a tym samym na jakich zasadach) pozwany stał się właścicielem pozostałej ½ części nieruchomości, po ustaniu współwłasności łącznej spółki cywilnej (tj. po jej rozwiązaniu). Natomiast umowa o pożyczkę hipoteczną zawarta przez powódkę i pozwanego w dniu 09 kwietnia 2001 r. wskazuje jedynie, że jej zabezpieczeniem stała się nieruchomość, której właścicielami na zasadach współwłasności łącznej byli A. F. B. P. . Nie dowodzi zaś, by została ona zaciągnięta na cele związane z zakupem tej nieruchomości, w szczególności, że nieruchomość przez spółkę została nabyta w 1998 r., zaś umowa pożyczki została zawarta w 2001r. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy podzielił argumentację Sądu Rejonowego, iż powódka nie uprawdopodobniła istnienie swojego roszczenia, co skutkowało oddaleniem wniosku o udzielenie zabezpieczenia, z uwagi na brzmienie art. 730 1 § 1 k.p.c. Z tej przyczyny zażalenie zostało oddalone z mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.