Sad powszechny, I Cz 45/13

Sygn. akt I Cz 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie : Przewodnicząca: SSO Teresa Zawistowska Sędziowie: SO Dorota Twardowska (spr.) SO Arkadiusz Kuta po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 r. w Elblągu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. z udziałem G. R. o podział majątku na skutek zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt IX Ns 826/11 postanawia : oddalić zażalenie. Sygn. akt I Cz 45/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Elblągu w sprawie sygn. akt IX Ns 826/11 oddalił wniosek uczestniczki G. R. o udzielenie zabezpieczenia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pomiędzy uczestniczką a jej były małżonkiem Z. R. toczy się postępowanie o podział majątku wspólnego, uczestniczka zgłosiła wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez ustanowienie zakazu zbywania nieruchomości wchodzącej w skład majątku osobistego wnioskodawcy położonej w E. przy ul. (...) , o urządzonej w Sądzie Rejonowym w Elblągu księdze wieczystej KW nr (...) . Motywując wniosek uczestniczka podała, iż zachodzi prawdopodobieństwo, że jej były małżonek będzie podejmował próby zbycia tego składnika majątkowego, a w takim przypadku uczestniczka zostanie pozbawiona możności zaspokojenia roszczenia. Sąd Rejonowy, odwołując się do przepisów art. 730 §1 k.p.c. oraz 730 1 k.p.c. , podkreślił, iż uczestniczka nie sprostała wykazaniu interesu prawnego w żądaniu udzielenia zabezpieczenia. Stwierdzono, iż w toku postępowania były małżonek uczestniczki nie podejmował jakichkolwiek działań przejawiających jego zamiar co do zbycia przedmiotowej nieruchomości, a także wskazano, że nieruchomość jest składnikiem jego majątku osobistego, zatem ograniczanie Z. R. w zakresie przysługującego mu prawa swobodnego rozporządzania prawem własności tej nieruchomości uznano nieuzasadnione. Podejmowane przez byłego małżonka uczestniczki czynności mające na celu wymeldowanie jej oraz ich wspólnego syna z nieruchomości położonej przy ul. (...) w E. w ocenie Sądu pierwszej instancji również nie mogły przemawiać za uznaniem, iż uczestniczka ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Z tych przyczn uznano, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia jest niezasadny, przywołując jako podstawę art. 735 k.p.c. w zw. z art. 755 § 1 k.p.c. i art.13 § 2 k.p.c. Zażalenie na postanowienie wniosła uczestniczka G. R. , zaskarżając orzeczenie w całości, wnosząc o jego zmianę i ustanowienie zabezpieczenia w sposób wskazywany we wniosku. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazywała, iż nie obciążał jej obowiązek „udowadniania” okoliczności, iż Z. R. ma zamiar zbycia nieruchomości położonej w E. przy ul. (...) . Odwoływała się do postawy zajmowanej przez byłego małżonka w toku postępowania o podział majątku wspólnego i twierdzenia, iż nie posiada on żadnego innego majątku, z którego skarżąca będzie mogła się zaspokoić. W ocenie uczestniczki okoliczność, iż dom położony przy ul. (...) w E. stanowi składnik majątku osobistego Z. R. nie mogła sama przez się uzasadniać konstatacji Sądu pierwszej instancji co do niemożności udzielania w tych okolicznościach zabezpieczenia roszczenia we wskazywany sposób, tj. poprzez ustanowienie zakazu zbywania tego składnika majątkowego. Zaakcentowała skarżąca nieuczciwe postępowanie jej byłego małżonka, który w toku postępowania o podział majątku wspólnego „ukrywa” cenne składniki tego majątku, zmniejszając tym samym szansę skarżącej na możliwość zaspokojenia przysługujących jej roszczeń, a oddalenie jej wniosku o zabezpieczenie może ten stan w jej ocenie jeszcze bardziej niekorzystnie pogłębić. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie było bezzasadne. Orzeczenie Sądu Rejonowego oddalające wniosek uczestniczki o udzielenie zabezpieczenia odpowiada prawu, jakkolwiek zasadniczo z innych przyczyn niż wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy przede wszystkim wskazać, że w toku postępowania o podział majątku wspólnego niespornym pomiędzy uczestnikami jest fakt, że nieruchomość, której dotyczy wniosek skarżącej o udzielenie zabezpieczenia poprzez ustanowienie zakazu zbywania nieruchomości, nie stanowi składnika majątku wspólnego, lecz należy do majątku osobistego wnioskodawcy Z. R. . Do nieruchomości tej nie skierowano także żadnych roszczeń co do objęcia jej podziałem, ustalenia, że jest składnikiem majątku wspólnego ani też o przeniesienie udziału w prawie własności nieruchomości w trybie art. 231 k.c. Uczestniczka twierdzi jedynie, że na nieruchomości tej, stanowiącej majątek osobisty byłego małżonka, w trakcie trwania wspólności majątkowej poczyniono nakłady z majątku wspólnego na majątek osobisty, które podlegają rozliczeniu w ramach podziału majątku. Z tego tytułu zgłosiła roszczenie o zapłatę opiewające ogólnie na kwotę około 600.000 zł (choć z twierdzeń odpowiedzi na wniosek i dalszych pism procesowych wynika, że wartość tę oblicza się szacunkowo, włączając tu także wierzytelności z ustalanych w toku postępowania rachunków bankowych oraz pozostawiając ustalenie wysokości poczynionych nakładów wnioskowanej opinii biegłego). Z powyższego wynika, że przedmiotowa nieruchomość, której dotyczy wniosek o udzielenie zabezpieczenia nie jest objęta postępowaniem o podział majątku, w znaczeniu przepisu art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c. , a więc że postępowanie miałoby prowadzić do orzekania o podziale tej nieruchomości i przedmiotem zabezpieczenia miałoby być roszczenie niepieniężne, a jedynie zgłoszono roszczenie o zapłatę związane z nakładami poczynionymi na nieruchomość podlegającymi rozliczeniu w ramach dyspozycji art. 45 k.r. i o. oraz rozliczenia z tytułu innych składników majątku wspólnego. Tym samym roszczenie, co do którego wnioskuje się o udzielenia zabezpieczenia jest roszczeniem pieniężnym i jego zabezpieczenie może nastąpić jedynie w formie przewidzianej w przepisie art. 747 k.p.c. Jest oczywistym, że nieruchomość, której dotyczy wniosek o udzielenie zabezpieczenia ma urządzoną księgę wieczystą, a zatem wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego mógł dotyczyć jedynie zabezpieczenia poprzez obciążenie nieruchomości wnioskodawcy hipoteką przymusową, stosownie do regulacji art. 747 pkt 2 k.p.c. Natomiast zgłoszony wniosek o ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości wnioskodawcy w sytuacji, gdy – jak wskazano – nie zachodzą warunki określone w art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c. – wskazywał na niedopuszczany w świetle regulacji art. 747 pkt 2 i 3 k.p.c. sposób zabezpieczenia i z tego względu podlegał oddaleniu, bez konieczności badania pozostałych przesłanek udzielenia zabezpieczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oraz powołanymi przepisami.