Sad powszechny, I C 1628/12

Sygnatura akt I C 1628/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 04-04-2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Siwek Protokolant:Anna Kieryluk po rozpoznaniu w dniu 04-04-2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta J. przeciwko Zakładom (...) S.A. w J. o zapłatę powództwo oddala. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 25 lipca 2012 r. Skarb Państwa – Prezydent J. domagał się zasądzenia od Zakładów (...) S.A. w J. kwoty 30.603,70 zł z ustawowymi odsetkami od dnia: - 03 kwietnia 2012 r. od kwoty 30.598,05 zł do dnia zapłaty - wniesienia pozwu od kwoty 5,65 zł do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego pozwu strona powodowa wskazała, iż decyzją Wojewody (...) z dnia 20 września 2004 r. (sygnatura (...) ) Zakłady (...) w J. nabyły prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych, oznaczonych geodezyjnie jako (...) . W wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów wyżej wymienione działki otrzymały nowe numery: - działka (...) otrzymała numer (...) , - działka (...) otrzymała numery (...) , - działka (...) otrzymała numer (...) . Pismem z dnia 26 czerwca 1996 r. (sygnatura (...) ) zaktualizowano opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowych działek, przyjmując jako wartość 1 m 2 gruntu – 12,97 zł. W wyniku podziału działek nr: (...) decyzją nr (...) – dec. podz./98 z dnia 02 marca 1998 r. powstały działki nr (...) , od (...) . W wyniku podziału działki nr (...) powstały działki nr (...) o powierzchni 0,2273 ha i (...) o pow. 23,0631 ha. Zaś w wyniku podziału działek (...) powstała między innymi działka nr (...) . W dniu 31 grudnia 1998 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) strona pozwana dokonała darowizny działki nr (...) na rzecz Fundacji (...) w J. . Działka nr (...) została dopisana w ewidencji gruntów i budynków w roku

1. Jednocześnie została uchylona decyzja nr (...) . Po dokonanych zmianach numeracji i podziałach działek wg wskazanych wyżej dokumentów w faktycznym użytkowaniu wieczystym strony pozwanej pozostaje działka (...) . Z tytułu użytkowania wieczystego strona pozwana została zobowiązana do zapłaty na rzecz strony powodowej opłaty rocznej, której termin określono do 31 marca każdego kolejnego następującego po sobie roku za dany rok z góry. Wysokość opłaty określono na kwotę 30.598,05 zł rocznie. Strona pozwana zalega z zapłatą należności za 2012 r. w łącznej kwocie 30.598,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W odpowiedzi na pozew Zakłady (...) S.A. w J. wniosły o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, iż powództwo winno ulec oddaleniu, gdyż strona powodowa nie udowodniła, że w okresie sporu strona pozwana była użytkownikiem wieczystym działki nr (...) . W ocenie bowiem strony pozwanej kluczowym dowodem powinien być odpis z księgi wieczystej, który jednak nie został przedłożony do akt sprawy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 20 września 1994 r. stwierdzono, że Zakłady (...) w J. , a w dalszym następstwie prawnym Zakłady (...) S.A. w J. nabyły prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr (...) . (Dowód: - decyzja z dnia 20.09.1994 r. k. 8 – 8v) W dniu 22 listopada 1995 r. działki nr (...) otrzymały oznaczenie (...) . (Dowód: - wyciąg z wykazu zmian gruntowych k. 9 – 9v) Pismem z dnia 26 czerwca 1996 r. zostały wypowiedziane Zakładom (...) S.A. w J. dotychczasowe stawki opłat rocznych za użytkowanie wieczyste nieruchomości, w tym między innymi stawka opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr (...) . (Dowód: - pismo z dnia 26.06.1996 r. k. 10 – 11v) Decyzją Prezydenta J. z dnia 02 marca 1998 r. dokonano, między innymi, podziału działki nr (...) na działki nr (...) . (Dowód: - decyzja z dnia 02.03.1998 r. k. 12 – 12v - projekt podziału nieruchomości k. 13 - wykaz zmian gruntowych k. 14 – 16 - historia działki nr (...) k. 17) Umową darowizny z dnia 31 grudnia 1998 r. Zakłady (...) S.A. w J. przekazały Fundacji (...) w J. , między innymi, działkę gruntu nr (...) . (Dowód: - akt notarialny z dnia 31.12.1998 r., Rep. A nr 6808/1998, k. 24 – 32) Decyzją z dnia 16 października 2000 r. Prezydent J. uchylił decyzję z dnia 02 marca 1998 r. i dokonał ponownego zatwierdzenia podziału działek, tym razem dzieląc działkę nr (...) na trzy działki o numerach (...) . (Dowód: - decyzja z dnia 16.10.2000 r. k. 33 – 33v) Działka nr (...) została dopisana do ewidencji geodezyjnej w dniu 11 marca 2005 r. (Dowód: - historia działki nr (...) k. 35) Umową darowizny z dnia 12 października 2007 r. Fundacja (...) w likwidacji we W. zbyła na rzecz (...) sp. z o.o. w J. , między innymi, działkę nr (...) . (Dowód: - akt notarialny z dnia 12.10.2007 r., Rep. A nr 4932/2007, k. 36 – 39v) Zgodnie z wpisami w Dziale I – O oraz Dziale II księgi wieczystej Kw nr (...) właścicielem działki nr (...) położonej w J. jest Skarb Państwa, zaś użytkownikiem wieczystym Zakłady (...) S.A. w J. . (Dowód: - odpis zupełny z księgi wieczystej Kw nr (...) k. 60 – 77) Pismem z dnia 21 maja 2012 r. Skarb Państwa - Prezydent J. wezwał Zakładu (...) S.A. w J. G. do zapłaty kwoty 30.598,09 zł tytułem opłaty za użytkowanie wieczyste działki gruntu o numerze (...) przy ul. (...) w J. . (Dowód: - wezwanie do zapłaty z 21.05.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru k. 5 – 6 - specyfikacja płatności k. 7) Pismem z dnia 04 października 2012 r. Zakłady (...) S.A. w J. zwróciły się do Prezydenta Miasta J. o zmianę stawek opłat rocznych tytułem użytkowania wieczystego gruntu jakie spółka posiada po byłych zakładach (...) , w tym stawki opłaty rocznej za działkę nr (...) . (Dowód: - pismo z dnia 04.10.2012 r. k. 108) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z późń. zm.) – zwanej dalej ustawą - za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Na mocy art. 72 ust. 1 ustawy opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej określonej zgodnie z art.
2. Jak stanowi art. 81 ust. 1 ustawy użytkownik wieczysty może żądać od właściwego organu dokonania aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, jeżeli wartość nieruchomości uległa zmianie, a właściwy organ nie podjął aktualizacji. Doręczenie żądania powinno nastąpić na piśmie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego aktualizację opłaty rocznej. Zgodnie zaś z ust. 4 i 5 tego artykułu nowa wysokość opłaty rocznej, ustalona przez właściwy organ w wyniku realizacji żądania, o którym mowa w ust. 1, albo w wyniku prawomocnego orzeczenia kolegium lub ugody zawartej przed kolegium, obowiązuje począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym użytkownik wieczysty zażądał jej aktualizacji. Przepis ten stosuje się odpowiednio, jeżeli sprawę rozstrzygnięto prawomocnym wyrokiem sądu lub zawarto ugodę sądową, w następstwie wniesienia sprzeciwu. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, iż bezspornym było w sprawie, że właścicielem działki nr (...) położonej w J. jest Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta J. . Nie było również sporne, że Skarb Państwa za rok 2012 domagał się od Zakładów (...) S.A. w J. opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w/w działki w kwocie 30.598,05 zł. Z przeprowadzonych dowodów wynikało, że wniosek o aktualizację opłaty rocznej strona pozwana złożyła w dniu 04 października 2012 r., a zatem ewentualna zmiana stawki z tytułu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) wywołałaby skutek dopiero od 01 stycznia 2013 r. Natomiast sporne pozostawało czy Zakłady (...) S.A. w J. są użytkownikami wieczystymi działki nr (...) . W tym zakresie twierdzeniom strony powodowej zaprzeczyła w odpowiedzi na pozew strona pozwana. I wprawdzie powoływała się w tym zakresie jedynie na brak odpisu z księgi wieczystej dotyczącej działki, który to odpis został w późniejszym terminie przez stronę powodową przedłożony. Tym niemniej sam zarzut został postawiony w sprawie i należało go rozważyć w kontekście wszystkich przedłożonych w sprawie dowodów i ustalonego w oparciu o nie stanu faktycznego. A odnośnie stanu faktycznego, to na wstępie trzeba było zwrócić uwagę na sformułowanie strony powodowej zawarte w uzasadnieniu pozwu. Otóż sam Skarb Państwa – Prezydent J. uzasadniając swoje roszczenie nie stwierdził, że Zakłady (...) S.A. są użytkownikiem wieczystym działki nr (...) , ale że pozostaje ta działka we faktycznym użytkowaniu wieczystym strony pozwanej. Już tylko to świadczyło, że sama strona powodowa nie jest pewna kto jest użytkownikiem wieczystym działki. A w ocenie tutejszego Sądu były to wątpliwości uzasadnione. I tak, zgodnie z twierdzeniami strony powodowej decyzją z dnia 20 września 1994 r. Zakłady (...) w J. nabyły prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr (...) . Okoliczność ta faktycznie znajduje potwierdzenie w załączonej do pozwu decyzji. Następnie strona powodowa powołując się na wyciąg z wykazu zmian gruntowych twierdziła, że działka (...) otrzymała numer (...) , działka (...) otrzymała numery (...) , zaś działka (...) otrzymała numer (...) . Jednakże w tym miejscu należało zauważyć, iż w przedłożonym do akt sprawy wyciągu (k. 9 – 9v) jest mowa jedynie o działkach (...) . Brak natomiast jest działki (...) . Nie ma również innego w aktach sprawy dokumentu z którego by bezpośrednio wynikało, że działka nr (...) , to po zmianie numeracji działka nr (...) (z której następnie została wyodrębniona działka nr (...) ). Działka nr (...) i jej związek z działką nr (...) pojawia się dopiero w piśmie z dnia 26 czerwca 1996 r. dotyczącym wypowiedzenia dotychczasowej stawki za użytkowanie wieczyste nieruchomości. Już zatem na tym etapie zaistniały wątpliwości, czy ostatecznie strona pozwana jest użytkownikiem wieczystym działki nr (...) . Tymczasem idąc dalej trzeba było wskazać, iż decyzją Prezydenta J. z dnia 02 marca 1998 r. dokonano - między innymi – zatwierdzenia podziału działki nr (...) na działki nr (...) . Przy czym działka nr (...) umową darowizny z dnia 31 grudnia 1998 r. została przez Zakłady (...) S.A. w J. przekazana Fundacji (...) w J. . Co istotne decyzją z dnia 16 października 2000 r. Prezydent J. uchylił wskazaną decyzję z dnia 02 marca 1998 r. i dokonał ponownego zatwierdzenia podziału działek, w tym działki nr (...) . Jednakże tym razem działka nr (...) została podzielona na trzy działki o numerach (...) . W świetle tego, i z braku stosownych dokumentów geodezyjnych, powstawało zagadnienie, czy nowopowstała działka nr (...) , w ramach poprzedniej decyzji Prezydenta J. z dnia 02 marca 1998 r., wchodziła w skład pierwotnej działki nr (...) (w takim wypadku rzeczywiście użytkownikiem wieczystym działki nr (...) byłaby strona pozwana), czy też może wchodziła w skład pierwotnej działki nr (...) (której prawo użytkowania wieczystego zostało darowane (...) w J. ). Nie było również wykluczone, iż nowopowstała działka nr (...) została wyodrębniona z części pierwotnej działki nr (...) i części pierwotnej działki nr (...) . A w tym przypadku powstałaby (niedopuszczalna) sytuacja że jedna działka miałaby dwóch użytkowników wieczystych, przy czym nie na zasadach współużytkowania, ale jako wyłącznych użytkowników wieczystych poszczególnych fizycznie wyodrębnionych fragmentów działki. W tym zakresie nie można było uznać za miarodajny dowód odpis z księgi wieczystej Kw nr (...) , z której z zapisów w Dziale I-O by wynikało że działka nr (...) wchodzi w skład nieruchomości objętej tą księgą i znajduje się w użytkowaniu wieczystym Zakładów (...) S.A. w J. . Wpisy w Dziale I-O nie są bowiem objęte rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych – art. 5 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (por.: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 04 marca 1994 r., III CZP 15/94, Lex nr 9176). Która to rękojmia zresztą ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji nabywania własności lub innego prawa rzeczowego , nie służy zaś ustalaniu osoby właściciela (lub użytkownika wieczystego) na potrzeby innych postępowań – w tym o zapłatę. W niniejszej sprawie nie było również podstaw do zastosowania art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece na mocy którego domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemanie to bowiem nie jest absolutne i może zostać obalone w każdym procesie, nie tylko o uzgodnienie stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym - art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04 lutego 2011 r., III CSK 146/10, Lex nr 785276; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2009 r., II CSK 581/08). Strona zaś powodowa sama dostarczyła dowodów podważających prawidłowość wpisu. Stąd też biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zaś w niniejszej sprawie strona powodowa nie wykazała najistotniejszej podstawy swojego powództwa, tj. że Zakłady (...) S.A. w J. są użytkownikami wieczystymi działki nr (...) w J. , powództwo skierowane przeciwko tej spółce zostało oddalone. I stąd też orzeczono jak w sentencji wyroku.