Sad powszechny, I C 41/13

Sygnatura akt I C 41/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 5 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska Protokolant: Paulina Poręba po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku (...) S.A. w K. przeciwko D. L. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w K. wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego D. L. kwoty 4 710,84 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 02.08.2012 r. do dnia zapłaty. Strona powodowa wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego żądania podała, że powodowi przysługuje od pozwanego wymagalna wierzytelność w kwocie 4 710,84 zł z tytułu zawartej na piśmie umowy o linię kredytową dla małych firm nr (...) z dnia 06.05.2009r. Na kwotę tę składa się 2345,93 z tytułu należności głównej, 18,60 zł z tytułu odsetek umownych za okres 06.05.2009 r. do dnia 06.05.2011r. oraz kwota 2 346,31 z tytułu odsetek za zwłokę naliczonych od dnia niespłacenia przez kredytobiorcę należności w terminie do dnia 01.08.2012r. Nakazem zapłaty z dnia 19.09.2012r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uwzględnił powództwo w całości. Pozwany złożył sprzeciw od powyższego nakazu, wnosząc o oddalenie powództwa. Zaprzeczył, aby miał zadłużenie wobec powoda w wysokości 4 710,84 zł oraz wskazał, że w dniu 28.10.2011r. złożył dyspozycję zamknięcia rachunku, karty płatniczej do rachunku oraz zamknięcia dostępu do systemów bankowości elektronicznej. Na dzień 28.10.2011r. posiadał saldo dodatnie w wysokości 994,33zł, która to kwota została pozwanemu wypłacona. Pozwany zarzucił nadto, że powód nie przedstawił żadnych racjonalnych wyliczeń, a nie może się powoływać na wyciąg z ksiąg bankowych, albowiem nie stanowi on dokumentu urzędowego i nie może być jedynym dowodem istniejącego zadłużenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 06.05.2009r. (...) Bank (...) S.A. w W. zawarł z D. L. umowę o linię kredytową dla małych firm nr (...) . Zgodnie z umową bank przyznał D. L. prawo do korzystania z odnawialnej linii kredytowej do wysokości 15 000 zł w celu związanym z prowadzoną przez D. L. działalnością gospodarczą. Kredyt został udzielony na okres od dnia 06.05.2009r. do dnia 05.05.2010r. w rachunku nr (...) (rachunek rozliczeniowy) Udzielenie kredytu skutkowało możliwością wielokrotnego wykorzystywania kredytu do kwoty 15 000 zł oraz spłaty w okresie, na jaki kredyt został udzielony. Ostatni dzień kredytowania był równocześnie dniem wymagalności kredytu. Zgodnie z umową, od niespłaconego w terminie zadłużenia wynikającego z zawartej umowy bank pobiera odsetki. Przedłużenie okresu kredytowania odbywa się automatycznie na kolejne okresy 12-to miesięczne pod warunkiem prawidłowego wywiązywania się klienta z umowy oraz ogólnych warunków kredytowania i udzielania gwarancji oraz wydawania i użytkowania kart kredytowych i kart charge dla małych firm (ogólne warunki). ( dowód: umowa o linię kredytową dla małych firm nr (...) z dnia 06.05.2009r., k – 20-22) D. L. dnia 28.10.2011r. wydał dyspozycję zamknięcia rachunku nr (...) , zamknięcia karty płatniczej do rachunku (karty debetowej) oraz zamknięcia dostępu do systemów bankowości elektronicznej. Na dzień 28.10.2011r. D. L. posiadał saldo dodatnie w wysokości 994,33zł, która to kwota została pozwanemu wypłacona. D. L. miał obowiązek spłaty transakcji dokonanych kartą w trakcie trwania umowy o kartę wraz z opłatami i prowizjami. W przypadku, gdy po zamknięciu rachunku, do którego była wydana karta, bank otrzyma od organizacji płatniczej rozliczenie transakcji dokonanej kartą, posiadacz rachunku miał obowiązek spłacić taką transakcję wraz z ewentualnymi opłatami i prowizjami. ( dowód: dyspozycja zamknięcia rachunku, karty płatniczej do rachunku oraz zamknięcia dostępu do systemów bankowości elektronicznej, k – 40) D. L. nie zawierał innych umów z (...) Bankiem (...) S.A. ( dowód: przesłuchanie pozwanego, k- 53v) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie i jako takie zostało oddalone. W przedmiotowej sprawie nie był sporny fakt zawarcia pomiędzy stronami dnia 06.05.2009r. umowy o linię kredytową dla małych firm nr (...) . Sporna pozostawała okoliczność, czy pozwany miał z tytułu niniejszej umowy zadłużenie u strony powodowej. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dowodach z dokumentów, tj. z umowy o linię kredytową dla małych firm nr (...) , na dyspozycji zamknięcia rachunku, karty płatniczej do rachunku oraz zamknięcia dostępu do systemów bankowości elektronicznej. Dokumenty te nie były przez żadną ze stron kwestionowane, a ich wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Ponadto sąd oparł się na przesłuchaniu pozwanego, które korelowało z treścią dokumentów i było spójne na płaszczyźnie wewnętrznej. Sąd oddalił wniosek dopuszczenie dowodu z wyciągu z ksiąg bankowych zgłoszony przez stronę powodową na okoliczność istnienia oraz wysokości zobowiązania pozwanego wobec strony powodowej. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15.03.2011r. w sprawie sygn. akt P 7/09 art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 131, poz. 1075), w związku z art. 244 § 1 i art. 252 k.p.c. w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji . Powołany wyrok odbiera wyciągom z ksiąg rachunkowych banku przymiot dokumentu urzędowego. Tym samym uzasadnione było nieuwzględnienie wniosku strony powodowej o zaliczenie tegoż wyciągu w poczet materiału dowodowego na okoliczności prze nią wskazane. Jak wskazano na wstępie nie był sporny fakt zawarcia pomiędzy stronami dnia 06.05.2009r. umowy o linię kredytową dla małych firm nr (...) . Sporna pozostawała okoliczność, czy pozwany miał z tytułu niniejszej umowy zadłużenie u strony powodowej. Wobec oddalenia wniosku o dopuszczenie dowodu z wyciągu z ksiąg banku strona powodowa w ocenie sądu nie udowodniła faktu ani wysokości roszczenia. Sąd nadto ustalił, że pozwany dnia 28.10.2011r. wydał dyspozycję zamknięcia rachunku nr (...) , w którym to rachunku został udzielony kredyt, dyspozycję zamknięcia karty płatniczej do rachunku (karty debetowej) oraz zamknięcia dostępu do systemów bankowości elektronicznej i na dzień zamknięcia rachunku posiadał saldo dodatnie w wysokości 994,33zł. Tym samym w ocenie Sądu pozwany wykazał, że nie istnieje jego zadłużenie wobec strony powodowej. Strona powodowa nie zaoferowała żadnego dowodu, poza wyciągiem z ksiąg bankowych. Strona powodowa wykazywała nadto, że zadłużenie występuje z tytułu umowy o linię kredytową, a nie np., z tytułu transakcji dokonanych kartą płatniczą. Te twierdzenia strony powodowej w obliczu złożonego przez pozwanego dowodu Sąd uznał za nieprawdziwe. Zgodnie z zasadami dotyczącymi rozkładu ciężaru dowodu wynikającymi z przepisu art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. , strona powodowa winna była wykazać okoliczności wskazujące na zasadność swoich roszczeń, a w szczególności, że wierzytelność wobec pozwanego istnieje. W związku z powyższym Sąd uznał za bezzasadne roszczenia objęte żądaniem pozwu i orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. , biorąc pod uwagę, że strona powodowa, która przegrała postępowanie w całości, winna zwrócić pozwanemu wszystkie poniesione przez niego koszty. Na koszty te składała się opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 600 zł. Wysokość kosztów zastępstwa adwokackiego wynika z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.