Sad powszechny, I ACz 352/13

Sygn. akt I ACz 352/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Pelc (spraw) Sędziowie: SA Jan Sokulski SA Marek Klimczak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. P. przeciwko (...) S.A. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt I Nc 138/12 p o s t a n a w i a: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I Nc 138/12 na podstawie art. 504 kpc przyjmując, że mimo wezwania pozwany nie usunął braków formalnych poprzez przedłożenie odpisów pełnomocnictw dla strony przeciwnej, odpisu pisma procesowego z dnia 8 marca 2013 r. i odpisu KRS dla powoda. Substytucja udzielona racy prawnemu T. G. – w ocenie Sądu – w swej treści nie obejmuje opisu sprawy, więc jako pełnomocnictwo szczególne jest nieprawidłowa, bowiem nie można uznać opisu sprawy pod podpisem dającego umocowanie. Pozwany bezpośrednio doręczył pełnomocnikowi odpis w/w pisma procesowego, co nie wywołało skutku prawnego, skoro pismo to dotyczyło środka zaskarżenia ( art. 132 § 1 w zw. z art. 132 § 1 1 kpc ). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie, zarzucając naruszenie art. 504 § 1 w zw. z art. 130 kpc , art. 89 w zw. z art. 132 § 1 kpc i art. 132 § 1 1 kpc oraz bezzasadne przyjęcie, że pełnomocnictwo substytucyjne radcy prawnego T. G. było niewłaściwe. W szczególności zarzucił, że dokonał uzupełnienia braków formalnych kierując się literalnym brzmieniem zarządzenia Sądu Okręgowego, który wezwał go do złożenia pełnomocnictwa i odpisu KRS, używając liczby pojedynczej, bez jednoczesnego wezwania o odpisy tych dokumentów dla powoda oraz dwóch odpisów dokumentacji medycznej. Pozwany zatem zrozumiał, że powinien przesłać Sądowi pełnomocnictwo i odpis z KRS w jednym egzemplarzu oraz 2 odpisy dokumentacji medycznej. Z uwagi na powyższe – jak dalej zarzucił pozwany - pełnomocnik zrozumiał, że odpisy pełnomocnictw i odpis pisma procesowego z 8 marca 2013 r. należy na ogólnych zasadach przesłać bezpośrednio do pełnomocnika powoda, aby nie narażać się ze strony Sądu na zarzut naruszenia art. 132 § 1 kpc , do pisma przedłożonego do Sądu dołączono zaś oryginał dowodu nadania do pełnomocnika powoda w/w pisma wraz z załącznikami w postaci odpisów pełnomocnictw (bez odpisu dokumentacji medycznej). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Sąd Okręgowy nakazem zapłaty z dnia 28 grudnia 2012 r. orzekł, by pozwany ubezpieczyciel zapłacił na rzecz powoda Z. P. , poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym kwotę 723.750 zł z odsetkami i kosztami zastępstwa procesowego, z czego kwotę 596.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w postaci uszkodzenia kręgosłupa i utratę słuchu i kwotę 127.750,97 zł tytułem odszkodowania. Uwzględniając wypłaconą przez pozwanego kwotę 4.000 zł tytułem zadośćuczynienia ogółem żądana przez powoda kwota z tego tytułu wynosi 600.000 zł . Składając sprzeciw od nakazu zapłaty pełnomocnik radca prawny T. G. , który sprzeciw podpisał, nie doręczył pełnomocnictwa, odpisu KRS oraz akt szkodowych nr (...) na które się powołał. Wobec tego Sąd Okręgowy zarządzeniem z dnia 15 lutego 2013 r. wezwał go do usunięcia braków sprzeciwu przez złożenie pełnomocnictwa i odpisu KRS celem wykazania reprezentacji strony pozwanej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu oraz do uiszczenia zaliczki w kwocie 4.000 zł na koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych – w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia dowodów oraz złożenia dwóch odpisów dokumentacji medycznej z akt szkodowych – w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia dowodu z tych dokumentów. Pozwany przedłożył (tylko dla Sądu) pełnomocnictwo dla radcy prawnego I. W. – podpisane przez 2 członków zarządu zgodnie z załączonym odpisem z KRS – i pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez wymienionego pełnomocnika radcy prawnemu T. G. . W obu pełnomocnictwach zawarto szczegółowy opis sprawy z określeniem daty i uczestników wypadku komunikacyjnego i wskazaniem sygn. art. I Nc 138/12. Odnosząc się do treści pełnomocnictw i stanowiska Sądu Okręgowego w tej kwestii prezentowanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdza, że zbytnim formalizmem Sądu jest żądanie szczegółowego opisu sprawy, której pełnomocnictwo dotyczy, podczas gdy za wystarczające należy uznać w konkretnym przypadku wskazanie sygnatury akt, stron oraz przedmiotu sprawy („o zapłatę”). Dane te pozwalają na prawidłową identyfikację sprawy, której pełnomocnictwo dotyczy, zwłaszcza, że pełnomocnictwo złożone jest w sprawie, która posiada sygnaturę akt. Sąd Apelacyjny podziela zarzuty podniesione w apelacji co do sformułowania zarządzenia Sądu w sposób mogący budzić wątpliwości pozwanego odnośnie prawidłowego wykonania. Sąd Okręgowy bowiem winien zażądać uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty poprzez przedłożenie pełnomocnictwa i odpisu z KRS wraz z odpisem tych dokumentów, bowiem wraz z odpisem sprzeciwu winny być doręczone przez Sąd powodowi ( art. 132 § 1 1 kpc ). Natomiast dokumentację szkody (dowód w sprawie) należało przesłać sądowi w 1 egzemplarzu, jednocześnie winna być przesłana przez pełnomocnika pozwanego bezpośrednio pełnomocnikowi powoda jako załącznik stosownego pisma procesowego ( art. 132 § 1 kpc ). Skoro ostatecznie, co przyznał powód, pozwany doręczył mu odpisy pełnomocnictw wraz z odpisami KRS, Sąd Okręgowy obowiązany jest doręczyć powodowi sprzeciw od nakazu zapłaty i dokumentację medyczną. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że duże wątpliwości budzi wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia, którego wysokość ustala Sąd przyznając poszkodowanemu odpowiednią kwotę z tego tytułu ( art. 445 § 1 kc ) po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Również postępowania dowodowego wymaga ocena żądania obejmującego odszkodowanie. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 kpc orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd Okręgowy na podstawie art. 108 § 1 kpc .