Sad powszechny, I C 30/13

Sygn. akt: I C 30/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Grzybek Protokolant: sekr. sąd. Dagmara Napieraj po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. w Olsztynie sprawy z powództwa J. J. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. o stwierdzenie nieważności uchwały nr 31/2007/ (...) ewentualnie o uchylenie uchwały nr 31/2007/ (...) I. powództwo oddala, II. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powódka J. J. wniosła na podstawi art. 43ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, o stwierdzenie nieważności uchwały nr 31/2007/ (...) . ew, jej uchylenie oraz o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu. W uzasadnieniu podała m.in., że przedmiotową uchwałę otrzymała w dniu 19 grudnia 2012 r. Nadmieniła, że uchwała ta obejmuje cztery budynki oraz plomby , a ponadto znaczne tereny – drogi, chodniki, parkingi, tereny zielone służące całemu osiedlu. Wg. powódki własnością spółdzielni powinny pozostawać nieruchomości niezabudowane oraz nieruchomości zabudowane urządzeniami infrastruktury technicznej, także parking osiedlowe i drogi dojazdowe. Niezgodne jest także nie zaliczenie piwnic do poszczególnych lokali. Także utworzenie wieloobudynkowej nieruchomości narusza przepisy tj ustawy. Dodała, że od czasu wejścia w życie ustawy z 14 czerwca 2007 r. , spółdzielnie powinny uwzględniać ten postulat. Tym samym, wg powódki spółdzielnie powinny dostosować swoje wewnętrzne regulacje do zmienionego stanu prawnego. Uchwała naraża powódkę i innych mieszkańców do ponoszenia kosztów za tereny, z których korzystają mieszkańcy sąsiednich nieruchomości. Łączniki faktycznie są dwukondygnacyjnymi budynkami – przybudówkami, które nie służą ogółowi mieszkańców. Wg. powódki powinny być wyodrębnione nie tylko budynki, ale także przybudówki, które są samodzielnymi pod względem konstrukcyjnym budynkami. Wg powódki w sposób sztuczny przypisano parter przybudówki pomiędzy budynkami (...) do budynku (...) , zaś piętra do budynku nr (...) . Wg powódki także są nieprawidłowości w zakresie powierzchni użytkowej przybudówek. Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w O. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu podała m.in., że powódka nie posiada legitymacji procesowej do wytoczenia powództwa, gdyż w dacie podejmowania uchwały nie należała do kręgu osób z art. 43 ust . 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Na podstawie wyroku z 30 czerwca 2010 r. została zawarta z powódką umowa o ustanowieniu na jej rzecz spółdzielczego lokatorskiego prawa. Wyrok ten wg. pozwanej wywiera skutki na przyszłość. Wg pozwanej nie można przyjąć stanowiska powódki, że każda zmiana podmiotu , miałaby otwierać drogę do skarżenia wcześniejszych uchwał, gdyż godziłoby to w bezpieczeństwo obrotu. Dodała, że art. 43 ustawy o sp. m. jest leź specjalis do innych przepisów. Powódka wg. pozwanej nie dochowała także 30 dniowego terminu do skarżenia uchwały. Dodatkowo, podniosła, że w dacie podejmowania uchwały, pozwana miała swobodę w tworzeniu nieruchomości wielo budynkowych i kwalifikowania piwnic, jako elementów części wspólnej. Nadmieniła, że przedmiotową uchwała, zajmował się Sąd Okręgowy, który prawomocnym wyrokiem z dnia 20 maja 2008 r. powództwo o uchylenie uchwały oddalił. Oceniał on uchwalę merytorycznie, nie dopytując się jej wadliwości. ( k. 102-105) Sąd ustalił, co następuje : Powódka J. J. dnia 7 czerwca 1988 r. została przyjęta w poczet członków Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. . Przez wiele lat ubiegała się o przydział własnościowego prawa do lokalu, jednak z uwagi na brak środków pieniężnych wystarczających na wniesienie całego wymaganego wkładu, prawa nie uzyskała, mimo oświadczeń Spółdzielni o wyrażeniu zgody na przydział prawa do lokalu na warunkach własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu po uregulowaniu wkładu budowlanego. Po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Mieszkaniowej i Lokali Użytkowych wyrażonej w dniu 13 października 1998 r., Rada Nadzorcza Spółdzielni Mieszkaniowej (...) uchwałą nr 300/98 z dnia 30 października 1998 r. wyraziła zgodę na zamianę mieszkania nr (...) przy ul. (...) na mieszkanie położone przy ul. (...) w O. , na warunkach własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu. Wkład budowlany na ten lokal został ustalony na kwotę 34.258,26 zł. W związku z likwidacją książeczki oszczędnościowej powódki na konto Spółdzielni wpłynęła kwota 14.140,95 zł, którą pozwana zaliczyła na poczet wkładu budowlanego na mieszkanie przy ul. (...) , zaznaczając, że do wpłaty pozostało 20.144,31 zł. Termin na uregulowanie wkładu był kilkakrotnie przedłużany , ostatecznie do dnia 31 grudnia 1999 r. W dniu 31 stycznia 1999 r. na poczet wkładu pozwana przeksięgowała kwotę 800 zł, wpłaconą wcześniej przez powódkę i zaksięgowaną na koncie wkładów zaliczkowych. Pismem z dnia 16 lutego 1999 r. powódka zwróciła się do pozwanej z prośbą o zawarcie z nią umowy najmu mimo braku pełnej wpłaty wkładu budowlanego, podnosząc, że jest jej to potrzebne do „meldunku i zawarcia umowy z zakładem energetycznym”. Wniosek ten został zaakceptowany decyzją Zarządu z dnia 16 lutego 1999 r. i została zawarta umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) o łącznej powierzchni 48,20 m 2 , na czas określony do 31 grudnia 1999 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2000 r., wobec upływu okresu, na który zawarto umowę najmu lokalu, powódka zwróciła się o jej przedłużenie oraz o przedłużenie terminu do wpłaty wkładu budowlanego. Na powyższe pozwana nie wyraziła zgody, oświadczyła, że jedynie pod warunkiem spłaty przez powódkę zaległości czynszowych wyrazi zgodę. Dnia 8 lutego 2001 r., wyrażono zgodę na zawarcie z powódką umowy najmu lokalu przy ul. (...) na czas nieokreślony. Według sporządzonego wówczas przez pozwaną rozliczenia wkładu budowlanego na ten lokal powódka miała na ten cel zgromadzoną w Spółdzielni kwotę 17.275,32 zł. Wysokość kaucji wnoszonej przez najemcę w związku z umową najmu lokalu objętego pozwem określono na 50 % wkładu budowlanego tj. kwotę 17.142,63 zł. Powódka podpisała umowy najmu z datą 13 marca 2001 r. Jeszcze w dniu 23 lutego 2001 r. powódka, powołując się na art. 53 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, wniosła o przeniesienie na nią odrębnej własności mieszkania przy ul. (...) , zwracając się z prośbą o ustalenie, jaką kwotę winna wpłacić i na jakie konto, celem spełnienia warunków z art. 12 „interpretowanej zgodnie z art. 46 ust.1”. Pozwana wniosku powódki nie uwzględniła. Mieszkanie przy ul. (...) , w dacie obejmowania go przez powódkę, było mieszkaniem używanym i rotacyjnym. Wymagany do uzyskania lokatorskiego prawa do tego lokalu wkład mieszkaniowy rozliczony z poprzednim jego użytkownikiem w związku z opuszczeniem przez niego mieszkania, wynosił na tę datę kwotę 16.351,48 zł. W sprawie I C 238/10 wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2010 r., który uprawomocnił się w dniu 3 września 2010 r. Sąd uznał , że powództwo J. J. jest w całości uzasadnione i w oparciu o art. 53 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zobowiązał pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w O. do złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu na rzecz powódki spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) , znajdującego się w zasobach pozwanej, położonego w O. przy ul. (...) . (dowód: pismo 23 lutego 2001 r. k. 12, pismo z 23 kwietnia 2011 r. k. 13, pismo z 21 stycznia 2002 r. k. 14, pismo z 1 września 2010 r. k.15, zdjęcia k. 16, pisma k. 216 – 218, odpisy z kw. 219-229, akta I C 238/10 Sądu Okręgowego w Olsztynie) Pozwana Spółdzielnia sporządziła projekt uchwały w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości, w której znajduje się mieszkanie będące w tym czasie przedmiotem umowy najmu z powódką. Następnie po rozpoznaniu wniosków zainteresowanych osób zgłoszonych do projektu Zarząd pozwanej w dniu 8 lutego 2006 podjął uchwałę nr 16/2006 roku w sprawie określenia odrębnej własności lokali w nieruchomości położonej w O. przy ul. (...) . Wydzielona nieruchomość według przedmiotowej uchwały obejmowała 5 budynków: cztery czteropiętrowe i jeden jedenastopiętrowy - tzw. wieżowiec oraz łączniki między budynkami czteropiętrowymi. We wskazanych budynkach klatki schodowe, piwnice, pomieszczenia na wózki i pomieszczenia techniczne wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami zostały zaliczone do pomieszczeń wspólnych. Integralną część uchwały stanowił załącznik nr 1, który przedstawiał rodzaj, położenie i powierzchnię lokali, wskazywał osoby, którym przysługiwało prawo żądania przeniesienia na nie własności poszczególnych lokali oraz wielkość udziałów we współwłasności nieruchomości wspólnej związanych z odrębną własnością każdego lokalu, a nadto przypadający na każdy lokal stan zadłużenia. Powyższa uchwała Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. została zaskarżona w sposób przewidziany prawem przez B. . Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 8 maja 2006 roku w sprawie I C 101/06 uchylił wskazaną uchwałę. W ocenie Sądu zaskarżona uchwala naruszyła interesy prawny powoda, gdyż określiła nieruchomość, która obejmowała łącznie 5 budynków w różnym wieku, stanie technicznym, w tym jeden tzw. wieżowiec, w którym znajdują się windy i oddzielne zsypy. W uznaniu Sądu takie określenie przedmiotu odrębnej własności doprowadziłoby do uczestniczenia przez powoda w znacznie wyższych kosztach utrzymania budynków niż w sytuacji gdyby budynki objęte nieruchomością byłyby jednorodne. Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. w dniu 24 kwietnia 2007 roku podjął ponownie uchwałę numer (...) w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości przy ul. (...) w O. określając, że przedmiotem niniejszej uchwały jest nieruchomość wielo budynkowa obejmująca: działkę gruntu nr (...) , obręb pow. 21004 m 2 , dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych w O. prowadzi księgę wieczystą KW (...) , w której jako właściciel wpisana jest Gmina O. , a jako wieczysty użytkownik Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w O. ; budynek mieszkalny przy ul. (...) , w którym znajduje się 40 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal usługowy o łącznej powierzchni użytkowej 2171,20 m 2, budynek mieszkalny przy ul. (...) , w którym znajduje się 75 lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni użytkowej 3229,40 m 2 , budynek mieszkalny przy ul. (...) , w którym znajduje się 50 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal usługowy o łącznej powierzchni użytkowej 2181,28 m 2, budynek mieszkalny przy ul. (...) , w którym znajduje się 41 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal usługowy o łącznej powierzchni użytkowe j2113,20 m

1. W budynkach w/w wskazanych do pomieszczeń ogólnego użytku zaliczono: klatki schodowe, piwnice, pomieszczenia na wózki, pralnie, suszarnie oraz pomieszczenia techniczne. W punkcie 2 uchwały wskazano, że przedmiot odrębnej własności poszczególnych lokali mieszkalnych, jego położenie, oznaczenie wraz z przypadającymi poszczególnym mieszkańcom udziałami w tej nieruchomości i działkach gruntu określa załącznik do niniejszej uchwały stanowiący jej integralną część. W załączniku określono imiennie osoby, którym przysługuje prawo żądania przeniesienia na nich własności lokalu. Wskazano rodzaj lokalu, jego położenie oraz powierzchnie lokali. Wskazano przypadający na każdy lokal udział w nieruchomości wspólnej związany z odrębną własnością każdego lokalu oraz w działkach gruntu, na których jest posadowiony budynek. Natomiast co do budynku nr (...) przy ul. (...) w O. Zarząd pozwanej podjął oddzielną uchwałę w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali znajdujących się w tym budynku. W dniu 20 maja 2008 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa M. J. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. o uchylenie uchwały 31/2007 , oddalił powództwo. Wyrok jest prawomocny. ( dowód : uchwała k. 18, akt not. K. 75-82, 197—201, odpisy z kw k. 202-204, , wykaz k. 160, 195-196, rozliczenia k. 161, 162, wyrok z uzasadnieniem 8 maja 2006 r. k. 163 – 167, wniosek k. 178-79, decyzja k. 180 – 181, pismo k. 182, akta tut. Sądu I C 119/08) W nieruchomości , której sprawa dotyczy jest 208 lokali mieszkalnych , z czego 77 przekształconych w odrębną własność lokalową. ( dowód : wykaz k. 19- 31, mapa k. 32, wykaz k. 125-127, zdjęcia k. 60-66) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie , a złożonych przez obie strony , a także z dokumentów znajdujących się w aktach spraw załączonych. Wiarygodności dokumentów nie kwestionowała żadna ze stron, a jedynie powódka wskazywała na nieprawidłowości zawartych danych w niektórych z dokumentów. Sąd zważył, co następuje : Powództwo jest niezasadne. Stosownie do brzmienia art. 43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych :
2. Projekty uchwał, o których mowa w art. 42 ust. 2, ( a tej sprawa niniejsza dotyczy ) zarząd spółdzielni wykłada na co najmniej 14 dni do wglądu w lokalu siedziby spółdzielni, po pisemnym, wysłanym z co najmniej 7-dniowym wyprzedzeniem, imiennym powiadomieniu o terminie i miejscu wyłożenia projektów uchwał do wglądu tych osób, których te projekty uchwał dotyczą i którym, zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, przysługuje prawo żądania przeniesienia na nich własności poszczególnych lokali.
3. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą w terminie 14 dni po upływie okresu wyłożenia projektu uchwały do wglądu przedstawić zarządowi spółdzielni pisemne wnioski dotyczące zmian tego projektu.
4. Zarząd spółdzielni obowiązany jest rozpatrzyć wnioski, o których mowa w ust. 2, najpóźniej w ciągu 14 dni od upływu terminu ich składania i najdalej w ciągu 14 dni od ich rozpatrzenia odpowiednio skorygować projekt uchwały i podjąć uchwałę o treści uwzględniającej dokonane korekty.
5. O wynikach rozpatrzenia wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz o treści zmian projektu uchwały, do którego wnioski zgłoszono, zarząd spółdzielni, w ciągu 7 dni od podjęcia uchwały, powiadamia na piśmie osoby, o których mowa w ust. 1 , a tym osobom, które wnioski zgłaszały, podaje jednocześnie odpowiednie faktyczne i prawne uzasadnienie nieuwzględnienia w całości lub w części wniosków zgłoszonych przez te osoby.
6. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z prawem lub jeśli uchwała ta narusza ich interes prawny lub uprawnienia. Przyczyną stwierdzenia nieważności uchwały nie może być niepodjęcie przez osoby zainteresowane wysłanych przez zarząd spółdzielni powiadomień, o których mowa w ust. 1 i
8. Uchwała, o której mowa w ust. 3, wchodzi w życie z dniem jej podjęcia, chyba że zostanie zaskarżona do sądu zgodnie z przepisem ust.
9. Jak stwierdził Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 21 grudnia 2012 r. I ACa 1222/12 w sytuacji, gdy spółdzielnia podjęła uchwałę, o której mowa w art. 42 u.s.m., to jedyną drogą do jej zmiany jest zaskarżenie tej uchwały w trybie art. 43 u.s.m. Treść prawomocnej uchwały, o której mowa w art. 42 u.s.m., jest wiążąca dla osób ubiegających się o przeniesienie na ich rzecz własności lokalu (por. wyrok S.A. w Poznaniu z 14 stycznia 2009 r., I ACa 916/08, Lex nr 518056). Zatem, po wejściu w życie uchwały zarządu spółdzielni, o której mowa w art. 42 u.s.m., postanowienia tej uchwały obowiązują przy sprzedaży (ustanawianiu odrębnej własności lokali i przenoszeniu własności tych lokali) dla wszystkich lokali w tej nieruchomości. Natomiast osoby uprawnione, których uchwała dotyczy, a których wniosków nie uwzględniono, mogą na podstawie art. 43 u.s.m. zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z prawem lub jeśli narusza ona ich interes prawny lub uprawnienia (vide: A. D. , Prawo mieszkaniowe. Komentarz. L. ). Uchwała zaś podjęta przez spółdzielnię w trybie art. 42 u.s.m. kształtuje na trwałe stosunki własnościowe w obrębie poszczególnych nieruchomości, a także decyduje o sposobie zaspokojenia roszczeń, jakie z mocy przepisów u.s.m. przysługują członkom spółdzielni i innym osobom. Po wejściu w życie tej uchwały (od dnia, kiedy stała się ona obowiązująca) niczego już w niej nie można zmienić. (tak E. B. - K. w Komentarzu do ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych , Lex). Natomiast błąd w uchwale wymagający jej sprostowania lub zmiany (choćby w niewielkiej części) może zostać skorygowany w trybie i z zachowaniem procedury z art. 43 (por. R. Dziczek, Spółdzielnie mieszkaniowe. Komentarz, LexisNexis, W-wa 2009, str. 328). Wszystkie osoby, których uchwała dotyczy (także te, które nie składały żadnych wniosków), mają prawo - zgodnie z art. 43 ust. 5 u.s.m. - zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z prawem lub jeśli narusza ona ich interes prawny lub uprawnienia. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 listopada 2011 r. II CSK 118/11 uznał, że osoba uprawniona, wytaczając powództwo na podstawie art. 43 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), może żądać stwierdzenia nieważności uchwały zarządu, jeżeli jest sprzeczna z prawem, albo jej uchylenia, gdy jest zgodna z prawem, lecz narusza interes prawny lub uprawnienia skarżącego. ( OSNC 2012/5/64, M.Prawn. 2012/18/991-993) . Uprawnionemu zaskarżającemu na podstawie art. 43 ust. 5 u.s.m. uchwałę zarządu przysługuje roszczenie o stwierdzenie nieważności tej uchwały, gdy zarzuca, że jest ona niezgodna z prawem, co - w razie uwzględnienia powództwa - prowadzi do wydania wyroku deklaratoryjnego, lub roszczenie o uchylenie uchwały, gdy zarzuca, że narusza ona interes prawny albo uprawnienia osoby zainteresowanej, co w razie uwzględnienia powództwa prowadzi do wydania wyroku konstytutywnego (prawo kształtującego). Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 listopada 2010 r., IV CSK 269/10 (niepubl.), w art. 42 ust. 5 u.s.m. przewidziane są trzy różne podstawy zaskarżenia uchwały zarządu określającej przedmiot odrębnej własności lokali: niezgodność z prawem, naruszenie interesu prawnego osoby uprawnionej oraz naruszenie jej uprawnień. Zakładając racjonalność ustawodawcy trzeba przyjąć, że treść tych przesłanek nie pokrywa się. Zgodnie z art. 42 § 2 Pr.spółdz., uchwała sprzeczna z prawem jest nieważna ex lege, co może być przedmiotem powództwa o ustalenie jej nieważności, natomiast żądanie uchylenia takiej uchwały jest bezprzedmiotowe. Naruszenie przez uchwałę zarządu interesu prawnego lub uprawnienia osób, na rzecz których spółdzielnia obowiązana jest przenieść - po ustanowieniu - odrębną własność lokali, uzasadnia wystąpienie z żądaniem uchylenia uchwały zarządu na podstawie art. 42 § 2 Pr.spółdz. w związku z art. 43 ust. 5 u.s.m. Sprzeczność z prawem uchwały określającej przedmiot odrębnej własności lokali zachodzi w przypadku naruszenia przez jej wydanie przepisów prawa materialnego (...) (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CZP 14/09, OSNC 2010, nr 1, poz. 5) lub wymagań proceduralnych, gdy miało to wpływ na treść uchwały. Są to przesłanki powództwa przewidzianego w art. 43 ust. 5 u.s.m. o stwierdzenie nieważności uchwały. Przesłankami powództwa wytoczonego na podstawie art. 43 ust. 5 u.s.m. o uchylenie uchwały zarządu są natomiast zarzuty, że uchwała narusza interes prawny osoby uprawnionej, co oznacza każdy interes członka spółdzielni, który w świetle przepisów korzysta z ochrony prawnej, lub że narusza jej uprawnienia, co oznacza naruszenie interesów skarżącego o charakterze ekonomicznym i socjalnym. Jednocześnie podkreślić należy, że unormowanie zawarte w art. 43 u.s.m. stanowi lex specialis w stosunku do ogólnych zasad zaskarżania uchwał organów spółdzielni określonych w ustawie z 1982 r. - Prawo spółdzielcze . Powyższe uzasadnione jest chociażby tym, iż wskazana norma prawna przewiduje zaskarżenie uchwały zarządu dotyczącej konkretnego przedmiotu oraz ustanawia trzydziestodniowy termin prawa materialnego (zawity) do jej zaskarżenia także w wypadku, gdy podstawą powództwa jest jej sprzeczność z prawem. Nie jest możliwe domaganie się ustalenia nieważności uchwały zarządu określonej w art. 42 ust. 2 u.s.m., na podstawie art. 189 k.p.c. ani też stwierdzenie jej nieważności przez sąd z urzędu na podstawie art. 58 k.c. Uznanie, iż uprawniony może występować z żądaniem ukształtowania prawa w każdym czasie bez względu na treść art. 43 ust. 5 prowadziłoby do nieuzasadnionego obejścia wskazanej regulacji prawnej. (tak Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 1 sierpnia 2012 r. I ACa 273/12) Zgodnie z art. 43 ust. 5 u.s.m. osoby, o których mowa w ust. 1 (tekst jedn.: osoby, których projekty uchwał dotyczą i którym, zgodnie z przepisami tej ustawy, przysługuje prawo żądania przeniesienia na nich własności poszczególnych lokali) mogą, w terminie 30 dni od dnia doręczenia, zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z prawem lub jeśli uchwała ta narusza ich interes prawny lub uprawnienia. Z powyższego wynika wyraźnie, iż osobie zainteresowanej przysługuje tryb powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały zarządu przewidziany ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych , przy czym pozew musi być wniesiony w ściśle określonym terminie, albowiem jest to termin prawa materialnego i nie podlega przywróceniu, a po jego upływie roszczenie nierozłącznie wygasa. Wzgląd na treść art. 43 ust. 5 zd. 2 u.s.m. przemawia więc za przyjęciem prezentowanego w judykaturze stanowiska, że nie jest możliwe domaganie się ustalenia nieważności uchwały zarządu, określonej w art. 42 ust. 2 u.s.m., na podstawie art. 189 k.p.c. ani też stwierdzenie jej nieważności przez sąd z urzędu na podstawie art. 58 k.c. Uznanie, iż uprawniony może występować z żądaniem ukształtowania prawa w każdym czasie bez względu na treść art. 43 ust. 5 prowadziłoby do nieuzasadnionego obejścia wskazanej regulacji prawnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II PK 342/09, LEX nr 585783; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt III CZP 79/09, LEX nr 533836; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt III CSK 204/07, LEX nr 395051). Tak więc upływ ustawowego terminu z art. 43 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oznacza niemożność stwierdzenia bezwzględnej nieważności uchwały na podstawie art. 58 § 1 czy § 2 k.c. czy z uwzględnieniem art. 189 k.p.c. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 grudnia 2010 r., I ACa 715/10, OSASz 2011/3/81-95). Osoby, którym przysługuje uprawnienie do zaskarżenia uchwały w sposób powyższy są to osoby których projekty uchwał dotyczą i którym, zgodnie z przepisami tej ustawy, przysługuje prawo żądania przeniesienia na nich własności poszczególnych lokali. Powódka w dacie podejmowania przedmiotowej uchwały, nie była osobą uprawnioną w rozumieniu przepisu, nie spełniała bowiem przesłanek wymaganych cytowanym powyżej artykułem określającym osobę uprawnioną. Z ustaleń Sądu wynika, że powódka w tym czasie była w tym czasie najemcą lokalu rotacyjnego. Okoliczność ta sprawiała, że Spółdzielnia nie miała obowiązku doręczania powódce uchwały, której dotyczy niniejsza sprawa. Podkreślić należy przy tym, że z chwilą uprawomocnienia się wyroku w sprawie I C 238/10 wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2010 r., który uprawomocnił się w dniu 3 września 2010 r. , a w którym Sąd uznał , że powództwo J. J. jest w całości uzasadnione i w oparciu o art. 53 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zobowiązał pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w O. do złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu na rzecz powódki spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) , znajdującego się w zasobach pozwanej, położonego w O. przy ul. (...) , powódka nie nabyła uprawnień do zaskarżenia uchwały podjętej zanim uprawomocnił się ten wyrok, gdyż wyrok ten wywołuje skutki na przyszłość. Także doręczenie odpisu uchwały 31/2007 na wniosek powódki w dniu 19 grudnia 2012 r. , nie sprawia, że termin określony w powyżej cytowanym artykule, zaczął biec dla powódki od nowa od daty tego doręczenia i bynajmniej nie uprawnia jej od tego czasu do skarżenia uchwały w trybie art.,j.w. z powodów szeroko opisanych w powyższych wywodach. Reasumując należy stwierdzić, że powódka nie ma uprawnień do skarżenia uchwały 31/2007, dlatego też powództwo jej zostało oddalone, z uwagi na brak legitymacji procesowej do zaskarżenia tej uchwały. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że przedmiotowa uchwałą była przedmiotem badania Sądu Okręgowego w Olsztynie w związku z wniesieniem powództwa przez osobę uprawnioną. ( syg, akt C 119/08). Sąd , który niezależnie od stwierdzonego przekroczenia terminu do zaskarżenia tej uchwały, badał także skarżoną uchwałę w zakresie merytorycznych zarzutów podniesionych przez powoda. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu do wyroku z 20 maja 2008 r. Uchwała została podjęta w stanie prawnym obowiązując w dacie jej podejmowania i jet z tym stanem zgodna. Fakt , że potem nastąpiła zmiana prawa, nie oznacza w żadnym razie, że Spółdzielnia winna każdorazowo zmieniać uchwały i dostosowywać je do zmienionego prawa. Powodowałoby to chaos w obrocie, zamiast bezpieczeństwa obrotu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. , zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.