Sad powszechny, I Ca 314/13

Sygn. akt I Ca 314/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2013r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący- Sędzia SO Marianna Kwiatkowska Sędzia SO Tomasz Sagała (spr) Sędzia SO Marta Truszkowska Protokolant: st. sekr. sąd Janina Suchecka po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. w Ostrołęce na rozprawie sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości J. U. – Ubojni (...) w M. przeciwko W. U. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 23 listopada 2012 roku sygn. akt IC 434/12 orzeka: oddala apelację. Sygn. akt I Ca 314/l13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23 listopada 2013 r., wydanym w sprawie sygn. akt I C 434/12, Sąd Rejonowy w Przasnyszu I Wydział Cywilny po rozpoznaniu sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości J. U. – Ubojni (...) w M. przeciwko W. U. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną uznał za bezskuteczną w stosunku do Masy Upadłości J. U. – Ubojni (...) w M. umowę darowizny samochodu ciężarowego marki T. (...) , numer nadwozia (...) , numer rej. (...) (...) , rok produkcji 2005, zawartą między upadłym J. U. a pozwaną W. U. w dniu 12 sierpnia 2010 r. (pkt 1), zasądził od pozwanej W. U. na rzecz powoda Syndyka Masy Upadłości J. U. – Ubojni (...) w M. kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt 2) oraz nakazał pobrać od pozwanej W. U. na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Przasnyszu) kwotę 1.650 (jeden tysiąc sześćset pięćdziesiąt) złotych tytułem nie uiszczonej opłaty sądowej od pozwu (pkt 3). Powyższe orzeczenie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych: J. U. prowadził działalność gospodarczą pod firmą Ubojnia (...) J. U. w M. przy ulicy (...) . Popadł on w kłopoty finansowe i w dniu 19 lipca 2011 r. złożył w Sądzie Rejonowym w Ostrołęce Wydziale V Gospodarczym wniosek o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu. Sąd Rejonowy w Ostrołęce Wydział V Gospodarczy wydał w dniu 12 sierpnia 2011 r. postanowienie o ogłoszeniu upadłości J. U. – Ubojnia (...) w M. z możliwością zawarcia układu. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. ten sam Sąd wydał postanowienie, w którym zmienił postanowienie z dnia 12 sierpnia 2011 r. o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika J. U. – Ubojni (...) w M. , odwołał nadzorcę sądowego i powołał syndyka masy upadłości w osobie K. N. . W dniu 12 sierpnia 2010 r. w M. została zawarta umowa pomiędzy J. U. a W. U. , na mocy której J. U. darował swojej żonie W. U. samochód ciężarowy marki T. (...) , numer nadwozia (...) , numer rej. (...) (...) , rok produkcji 2005, wskazując jego wartość na kwotę 10.000 złotych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody : wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu (k. 8-11), postanowienie z dnia 27.01.2012 r. (k. 6), umowa darowizny pojazdu z dnia 12.08.2010 r. (k. 7). Sąd Rejonowy uznał, że zgłoszone przez powoda roszczenie jest uzasadnione i podlega uwzględnieniu w całości. Fakty istotne dla rozstrzygnięcia nie stanowiły przedmiotu sporu stron, ponadto zostały wykazane w sposób niebudzący wątpliwości przez przedłożenie odpowiednich dokumentów. Osią sporu było zagadnienie prawne sprowadzające się do interpretacji art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2012 r., poz. 1112). Zdaniem Sądu orzekającego treść wskazanego artykułu jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Przepis ten ma zastosowanie do czynności prawnych dokonanych przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli dokonane zostały nieodpłatnie albo odpłatnie, ale wartość świadczenia upadłego przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia otrzymanego przez upadłego lub zastrzeżonego dla upadłego lub osoby trzeciej. Roczny termin przewidziany w cytowanym przepisie należy liczyć wstecz od dnia złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Zmiana opcji z układowej na likwidacyjną nie ma znaczenia dla określenia tego terminu. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że zostały spełnione przesłanki zastosowania art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze w niniejszej sprawie. O kosztach procesu rozstrzygnięto w myśl art. 98 k.p.c. , zaś o należnej Skarbowi Państwa od pozwanej opłacie sądowej w myśl art. 98 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych . Apelację od wyroku wniosła pozwana. Zaskarżyła wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Podniosła, iż orzeczenie jest wadliwe, bowiem w jej ocenie treść art. art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze nie jest jednoznaczna i budzi wątpliwości interpretacyjne. Podniosła, że roczny termin przewidziany w cytowanym przepisie należy liczyć wstecz od dnia zmian postanowienia o zmianie rodzaju postępowania upadłościowego. Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje: Apelacja była bezzasadna i podlegała oddaleniu. Sąd Okręgowy podziela w pełni ustalenia faktyczne i oceny prawne dokonane przez Sąd I instancji, a w konsekwencji przyjmuje je za własne. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne Sądu I instancji za swoje, Sąd Okręgowy podzielił także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co w zasadzie zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania powołanych już wcześniej trafnych argumentów. Zupełnie nie znajduje uzasadnienia zarzut skarżącej, dotyczący naruszenia przepisu art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze poprzez przyjęcie, że darowizna dokonana została przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Wyraźnie wskazany w przepisie termin – rok przed złożeniem wniosku, oblicza się w ten sposób, że rozstrzyga dzień ubiegłego roku odpowiadający dniowi, w którym zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości. Ten roczny termin oblicza się wstecz, od dnia zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Umowa pomiędzy J. U. a W. U. , na mocy której J. U. darował żonie samochód ciężarowy, zawarta została w dniu 12 sierpnia 2010 r., natomiast wniosek o ogłoszenie upadłości złożony został w Sądzie Rejonowym w Ostrołęce Wydziale V Gospodarczym w dniu 19 lipca 2011 r., a więc w ciągu roku przed złożeniem wniosku o upadłość. Zarzuty apelacji, iż z uwagi na występujące różnice pomiędzy postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu a upadłością likwidacyjną, powyższy termin należy liczyć wstecz od dnia postanowienia o zmianie rodzaju postępowania, stanowi w istocie całkowicie bezpodstawną, bo nieznajdującą oparcia w niczym innym, poza dość dowolnym wyobrażeniem pozwanej o interpretacji wskazanego przepisu, polemikę, z jednoznacznie brzmiącym przepisem prawa. Sąd Rejonowy trafnie wyjaśnił, że zmiana opcji upadłości z układowej na likwidacyjną nie ma znaczenia dla określenia terminu zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie nie upłynął zatem roczny termin przewidziany w przepisie. Mając zatem na uwadze, że zostały spełnione wszystkie przesłanki zastosowania art. 127 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał umowę darowizny za bezskuteczną w stosunku do Masy Upadłości J. U. – Ubojni (...) w M. . Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji.