Sygn. akt I C 1435/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelina Świrta po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. w Kłodzku sprawy z powództwa B. H. przeciwko (...) S.A. w S. o zapłatę 20.000,00 zł zasądzić od strony pozwanej (...) S.A. w S. na rzecz powódki B. H. kwotę 20.000,00 zł (dwadzieścia tysięcy złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2012 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 4.367,77 zł (cztery tysiące trzysta sześćdziesiąt siedem złotych 77/100). IC 1435/12 UZASADNIENIE Powódka B. H. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) SA w S. kwoty 20 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2012 roku oraz kosztami postępowania 4817 złotych. W uzasadnieniu powódka podała, że w dniu 20 lutego 2011 roku uległa wypadkowi, przewracając się na oblodzonym chodniku w parku przy ul. (...) w K. . Powódka wskazała, że w wyniku wypadku doznała obrażeń ciała , a odpowiedzialność za szkodę powódki ponosi zarządca miejsca zdarzenia, którym jest Gmina Miejska K. , posiadająca ubezpieczenie i polisę w (...) towarzystwie (...) .. Powódka wskazała, że otrzymała od strony pozwanej w toku postępowania likwidacyjnego 12000 zł decyzją z dnia 19 kwietnia 2012 roku, ale ponieważ nie zgodziła się z rozstrzygnięciem strony pozwanej w pełni uzasadnione stało się wytoczenie niniejszej sprawy. Pozwane (...) w S. wniosło o oddalenie powództwa przyznając, ze ponosi odpowiedzialność co do zasady za szkodę jako ubezpieczyciel Gminy, z tytułu umowy ubezpieczenia z czynów niedozwolonych w związku z prowadzona działalnością , co stwierdza polisa nr (...) , ale spełniła już swoje świadczenia odszkodowawcze oraz kwestionuje wysokość odszkodowania żądanego niniejszym pozwem, jako nieadekwatnego do rozmiaru krzywdy i przekraczającego przeciętne wysokości zadośćuczynienia z przepisu art.445 k.c. Wskazała, że następstwie urazu w ocenie lekarza specjalisty z zakresu ortopedii uszczerbek na zdrowiu powódki wyniósł 8 % trwałego uszczerbku na zdrowiu i powód wypłacił 12000 zł, co stanowi zadośćuczynienie adekwatne do doznanej przez powoda krzywdy. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka B. H. ma obecnie 70 lat, wypadek miał miejsce 20 lutego 2011 roku i polegał na upadku na zaśnieżonej, oblodzonej powierzchni schodów w parku w K. przy ul (...) , zarządzanym przez Gminę Miejską K. . Na skutek upadku powódka doznała urazu prawego ramienia i przedramienia, została przewieziona do Szpitala w P. , gdzie dopiero w dniu 22 lutego 2011 roku zastosowano zespolenie odłamów i wypisano powódkę 24 lutego 2012 roku. Powódka nosiła ortezę barkową przez 3 miesiące, a następnie przeszła rehabilitację. Leczenie zakończono rok po wypadku, ale odczuwa drętwienie palców, nie ma czucia w kończynie, ma ograniczoną ruchomość w prawym barku i musi korzystać z pomocy opiekunki. Dowód: - opinia biegłego ortopedy K-164-165 - przesłuchanie pozwanej K- 143 Powódce pozwane (...) w S. , ubezpieczyciel Gminy Miejskiej K. , przyznało w toku postępowania likwidacyjnego 12 000 zł, z których otrzymała jedynie część kwoty bowiem korzystając z pomocy (...) Centrum (...) została obciążona 25 % prowizją i 23 % podatkiem Vat. Dowód: - protokół rozprawy K- 143 - akta szkody k-43-130 Powódka po wypadku nie mogła sama jeść ani się myć, ręka nie jest sprawna nawet obecnie, powódce drętwieją palce, nie może nic nosić, a mieszka sama i jest to bardzo uciążliwe. Dowód: - przesłuchanie powódki k- 143 Powołani w sprawie biegli - ortopeda S. G. i neurolog T. W. , w sporządzonych opiniach stwierdzili, że uszczerbek na zdrowiu powódki jest trwały i wynosi 12 %.U powódki występuje stan po złamaniu szyjki kości ramiennej prawej z ograniczeniem ruchomości w stawie barkowym oraz blizna pooperacyjna prawego ramienia. Zakres obrażeń ma wpływ na funkcjonowanie powódki w życiu codziennym, ponieważ ma problemy z wykonywaniem czynności wymagających odwodzenia całkowitego barku/ zakładanie ubrania, mycie głowy itp./ Ograniczenie ruchomości w stawie barkowym powódki dotyczy zarówno ograniczenia rotacji jak i odwodzenia i zgięcia i nie ma ona szans powrotu do pełnego zdrowia. Pierwotna struktura anatomiczna kości ramiennej została trwale naruszona. Ograniczenie ruchomości w stawie prowadzi do wtórnego zaburzenia funkcji całej kończyny górnej prawej, a powódka odczuwa nadal dolegliwości bólowe w stawie barkowym, a po złamaniu bóle początkowo były znaczne. Globalne obniżenie czucia w kończynie prawej górnej ma przynajmniej częściowy związek z przebytym urazem, zgodnie jednak z zasadami orzecznictwa niewielki deficyt neurologiczny nie jest takich wypadkach oceniany odrębnie przez neurologa. Dowód: - opinie biegłych ortopedy K- 164-165 i neurologa k- 187-188 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje: Powództwo należało uwzględnić w całości, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłych lekarzy, dokumentacji medycznej, przesłuchania powódki i akt szkody i na podstawie przepisu art. 445 § 1 k.c. Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, a katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia, określa przepis art. 444 § 1 k.c. stanowiąc, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Bezspornym jest, że pozwana uznała co do zasady roszczenie zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej doznała powódka, sprawą sporną była wysokość należnego zadośćuczynienia. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 3 lutego 2000 r. / (...) / zadośćuczynienie jest sposobem naprawienia krzywdy. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia, a celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień, które ma mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości. Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że przyznane przez stronę pozwaną zadośćuczynienie w kwocie 12000 zł nie jest adekwatne do krzywdy jakiej doznała powódka ulegając wypadkowi. Uwzględnić bowiem należy, że doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 12 %, a upadek skutkuje do chwili obecnej bólami barku, z poważnymi ograniczeniem ruchomości. Istotne jest, że jak wskazał biegły ortopeda w przyszłości powódka nie ma szans na powrót do stanu zdrowia, a dolegliwości i ograniczenia stawu barkowego utrudniają powódce bardzo wiele codziennych czynności, nawet mycie głowy i ubieranie się, co stanowi istotna dolegliwość dla 70 letniej mieszkającej samotnie kobiety. Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd ma dosyć szeroką swobodę w tej kwestii. Zdaniem Sądu zadośćuczynienie w łącznej kwocie 32000 zł jest adekwatne do stopnia cierpień zarówno fizycznych jak i psychicznych, jakich w wyniku wypadku doznała powódka i doznaje nadal, co mając na względzie Sąd zasądził tytułem dalszego zadośćuczynienia na rzecz powódki kwotę 20 000 zł. Stanowisko Sądu pozostaje w zgodzie z orzecznictwem Sądu Najwyższego i opiniami komentatorów. 2005.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.