Sad powszechny, I Ns 818/13

Sygnatura akt I Ns 818/13 POSTANOWIENIE Jelenia Góra, dnia 17-10-2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: PrzewodniczącySSR Paweł Siwek ProtokolantMarcin Szczypiński po rozpoznaniu w dniu 17-10-2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z wniosku E. P. przy udziale L. N. , K. K. , B. K. o stwierdzenie nabycia spadku po W. Z. postanawia: I. stwierdzić, iż spadek po W. Z. zmarłej dnia (...) roku w J. , ostatnio stale zamieszkałej w J. , na podstawie testamentu notarialnego z dnia (...) roku Repertorium A numer (...) nabyła córka E. P. w całości, II. ustalić, iż koszty postępowania ponoszą strony zgodnie z własnym udziałem w sprawie. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia (...) r. E. P. wniosła o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej W. Z. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. Z. zmarła w dniu (...) r. w J. . W chwili śmierci W. Z. była wdową. (Dowód: - odpis skrócony akt zgonu W. Z. k. 3) Spadkobiercą W. Z. na podstawie testamentu z dnia (...) r., Rep. A (...) , jest E. P. . (Dowód: - akt notarialny z dnia (...) , k. 4) Sąd zważył co następuje: Jak stanowi art. 926 § 1 k.c. powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Zgodnie z art. 941 k.c. rozrządzić majątkiem na wypadek śmierci można jedynie przez testament. W niniejszej sprawie zostały ujawnione dwa testamenty zmarłej W. Z. : pierwszy z dnia (...) r. (Rep. A nr (...) ) i drugi z dnia (...) r. (Rep. A nr (...) ). Co do żadnego z nich uczestnicy postępowania nie zgłosili zarzutu nieważności. Również Sąd Rejonowy po odebraniu zapewnień spadkowy nie znalazł podstaw do uznania któregokolwiek z testamentów za nieważny. Przechodząc zatem do treści przedmiotowych testamentów, to trzeba było w pierwszym rzędzie zauważyć, że w testamencie z dnia (...) r. nie znalazło się stwierdzenie, iż testament z dnia (...) r. zostaje odwołany. Zgodnie z art. 947 k.c. jeżeli spadkodawca sporządził nowy testament nie zaznaczając w nim, że poprzedni odwołuje, ulegają odwołaniu tylko te postanowienia poprzedniego testamentu, których nie można pogodzić z treścią nowego testamentu. Jednakże w ocenie tutejszego Sądu, powyższego przepisu w rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniu uczestnika postępowania L. N. , nie można było zastosować. Uczestnik argumentował, że w związku z treścią aktu notarialnego z dnia (...) r., w którego treści został wymieniony lokal mieszkalny nr (...) przy ul. (...) w J. , wolą spadkodawczyni było ażeby E. P. otrzymała tylko ten lokal, zaś uczestnik pozostały majątek, i w związku z tym, że każdy z nich jest spadkobiercą w takich udziałach, jakie wynikają z zestawienia wartości poszczególnych składników masy spadkowej im przypadających. Powyższe stanowisko uczestnika nie mogło się ostać, jako pozostające w jaskrawej sprzeczności z jakimikolwiek zasadami wykładni. W testamencie z dnia (...) r. spadkobierczyni bowiem powołała do dziedziczenia całego majątku po sobie L. N. . W testamencie zaś z dnia (...) r. oświadczyła że do dziedziczenia całości spadku po sobie powołała E. P. . W ocenie Sądu Rejonowego nie sposób pogodzić ze sobą oba zapisy. I już bez znaczenia było wskazanie w testamencie z dnia (...) r., że w skład spadku wchodził lokal mieszkalny nr (...) położony w J. przy ulicy (...) . Ten fragment zdania bowiem jest poprzedzony wyrażeniem „w tym”. A w związku tym jedynie doprecyzowuje, co między innymi, wchodzi w skład masy spadkowej. W żaden natomiast sposób nie podważa znaczenia wyrażenia zawartego w testamencie, że do dziedziczenia całości spadku zostaje powołana E. P. Inna wykładnia doprowadziłaby, czego zdaje się nie zauważać uczestnik postępowania, do wewnętrznej sprzeczności testamentu. Nie można bowiem być powołanym do dziedziczenia w całości, a równocześnie jedynie w części. Nie można także pominąć, że obydwa testamenty zostały sporządzone w formie aktu notarialnego. A zatem przez osoby posiadające wiedzę tak z zakresu prawa, jak i języka prawniczego. A zatem gdyby w 2001 r. notariusz M. D. posiadała od spadkodawczyni wiedzę, że chce ona aby jej spadkobiercami byli równocześnie i L. N. i E. P. , to potrafiłaby tak sformułować testament, aby odzwierciedlał wolę spadkodawczyni odnośnie powołania obydwu spadkobierców do spadku. Skoro jednak nic takiego nie wynikało z testamentu, jako spadkobierczynię po W. Z. należało uznać E. P. . I dlatego też orzeczono jak w pkt I postanowienia. Odnośnie natomiast kosztów postępowania, to tutejszy Sąd Rejonowy nie dopatrzył się podstaw do odstąpienia od ogólnych zasad określonych w art. 520 § 1 k.p.c. , który stanowi, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.