Sad powszechny, I C 506/12

Sygn. akt: I C 506/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Joanna Tabor-Wytrykowska Protokolant: sekr. sądowy Magdalena Jagiera po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. w Legnicy sprawy z powództwa powoda M. B. przeciwko stronie pozwanej Towarzystwu (...) Spółka Akcyjna w W. (poprzednio (...) Spółka Akcyjna w W. ) o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3 417,00 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu; III. nakazuje powodowi, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Legnicy) kwotę 119,20 zł tytułem brakujących w sprawie kosztów sądowych. Sygn. akt I C 506/12 UZASADNIENIE Powód M. B. wniósł do Sądu Rejonowego w Legnicy pozew, w którym domagał się zasądzenia na swoją rzecz od strony pozwanej Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. (poprzednio (...) Spółka Akcyjna w W. ) kwoty 10 735,74 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 7 lipca 2011 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 27 maja 2011 r. uszkodzeniu uległ jego pojazd marki V. (...) . Sprawcą szkody była osoba posiadająca ubezpieczenie oc u strony pozwanej. Do zdarzenia doszło w ten sposób, że sprawca szkody korzystał z garażu położonego na posesji powoda i wyjeżdżając z niego tyłem wjechał w zaparkowany pojazd powoda. W toku postepowania likwidacyjnego strona pozwana ustaliła koszty naprawy pojazdu na kwotę 4 039,03 zł, z czym powód nie zgodził się i zlecił sporządzenie opinii prywatnej. Zgodnie z tą opinią koszty naprawy pojazdu wynoszą 10 735,74 zł. W piśmie z dnia 12 września 2011 r. pozwany powiadomił o odmowie przyrznia odszkodowania podając, że uszkodzenia pojazdu powoda nie mogły powstać w okolicznościach podanych w zgłoszeniu szkody. Strona pozwana Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w W. (poprzednio (...) Spółka Akcyjna w W. ) wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej zwrotu kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska zarzuciła brak odpowiedzialności odszkodowawczej strony pozwanej, a także zawyżenie wysokości szkody w pojeździe powoda. Podniosła, że uszkodzenia pojazdu powoda we wskazanym przez niego zakresie nie mogły powstać w wyniku kontaktu kolizyjnego z pojazdem ubezpieczonym u strony pozwanej. Według pozwanego powód nie udowodnił, że do powstania szkody po jego stronie doszło w opisywanych przez niego okolicznościach. Niewystarczające w tym zakresie jest oświadczenie rzekomego sprawcy, które ma charakter enigmatyczny, koreluje z treścią oświadczenia powoda jedynie w podstawowym zakresie, tj. co do faktu, że doszło do kontaktu obu pojazdów. Dodatkowe wątpliwości budzi też fakt bliskiej znajomości powoda z rzekomym sprawcą. Jeśli chodzi o wysokość szkody, to zdaniem strony pozwanej, szkoda powinna być skalkulowana wg cen nieoryginalnych, nowych części zamiennych, co brutto daje kwotę 6 608,81 zł. Zdaniem strony pozwanej taki sposób kalkulacji daje gwarancje przywrócenia do stanu poprzedniego w sposób ekonomicznie uzasadniony. W ocenie pozwanego odsetki powinny być zasądzone od dnia wyrokowania. W toku procesu obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Do 2011 r. powód M. B. był właścicielem samochodu marki V. (...) , rok produkcji 2003, nr rej. (...) . bezsporne W dniu 1 czerwca 2011 r. powód M. B. zgłosił w (...) S.A. w W. szkodę w w/w pojeździe. Do zgłoszenia dołączył oświadczenie M. G. , posiadającego ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Z oświadczenia tego wynikało, że w dniu 27 maja 2011 r., na posesji M. B. , M. G. cofając pojazdem marki V. (...) , nr rej. (...) , uszkodził stojący po jego lewej stronie samochód powoda marki V. (...) , nr rej. (...) , w wyniku czego uszkodzeniu uległy elementy obu pojazdów. Postępowanie likwidacyjne zakończyło się w te sposób, że pismem z dnia 12 września 2011 r. strona pozwana odmówiła wypłaty odszkodowania. dowód: - akta szkody nr

1. Rozmiar uszkodzeń, deformacji, odkształceń dla poszczególnych elementów nadwozia samochodu V. (...) , nr rej. (...) i samochodu V. (...) nr rej. (...) , nie są wzajemnym odwzorowaniem poszczególnych śladów uszkodzeń, tzn., że nie są wzajemnie do siebie przystające. dowód: - opinia biegłego sądowego J. S. z dnia 15.04.2013 r., k. 110-129, - opinia uzupełniająca z dnia 11.06.2013 r., k. 146-158, - zeznania biegłego, k.
2. Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w W. jest następcą prawnym (...) Spółki Akcyjnej w W. . bezsporne Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 805 k.c. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Wypadek należy tu rozumieć w sensie zdarzenia losowego, którego pojęcie definiuje art.2 pkt 18 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 ze zm.) jako niezależne od woli ubezpieczającego zdarzenie przyszłe i niepewne, którego nastąpienie powoduje uszczerbek w dobrach osobistych lub w dobrach majątkowych albo zwiększenie potrzeb majątkowych po stronie ubezpieczającego lub innej osoby objętej ochroną ubezpieczeniową. Kodeks cywilny rozróżnia ubezpieczenia majątkowe i osobowe. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zawiera się w pojęciu ubezpieczeń majątkowych. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego , regulującego problematykę tych ubezpieczeń, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony - art. 822 k.c. Po otrzymaniu zawiadomienia o zajściu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, zakład ubezpieczeń informuje o tym ubezpieczającego i ubezpieczonego oraz przeprowadza postępowanie dotyczące ustalenia stanu faktycznego zdarzenia, zasadności zgłoszonych roszczeń i wysokości odszkodowania, a także pisemnie lub drogą elektroniczną informuje ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia, jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia odszkodowania – art. 16 ustawy o działalności ubezpieczeniowej . Obowiązek wypłaty odszkodowania przez zakład ubezpieczeń wiąże się z istnieniem odpowiedzialności sprawcy szkody. Przy szkodach na osobach i mieniu, wyrządzonych przez ruch pojazdu mechanicznego ( art. 436 § 1 k.c. ), zależy ona od wystąpienia: a) zdarzenia, którego zaistnienie rodzi czyjś obowiązek naprawienia szkody, b) szkody, c) związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem (ppkt a) a szkodą (ppkt b). Jednocześnie chodzi tu o możliwość przypisana sprawcy odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Zakład ubezpieczeń, podobnie jak sprawca szkody, może bronić się wykazując, że szkoda powstała na skutek siły wyższej, z wyłącznej winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności (przyczyny egzoneracyjne). Zgodnie z ogólną regułą dowodzenia, wyrażoną w art. 232 k.p.c. w związku z art. 6 k.c. , ciężar dowodu w zakresie bezprawności działania lub zaniechania, istnienia szkody i związku przyczynowego spoczywa na powodzie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strona pozwana kwestionowała zasadę swojej odpowiedzialności, twierdziła bowiem, że uszkodzenia pojazdu powoda we wskazanym przez niego zakresie nie mogły powstać w wyniku kontaktu kolizyjnego z pojazdem ubezpieczonym u strony pozwanej. Taka obrona pozwanego determinowała przebieg postępowania dowodowego, albowiem na wniosek powoda Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego J. S. - w pierwszej kolejności - na okoliczność ustalenia przyczyn powstania szkody w pojedzie powoda, w tym ustalenia czy do uszkodzenia pojazdu powoda doszło w okolicznościach podanych w zgłoszeniu szkody. W swej opinii biegły w sposób wnikliwy i przekonujący dowodzi, że rozmiar uszkodzeń, deformacji, odkształceń dla poszczególnych elementów nadwozia samochodu V. (...) , nr rej. (...) i samochodu V. (...) nr rej. (...) , nie są wzajemnym odwzorowaniem poszczególnych śladów uszkodzeń, tzn., że nie są wzajemnie do siebie przystające. Na tej podstawie, według biegłego, należy wnioskować, że uszkodzenia na pojazdach powstały w innych okolicznościach aniżeli te, jakie zostały podane przez osoby składające wnioski o odszkodowanie oraz były świadkami zdarzenia. Sąd ocenił powyższą opinię jako fachową i rzetelną, natomiast zarzuty do tej opinii – formułowane przez powoda – jako nieuzasadnioną merytorycznie polemikę z wnikliwymi i przekonującymi analizami przeprowadzonymi przez biegłego. W konsekwencji powyższego Sąd ocenił także zeznania świadków: P. B. , K. B. i M. G. oraz powoda jako niewiarygodne, albowiem sprzeczne z wnioskami sformułowanymi przez biegłego sądowego. Na tej podstawie Sąd uznał, że powód nie udowodnił, że szkoda jaką odniósł jest konsekwencją zachowania się lub zaniechania osoby posiadającej ubezpieczenie oc u strony pozwanej w całości lub w części. Nade wszystko powód nie wykazał prawdziwości swoich twierdzeń odnośnie przebiegu zdarzenia, a w szczególności okoliczności w jakich doszło do zdarzenia. Skutki nieudowodnienia twierdzeń pozwu obciążają powoda, stąd też powództwo podlegało oddaleniu ze względu na brak podstaw przyjęcia odpowiedzialności strony pozwanej co do zasady. O czym orzeczono jak w pkt I wyroku na podstawie art. 822 k.c. w zw. z art. 436 § 1 k.c. Sąd postanowił obciążyć w całości kosztami procesu powoda jako stronę przegrywającą sprawę, która stosownie do brzmienia art. 98 k.p.c. jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). O czym orzeczono jak w pkt II wyroku. Rozstrzygniecie w pkt III oparte jest na treści art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.