Sad powszechny, IV U 790/12

Sygn. akt IV U 790/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:SSR del. Jacek Liszka Protokolant: st.sekr.sądowy Małgorzata Houda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 roku w Tarnowie na rozprawie odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 8 czerwca 2012 roku nr (...) w sprawie M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu się M. S. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy począwszy od dnia 20 kwietnia 2012r. na okres jednego roku. Sygn. akt IV U 790/12 UZASADNIENIE wyroku z dnia 15 maja 2013 roku Decyzją z dnia 8 czerwca 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił M. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku wypadkiem przy pracy, wskazując w uzasadnieniu, iż orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 30.05.2012 r. ubezpieczony nie został uznany za niezdolnego do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. S. , domagając się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem jakiemu uległ w dniu 6.10.2010 r. Na uzasadnienie ubezpieczony wskazał, iż jego stan zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy oraz, że od momentu wypadku pozostaje w stałym leczeniu ortopedycznym, rehabilitacyjnym oraz neurochirurgicznym. W pisemnej odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazując, że wobec uznania braku niezdolności do pracy ubezpieczonego, zasadnie odmówiono mu praw do renty, a odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. S. urodzony w dniu (...) , z zawodu jest tokarzem, ostatnio pracował jako kierowca wozidła – samochodu dostawczego w budownictwie. Ubezpieczony w okresie od 26.04.2011 r. do 19.04.2012 r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem jakiemu uległ w pracy w dniu 6.10.2010 r. Dowód: akta ZUS W dniu 12.04.2012 r. ubezpieczony złożył wniosek do ZUS o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku wypadkiem przy pracy. W wyniku rozpatrzenia wniosku zarówno lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 10.05.2012r., jak i komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 30.05.2012 r. stwierdziła brak niezdolności do pracy po stronie ubezpieczonego. Wobec powyższego decyzją z dnia 8.06.2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił odwołującemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, od której to decyzji złożył on odwołanie. Dowód: akta ZUS W toku niniejszego postępowania sądowego u odwołującego się stwierdzono: - rwę kulszową prawostronną, ograniczenie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym L-S pourazowym, - zmiany zwyrodnieniowe w odcinku lędźwiowym kręgosłupa z przepukliną jądra miażdżystego na poziomie L5-S1 ze zwężeniem obu zachyłków korzeniowych, - stan po zabiegu operacyjnym endoskopowego usunięcia jądra miażdżystego na poziomie L5-S1, bliznę pooperacyjną na tym poziomie przylegającą do prawego korzenia nerwu rdzeniowego, - stan po zmiażdżeniu stopy lewej. Odwołujący jest po przebytym urazie odcinka lędźwiowego kręgosłupa w 2010r., leczony operacyjnie w styczniu 2011 r. Aktualnie w badaniu przedmiotowym stwierdzono u odwołującego ograniczenie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa z objawami korzeniowymi w prawej kończynie dolnej, z osłabieniem prawego odruchu skokowego, zaburzeniami czucia na prawej stopie. Obecnie u badanego stwierdzono również objawy rwy kulszowej prawostronnej na tle przepukliny jądra miażdżystego na poziomie L5-S

1. Schorzenie to ogranicza sprawność odwołującego i czyni go niezdolnym do podjęcia pracy. Wskazane jest dalsze leczenie, diagnostyka i rehabilitacja, ewentualnie leczenie operacyjne. Ubezpieczony po wypadku samochodowym jakiemu uległ w dniu 6.10.2010 r. był leczony operacyjnie. W dalszym ciągu stwierdza się napięcie mięśni przykręgosłupowych w odcinku piersiowym i lędźwiowym z bolesnością miejscową. Skłony do boku ograniczone o 20 stopni, objaw Laseque’a dodatni przy kącie 60-70 stopni, stwierdzono także bolesność przy ucisku na wyrostki ościste dolnego odcinka kręgosłupa. Na stopie lewej stwierdzono zmiany deformacyjne po zmiażdżeniu i leczeniu operacyjnym kości śródstopia lewego, aktualnie występuje ograniczenie zgięcia grzbietowego i podeszwowego stopy. Odwołujący się jest częściowo niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy na okres jednego roku od dnia 20.04.2012 r., nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Dowód: opinia sądowo –lekarska z dnia 9.10.2012 r., k. 14–17, opinia sądowo – lekarska z dnia 29.01.2013 r., k. 32-34, dokumentacja medyczna – akta ZUS Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych i urzędowych oraz opinii biegłych lekarzy sądowych. W zakresie ustaleń faktycznych rozpoznawanej sprawy Sąd podzielił wnioski opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii oraz ortopedii, gdyż zostały one w sposób przekonujący uzasadnione, poza tym rzeczowo odnosiły się do okoliczności niezbędnych dla ustalenia stanu zdrowia odwołującego się, a w konsekwencji jego zdolności do pracy. Przedmiotowe opinie sporządzone zostały przez biegłych sądowych posiadających odpowiednią wiedzę, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe. Opinie są rzetelne, przekonujące i w pełni pozwalają ustalić stan zdrowia ubezpieczonego. Biegli wydali opinie po zapoznaniu się z dokumentacją oraz po osobistym badaniu odwołującego, a zatem posiadali kompleksowe informacje niezbędne do sformułowania wniosków. Nadto opinie udzielały odpowiedzi na istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pytania. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zakwestionował wydaną opinię biegłego z zakresu neurologii z dnia 9.10.2012 r. stwierdzając, między innymi iż wobec nieistotnych objawów neurologicznych konieczne jest badanie przez biegłego z zakresu ortopedii (k. 21-22). W ocenie Sądu, zgłoszone zastrzeżenia nie mogły skutecznie podważyć wartości dowodowej powyższej opinii. Biegły z zakresu neurologii wskazał bowiem w wydanej opinii na istotne schorzenie natury neurologicznej w postaci objawów rwy kulszowej na tle przepukliny jądra miażdżystego, które jak stwierdził ogranicza sprawność badanego i czyni go niezdolnym do podjęcia pracy. Niezdolność tą również potwierdził biegły z zakresu ortopedii w niekwestionowanej przez ZUS opinii. Ponadto przedmiotowe opinie spełniały wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych określone w art. 278 k.p.c. i art.285 k.p.c. , zaś w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby podważać zaufanie do wiedzy czy bezstronności biegłych. Dokumenty dające podstawę dla poczynienia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd uznał za autentyczne i wiarygodne. Ich treść i forma nie budziły zastrzeżeń i wątpliwości uczestników postępowania, nie ujawniły się też takie okoliczności, które należałoby brać pod uwagę z urzędu, a które podważałyby wiarygodność tej kategorii dowodów i godziły w ich moc dowodową od strony materialnej czy formalnej. Dokumenty urzędowe stanowiły zatem dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone ( art. 244 k.p.c. ), a dokumenty prywatne, że osoba która je podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie ( art. 245 kpc ). Sąd rozważył, co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. 2009 r. Nr 167 poz. 1322 ze zm.) - ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej stał się niezdolny do pracy przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. Z kolei art. 17 ust 1 powołanej ustawy statuuje, iż przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej w warunkach, o których mowa powyżej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują niezależnie od długości okresu ubezpieczenia wypadkowego oraz bez względu na datę powstania niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową (art. 17 ust. 2 ustawy). Stosownie do dyspozycji art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych niezdolną do pracy jest natomiast osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu ( art. 12 ust. 1 ). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy ( art. 12 ust.2 ), zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji ( art. 12 ust. 3 ). Zgodnie z art. 13 ustawy przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: 1)stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji; 2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. W oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację oraz opinie biegłych z zakresu neurologii oraz ortopedii należało zmienić zaskarżoną decyzję i przyznać odwołującemu się rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy począwszy od dnia 20.04.2012 r. na okres roku. Biegli sądowi w sporządzonej opinii wykazali szereg schorzeń na które cierpi odwołujący, takich jak: rwę kulszową prawostronną, ograniczenie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym L-S pourazowym, zmiany zwyrodnieniowe w odcinku lędźwiowym kręgosłupa z przepukliną jądra miażdżystego na poziomie L5-S1 ze zwężeniem obu zachyłków korzeniowych, stan po zabiegu operacyjnym endoskopowego usunięcia jądra miażdżystego na poziomie L5-S1, bliznę pooperacyjną na tym poziomie przylegającą do prawego korzenia nerwu rdzeniowego, stan po zmiażdżeniu stopy lewej. Aktualnie w badaniu przedmiotowym stwierdzono u odwołującego ograniczenie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa z objawami korzeniowymi w prawej kończynie dolnej, z osłabieniem prawego odruchu skokowego, zaburzeniami czucia na prawej stopie. Obecnie u badanego stwierdzono również objawy rwy kulszowej prawostronnej na tle przepukliny jądra miażdżystego na poziomie L5-S
2. Schorzenie to ogranicza sprawność odwołującego i czyni go niezdolnym do podjęcia pracy. Wskazane jest dalsze leczenie, diagnostyka i rehabilitacja, ewentualnie leczenie operacyjne. Ubezpieczony po wypadku samochodowym jakiemu uległ w dniu 6.10.2010 r. był leczony operacyjnie. W dalszym ciągu stwierdza się napięcie mięśni przykręgosłupowych w odcinku piersiowym i lędźwiowym z bolesnością miejscową. Skłony do boku ograniczone o 20 stopni, objaw Laseque’a dodatni przy kącie 60-70 stopni, stwierdzono także bolesność przy ucisku na wyrostki ościste dolnego odcinka kręgosłupa. Na stopie lewej stwierdzono zmiany deformacyjne po zmiażdżeniu i leczeniu operacyjnym kości śródstopia lewego, aktualnie występuje ograniczenie zgięcia grzbietowego i podeszwowego stopy. Odwołujący się jest częściowo niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy na okres jednego roku od dnia 20.04.2012 r., nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Z uwagi na powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w sposób wskazany w sentencji na podstawie powołanych przepisów. Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14 § 2 k.p.c. SSR del. Jacek Liszka Zarządzenia:
3. odnotować uzasadnienie,
4. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu,
5. kal. 2 tygodnie.