Sad powszechny, I C 1405/13

Sygnatura akt I C 1405/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 09-01-2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski Protokolant:Katarzyna Mulak po rozpoznaniu w dniu 09-01-2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa Ł. M. przeciwko (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą we W. o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa ( Art. 189 kpc ) I. ustala, że nie istnieje zobowiązanie powoda Ł. M. wobec strony pozwanej (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą we W. w kwocie 439,70 zł z tytułu umowy o członkostwo numer (...) , zawartej 31 października 2012 r, za okres przypadający po 11 kwietnia 2013 r.; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 107 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. I C 1405/13 UZASADNIENIE Pozwem złożonym w dniu 15 października 2013 r. powód Ł. M. domagał się ustalenia, że nie istnieje jego zobowiązanie wobec strony pozwanej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. komandytowej w kwocie 439,70 zł tytułem składek członkowskich za okres przypadający po 11 kwietnia 2013 r., a wynikających z umowy o członkostwo zawartej pomiędzy stronami w dniu 31 października 2012 r. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w w/w umowie zastrzeżono możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy z istotnych i istniejących względów medycznych uniemożliwiających korzystanie z usług pozwanego (potwierdzonych odpowiednim zaświadczeniem lekarskim). Powód przedłożył pozwanemu odpowiednie zaświadczenie lekarskie i rozwiązał umowę. Pozwany oświadczył jednak, że okazane zaświadczenie jest zbyt lakoniczne i nie nadaje się do weryfikacji. Zdaniem powoda taki zarzut był bezzasadny. Warunki umowy nie wskazywały warunków formalnych wymaganego zaświadczenia lekarskiego. Strona pozwana nie była zaś uprawniona do jego weryfikacji. W świetle art. 13 ustawy o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta w takim zaświadczeniu nie było możliwości ujawnienia szczegółowych okoliczności choroby powoda. Powód wskazywał nadto, że interes prawny w wytoczeniu powództwa wywodzi z faktu, że strona pozwana wezwała go do zapłaty należności za okres po rozwiązaniu umowy. W odpowiedzi na pozew złożonej w dniu 26 listopada 2013 r. strona pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. komandytowa wniosła o oddalenie powództwa. Strona pozwana zarzuciła, że w umowie zastrzeżono, iż dla wcześniejszego rozwiązania umowy konieczne przedłożenie takiego zaświadczenia lekarskiego, które potwierdzi niemożność korzystania z usług w sposób permanentny. Takie okoliczności po stronie powoda nie zachodziły. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powoda Ł. M. i stronę pozwaną (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. komandytową łączyła umowa o świadczenie usług (nazwana umową o członkostwo) zawarta na minimalny okres 14 miesięcy poczynając od 4 listopada 2012 r. W umowie zastrzeżono, że w minimalnym okresie trwania umowy powód mógł rozwiązać umowę „z istotnych i istniejących warunków medycznych uniemożliwiających korzystanie z usług pozwanego (potwierdzonym odpowiednim zaświadczeniem lekarskim)”. (dowód: umowa o członkostwo – k. 8) Strona pozwana świadczyła usługi polegające na udostępnianiu miejsca i przyrządów do ćwiczeń fizycznych (tzw. fitness). (bezsporne). W dniu 11 kwietnia 2013 r. pozwany rozwiązał umowę, przedstawiając zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało, iż ze względu na chorobę przeciwwskazane są w jego przypadku ćwiczenia na siłowni. Zaświadczenie wystawił lekarz J. K. , wskazując jako cel wydania „Klub fitness”. (dowód: zaświadczenie lekarskie – k. 9, formularz rezygnacji – k. 10). U powoda faktycznie stwierdzono w kwietniu 2013 r. długotrwałą przeszkodę w wykonywaniu ćwiczeń fizycznych na siłowni. Krótkotrwała przeszkoda, np. przeziębienie, nie byłaby wystarczająca dla J. K. dla wystawienia zaświadczenia przedłożonego następnie przez powoda. (dowód: zeznania J. K. – rozprawa w dniu 9 stycznia 2014 r.) Strona pozwana zakwestionowała skuteczność rozwiązania umowy, zarzucając, że lakoniczna treść zaświadczenia uniemożliwia jego weryfikację, a następnie wezwała powoda do zapłaty opłat za okres po złożeniu przez niego oświadczenia o rozwiązaniu umowy. (dowód: pismo z 12.07.2013 r. – k. 11, wezwanie do zapłaty – k. 17). Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Powód miał niewątpliwie interes prawny w wytoczeniu powództwa, stosownie do art. 189 kpc , albowiem pomiędzy stronami istniał stan niepewności, co do czasu trwania łączącego ich stosunku prawnego, rodzący także spór, co do wysokości zobowiązań powoda. Zdaniem Sądu analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazywała, że powód był uprawniony do wcześniejszego rozwiązania umowy z uwagi na swój stan zdrowia. Zapis łączącej strony umowy nie wskazywał szczególnych warunków zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niemożność korzystania przez powoda z usług pozwanego. Wobec tego wystarczające z formalnego punktu widzenia było przedłożenie zaświadczenia o treści wskazującej ogólnie na przeciwwskazania medyczne w korzystaniu z siłowni, zwłaszcza, że lekarz wystawiający zaświadczenie miał świadomość celu swojego działania. Nie znaczyło to jednak automatycznie, że zaświadczenie korzystało z nieusuwalnego domniemania prawdziwości. Strona pozwana mogła zatem zweryfikować istnienie przeszkody w korzystaniu z jej usług, nie zadbała jednak w umowie o określenie sposobu weryfikacji. Ostatecznie taka weryfikacja mogła nastąpić także w postępowaniu sądowym, co tez nastąpiło w niniejszej sprawie. Przesłuchany w charakterze świadka lekarz wystawiający zaświadczenie dla powoda potwierdził, że był mu znany cel wystawienia zaświadczenia i zeznał, iż nie wystawiłby go, gdyby przeszkoda zdrowotna po stronie powoda była błaha, lub krótkotrwała. Ponadto wyjaśnił, że nie ujawnił w zaświadczeniu nazwy schorzenia powoda z uwagi na tajemnicę lekarską. Brak było podstaw, ażeby zeznania te uznać za niewiarygodne, zwłaszcza że świadek oświadczył, iż nie znał wcześniej powoda. W tej sytuacji stwierdzić należało, że powód wykazał zaistnienie podstaw do wcześniejszego rozwiązania umowy z pozwanym. W związku był uprawniony do żądania wskazanego w pozwie. Nie ulegało wątpliwości, że po rozwiązaniu umowy powód nie był już zobowiązany do zapłaty świadczeń za okres po dacie rozwiązania umowy. Mając to na uwadze, orzeczono, jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc .